The effects of coccidia challenge a

The effects of coccidia challenge and betaine supplementation
on WG, FI, FCR, and mortality rate are
summarized in Table 2. Although mortality was numerically
high in the challenged, not supplemented treatment,
the Pearson chi-square test showed no difference
(P > 0.05) in the mortality rate between dietary treatments.
Coccidia challenge reduced (P < 0.05) the WG
and FI, and increased (P < 0.05) the FCR compared to
the unchallenged groups. Betaine supplementation had
no effect (P > 0.05) on the WG and FI, but lowered
(P < 0.05) the FCR compared to the not supplemented
groups. There was no interaction (P > 0.05) between
coccidia challenge and betaine supplementation on performance
parameters.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลของการเสริมเบทาอีนและท้าทาย coccidiaใน WG FCR อัตราการตายสรุปในตารางที่ 2 แม้จะตายตัวสูงในการรักษาไม่เสริม ท้าทายการทดสอบไคสแควร์เพียร์สันพบว่าไม่แตกต่างกัน(P > 0.05) อัตราตายระหว่างการรักษาอาหารความท้าทาย coccidia ลดลง (P < 0.05) WGเน็ต และเพิ่มขึ้น (P < 0.05) FCR ที่เทียบกับกลุ่มอันดับหนึ่ง มีเสริมเบทาอีนไม่มีผล (P > 0.05) บน WG และเน็ต แต่ลดลง(P < 0.05) FCR เมื่อเทียบกับการไม่เสริมกลุ่มนี้ ก็ไม่มีการโต้ตอบ (P > 0.05) ระหว่างcoccidia ท้าทายและเบทาอีนและเสริมประสิทธิภาพการทำงานพารามิเตอร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลกระทบของความท้าทาย Coccidia และอาหารเสริมเบทาอีน
ใน WG, FI, FCR และอัตราการตายจะ
สรุปในตารางที่ 2 ถึงแม้ว่าอัตราการตายเป็นตัวเลข
ที่สูงในท้าทายการรักษาไม่ได้เสริม,
การทดสอบเพียร์สันไคสแควร์พบว่าไม่มีความแตกต่างกัน
(P> 0.05 ) ในอัตราการตายระหว่างการรักษาอาหาร.
ท้าทาย Coccidia ลดลง (P <0.05) เดอะ WG
และ FI และเพิ่มขึ้น (P <0.05) อัตราแลกเนื้อเมื่อเทียบกับ
กลุ่มที่ไม่มีใครทักท้วง เสริมเบทาอีนมี
ไม่มีผล (p> 0.05) ใน WG และ FI แต่ลดลง
(P <0.05) อัตราแลกเนื้อเมื่อเทียบกับไม่ได้เสริม
กลุ่ม ไม่มีปฏิสัมพันธ์ (P> 0.05) เป็น
ความท้าทาย Coccidia เบทาอีนและอาหารเสริมประสิทธิภาพการทำงานของ
พารามิเตอร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลของความท้าทายและการเลี้ยง บีกับ WG , FI , และอัตราการตายจะเปลี่ยนสรุปได้ในตารางที่ 2 แม้ตายก็สามารถสูงในการท้าทาย ไม่เสริมการรักษาการทดสอบไคสแควร์ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ไม่พบความแตกต่างกัน( P > 0.05 ) อัตราการเสียชีวิตระหว่างการรักษาอาหารท้าทายเลี้ยงลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.05 ) WGและสาย และเพิ่มขึ้น ( P < 0.05 ) เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้กลุ่มที่ท้า . อาหารเสริมมีบีเทนไม่มีผล ( p > 0.05 ) ใน WG และสาย แต่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.05 ) เมื่อเปรียบเทียบกับการไม่ใช้อาหารกลุ่ม ไม่มีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน ( P > 0.05 ) ระหว่างความท้าทายและบีเลี้ยงที่มีต่อความสามารถพารามิเตอร์