One of the great strengths of the v

One of the great strengths of the volume is its juxtaposition of the
normalization of drug use against historical moments of prohibition. For
instance, with films like Chappaqua (1966) and Easy Rider (1969), Boyd
maps important shifts in drug discourse, emphasizing the normalization
of recreational drug use apparent in the countercultural movements of
the 1960s, followed by a wave of backlash films that include The French
Connection (1970) and Panic in Needle Park (1971). She also introduces
the regulation of addiction through treatment models which emphasize
self-discipline and self-control as a mechanism of governance and
state building. Employing drug users and dealers as key foils to proper
citizenship, she argues that drug films historically have reaffirmed the
white heterosexual nuclear family as the building block of national identity.
Within this framework, Boyd points to several key conventions in
the representation of race, class and gender. For example, she demonstrates
how depictions of women’s drug use are consistently sexualized
and often bound up with notions of maternal unfitness. The relationship
of both gender and whiteness to images of drug use is epitomized in a
scene from Traffic where a white middle class girl’s addiction and sexual
corruption is depicted via a young black male drug dealer. Alongside
this limited ideological framework, Boyd emphasizes how controlled
use is rarely depicted and treatment, when invoked, is part of a mandatory
criminal justice/punishment matrix. She also contends that the addiction
as disease model, which is predominant in cinema, is limited by
its disregard for a confluence of social, political, cultural, and economic
factors which shape drug use.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จุดแข็งมากของไดรฟ์ข้อมูลอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นของ juxtaposition ของฟื้นฟูยาเสพติดใช้กับช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ของ prohibition สำหรับอินสแตนซ์ กับฟิล์มเช่น Chappaqua (1966) และง่ายต่อผู้ขับขี่ (1969), Boydแผนที่กะสำคัญในยาวาทกรรม เน้นที่การฟื้นฟูของยาหย่อนใช้ชัดเจนในการย้าย countercultural1960 ตามคลื่นของแบคแลชภาพยนตร์ที่ฝรั่งเศสที่เชื่อมต่อ (1970) และตกใจในเข็ม (1971) เธอยังแนะนำระเบียบของยาเสพติดผ่านรักษารุ่นที่เน้นบังคับตนเองและควบคุมตนเองเป็นกลไกการปกครอง และรัฐอาคาร ใช้ผู้ใช้ยาเสพติดและผู้ขายเป็นคีย์ฟอยล์ให้เหมาะสมสัญชาติ เธอจนให้ ยาฟิล์มอดีตมีโอการนิวเคลียร์รักต่างเพศขาวครอบครัวเป็นกลุ่มอาคารของเอกลักษณ์ประจำชาติภายในกรอบนี้ Boyd ชี้ไปประชุมหลายคีย์ในตัวแทนแข่งขัน ระดับชั้น และเพศ ตัวอย่าง แสดงของเธอวิธีแสดงใช้ผู้หญิงยาเสพติดอย่างต่อเนื่องมี sexualizedและมักผูกค่ากับความเข้าใจของแม่ unfitness ความสัมพันธ์เพศและขาวรูปของยา ใช้ได้ epitomized ในการจากการจราจรที่ตรงกลางเป็นสีขาวคลาของสาวติดยาเสพติด และเพศความเสียหายเป็นภาพผ่านตัวแทนจำหน่ายยาชายหนุ่มสีดำ ควบคู่ไปกับนี้จำกัดกรอบอุดมการณ์ Boyd เน้นการควบคุมไม่ค่อยมีแสดงการใช้ และรักษา เรียก เป็นส่วนหนึ่งของการบังคับความยุติธรรมทางอาญา/โทษเมตริกซ์ เธอยัง contends ที่ติดยาเสพติดที่เป็นโรค รุ่น ซึ่งเป็นกันในโรงภาพยนตร์ ถูกจำกัดโดยการไม่สนใจการบรรจบของสังคม การเมือง วัฒนธรรม และเศรษฐกิจปัจจัยซึ่งรูปร่างใช้ยาเสพติด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หนึ่งในจุดแข็งที่ดีของปริมาณที่มีการตีข่าวของ
การฟื้นฟูของการใช้ยากับช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของข้อห้าม สำหรับ
อินสแตนซ์ที่มีหนังเหมือน Chappaqua (1966) และกาฝาก (1969), บอยด์
แมกะสำคัญในวาทกรรมยาเสพติดโดยเน้นการฟื้นฟู
ของยาเสพติดใช้งานภายในสถานที่ชัดเจนในการเคลื่อนไหว countercultural ของ
ปี 1960 ตามมาด้วยคลื่นของภาพยนตร์ฟันเฟืองที่มี ฝรั่งเศส
การเชื่อมต่อ (1970) และตื่นตระหนกในเข็มพาร์ค (1971) นอกจากนี้เธอยังแนะนำ
กฎระเบียบของการติดยาเสพติดผ่านรูปแบบการรักษาที่เน้น
วินัยในตนเองและการควบคุมตนเองเป็นกลไกการกำกับดูแลและ
อาคารของรัฐ พนักงานผู้ใช้ยาเสพติดและผู้แทนจำหน่ายฟอยล์เป็นกุญแจสำคัญในการที่เหมาะสม
สัญชาติเธอระบุว่าภาพยนตร์ยาเสพติดในอดีตได้กรุณาธิคุณ
ครอบครัวเดี่ยวสีขาวเพศตรงข้ามเป็นกลุ่มอาคารของเอกลักษณ์ประจำชาติ.
ภายในกรอบนี้บอยด์ชี้ไปยังการประชุมที่สำคัญหลายแห่งใน
การเป็นตัวแทนของการแข่งขันระดับ และเพศ ยกตัวอย่างเช่นเธอแสดงให้เห็นถึง
วิธีการที่เด่นชัดของการใช้ยาของผู้หญิงอย่างสม่ำเสมอ sexualized
และผูกพันมักจะขึ้นกับความคิดของความไม่สมบูรณ์ของมารดา ความสัมพันธ์
ของทั้งสองเพศและความขาวให้กับภาพของการใช้ยาจะดียิ่งใน
ที่เกิดเหตุจากการจราจรที่ติดยาเสพติดสาวชนชั้นกลางสีขาวและทางเพศ
การทุจริตเป็นภาพผ่านทางหนุ่มสีดำพ่อค้ายาเสพติดเพศชาย ควบคู่ไปกับ
กรอบแนวคิดนี้ จำกัด , บอยด์เน้นวิธีการควบคุม
การใช้งานเป็นภาพที่ไม่ค่อยได้และการรักษาเมื่อเรียกเป็นส่วนหนึ่งของผู้ได้รับมอบอำนาจ
ยุติธรรมทางอาญา / เมทริกซ์การลงโทษ นอกจากนี้เธอยังเชื่อว่ายาเสพติด
เป็นแบบจำลองการเกิดโรคซึ่งเป็นที่โดดเด่นในภาพยนตร์จะถูก จำกัด โดย
ไม่สนใจในการบรรจบกันของสังคมการเมืองวัฒนธรรมและเศรษฐกิจ
ปัจจัยที่ทรงใช้ยาเสพติด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หนึ่งในจุดแข็งที่ยิ่งใหญ่ของปริมาณการของบรรทัดฐานของการใช้ยาต้าน
ช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ของห้าม สำหรับ
อินสแตนซ์ กับภาพยนตร์เช่น Chappaqua ( 1966 ) และ ไรเดอร์ได้ง่าย ( 1969 ) , บอยด์
แผนที่สำคัญในวาทกรรมกะยา โดยเน้นการฟื้นฟู
ของการใช้ยาในลักษณะการเคลื่อนไหวของ countercultural
ปี 1960ตามด้วยคลื่นของฟันเฟือง ภาพยนตร์ที่รวมการเชื่อมต่อฝรั่งเศส
( 1970 ) และความตื่นตระหนกในเข็ม พาร์ค ( 1971 ) เธอยังแนะนำ
ระเบียบของยาเสพติดผ่านการรักษาแบบที่เน้นความมีวินัยในตนเองและการควบคุมตนเอง
เป็นกลไกของรัฐและการปกครอง
อาคาร การใช้ยา ผู้ใช้และผู้ค้า เช่น พวงกุญแจ ฟอยล์ เพื่อความเป็นพลเมืองที่เหมาะสม
,เธอแย้งว่าภาพยนตร์ยาเสพติดในอดีตมียืนยัน
สีขาวแท้ครอบครัวนิวเคลียร์เป็นอาคารปิดกั้นอัตลักษณ์แห่งชาติ .
ภายในกรอบนี้ บอยด์ จุดสําคัญหลายการประชุม
เป็นตัวแทนของเชื้อชาติ ชนชั้น และเพศ ตัวอย่างเช่น เธอแสดงให้เห็นถึงวิถีของการใช้ยา
ว่าผู้หญิงเป็นอย่าง sexualized
และมักจะผูกพันกับความคิดของมารดาการไร้ความสามารถ .ความสัมพันธ์ของทั้งสองเพศ และความขาว
ภาพจาก การใช้ยา คือ epitomized ใน
ฉากจากการจราจรที่ติดสีขาวของผู้หญิงชนชั้นกลางและคอร์รัปชั่นทางเพศ
เป็นภาพผ่านหนุ่มสีดำชายค้ายา ควบคู่ไปกับ
กรอบอุดมการณ์นี้จำกัด บอยด์ เน้นวิธีการควบคุม
ใช้ไม่ค่อยปรากฎและรักษา เมื่อเรียกใช้เป็นส่วนหนึ่งของข้อบังคับ
ความยุติธรรมทางอาญาและการลงโทษเมทริกซ์ เธอยังระบุว่า การติด
เป็นแบบจำลองของโรค ซึ่งจะเด่นในหนัง จะถูก จำกัด โดย
มองข้ามของการบรรจบของสังคม การเมือง วัฒนธรรม และเศรษฐกิจ
ปัจจัยซึ่งรูปร่างการใช้ยา