This study examined the effects of

This study examined the effects of 4 genotypes of chicken, all suitable for extensive fattening, on carcass and meat quality using 320 chickens divided into 4 equally sized groups. The comparison included 2 indigenous chicken strains from Thailand, Black-boned and Thai native (Thai), and 2 imported chicken breeds, Bresse and Rhode Island Red (Rhode, a layer breed). The animals were fed until 16 wk of age. Breast (pectoralis major) and thigh (biceps femoris) muscles were studied in detail. Chickens of the imported breeds were heavier at slaughter than indigenous strains, especially Black-boned chickens. Proportions of retail cuts with bones were similar among genotypes, whereas deboned breast meat and lean:bone ratio were lowest in the layer breed (Rhode).
The meat of the Black-boned chickens was darker than that of the other genotypes. Thai and Rhode chickens had a particularly yellow skin. The ratio of red and intermediate to white fibers was higher in the thigh muscle, and the diameter of all muscle fiber types in both muscles was smaller in the indigenous compared with the imported breeds. The meat of the 2 indigenous Thai strains had lower contents of fat and cholesterol compared with that of the imported breeds, especially relative to the Rhode chickens (thigh meat). The meat of the indigenous origins, especially of the Thai chickens, was higher in shear force and collagen content (thigh only) than meat of the imported breeds. The meat lipids of the Thai chickens had particularly high proportions of n-3 fatty acids and a favorably low n-6/n-3 fatty acid ratio compared with the other genotypes. In conclusion, meat of indigenous chickens has some unique features and seems to have more advantages over imported breeds than disadvantages, especially when determined for a niche market serving consumers who prefer chewy, low-fat chicken meat.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษานี้ตรวจสอบผลของ 4 ไก่ ทั้งหมดเหมาะมากมายเลี่ยน คุณภาพซากและเนื้อใช้ 320 ไก่แบ่งออกเป็น 4 เท่าขนาดกลุ่ม การเปรียบเทียบอยู่ 2 สายพันธุ์ไก่ชนไทย boned ดำ และไทยพื้นเมือง (ไทย), และ 2 นำไก่สาย พันธุ์ Bresse และแดงเกาะโรด (โรด สายพันธุ์เป็นชั้น) มีเลี้ยงสัตว์จนถึง 16 wk อายุ เต้านม (pectoralis หลัก) และกล้ามเนื้อต้นขา (ชั้นลึก biceps) ได้ศึกษาในรายละเอียด ไก่สายพันธุ์นำเข้าหนักที่ฆ่ากว่าสายพันธุ์พื้นเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง boned ดำไก่ได้ สัดส่วนการขายปลีกตัดกับกระดูกคล้ายกันระหว่างการศึกษาจีโนไทป์ ในขณะที่อัตราส่วนเนื้อและแบบ lean: กระดูกอก deboned ได้ต่ำที่สุดในสายพันธุ์ชั้น (โรด) .
เนื้อของไก่ดำ boned เข้มกว่าของอื่นได้ ไก่ไทยและโรดมีผิวเหลืองโดยเฉพาะอย่างยิ่ง อัตราส่วนของสีแดง และกลางให้เส้นใยสีขาวขึ้นในกล้ามเนื้อต้นขา และเส้นทุกเส้นใยกล้ามเนื้อในกล้ามเนื้อทั้งสองถูกในพื้นเมืองเมื่อเทียบกับสายพันธุ์นำเข้า เนื้อสายพันธุ์ไทยพื้นเมือง 2 มีเนื้อหาต่ำกว่าไขมันและไขมันเมื่อเทียบกับของนำเข้าสายพันธุ์ลูกผสม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับไก่โรด (เนื้อสะโพก) เนื้อกำเนิดคนพื้นเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งของไก่ไทย ถูกมากกว่าในเฉือนเนื้อหาแรงและคอลลาเจน (เฉพาะต้นขา) เนื้อสายพันธุ์นำเข้า โครงการเนื้อของไก่ไทยมีสัดส่วนที่สูงโดยเฉพาะอย่างยิ่งกรดไขมัน n-3 และอัตราส่วนกรดไขมัน n-6/n-3 ต่ำพ้องต้องการเปรียบเทียบกับการศึกษาจีโนไทป์อื่น เบียดเบียน เนื้อของไก่พื้นเมืองมีคุณลักษณะบางอย่างไม่ซ้ำกัน และน่าจะ มีประโยชน์เพิ่มมากขึ้นกว่าสายพันธุ์ที่นำเข้ากว่าข้อเสีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกำหนดสำหรับตลาดนิชให้บริการผู้บริโภคที่เกิด เนื้อไก่ไขมันต่ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาผลของ 4 พันธุ์ไก่ ทั้งหมดเหมาะสำหรับการขุนที่กว้างขวางในอาหารต่อคุณภาพซากและคุณภาพเนื้อของไก่ใช้ 320 คน แบ่งออกเป็น 4 เท่า ขนาดกลุ่ม การเปรียบเทียบรวม 2 ไก่พื้นเมืองสายพันธุ์จากประเทศไทย ดำหมด และไทยพื้นเมือง ( ไทย ) , และ 2 การนำเข้าไก่พันธุ์โรดไอแลนด์ ( Rhode สีแดง ไก่เบรส และ ชั้นพันธุ์ )สัตว์ที่ถูกเลี้ยงจนถึง 16 สัปดาห์ของอายุ อก ( อกใหญ่ ) และกล้ามเนื้อต้นขา ( แพทยศาสตร์ ) ทำการศึกษาในรายละเอียด ไก่ของสายพันธุ์นำเข้าเป็นหนักที่ฆ่ามากกว่าสายพันธุ์พื้นเมือง โดยเฉพาะสีดำ กระดูกไก่ สัดส่วนของการตัดปลีกด้วยกระดูกมีความคล้ายคลึงกันระหว่างพันธุ์ ในขณะที่เนื้อเต้านมและกระดูกถูกเลาะก้างออก ยันอัตราส่วนต่ำสุดในชั้นพันธุ์ ( โรดไอแลนด์ ) .
เนื้อของกระดูกไก่สีดำนั้นเข้มกว่าของพันธุ์อื่น ๆ ไทย และ โรด ไก่มีผิวสีเหลือง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อัตราส่วนของสีแดงและสีขาวกลางเส้นใยสูง กล้ามเนื้อต้นขา และขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นใยกล้ามเนื้อทุกประเภททั้งในกล้ามเนื้อมีขนาดเล็กในประเทศเมื่อเทียบกับสายพันธุ์นำเข้า .เนื้อของ 2 สายพันธุ์พื้นเมืองไทยมีเนื้อหาลดไขมันและคอเลสเตอรอล เมื่อเทียบกับที่ของสายพันธุ์นำเข้า โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับไข่ไก่ ( เนื้อต้นขา ) เนื้อของต้นกำเนิดดั้งเดิมของไทย โดยเฉพาะไก่ สูง แรงเฉือน และคอลลาเจนเนื้อหา ( ต้นขา ) มากกว่าเนื้อของสายพันธุ์นำเข้า .เนื้อไขมันของไก่ไทยมีสัดส่วนสูงโดยเฉพาะอย่างยิ่งกรดไขมัน n-3 และ n-6 ต่ำ ซึ่งสัดส่วนของกรดไขมัน n-3 / เมื่อเทียบกับพันธุ์อื่น ๆ สรุป เนื้อของไก่พื้นเมืองมีบางคุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์และดูเหมือนว่าจะมีข้อได้เปรียบกว่าสายพันธุ์นำเข้ากว่าข้อเสีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาเฉพาะตลาดผู้บริโภคที่ต้องการเหนียวให้ ,ไก่ไขมันต่ำ