Boron adsorption was measured as a

Boron adsorption was measured as a function of equilibrium
concentration in soils 1–8. The obtained results are presented in
Fig. 1. The isotherms virtually comprises of two parts: a high affinity
part at low equilibrium concentration, where adsorption increases
almost linearly with increasing equilibrium concentration
and a plateau where rate of adsorption reduces with an increase
in solution concentration (Fig. 1). At equilibrium concentrations
approximately higher than 2 mM, apparent adsorption affinity
gradually decreases moving towards an adsorption maximum.
At high equilibrium concentrations, soil samples show relatively
large differences in the capacity of boron binding. Of the soil
samples, the highest and lowest amounts of B adsorption were
measured in soil 2 and soil 5, respectively. Soil 2 contained higher
amount of reactive particles (clay and OC) than soil 5. Thus, the difference
in total reactive surfaces may explain most of the difference
in adsorption maximum in these two soils. In addition, soil
2 had the highest pH value (7.9) among soil samples except soil
7. A higher pH value is closer to the pH range in which adsorption
maximum has been observed in soil or on minerals (Goldberg,
2004; Lemarchand et al., 2005; Xu and Peak, 2007). In contrast, soil
1 has the lowest pH value (4.8) that may denote on the low B
adsorption whereas adsorption maximum in this soil is intermediate
among soil samples. This may be related to the relatively high
amount of iron and aluminum (hydr)oxides in this soil (Table 1)
(Goldberg et al., 1993; Debussetti et al., 1995; Kim and Kirkpatrick,
2006).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดูดซับโบรอนถูกวัดเป็นฟังก์ชันของสมดุลความเข้มข้นในดินเนื้อปูน 1 – 8 จะแสดงผลลัพธ์ได้รับFig. 1 Isotherms จริงประกอบด้วยสองส่วน: ตัวยุ่งส่วนที่ความเข้มข้นสมดุลต่ำ ที่ดูดซับเพิ่มขึ้นเกือบเชิงเส้นกับการเพิ่มความเข้มข้นสมดุลและราบสูงซึ่งลดอัตราการดูดซับ ด้วยการเพิ่มในโซลูชันที่ความเข้มข้น (Fig. 1) ที่สมดุลความเข้มข้นประมาณมากกว่า 2 มม. ความสัมพันธ์ดูดซับชัดเจนค่อย ๆ ลดการดูดซับสูงสุดเข้าที่ความเข้มข้นสมดุลสูง ตัวอย่างดินค่อนข้างแสดงความแตกต่างใหญ่ในฐานะผูกโบรอน ของดินมียอดสูงสุด และต่ำสุดของ B ดูดซับตัวอย่างวัดในดิน 2 และ 5 ดินตามลำดับ ดิน 2 มีอยู่สูงจำนวนปฏิกิริยาอนุภาค (ดินและองศาเซลเซียส) กว่าดิน 5 ดังนั้น ความแตกต่างในผิวรวมปฏิกิริยาอาจอธิบายส่วนใหญ่ความแตกต่างในการดูดซับสูงสุดในดินเนื้อปูนเหล่านี้สอง นอกจากนี้ ดิน2 มีค่าสูงสุดค่า pH (7.9) ในตัวอย่างดินยกเว้นดิน7.ค่า pH สูงจะใกล้ชิดกับช่วงการวัดในการดูดซับมีการสังเกตมากที่สุด ในดิน หรือแร่ (Goldberg2004 Lemarchand et al., 2005 เขาฮิวกค 2007) ในทางตรงกันข้าม ดิน1 มีค่าต่ำสุดค่า pH (4.8) ซึ่งอาจแสดงใน B ต่ำดูดซับการดูดซับสูงสุดในดินนี้เป็นกลางในตัวอย่างดิน นี้อาจเกี่ยวข้องค่อนข้างสูงเหล็กและอลูมิเนียม (hydr) ออกไซด์นี้ดิน (ตารางที่ 1)(Goldberg et al., 1993 Debussetti และ al., 1995 คิมและ Kirkpatrick2006)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การดูดซับโบรอนวัดเป็นหน้าที่ของความสมดุล
ความเข้มข้นในดิน 1-8 ผลที่ได้รับจะถูกนำเสนอใน
รูป 1. isotherms จริงประกอบด้วยสองส่วนความสัมพันธ์กันสูง
เป็นส่วนหนึ่งที่มีความเข้มข้นต่ำสมดุลที่เพิ่มขึ้นของการดูดซับ
เกือบเป็นเส้นตรงที่มีความเข้มข้นสมดุลที่เพิ่มขึ้น
และที่ราบสูงที่มีอัตราการดูดซับลดกับการเพิ่มขึ้น
(Fig. 1) ในความเข้มข้นของการแก้ปัญหา ที่ความเข้มข้นสมดุล
ประมาณสูงขึ้นกว่า 2 มิลลิเมตร, ความสัมพันธ์ของการดูดซับชัดเจน
ค่อยๆเคลื่อนไปลดการดูดซับสูงสุด.
ที่ความเข้มข้นสมดุลสูงแสดงตัวอย่างดินที่ค่อนข้าง
แตกต่างกันมากในความสามารถของโบรอนมีผลผูกพัน ของดิน
ตัวอย่างในปริมาณที่สูงสุดและต่ำสุดของการดูดซับ B ถูก
วัดในดิน 2 และดิน 5 ตามลำดับ ดิน 2 มีสูงกว่า
ปริมาณของอนุภาคปฏิกิริยา (ดินเหนียวและ OC) กว่าดิน 5. ดังนั้นความแตกต่าง
ในพื้นผิวที่มีปฏิกิริยาทั้งหมดอาจอธิบายได้ว่ามากที่สุดของความแตกต่าง
ในการดูดซับสูงสุดในทั้งสองดิน นอกจากนี้ดินที่
2 มีค่าพีเอสูงสุด (7.9) ในกลุ่มตัวอย่างดินยกเว้นดิน
7 ค่าพีเอชสูงขึ้นใกล้เคียงกับช่วง pH ที่ดูดซับ
สูงสุดได้รับการสังเกตในดินหรือในแร่ธาตุ (โกลด์เบิร์ก,
2004;. Lemarchand et al, 2005; Xu และพีค 2007) ในทางตรงกันข้ามดิน
1 มีค่าพีเอชต่ำสุด (4.8) ซึ่งอาจหมายถึงใน B ต่ำ
ดูดซับสูงสุดในขณะที่การดูดซับในดินนี้เป็นสื่อกลาง
ในดินแต่ละตัวอย่าง นี้อาจจะเกี่ยวข้องกับการที่ค่อนข้างสูง
ปริมาณของธาตุเหล็กและอลูมิเนียม (ไฮด) ออกไซด์ในดินนี้ (ตารางที่ 1)
(โกลด์เบิร์กและคณะ, 1993;.. Debussetti et al, 1995; คิมและแพททริก,
2006)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การดูดซับโบรอนซึ่งเป็นฟังก์ชันของความสมดุลความเข้มข้นในดิน
1 – 8 ผลจะแสดงใน
รูปที่ 1 การสมดุลย์จริงประกอบด้วยสองส่วน :
ตะบอยส่วนความเข้มข้น สมดุลการดูดซับต่ำที่เพิ่มขึ้นเกือบเป็นเส้นตรงกับความเข้มข้นเพิ่มสมดุล

และที่ราบสูงที่อัตราการดูดซับลดเพิ่มขึ้น
ในความเข้มข้นของสารละลาย ( รูปที่ 1 ) ที่สมดุลความเข้มข้น
ประมาณมากกว่า 2 มม. ปรากฏการค่อยๆลดลงไปเป็นพี่น้องกัน

ที่ความเข้มข้นสมดุลการดูดซับสูงสุด สูง ดินที่แสดงค่อนข้าง
ความแตกต่างขนาดใหญ่ในความจุของโบรอนที่มีผลผูกพัน ของดิน
ตัวอย่าง ปริมาณการดูดซับสูงสุดและต่ำสุดคือ
วัดในดิน 2 ดินและ 5 ตามลำดับ ดินมีปริมาณ
2 ปริมาณของปฏิกิริยาอนุภาค ( ดินและ OC ) มากกว่าดิน 5 . ดังนั้น ความแตกต่างในพื้นผิวที่อาจอธิบายปฏิกิริยาทั้งหมด

ส่วนใหญ่ของความแตกต่างในการดูดซับสูงสุดในทั้งสองดิน นอกจากนี้ ดิน
2 มีค่าสูงสุด ( 7.9 ) ของตัวอย่างดิน ยกเว้นดิน
7 ค่า pH สูงกว่าเข้าใกล้ช่วง pH ที่ดูดซับ
สูงสุดได้รับการตรวจสอบในดินหรือในน้ำแร่ ( โกลด์เบิร์ก
2004 ; lemarchand et al . , 2005 ; Xu และ Peak , 2007 ) ในทางตรงกันข้าม ดิน
1 ได้ค่า pH ต่ำสุด ( 4.8 ) ซึ่งอาจจะแสดงในการดูดซับและการดูดซับสูงสุดต่ำ B

ระหว่างกลางในดินนี้เป็นดิน . นี้อาจเกี่ยวข้องกับปริมาณค่อนข้างสูง
เหล็กและอลูมิเนียมออกไซด์ ( hydr ) ในดิน ( ตารางที่ 1 )
( โกลด์เบิร์ก et al . , 1993 ; debussetti et al . , 1995 ; คิม
Kirkpatrick , 2006 )