“H-Hi.” You stammered. You wish he’

“H-Hi.” You stammered. You wish he’d stop with the pet names, they’ll be the death of you. Your eyes quickly darted along his body and saw what he was wearing, a hot pink pea coat along with a fluffy black scarf, and it looked fantastic on him.

“How’s your head doing, hun?” He asked as he set four more bags onto the desk, both sounding and looking genuinely concerned.

It took you a moment to remember what he meant. “O-Oh, it, uh, it only hurts if I touch it.” you stammer.

He nods “Well, I’m glad you’re alright.”

You nodded and looked down again, scanning in more of the books. Awkward silence filled in between the two of you as you continued scanning, only the beeps of the computer and the distance chatter of Alphys and Undyne could be heard. Mettaton was still standing there, watching you, and now knowing if you should say anything, you decided to stay quiet.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"H สูง ขึ้น" คุณ stammered คุณต้องการเขาจะหยุด ด้วยชื่อสัตว์เลี้ยง การตายของคุณจะ ตา darted ไปตามร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว และเห็นอะไรเขาใส่ เสื้อถั่วสีชมพูพร้อมผ้าพันคอสีดำหนานุ่ม และมองยอดเขาร้อน "วิธีคุณทำ ฮุน" เขาถามเขาตั้งสี่เพิ่มเติมกระเป๋าลงบนโต๊ะ หูทั้งสอง และกำลังกังวลจริง ๆ มันเอาช่วงเวลาจดจำสิ่งที่เขาหมายถึง " O-โอ้ มัน uh มันเท่าเจ็บถ้าฉันสัมผัสมัน" คุณพูดตะกุกตะกัก เขา nods "ดี ฉันดีใจที่คุณไร" คุณพยักหน้า และมองลงไปอีก การสแกนในของหนังสือ ความเงียบที่น่าอึดอัดใจเต็มระหว่างคุณทั้งสองเป็นคุณต่อการสแกน เฉพาะเสียงของคอมพิวเตอร์ และอาจจะได้ยินการพูดจาไร้สาระระยะของ Alphys และ Undyne Mettaton ยังคงยืน ดูคุณ และขณะนี้ ทราบว่าถ้าคุณจะพูดอะไร คุณตัดสินใจเงียบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ไง คุณแค่พูดตะกุกตะกัก คุณหวังว่าเค้าจะหยุดกับสัตว์เลี้ยงชื่อ พวกเขาจะเป็นความตายของนาย ดวงตาของคุณได้อย่างรวดเร็วเคลื่อนไหวตามร่างกายของเขาและเห็นสิ่งที่เขาใส่ถั่วเคลือบ , สีชมพูร้อนพร้อมกับผ้าพันคอสีดำนุ่ม และมันดูน่าอัศจรรย์บนเขา" นายไปทำอะไร ฮุน ? เขาถามขณะที่เขาตั้งสี่ถุงลงบนโต๊ะ ทั้งเสียงและมองดี ๆ ที่เกี่ยวข้องคุณใช้เวลาสักครู่เพื่อจดจำสิ่งที่เขาหมายถึง " โอ้ว มัน เอ่อ มันก็แค่เจ็บ ถ้าฉันจับมัน . " เธอพูดตะกุกตะกักนะเขาพยักหน้า " ผมดีใจที่คุณไม่เป็นอะไร .เธอพยักหน้าและมองลงไปอีกครั้ง สแกนจากหนังสือ ความเงียบที่น่าอึดอัดระหว่างคุณสองคุณเป็นคุณต่อการสแกนเฉพาะเสียงเตือนของคอมพิวเตอร์และระยะทางและเสียง alphys undyne อาจจะได้ยิน mettaton ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น มองดูเธอ และตอนนี้ทราบว่าถ้าคุณจะพูดอะไร คุณตัดสินใจที่จะอยู่เงียบๆ