Inhaled corticosteroids versus long

Inhaled corticosteroids versus long-acting beta(2)-agonists for chronic obstructive pulmonary disease.
Spencer S1, Karner C, Cates CJ, Evans DJ.
Author information
Abstract
BACKGROUND:
Long-acting beta(2)-agonists and inhaled corticosteroids can be used as maintenance therapy by patients with moderate to severe chronic obstructive pulmonary disease. These interventions are often taken together in a combination inhaler. However, the relative added value of the two individual components is unclear.
OBJECTIVES:
To determine the relative effects of inhaled corticosteroids (ICS) compared to long-acting beta(2)-agonists (LABA) on clinical outcomes in patients with stable chronic obstructive pulmonary disease.
SEARCH METHODS:
We searched the Cochrane Airways Group Specialised Register of trials (latest search August 2011) and reference lists of articles.
SELECTION CRITERIA:
We included randomised controlled trials comparing inhaled corticosteroids and long-acting beta(2)-agonists in the treatment of patients with stable chronic obstructive pulmonary disease.
DATA COLLECTION AND ANALYSIS:
Three authors independently assessed trials for inclusion and then extracted data on trial quality, study outcomes and adverse events. We also contacted study authors for additional information.
MAIN RESULTS:
We identified seven randomised trials (5997 participants) of good quality with a duration of six months to three years. All of the trials compared ICS/LABA combination inhalers with LABA and ICS as individual components. Four of these trials included fluticasone and salmeterol monocomponents and the remaining three included budesonide and formoterol monocomponents. There was no statistically significant difference in our primary outcome, the number of patients experiencing exacerbations (odds ratio (OR) 1.22; 95% CI 0.89 to 1.67), or the rate of exacerbations per patient year (rate ratio (RR) 0.96; 95% CI 0.89 to 1.02) between inhaled corticosteroids and long-acting beta(2)-agonists. The incidence of pneumonia, our co-primary outcome, was significantly higher among patients on inhaled corticosteroids than on long-acting beta(2)-agonists whether classified as an adverse event (OR 1.38; 95% CI 1.10 to 1.73) or serious adverse event (Peto OR 1.48; 95% CI 1.13 to 1.93). Results of the secondary outcomes analysis were as follows. Mortality was higher in patients on inhaled corticosteroids compared to patients on long-acting beta(2)-agonists (Peto OR 1.17; 95% CI 0.97 to 1.42), although the difference was not statistically significant. Patients treated with beta(2)-agonists showed greater improvements in pre-bronchodilator FEV(1) compared to those treated with inhaled corticosteroids (mean difference (MD) 18.99 mL; 95% CI 0.52 to 37.46), whilst greater improvements in health-related quality of life were observed in patients receiving inhaled corticosteroids compared to those receiving long-acting beta(2)-agonists (St George's Respiratory Questionnaire (SGRQ) MD -0.74; 95% CI -1.42 to -0.06). In both cases the differences were statistically significant but rather small in magnitude. There were no statistically significant differences between ICS and LABA in the number of hospitalisations due to exacerbations, number of mild exacerbations, peak expiratory flow, dyspnoea, symptoms scores, use of rescue medication, adverse events, all cause hospitalisations, or withdrawals from studies.
AUTHORS' CONCLUSIONS:
Placebo-controlled trials have established the benefits of both long-acting beta-agonist and inhaled corticosteroid therapy for COPD patients as individual therapies. This review, which included trials allowing comparisons between LABA and ICS, has shown that the two therapies confer similar benefits across the majority of outcomes, including the frequency of exacerbations and mortality. Use of long-acting beta-agonists appears to confer a small additional benefit in terms of improvements in lung function compared to inhaled corticosteroids. On the other hand, inhaled corticosteroid therapy shows a small advantage over long-acting beta-agonist therapy in terms of health-related quality of life, but inhaled corticosteroids also increase the risk of pneumonia. This review supports current guidelines advocating long-acting beta-agonists as frontline therapy for COPD, with regular inhaled corticosteroid therapy as an adjunct in patients experiencing frequent exacerbations.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Corticosteroids ดมกับทำหน้าที่ลองเบต้า (2) -agonists สำหรับอุปสรรคโรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรังS1 สเปนเซอร์ Karner C, Cates CJ อีวานส์ DJผู้เขียนข้อมูลบทคัดย่อพื้นหลัง:เบต้าลองทำหน้าที่ (2) -agonists และดม corticosteroids สามารถใช้เป็นบำรุงรักษา โดยผู้ป่วยที่มีปานกลางถึงรุนแรงเรื้อรังโรคระบบทางเดินหายใจอุปสรรค มาตรการเหล่านี้จะมักจะถูกนำเข้าด้วยกันในยาชุด อย่างไรก็ตาม ญาติเพิ่มมูลค่าของสองแต่ละส่วนประกอบไม่ชัดเจนวัตถุประสงค์:เพื่อกำหนดลักษณะสัมพัทธ์ของ corticosteroids ดม (ICS) เมื่อเทียบกับทำหน้าที่ลองเบต้า (2) -agonists (LABA) บนผลทางคลินิกในผู้ป่วยที่ มีเสถียรภาพเรื้อรังโรคระบบทางเดินหายใจอุปสรรควิธีการค้นหา:เราค้นหาในขั้นการบินกลุ่มเฉพาะลงทะเบียนของการทดลอง (ล่าสุดค้นหา 2011 สิงหาคม) และรายการอ้างอิงของบทความเกณฑ์การเลือก:เรารวมการทดลองควบคุม randomised เปรียบเทียบ corticosteroids ดมและรักษาการลองเบต้า (2) -agonists ในการบำบัดรักษาของผู้ป่วยที่มีเสถียรภาพเรื้อรังโรคระบบทางเดินหายใจอุปสรรครวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์:ผู้เขียนสามอิสระประเมินทดลองสำหรับการรวม และแยกข้อมูลใน trial คุณภาพ ผลการศึกษา และเหตุการณ์ นอกจากนี้เรายังติดต่อผู้เขียนศึกษาสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมหลักผลลัพธ์:เราระบุเจ็ด randomised ทดลอง (5997 คน) คุณภาพดีมีระยะเวลาหกเดือนถึงสามปี ทั้งหมดของการทดลองที่เปรียบเทียบ inhalers ชุด ICS/LABA LABA และไอซีเป็นส่วนประกอบแต่ละ สี่ของการทดลองเหล่านี้รวม fluticasone และ salmeterol monocomponents และเหลือสามรวม budesonide และ formoterol monocomponents มีไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในผลลัพธ์ของเราหลัก จำนวนผู้ป่วยที่ประสบ exacerbations (อัตราส่วนราคา (OR) 1.22; 95% CI 0.89-1.67), หรืออัตรา exacerbations ต่อปีผู้ป่วย (อัตราอัตราส่วน (RR) 0.96; 95% CI 0.89-1.02) ระหว่างดม corticosteroids และรักษาการลองเบต้า (2) -agonists อุบัติการณ์ของโรค ผลของเราร่วมหลัก เป็นอย่างสูงในหมู่ผู้ป่วยบน corticosteroids ดมกว่าในรุ่น beta ยาวทำหน้าที่ (2) -agonists ว่าจัดเป็นเหตุการณ์ร้าย (OR 1.38; 95% CI 1.10-1.73) หรือเหตุการณ์ร้ายรุนแรง (Peto OR 1.48; 95% CI 1.13-1.93) ผลการวิเคราะห์ผลลัพธ์รองมีดังนี้ การตายสูงขึ้นในผู้ป่วยบน corticosteroids ดมเปรียบเทียบกับผู้ป่วยในทำหน้าที่ลองเบต้า (2) -agonists (Peto หรือความ 1.17; 95% CI 0.97-1.42), แม้ว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ Corticosteroids ช่วยในผู้ป่วยที่รักษา ด้วย beta (2) -agonists แสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงมากกว่าใน bronchodilator ก่อน FEV(1) เปรียบเทียบกับผู้รับ (หมายถึง ความแตกต่าง (MD) มล 18.99; 95% CI 0.52-37.46), ใน ขณะที่ปรับปรุงมากกว่าในสุขภาพคุณภาพชีวิตสุภัครับ corticosteroids ดมเปรียบเทียบกับผู้รับทำหน้าที่ลองเบต้า (2) -agonists (เซนต์จอร์จหายใจแบบสอบถาม (SGRQ) MD-0.74; 95% CI-1.42 กับ-0.06) ในทั้งสองกรณี แตกต่างได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ค่อนข้างเล็กขนาด มีไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่าง ICS LABA จำนวน hospitalisations จาก exacerbations จำนวน exacerbations อ่อน ช่วง peak expiratory กระแส dyspnoea อาการ คะแนน ใช้ยากู้ภัย เหตุการณ์ ทั้งหมดทำให้ hospitalisations หรือถอนจากการศึกษาข้อสรุปของผู้เขียน:ควบคุมด้วยยาหลอกทดลองได้สร้างผลประโยชน์ของทั้งสองทำหน้าที่ลองเบต้าอะโกนิสต์ และช่วยในการรักษาด้วย corticosteroid ผู้ป่วยแอนเดอรส์เป็นการรักษาแต่ละ ตรวจทานนี้ ซึ่งรวมทดลองให้เปรียบเทียบระหว่าง LABA ICS ได้แสดงว่า รักษาสองประสาทประโยชน์คล้ายกันข้ามส่วนใหญ่ของผล รวมถึงความถี่ของ exacerbations และตาย ใช้ทำหน้าที่ลองเบต้า-agonists ประสาทสวัสดิการเพิ่มเติมขนาดเล็กในแง่ของการปรับปรุงในการทำงานของปอดเมื่อเทียบกับ corticosteroids ดมแล้ว บนมืออื่น ๆ การรักษาด้วย corticosteroid ดมแสดงเปรียบบำบัดเบต้าอะโกนิสต์ยาวทำหน้าที่ในด้านสุขภาพคุณภาพชีวิตเล็ก ๆ แต่ corticosteroids ดมยังเพิ่มความเสี่ยงของโรค บทความนี้สนับสนุนแนวทางปัจจุบัน advocating เบต้า-agonists ยาวทำหน้าที่เป็นแนวหน้าบำบัดสำหรับแอนเดอรส์ ด้วย corticosteroid ปกติสูดดมบำบัดเป็นเกียรติคุณที่ในผู้ป่วยที่พบบ่อย exacerbations

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

corticosteroids สูดดมเมื่อเทียบกับเบต้าออกฤทธิ์ยาว (2) -agonists สำหรับโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง.
สเปนเซอร์ S1, Karner C, เคทส์ CJ อีแวนส์ดีเจ.
ผู้เขียนข้อมูล
บทคัดย่อ
ภูมิหลัง:
เบต้ายาวทำหน้าที่ (2) -agonists corticosteroids สูดดมและสามารถนำมาใช้ การรักษาด้วยการบำรุงรักษาโดยผู้ป่วยที่มีระดับปานกลางถึงรุนแรงของโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง การแทรกแซงเหล่านี้มักจะถูกนำมารวมกันในสูดยารวมกัน แต่มูลค่าเพิ่มญาติของทั้งสององค์ประกอบแต่ละส่วนก็ไม่มีความชัดเจน.
วัตถุประสงค์:
เพื่อตรวจสอบผลกระทบที่ญาติของ corticosteroids สูดดม (ICS) เมื่อเทียบกับเบต้าออกฤทธิ์ยาว (2) -agonists (LABA) ต่อผลลัพธ์ทางคลินิกในผู้ป่วยที่มีการอุดกั้นเรื้อรังที่มีเสถียรภาพ โรคปอด.
วิธีการค้นหา:
เราได้ค้นหา Cochrane กลุ่มสายการบินเฉพาะสมาชิกของการทดลอง (ล่าสุดค้นหาสิงหาคม 2011) และรายการอ้างอิงของบทความ.
เงื่อนไขการคัดเลือก
เรารวมสุ่มควบคุมการทดลองเปรียบเทียบ corticosteroids สูดดมและเบต้าออกฤทธิ์นาน (2) -agonists ใน การรักษาผู้ป่วยที่เป็นโรคที่มีความเสถียรปอดอุดกั้นเรื้อรัง.
เก็บรวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์:
สามผู้เขียนทดลองประเมินอิสระสำหรับการรวมและจากนั้นสกัดข้อมูลเกี่ยวกับคุณภาพการทดลองผลการศึกษาและเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ นอกจากนี้เรายังติดต่อผู้เขียนศึกษาสำหรับข้อมูลเพิ่มเติม.
ผลหลัก:
เราระบุเจ็ดการทดลองแบบสุ่ม (5997 ผู้เข้าร่วม) ที่มีคุณภาพดีที่มีระยะเวลาหกเดือนถึงสามปี ทั้งหมดของการทดลองเทียบ ICS / LABA inhalers ร่วมกับ LABA และ ICS เป็นส่วนบุคคล สี่ของการทดลองเหล่านี้รวม fluticasone และ monocomponents salmeterol และที่เหลืออีกสามรวม budesonide และ monocomponents formoterol ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในผลหลักของเราจำนวนผู้ป่วยที่ประสบกำเริบ (อัตราส่วนราคาต่อรอง (OR) 1.22; 95% CI 0.89-1.67) หรืออัตราการกำเริบของผู้ป่วยต่อปี (อัตราส่วนอัตรา (RR) 0.96; 95 % CI 0.89-1.02) ระหว่าง corticosteroids สูดดมและเบต้าออกฤทธิ์นาน (2) -agonists อุบัติการณ์ของโรคปอดบวมผลร่วมหลักของเราอย่างมีนัยสำคัญที่สูงขึ้นในกลุ่มผู้ป่วยใน corticosteroids สูดดมมากกว่าเบต้าออกฤทธิ์ยาว (2) -agonists ไม่ว่าจะจัดเป็นเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ (OR 1.38; 95% CI 1.10-1.73) หรืออาการไม่พึงประสงค์ที่ร้ายแรง เหตุการณ์ (Peto หรือ 1.48; 95% CI 1.13-1.93) ผลของการวิเคราะห์ผลรองมีดังนี้ การตายสูงในผู้ป่วยใน corticosteroids สูดดมเมื่อเทียบกับผู้ป่วยในเบต้าออกฤทธิ์ยาว (2) -agonists (Peto หรือ 1.17; 95% CI 0.97-1.42) แม้ว่าความแตกต่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ผู้ป่วยที่รับการรักษาด้วยเบต้า (2) -agonists มีการปรับปรุงมากขึ้นในก่อน bronchodilator FEV (1) เมื่อเทียบกับผู้ที่รับการรักษาด้วย corticosteroids สูดดม (หมายถึงความแตกต่าง (MD) 18.99 มิลลิลิตร; 95% CI 0.52-37.46) ในขณะที่การปรับปรุงมากขึ้นในสุขภาพเป็น คุณภาพชีวิตพบในผู้ป่วยที่ได้รับการ corticosteroids สูดดมเมื่อเทียบกับผู้ที่ได้รับเบต้าออกฤทธิ์ยาว (2) -agonists (เซนต์จอร์จแบบสอบถามระบบทางเดินหายใจ (SGRQ) MD -0.74; 95% CI -1.42 -0.06 ไป) ในทั้งสองกรณีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ขนาดเล็กในขนาด ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่าง ICS และ LABA ในจำนวนของโรงพยาบาลเนื่องจากการกำเริบเป็นจำนวนกำเริบอ่อนไหลหายใจสูงสุดหายใจลำบากคะแนนอาการใช้ยากู้ภัยเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์, โรงพยาบาลสาเหตุทั้งหมดหรือถอนจากการศึกษา
ผู้เขียนสรุป ':
การทดลองยาหลอกที่ควบคุมได้สร้างผลประโยชน์ของทั้งสองที่ออกฤทธิ์นานเบต้าตัวเอกและการรักษาด้วยการสูดดมเตียรอยด์สำหรับผู้ป่วยปอดอุดกั้นเรื้อรังกับการรักษาของแต่ละบุคคล ตรวจสอบนี้ซึ่งรวมถึงการอนุญาตให้ทดลองเปรียบเทียบระหว่าง LABA และ ICS ได้แสดงให้เห็นว่าทั้งสองหารือการรักษาผลประโยชน์ที่คล้ายกันข้ามส่วนใหญ่ของผลรวมทั้งความถี่ของการกำเริบและการตาย ใช้ agonists เบต้าออกฤทธิ์นานจะปรากฏขึ้นเพื่อมอบประโยชน์เพิ่มเติมเล็กในแง่ของการปรับปรุงในการทำงานของปอดเมื่อเทียบกับ corticosteroids สูดดม ในทางตรงกันข้ามการรักษาด้วยการสูดดม corticosteroid แสดงให้เห็นประโยชน์ที่มีขนาดเล็กกว่าที่ออกฤทธิ์ยาวการรักษาด้วยเบต้าตัวเอกในแง่ของคุณภาพที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของชีวิต แต่ corticosteroids สูดดมยังเพิ่มความเสี่ยงของโรคปอดบวม การตรวจสอบนี้สนับสนุนแนวทางปฏิบัติในปัจจุบันเรียกร้องที่ออกฤทธิ์นาน agonists เบต้าเป็นยาแนวหน้าสำหรับปอดอุดกั้นเรื้อรังกับการรักษาด้วย corticosteroid ปกติสูดดมเป็นส่วนเสริมในผู้ป่วยที่ประสบกำเริบบ่อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ยาพ่นสเตียรอยด์กับยาวเบต้า ( 2 ) - กลุ่มโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง .
สเปนเซอร์ S1 , คาร์เนอร์ ซีเคทส์ CJ , อีแวนส์ , ดีเจ .

เขียนข้อมูลพื้นหลังนามธรรม
:
ยาวทำ Beta ( 2 ) - และตัวยาพ่นสเตียรอยด์ สามารถใช้เป็นรักษาการรักษาปานกลางถึงรุนแรง โดยผู้ป่วยที่มีปอดอุดกั้นเรื้อรัง โรคการแทรกแซงเหล่านี้มักจะใช้กันในชุดเครื่องพ่นยา อย่างไรก็ตาม ญาติเพิ่มค่าของแต่ละองค์ประกอบสองไม่ชัดเจน .

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาผลสัมพัทธ์ของยาพ่นสเตียรอยด์ ( ICS ) เทียบกับยาวเบต้า ( 2 ) - กลุ่ม ( ลาบา ) ต่อผลลัพธ์ทางคลินิกในผู้ป่วยที่มีโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง วิธีค้นหา :

เราค้นหา Cochrane สายการบินกลุ่มเฉพาะลงทะเบียนของการทดลอง ( ค้นหาล่าสุดสิงหาคม 2011 ) และอ้างอิงรายการของบทความ .

เรารวมเกณฑ์การคัดเลือก : การทดลองแบบสุ่มควบคุมเปรียบเทียบยาพ่นสเตียรอยด์ และ เบต้า - ตัวยาว ( 2 ) ในการรักษาผู้ป่วยที่มีโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง การเก็บรวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์ :

ผู้เขียนสามอิสระประเมินการทดลองสำหรับการรวมและแยกข้อมูลคุณภาพการทดลอง ผลการศึกษาและเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ เรายังติดต่อการศึกษาผู้เขียนสำหรับข้อมูลเพิ่มเติม .

เราระบุเจ็ดหลักผล : การทดลองแบบสุ่ม ( 5997 เข้าร่วม ) คุณภาพดีที่มีระยะเวลาหกเดือนถึงสามปีทั้งหมดของการทดลองเปรียบเทียบไอซี / ลาบาลาบา inhalers รวมกันด้วย และไอซีเป็นส่วนประกอบของแต่ละบุคคล สี่ของการทดลองเหล่านี้รวมกับฟลูติคาโซน monocomponents ซัลเมเทอรอลและที่เหลืออีกสาม รวม monocomponents บัดโซไนด์ และฟอร์โมติรอล . ไม่มีความแตกต่างในผลการศึกษาของเรา จำนวนผู้ป่วยที่พบผู้ป่วย ( 1 อัตรา ( หรือ ) 1.22 ;95% CI 0.89 ถึง 1.67 ) หรืออัตราผู้ป่วยต่อปี ( อัตราป่วยเท่ากับ ( RR ) 0.96 ; 95% CI เท่ากับ 0.89 1.02 ) ระหว่างยาพ่นสเตียรอยด์ และเบต้า - ตัวยาว ( 2 ) . อุบัติการณ์ของการเกิดโรคปอดอักเสบ , CO ผลของเราหลัก สูงกว่าของผู้ป่วยเกี่ยวกับยาพ่นสเตียรอยด์กว่ายาวเบต้า ( 2 ) ตัวว่าจัดเป็นเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ ( หรือ 1.38 ; 95% CI 110 เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ร้ายแรง ( 1.73 ) หรือเพโต หรือ 1.48 ; 95% CI 1.13 ถึง 1.93 ) ผลของการวิเคราะห์ผล มัธยมศึกษา ดังนี้ อัตราการตายสูงในผู้ป่วยยาพ่นสเตียรอยด์ เมื่อเทียบกับผู้ป่วยที่ยาวเบต้า ( 2 ) ตัว ( เพโต หรือ 1.17 ; 95% CI 0.97% 1.42 ) แม้ว่าความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยเบต้า ( 2 ) - กลุ่ม พบมากขึ้นในการปรับปรุงสมรรถภาพก่อนบร โชไดเลเตอร์ ( 1 ) เปรียบเทียบกับการรักษาด้วยยาพ่นสเตียรอยด์ ( หมายถึงความแตกต่าง ( MD ) 18.99 มิลลิลิตร ; 95% CI 0.52 เพื่อ 37.46 )ในขณะที่มากขึ้นในการปรับปรุงคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพที่พบในผู้ป่วยที่ได้รับยาพ่นสเตียรอยด์ เมื่อเทียบกับผู้ที่ได้รับยาวเบต้า ( 2 ) - กลุ่ม ( เซนต์จอร์จระบบทางเดินหายใจ จำนวน sgrq ) MD -0.74 ; 95% CI -1.42 - 0.06 ) ในทั้งสองกรณีมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ค่อนข้างเล็กในขนาด .ซึ่งพบว่าไม่มีความแตกต่างระหว่าง ICS และลาบา จำนวนผู้ป่วยเข้ารับการรักษาเนื่องจากผู้ป่วยสูงสุด จำนวนเล็กน้อย , กลุ่มไหล , ทำเป็นเล่น คะแนนอาการ , การใช้ยา , กู้ภัยเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์เข้ารับการรักษา , สาเหตุทั้งหมด หรือถอนจากการศึกษา ผู้เขียน :

' สรุปการทดลองควบคุมยาหลอกได้สร้างประโยชน์ทั้งเบต้าอะโกนิสต์บางส่วนและ inhaled corticosteroid รักษาผู้ป่วย COPD ขณะที่การรักษาแต่ละ รีวิวนี้ ซึ่งรวมถึงการอนุญาตให้เปรียบเทียบระหว่าง ลาบา และ ICS , แสดงให้เห็นว่าทั้งสองซึ่งมอบสิทธิประโยชน์ที่คล้ายกันในส่วนใหญ่ของผล รวมทั้งความถี่ของผู้ป่วย และอัตราการตายใช้ยาวเบต้าตัวปรากฏขึ้นเพื่อหารือเพิ่มเติมขนาดเล็กได้รับประโยชน์ในแง่ของการปรับปรุงในปอดเมื่อเทียบกับยาพ่นสเตียรอยด์ . บนมืออื่น ๆ , inhaled corticosteroid รักษาแสดงประโยชน์ขนาดเล็กกว่ายาวเบต้าอะโกนิสต์บำบัด ในแง่ของสุขภาพที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิต แต่ยาพ่นสเตียรอยด์ยังเพิ่มความเสี่ยงของโรคปอดอักเสบรีวิวนี้สนับสนุนปัจจุบันแนวทางการสนับสนุนบางส่วนในกลุ่มเบต้าเป็นแนวหน้า การรักษา COPD ที่มีปกติ inhaled corticosteroid รักษาเสริมในผู้ป่วยพบผู้ป่วยบ่อย ๆ