The antimicrobial activity of chito

The antimicrobial activity of chitosan with high
molecular weight and high degree of deacetylation was well
documented against a number of food spoilage and pathogenic
microorganisms with concentration varying from 0.5% to 1.5%
(No, Park, Lee, & Meyers, 2002). Chitosan has been more and more
generally used as antimicrobial agents to prolong the shelf life of
meat products (Dutta, Shipra, Mehrotra, & Joydeep, 2009; Fan
et al., 2009). But there are different views on the antioxidant
capacity of chitosan. Kanatt, Chander, and Sharma (2008) reported
that chitosan had no significant antioxidant activity, whereas
effectiveness of chitosan treatment on oxidative stability of minced

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กิจกรรมการต้านจุลชีพของไคโตซานมีความสูงระดับสูงของ deacetylation และน้ำหนักโมเลกุลได้ดีไว้กับจำนวน ของอาหารเน่าเสีย และทำให้เกิดโรคจุลินทรีย์เข้มข้นที่แตกต่างจาก 0.5% เป็น 1.5%(ไม่มี สวน Lee, & Meyers, 2002) ไคโตซานได้ถูกมากโดยทั่วไปใช้เป็นตัวแทนต้านจุลชีพเพื่อยืดอายุการผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ (บินายัคดัตตา ชิปราอินเตอร์ Mehrotra และ Joydeep, 2009 พัดลมet al. 2009) แต่มีมุมมองที่แตกต่างกันในการต้านอนุมูลอิสระกำลังการผลิตไคโตซาน Kanatt, Chander และ Sharma (2008) รายงานไคโตซานที่มีกิจกรรมที่ไม่สำคัญต้านอนุมูลอิสระ ในขณะที่ประสิทธิภาพของไคโตซานรักษาเสถียรภาพออกซิเดชันของสับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กิจกรรมของไคโตซานที่มีสูง
น้ำหนักโมเลกุลและระดับสูงของสิกเป็นที่
เอกสารกับจำนวนของการเน่าเสียของอาหารที่ทำให้เกิดโรคและ
เชื้อจุลินทรีย์ที่มีความเข้มข้นแตกต่างจาก 0.5% เป็น 1.5%
(ไม่มี Park, ลีและเมเยอร์ส, 2002) ไคโตซานได้รับมากขึ้นและมากขึ้น
โดยทั่วไปใช้เป็นยาต้านจุลชีพในการยืดอายุการเก็บรักษาของ
ผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์ (Dutta, Shipra, Mehrotra และ Joydeep 2009; พัดลม
. et al, 2009) แต่มีมุมมองที่แตกต่างกันในการต้านอนุมูลอิสระ
ความจุของไคโตซาน Kanatt, Chander และชาร์ (2008) รายงาน
ว่าไคโตซานไม่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระอย่างมีนัยสำคัญในขณะที่
ประสิทธิภาพของการรักษาความมั่นคงไคโตซานต่อการเกิดออกซิเดชันของสับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กิจกรรมการต้านจุลชีพของไคโตซานกับสูงน้ำหนักโมเลกุล และระดับดีอะเซทิลเลชันได้เป็นอย่างดีเอกสารกับจำนวนของการเน่าเสียอาหารและเชื้อโรคจุลินทรีย์ที่มีความเข้มข้นแตกต่างกันจาก 0.5% เป็น 1.5 เปอร์เซ็นต์( ไม่ใช่ ปาร์ค ลี และ เมเยอร์ , 2002 ) ไคโตซานได้มากขึ้น และมากขึ้นโดยทั่วไปใช้เป็นยาต้านจุลชีพเพื่อยืดอายุการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ ( อาทิ shipra เมโรทรา และ joydeep , 2009 ; แฟนet al . , 2009 ) แต่ก็มีมุมมองที่แตกต่างกันเกี่ยวกับสารต้านอนุมูลอิสระความจุของไคโตซาน kanatt CHANDER , และ Sharma ( 2008 ) รายงานว่าไคโตซานมีไม่พบฤทธิ์ต้าน ในขณะที่ผลของไคโตซาน ในการรักษาเสถียรภาพของสับออกซิเดชัน