Gregor held back from spyingout fro

Gregor held back from spying
out from under the sheet. Thus, he refrained from looking
at his mother this time and was just happy that she had
come. ‘Come on; he is not visible,’ said his sister, and
evidently led his mother by the hand. Now Gregor
listened as these two weak women shifted the still heavy
old chest of drawers from its position, and as his sister
constantly took on herself the greatest part of the work,
The Metamorphosis
53 of 96
without listening to the warnings of his mother who was
afraid that she would strain herself. The work lasted a long
time. After about a quarter of an hour had already gone by
his mother said that it would be better if they left the chest
of drawers where it was, because, in the first place, it was
too heavy: they would not be finished before his father’s
arrival, and with the chest of drawers in the middle of the
room it would block all Gregor’s pathways, but, in the
second place, it might not be certain that Gregor would be
pleased with the removal of the furniture. To her the
reverse seemed to be true; the sight of the empty walls
pierced her right to the heart, and why should Gregor not
feel the same, since he had been accustomed to the room
furnishings for a long time and in an empty room would
thus feel himself abandoned.
‘And is it not the case,’ his mother concluded very
quietly, almost whispering as if she wished to prevent
Gregor, whose exact location she really didn’t know, from
hearing even the sound of her voice (for she was
convinced that he did not understand her words), ‘and
isn’t it a fact that by removing the furniture we’re showing
that we’re giving up all hope of an improvement and are
leaving him to his own resources without any
consideration? I think it would be best if we tried to keep
the room exactly in the condition in which it was before,
so that, when Gregor returns to us, he finds everything
unchanged and can forget the intervening time all the
more easily.’
As he heard his mother’s words Gregor realized that the
lack of all immediate human contact, together with the
monotonous life surrounded by the family over the course
of these two months must have confused his
understanding, because otherwise he couldn’t explain to
himself that he in all seriousness could’ve been so keen to
have his room emptied. Was he really eager to let the
warm room, comfortably furnished with pieces he had
inherited, be turned into a cavern in which he would, of
course, then be able to crawl about in all directions
without disturbance, but at the same time with a quick
and complete forgetting of his human past as well? Was he
then at this point already on the verge of forgetting and
was it only the voice of his mother, which he had not
heard for along time, that had aroused him? Nothing was
to be removed; everything must remain. In his condition
he couldn’t function without the beneficial influences of
his furniture. And if the furniture prevented him from
carrying out his senseless crawling about all over the place,
then there was no harm in that, but rather a great benefit.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Gregor ที่เก็บไว้จากการสอดแนมออกอยู่ใต้แผ่น ดังนั้น เขางดเว้นจากการมองที่เขาแม่ครั้งนี้ และมีความสุขเพียงแค่ที่เธอมีมา ' โธ่ เขาจะมองไม่เห็น กล่าวว่า น้องสาวของเขา และอย่างเห็นได้ชัดนำให้แม่ของเขา โดยมือ ตอนนี้ Gregorฟังเป็นผู้หญิงอ่อนแอเหล่านี้สองเลื่อนหนักนิ่งตู้ลิ้นชักได้เก่า จากตำแหน่ง และ เป็นน้องสาวของเขาตลอดเวลาเจอกับตัวเองส่วนยิ่งใหญ่ที่สุดของการทำงาน เปลี่ยนแปลง53 ของ 96โดยไม่ฟังคำเตือนของแม่ของเขาที่กลัวว่า เธอจะสายพันธุ์ตัวเอง การทำงานที่กินเวลานานครั้ง หลังจากประมาณไตรมาสของชั่วโมงได้หมดลงแล้วโดยแม่ของเขากล่าวว่า มันจะดีกว่าถ้าพวกเขาซ้ายหน้าอกที่มันเป็น เนื่องจาก เป็นที่แรก ลิ้นชักหนักเกินไป: พวกเขาจะไม่เสร็จก่อนที่พ่อของเขามาถึง และลิ้นชักระหว่างการห้องพักก็จะปิดกั้นทางเดินทั้งหมด Gregor แต่ การสอง มันอาจไม่แน่นอนว่า จะเป็น Gregorยินดีกับการกำจัดของเฟอร์นิเจอร์ เธอกลับ seemed เป็นจริง สายตาของกำแพงที่ว่างเปล่าสิทธิของหัวใจ และทำไม Gregor ไม่แทงรู้สึกเหมือนกัน เพราะเขาได้คุ้นเคยกับห้องจะตกแต่งเป็นเวลานาน และ ในห้องว่างจึง รู้สึกว่าตัวเองถูกทอดทิ้ง'และมันไม่ได้เป็นกรณี แม่สรุปมากเงียบ ๆ เกือบวิสเปอริ่งว่า เธออยากจะป้องกันGregor ตำแหน่งที่เธอไม่รู้จริง ๆ จากได้ยินแม้กระทั่งเสียงของเสียง (สำหรับเธอเชื่อว่า เขาไม่เข้าใจคำพูดของ), ' และไม่ได้ความจริงว่า โดยการเอาเฟอร์นิเจอร์เรากำลังแสดงว่า เรากำลังให้ขึ้นหวังทั้งหมดของการปรับปรุงและมีปล่อยเขาทรัพยากรของตัวเองโดยไม่ต้องมีพิจารณา ผมคิดว่า มันจะดีที่สุดหากเราพยายามที่จะให้แน่นอนในสภาพที่มันมีมาก่อนดังนั้น เมื่อ Gregor กลับเรา เขาค้นพบว่าทุกอย่างไม่เปลี่ยนแปลง และสามารถลืมช่วงเวลาทั้งหมดได้ง่ายขึ้น.'ขณะที่เขาได้ยินคำที่แม่ของ Gregor ตระหนักว่าการของทั้งหมดติดต่อทันทีที่มนุษย์ รวมกับการพึงชีวิตท่ามกลางครอบครัวผ่านหลักสูตรของทั้งสองเดือนต้องมีสับสนของเขาความเข้าใจ เพราะมิฉะนั้น เขาไม่สามารถอธิบายการตัวเองที่เขาในอย่างจริงจังทั้งหมดสามารถได้รับความกระตือรือร้นเพื่อที่จะมีห้องพักว่าง คือจริง ๆ อยากให้เขาห้องพักที่อบอุ่น มีชิ้นที่เขาสืบทอด เปิดเป็นคูหาซึ่งเขาจะ ของหลักสูตร แล้วจะรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับทุกทิศทางโดย ไม่รบกวน แต่ในเวลาเดียวกันด้วยอย่างรวดเร็วและสมบูรณ์ลืมของอดีตมนุษย์ด้วยหรือไม่ คือเขาในจุดนี้อยู่บนปากเหวของ และมีเพียงเสียงของแม่ของเขา ซึ่งเขาไม่ได้ยินสำหรับตลอดเวลา ที่มีกระตุ้นให้เขา สิ่งที่ลบ ทุกอย่างต้องอยู่ ในสภาพของเขาเขาไม่สามารถทำได้ โดยไม่มีอิทธิพลประโยชน์ของเฟอร์นิเจอร์ของเขา และเฟอร์นิเจอร์ที่ทำจากเขาการดำเนินการของเขาตระเวนหมดสติเกี่ยวกับทั่วทุกสถานที่แล้ว ก็ไม่มีอันตรายในที่ แต่แทนที่จะ เป็นประโยชน์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เกรเกอร์กลับมาจากการสอดแนมออกมาจากใต้แผ่น ดังนั้นเขางดเว้นจากการมองที่แม่ของเขาในเวลานี้และมีความสุขเพียงแค่ว่าเธอได้มา 'เข้ามา; เขามองไม่เห็น 'กล่าวว่าน้องสาวของเขาและเห็นได้ชัดว่านำแม่ของเขาด้วยมือ ตอนนี้เกรเกอร์ได้ฟังเช่นนี้ผู้หญิงสองคนที่อ่อนแอเปลี่ยนยังคงหนักหน้าอกเก่าลิ้นชักจากตำแหน่งของตนและเป็นน้องสาวของเขาอย่างต่อเนื่องเอาตัวเองเป็นส่วนหนึ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการทำงานเปลี่ยนแปลง53 96 โดยไม่ฟังคำเตือนของแม่ของเขาซึ่งเป็นกลัวว่าเธอจะได้สายพันธุ์ตัวเอง งานที่กินเวลานานเวลา หลังจากนั้นประมาณหนึ่งในสี่ของชั่วโมงได้หายไปแล้วโดยแม่ของเขาบอกว่ามันจะดีกว่าถ้าพวกเขาออกจากหน้าอกของลิ้นชักที่มันเป็นเพราะในครั้งแรกที่มันเป็นหนักเกินไปพวกเขาจะไม่ได้ดำเนินการเสร็จสิ้นก่อนที่พ่อของเขาการมาถึงและมีลิ้นชักที่อยู่ตรงกลางของห้องก็จะป้องกันสูตรทั้งหมดของเกรเกอร์แต่ในสถานที่ที่สองก็ไม่อาจจะมั่นใจได้ว่าเกรเกอร์จะยินดีกับการกำจัดของเฟอร์นิเจอร์ เพื่อให้เธอกลับดูเหมือนจะเป็นจริง; สายตาของผนังที่ว่างเปล่าแทงขวาของเธอที่หัวใจและเหตุผลที่ควรเกรเกอร์ไม่ได้รู้สึกเหมือนกันเพราะเขาได้รับการคุ้นเคยกับห้องพักตกแต่งมาเป็นเวลานานและในห้องที่ว่างเปล่าจะทำให้รู้สึกว่าตัวเองถูกทอดทิ้ง. 'และมันก็เป็น ไม่ได้กรณีที่แม่ของเขาได้ข้อสรุปอย่างเงียบๆ เกือบกระซิบว่าเธออยากจะป้องกันไม่ให้เกรเกอร์ที่มีสถานที่ตั้งจริงๆ แล้วเธอไม่ได้รู้จากการได้ยินแม้กระทั่งเสียงของเสียงของเธอ(เพราะเธอถูกเชื่อว่าเขาไม่เข้าใจเธอ คำ) 'และมันไม่ได้เป็นความจริงที่ว่าโดยการเอาเฟอร์นิเจอร์ที่เรากำลังแสดงให้เห็นว่าเรากำลังให้ความหวังของการปรับปรุงทั้งหมดและมีการปล่อยให้เขาไปยังแหล่งข้อมูลของตัวเองโดยไม่ต้องมีการพิจารณา? ฉันคิดว่ามันจะดีที่สุดถ้าเราพยายามที่จะให้ห้องพักว่าอยู่ในสภาพที่มันเป็นก่อนเพื่อที่ว่าเมื่อเกรเกอร์จะส่งกลับมาให้เราเขาก็พบว่าทุกอย่างไม่เปลี่ยนแปลงและสามารถลืมเวลาแทรกแซงทั้งหมดได้ง่ายขึ้น. ในขณะที่เขา ได้ยินคำพูดของแม่ของเขาเกรเกอร์ตระหนักว่าขาดการติดต่อกับมนุษย์ทุกคนทันทีพร้อมกับชีวิตที่จำเจล้อมรอบด้วยครอบครัวในช่วงที่ทั้งสองเดือนที่จะต้องมีการสับสนของเขาเข้าใจเพราะมิฉะนั้นเขาไม่สามารถอธิบายให้ตัวเองว่าเขาในทุกความรุนแรงจะได้รับจึงกระตือรือร้นที่จะได้ห้องของเขาหมด จริงๆเขาก็กระตือรือร้นที่จะให้ห้องที่อบอุ่นสะดวกสบายพร้อมชิ้นที่เขาได้รับมรดกจะกลายเป็นถ้ำที่เขาจะของหลักสูตรแล้วจะสามารถรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับในทุกทิศทางโดยไม่มีการรบกวนแต่ในเวลาเดียวกันด้วย รวดเร็วลืมและสมบูรณ์ของมนุษย์ที่ผ่านมาของเขาเช่นกัน? เขาเป็นแล้วที่จุดนี้อยู่บนปากเหวของการลืมและมันเป็นเพียงเสียงของแม่ของเขาซึ่งเขาไม่เคยได้ยินตามเวลาที่ได้กระตุ้นเขา? ไม่มีอะไรที่จะลบออก; ทุกอย่างต้องอยู่ ในสภาพของเขาเขาไม่สามารถทำงานได้โดยปราศจากอิทธิพลประโยชน์ของเฟอร์นิเจอร์ของเขา และถ้าเฟอร์นิเจอร์ป้องกันเขาจากการดำเนินการหมดสติของเขาเกี่ยวกับการรวบรวมข้อมูลทั่วทุกสถานที่, แล้วก็มีอันตรายในการที่ แต่เป็นผลประโยชน์ที่ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เกรเกอร์กลับจากการสอดแนมออกมาจากใต้แผ่น ดังนั้น เขาเลยเลิกดูเวลาที่แม่ของเขาและเป็นเพียงความสุขที่เธอมีมา ' เอาน่า เขาไม่มองเห็น ' น้องสาวของเขาโดยนำแม่ของเขาโดยมือ แล้วเกรเกอร์ฟังสองคนนี้อ่อนแอผู้หญิงเลื่อนยังหนักหน้าอกของลิ้นชักเก่าจากตำแหน่งของมัน และเป็นพี่สาวของเขาตลอดเวลาเอาเอง ส่วนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของงานกลาย53 96โดยไม่ฟังคำเตือนของแม่ของเขาที่คือกลัวว่าเธอจะเครียดเอง งานที่กินเวลานานเวลา หลังจากนั้นประมาณไตรมาสของชั่วโมงได้หายไปแล้วโดยแม่ของเขาบอกว่า มันจะดีกว่าถ้าพวกเขาออกจากหน้าอกลิ้นชักที่ถูก เพราะในสถานที่แรก คือหนักเกินไปแล้ว : พวกเขาจะไม่เสร็จก่อน พ่อของเขามาถึง และมีลิ้นชักกลางห้องมันจะปิดกั้นทั้งหมดเกรเกอร์เป็นทางเดิน แต่ในสถานที่ที่สอง , มันอาจจะไม่มั่นใจว่า เกรเกอร์จะยินดีกับการกำจัดของเฟอร์นิเจอร์ ให้กับเธอกลับดูเหมือนจะเป็นจริง ; เห็นผนังที่ว่างเปล่าแทงขวาของเธอ กับหัวใจ และทำไมเกรเกอร์ไม่ได้รู้สึกเหมือนกัน เพราะเขาเคยห้องตกแต่งเป็นเวลานานและห้องว่างจะจึงรู้สึกว่าตัวเองถูกทอดทิ้งและไม่ใช่กรณี ' แม่ของเขาสรุปมากเงียบๆ เกือบกระซิบราวกับว่าเธอต้องการการป้องกันเกรกอร์ ซึ่งสถานที่ที่แน่นอนเธอไม่ได้รู้จักจากได้ยินแม้กระทั่งเสียงของเธอ ( เธอมั่นใจว่าเขาไม่ได้เข้าใจคำพูดของเธอ ) , และไม่ใช่ความจริง โดยการเอาเฟอร์นิเจอร์ที่เราแสดงที่เราให้ความหวังทั้งหมดของการปรับปรุงและทิ้งเขาให้ทรัพยากรของเขาเองโดยไม่ต้องใด ๆการพิจารณา ? ฉันคิดว่ามันจะดีที่สุดถ้าเราพยายามที่จะให้ห้อง ตรง ใน สภาวะที่เป็นก่อนดังนั้น เมื่อเกรเกอร์กลับให้เรา เขาก็พบว่าทุกอย่างและไม่เปลี่ยนแปลงสามารถลืมสอดแทรกเวลาทั้งหมดได้ง่ายขึ้น .เขาได้ยินเสียงแม่ของเขา คำว่า เกรเกอร์ขาดมนุษย์ติดต่อทันทีทั้งหมด ร่วมกับชีวิตที่จำเจ ล้อมรอบด้วยครอบครัวผ่านหลักสูตรของเหล่านี้สองเดือนต้องสับสนของเขาความเข้าใจ เพราะมิฉะนั้น เขาไม่สามารถอธิบายตัวเองว่า เขาจะเอาจริง อาจจะดูกระตือรือร้นที่จะเขามีห้องว่าง เขาอยากให้จริงๆห้องที่อบอุ่น สะดวกสบาย ตกแต่งด้วยชิ้นที่เขามีการสืบทอด กลายเป็นถ้ำที่เขาควรแน่นอน แล้วจะสามารถรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับในทุกทิศทางโดยไม่มีการรบกวน แต่ในเวลาเดียวกัน ด้วยอย่างรวดเร็วและสมบูรณ์ลืมอดีตของมนุษย์ของเขาเช่นกัน คือเขาแล้วที่จุดนี้แล้วเกือบลืมและมันแค่เสียงของแม่ของเขา ซึ่งเขาได้ไม่ได้ยินว่า เป็นระยะเวลาที่กระตุ้นเขา อะไรคือจะถูกลบออก ; ทุกอย่างจะต้องยังคงอยู่ ในเงื่อนไขของเขาเขาก็ใช้ไม่ได้เลย โดยไม่เป็นประโยชน์ อิทธิพลของเฟอร์นิเจอร์ของเขา และถ้าเฟอร์นิเจอร์ป้องกันเขาจากเนินเขาคลานเรื่องไร้สาระไปทั่วแล้วไม่มีอันตรายอยู่ในนั้น แต่แทนที่จะเป็นประโยชน์ที่ดี