Declining productivity, a high fixe

Declining productivity, a high fixed exchange rate between the ruble and foreign currencies to avoid public turmoil, and a chronic fiscal deficit were the reasons that led to the crisis. The economic cost of the first war in Chechnya, estimated at $5.5 billion (not including the rebuilding of the ruined Chechen economy), also contributed to the crisis. In the first half of 1997, the Russian economy showed some signs of improvement. However, soon after this, the problems began to gradually intensify.
Two external shocks, the Asian financial crisis that had begun in 1997 and the following declines in demand for (and thus price of) crude oil and nonferrous metals, severely impacted Russian foreign exchange reserves.[1]
A political crisis came to a head in March when Russian president Boris Yeltsin suddenly dismissed Prime Minister Viktor Chernomyrdin and his entire cabinet on 23 March 1998.[2] Yeltsin named Energy Minister Sergei Kiriyenko, then 35 years old, as acting prime minister.
On 29 May 1998, Yeltsin appointed Boris Fyodorov as Head of the State Tax Service.
In an effort to prop up the currency and stem the flight of capital, in June 1998 Kiriyenko hiked GKO interest rates to 150%.
A $22.6 billion International Monetary Fund and World Bank financial package was approved on 13 July 1998 to support reforms and stabilize the Russian market by swapping out an enormous volume of the quickly maturing GKO short-term bills into long-term Eurobonds. The Russian government decided to keep the exchange rate of the ruble within a narrow band, although many economists, including Andrei Illarionov and George Soros, urged the government to abandon its support of the ruble.
On 12 May 1998, coal miners went on strike over unpaid wages, blocking the Trans-Siberian Railway. By 1 August 1998 there were approximately $12.5 billion in debt owed to Russian workers. On 14 August 1998 the exchange rate of the Russian ruble to the US dollar was still 6.29. Despite the bailout, July 1998 monthly interest payments on Russia’s debt rose to a figure 40 percent higher than its monthly tax collections.
Additionally, on 15 July 1998, the State Duma dominated by left-wing parties refused to adopt most of the government anti-crisis plan so that the government was forced to rely on presidential decrees. On 29 July Yeltsin interrupted his vacation in Valdai Hills region and flew to Moscow, prompting fears of a Cabinet reshuffle, but he only replaced Federal Security Service Chief Nikolay Kovalyov with Vladimir Putin.
At the time, Russia employed a "floating peg" policy toward the ruble, meaning that the Central Bank decided that at any given time the ruble-to-dollar (or RUR/USD) exchange rate would stay within a particular range. If the ruble threatened to devalue outside of that range (or "band"), the Central Bank would intervene by spending foreign reserves to buy rubles. For instance, during the year prior before the crisis, the Central Bank aimed to maintain a band of 5.3 to 7.1 RUR/USD, meaning that it would buy rubles if the market exchange rate threatened to exceed 7.1 rubles per dollar. Similarly, it would sell rubles if the market exchange rate threatened to drop below 5.3.
The inability of the Russian government to implement a coherent set of economic reforms led to a severe erosion in investor confidence and a chain reaction that can be likened to a run on the Central Bank. Investors fled the market by selling rubles and Russian assets (such as securities), which also put downward pressure on the ruble. This forced the Central Bank to spend its foreign reserves to defend Russia's currency, which in turn further eroded investor confidence and undermined the ruble. It is estimated that between 1 October 1997 and 17 August 1998, the Central Bank expended approximately $27 billion of its U.S. dollar reserves to maintain the floating peg.
It was later revealed that about $5 billion of the international loans provided by the World Bank and International Monetary Fund were stolen upon the funds' arrival in Russia on the eve of the meltdown.[3][4]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลผลิตลดลง สูงคงที่อัตราแลกเปลี่ยนระหว่างสกุลเงินต่างประเทศเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายสาธารณะเบิลเบลารุส กขาดดุลทางการเงินเรื้อรังมีสาเหตุที่นำไปสู่วิกฤต ต้นทุนทางเศรษฐกิจของสงครามใน Chechnya ประมาณที่ 5.5 พันล้านเหรียญ (ไม่รวมถึงการฟื้นฟูเศรษฐกิจเชชเนียเจ๊ง), ส่วนวิกฤต ในครึ่งแรกของปี 1997 เศรษฐกิจรัสเซียแสดงให้เห็นสัญญาณบางอย่างของการปรับปรุง อย่างไรก็ตาม หลังจากนี้ ปัญหาเริ่มค่อย ๆ กระชับขึ้นอย่างรุนแรงสองแรงกระแทกภายนอก วิกฤตการณ์การเงินเอเชียที่เริ่มในปี 1997 และน้ำมันดิบในความต้องการ (และราคา) ต่อไปนี้ และ a: ferrous โลหะ ผลกระทบต่อทุนสำรองแลกเปลี่ยนต่างประเทศรัสเซีย [1]วิกฤตทางการเมืองมาถึงหัวในเดือนมีนาคมเมื่อรัสเซียประธานาธิบดีบอริส Yeltsin ก็ไล่นายกรัฐมนตรี Viktor Chernomyrdin และคณะรัฐมนตรีของเขาทั้งบน 23 1998 มีนาคม [2] Yeltsin ชื่อรัฐมนตรีพลังงาน Sergei Kiriyenko อายุ เป็นรักษาการนายกรัฐมนตรีแล้ว 35 ปีในวันที่ 29 2541 พฤษภาคม Yeltsin แต่งบอริ Fyodorov ใหญ่บริการภาษีรัฐในความพยายามที่จะรองรับสกุลเงิน และเกิดการบินของหลวง ในเดือน 1998 มิถุนายน Kiriyenko เตะ GKO ดอกเบี้ยถึง 150%$22.6 พันล้านธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศเงินบรรจุภัณฑ์ได้รับการอนุมัติในเดือนกรกฎาคมปี 1998 ที่ 13 การสนับสนุนปฏิรูปมุ่งตลาดรัสเซีย โดยสลับการรวดเร็ว maturing GKO ระยะสั้นใบปริมาณมหาศาลในระยะยาว Eurobonds รัฐบาลรัสเซียตัดสินใจให้อัตราแลกเปลี่ยนของเบิลเบลารุสภายในวงแคบ ถึงแม้ว่านักเศรษฐศาสตร์จำนวนมาก Andrei Illarionov และจอร์จ Soros เรียกร้องให้รัฐบาลยุติการสนับสนุนเบิลเบลารุสในการบน 12 2541 พฤษภาคม เหมืองถ่านหินไปตีมากกว่าค่าจ้างยังไม่ได้ชำระ บล็อกรถไฟทรานส์ไซบีเรีย โดย 1 1998 สิงหาคม มีอยู่ประมาณ 12.5 พันล้านเหรียญในหนี้ค้างชำระกับคนรัสเซีย บน 14 1998 สิงหาคม เบิลเบลารุสรัสเซียดอลลาร์สหรัฐอัตราแลกเปลี่ยนได้ยัง 6.29 แม้ bailout, 1998 กรกฎาคมเดือนดอกเบี้ยชำระหนี้ของรัสเซียที่กุหลาบเพื่อรูป 40 เปอร์เซ็นต์สูงกว่าชุดของภาษีรายเดือนนอกจากนี้ ใน 15 1998 กรกฎาคม Duma รัฐครอบงำ โดยฝ่ายซ้ายฝ่ายปฏิเสธที่จะนำส่วนใหญ่ของแผนป้องกันวิกฤตของรัฐบาลเพื่อให้รัฐบาลถูกบังคับให้อาศัยกฎเกณฑ์ประธานาธิบดี บน 29 กรกฎาคม Yeltsin จังหวะวันหยุดของเขาในภูมิภาคภูเขา Valdai และบินสู่มอสโก ถามความกลัวของตัวคณะรัฐมนตรีพิจารณา แต่เขาแทนเฉพาะ Nikolay Kovalyov ประธานรัฐบาลกลางรักษาความปลอดภัยบริการ ด้วย Vladimir ปูเวลา รัสเซียจ้างนโยบาย "ลอยตรึง" ไปทางเบิลเบลารุส หมายความ ว่า ธนาคารกลางตัดสินใจว่า ตลอดเวลากำหนดเบิลเบลารุสดอลลาร์ (หรือ รัก/USD) อัตราแลกเปลี่ยน อัตราจะอยู่ในช่วงใด ถ้าเบิลเบลารุสจะ devalue นอกนั้นช่วง (หรือ "วง"), ธนาคารกลางจะแทรกแซงโดย ต่างประเทศใช้ทุนสำรองซื้อ rubles ตัวอย่าง ในระหว่างปีก่อนก่อนวิกฤติ ธนาคารกลางมีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาวง 5.3-7.1 รัก/เหรียญ หมายความ ว่า มันจะซื้อ rubles หากอัตราแลกเปลี่ยนตลาดเกิน 7.1 rubles ต่อดอลลาร์ ในทำนองเดียวกัน มันจะขาย rubles หากอัตราแลกเปลี่ยนตลาดจะลดลงต่ำกว่า 5.3ไม่สามารถของรัฐบาลรัสเซียใช้ coherent ของการปฏิรูปทางเศรษฐกิจนำการกัดเซาะรุนแรงในความเชื่อมั่นของนักลงทุนและปฏิกิริยาลูกโซ่ที่สามารถ likened จะรันบนธนาคารกลาง นักลงทุนหนีตลาดขาย rubles และสินทรัพย์ (เช่นหลักทรัพย์), รัสเซียที่ยัง ดันลงบนเบิลเบลารุส นี้บังคับให้ธนาคารกลางของต่างประเทศใช้ทุนสำรองเพื่อปกป้องสกุลเงินรัสเซีย ซึ่งต่อไปจะเกิดความเชื่อมั่นของนักลงทุน และทำลายเบิลเบลารุส มีประเมินว่า ระหว่าง 1 1997 ตุลาคมและ 17 1998 สิงหาคม ธนาคารกลางเงินประมาณ 27 พันล้านเหรียญมันสำรองดอลลาร์สหรัฐรักษา peg ลอยมันในภายหลังถูกเปิดเผยว่า ประมาณ 5 พันล้านเหรียญของเงินกู้ต่างประเทศที่ธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศแล้วเมื่อมาถึงกองทุนรัสเซียในวันของการหลอมละลาย [3] [4]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การผลิตที่ลดลง, อัตราแลกเปลี่ยนคงที่สูงระหว่างรูเบิลและสกุลเงินตราต่างประเทศเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายที่สาธารณะและการขาดดุลการคลังเรื้อรังเป็นเหตุผลที่นำไปสู่วิกฤต ค่าใช้จ่ายทางเศรษฐกิจของสงครามครั้งแรกในเชชเนียที่ประมาณ $ 5500000000 (ไม่รวมถึงการสร้างใหม่ของเศรษฐกิจเชเชนเจ๊ง) ก็มีส่วนทำให้เกิดวิกฤต ในช่วงครึ่งแรกของปี 1997 เศรษฐกิจของรัสเซียแสดงให้เห็นสัญญาณของการปรับปรุงบางส่วน แต่ไม่นานหลังจากนี้ปัญหาเริ่มที่จะค่อยๆกระชับ.
สองปัจจัยภายนอกวิกฤตทางการเงินในเอเชียที่ได้เริ่มในปี 1997 และลดลงต่อไปในความต้องการ (และราคา) น้ำมันดิบและโลหะ nonferrous, ผลกระทบอย่างรุนแรงแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศรัสเซีย สำรอง. [1]
วิกฤตทางการเมืองมาถึงหัวมีนาคมเมื่อประธานาธิบดีรัสเซียบอริสเยลต์ซินก็ไล่นายกรัฐมนตรีวิคเตอร์ Chernomyrdin และคณะรัฐมนตรีของเขาวันที่ 23 มีนาคมปี 1998 [2] เยลต์ซินรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานชื่อ Sergei Kiriyenko แล้ว 35 ปีเป็น ทำหน้าที่นายกรัฐมนตรี.
เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 1998 เยลต์ซินได้รับการแต่งตั้งบอริสฟีในฐานะหัวหน้าของรัฐภาษีบริการ.
ในความพยายามที่จะประคับประคองสกุลเงินและลำต้นเที่ยวบินของเงินทุนในมิถุนายน 1998 Kiriyenko hiked GKO อัตราดอกเบี้ย 150%.
$ 22.6 พันล้านกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลกแพคเกจทางการเงินที่ได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 1998 เพื่อสนับสนุนการปฏิรูปและการรักษาเสถียรภาพของตลาดรัสเซียโดยสลับปริมาณมหาศาลของสุกได้อย่างรวดเร็ว GKO ตั๋วเงินระยะสั้นเข้า Eurobonds ในระยะยาว รัฐบาลรัสเซียตัดสินใจที่จะเก็บอัตราแลกเปลี่ยนของเงินรูเบิลที่อยู่ในวงแคบ ๆ แม้ว่านักเศรษฐศาสตร์จำนวนมากรวมทั้งอังเดร Illarionov และจอร์จโซรอสเรียกร้องให้รัฐบาลที่จะละทิ้งการสนับสนุนของเงินรูเบิล.
เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 1998, คนงานเหมืองถ่านหินไปตีมากกว่า ค่าจ้างที่ค้างชำระการปิดกั้นการทรานส์ไซบีเรียรถไฟ โดย 1 สิงหาคม 1998 มีประมาณ $ 12500000000 ในตราสารหนี้ที่ค้างชำระให้กับคนงานรัสเซีย เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 1998 อัตราแลกเปลี่ยนของเงินรูเบิลรัสเซียเงินดอลลาร์สหรัฐยังคงเป็น 6.29 แม้จะมีความช่วยเหลือ, กรกฎาคม 1998 จ่ายดอกเบี้ยรายเดือนในการชำระหนี้ของรัสเซียเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 40 ตัวเลขที่สูงกว่าคอลเลกชันภาษีรายเดือน.
นอกจากนี้วันที่ 15 กรกฎาคมปี 1998 รัฐดูมาครอบงำโดยฝ่ายปีกซ้ายปฏิเสธที่จะนำมาใช้มากที่สุดของการต่อต้านรัฐบาล แผนวิกฤตเพื่อให้รัฐบาลถูกบังคับให้ต้องพึ่งพาประธานาธิบดีในนาม 29 กรกฏาคมเยลต์ซินขัดจังหวะวันหยุดของเขาในภูมิภาค Valdai ฮิลส์และบินไปมอสโกกระตุ้นความกลัวของการปรับคณะรัฐมนตรี แต่เขาเพียงแทนที่บริการรักษาความปลอดภัยแห่งชาติหัวหน้านิโค Kovalyov กับวลาดิมีร์ปูติน.
ในขณะที่รัสเซียลูกจ้าง "ตรึงลอย" ที่มีต่อนโยบาย เงินรูเบิลซึ่งหมายความว่าธนาคารกลางตัดสินใจว่าในเวลาใดก็ตามเงินรูเบิลต่อดอลลาร์ (หรือ RUR / USD) อัตราแลกเปลี่ยนจะอยู่ในช่วงที่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าเงินรูเบิลขู่ว่าจะลดค่านอกช่วงที่ (หรือ "วง"), ธนาคารกลางจะเข้าไปแทรกแซงโดยการใช้จ่ายเงินสำรองต่างประเทศที่จะซื้อรูเบิล ยกตัวอย่างเช่นในช่วงปีก่อนก่อนที่จะเกิดวิกฤตธนาคารกลางมีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาวงของ 5.3-7.1 RUR / USD ซึ่งหมายความว่ามันจะซื้อรูเบิลถ้าอัตราแลกเปลี่ยนตลาดขู่ว่าจะเกิน 7.1 รูเบิลต่อดอลลาร์ ในทำนองเดียวกันก็จะขายรูเบิลถ้าอัตราแลกเปลี่ยนตลาดขู่ว่าจะลดลงต่ำกว่า 5.3.
ไร้ความสามารถของรัฐบาลรัสเซียที่จะใช้ชุดที่สอดคล้องกันของการปฏิรูปทางเศรษฐกิจที่นำไปสู่การกัดเซาะอย่างรุนแรงในความเชื่อมั่นของนักลงทุนและปฏิกิริยาลูกโซ่ที่สามารถเอาไปเปรียบกับการทำงาน ที่ธนาคารกลาง นักลงทุนหนีไปตลาดโดยการขายรูเบิลรัสเซียและสินทรัพย์ (เช่นหลักทรัพย์) ซึ่งทำให้ความดันลดลงเมื่อเงินรูเบิล บังคับให้ธนาคารกลางที่จะใช้จ่ายเงินสำรองต่างประเทศที่จะปกป้องสกุลเงินของรัสเซียซึ่งในทางกลับกันการกัดเซาะต่อไปเชื่อมั่นนักลงทุนและทำลายรูเบิล มันเป็นที่คาดว่าระหว่าง 1 ตุลาคม 1997 และ 17 สิงหาคม 1998 ที่ธนาคารกลางใช้จ่ายประมาณ $ 27000000000 ของเงินสำรองเงินดอลลาร์สหรัฐในการรักษาหมุดลอย.
หลังจากนั้นมันก็ถูกเปิดเผยว่าประมาณ $ 5000000000 ของเงินให้สินเชื่อระหว่างประเทศจัดไว้ให้โดย World Bank และนานาชาติ กองทุนการเงินระหว่างประเทศถูกขโมยเมื่อเดินทางมาถึงกองทุนในประเทศรัสเซียในวันล่มสลาย. [3] [4]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลดลงผลผลิตสูงอัตราแลกเปลี่ยนคงที่ระหว่างต่างประเทศและสกุลเงินรูเบิลเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายต่อสาธารณะ และขาดดุลการคลังเรื้อรังมีสาเหตุที่นำไปสู่วิกฤต ต้นทุนของสงครามครั้งแรกในเชชเนีย , ประมาณ $ 5.5 พันล้านดอลลาร์ ( ไม่รวมการทำลายเศรษฐกิจของเชเชน ) ยังสนับสนุนการเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ในช่วงครึ่งแรกของปี 2540เศรษฐกิจรัสเซียแสดงสัญญาณบางอย่างของการปรับปรุง อย่างไรก็ตาม หลังจากนี้ ปัญหาก็เริ่มค่อยๆกระชับ .
ปัจจัยภายนอก 2 , วิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชียที่เริ่มในปี 1997 และลดลงในความต้องการสำหรับการติดตาม ( และทำให้ราคาของน้ำมันดิบและโลหะ nonferrous , ผลกระทบอย่างรุนแรงขอสงวนแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศรัสเซีย [ 1 ]
วิกฤตทางการเมืองมาถึงหัวเมื่อมีนาคมประธานาธิบดีรัสเซีย บอริส เยลต์ซินก็ไล่นายกรัฐมนตรีวิคเตอร์ Chernomyrdin และคณะรัฐมนตรีทั้งหมดของเขาในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2541 [ 2 ] เยลต์ซินชื่อรัฐมนตรี เซอร์เก คิริเยนโก แล้ว อายุ 35 ปี เป็นรักษาการนายกฯ
เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2541 แต่งตั้ง บอริส เยลต์ซิน fyodorov เป็นประมุข
ภาษีบริการในความพยายามที่จะโอบอุ้มสกุลเงินและก้านเที่ยวบินของเงินทุน ในมิถุนายน 1998 gko kiriyenko hiked อัตราดอกเบี้ยร้อยละ 150 .
$ 22.6 พันล้านกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลกที่อนุมัติแพคเกจทางการเงินวันที่ 13 กรกฎาคม 2541 เพื่อสนับสนุนการปฏิรูป และรักษาเสถียรภาพของตลาดรัสเซียโดยการแลกเปลี่ยนปริมาณมหาศาลของได้อย่างรวดเร็วสำหรับ gko ตั๋วเข้า eurobonds ระยะสั้นระยะยาวรัฐบาลรัสเซียตัดสินใจที่จะให้อัตราแลกเปลี่ยนของเงินรูเบิลภายในวงแคบ แม้นักเศรษฐศาสตร์จำนวนมาก รวมถึง อังเดร illarionov และจอร์จ โซรอส , รัฐบาลที่จะละทิ้งการสนับสนุนของเงินรูเบิล
เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2541 ได้หยุดงานประท้วงของคนงานเหมืองถ่านหินมากกว่าค่าจ้างที่ค้างชำระขวางทรานส์ไซบีเรียนทางรถไฟ 1 สิงหาคม 2541 มีประมาณ $ 125 พันล้านดอลลาร์ในตราสารหนี้ที่เป็นหนี้แรงงานรัสเซีย เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2541 อัตราแลกเปลี่ยนของเงินรูเบิลของรัสเซียกับดอลลาร์สหรัฐยัง 6.29 . แม้ว่า bailout , กรกฎาคม 1998 รายเดือนจ่ายดอกเบี้ยในหนี้ของรัสเซียเพิ่มขึ้นถึง 40 เปอร์เซ็นต์ สูงกว่าตัวเลขการจัดเก็บภาษีรายเดือน .
นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ปี 1998รัฐ Duma ) - ปีกซ้ายฝ่ายปฏิเสธที่จะยอมรับมากที่สุดของรัฐบาลวางแผนป้องกันวิกฤติเพื่อให้รัฐบาลถูกบังคับให้ต้องพึ่งพาประธานาธิบดีพระราชกฤษฎีกา . ในวันที่ 29 กรกฎาคม เยลต์ซินขัดจังหวะวันหยุดของเขาในเขต valdai เนินเขาและบินไปมอสโก กลัวแจ้งของการสับเปลี่ยนคณะรัฐมนตรี แต่เขาเพียงแทนที่รัฐบาลกลางบริการรักษาความปลอดภัยหัวหน้า Nikolay kovalyov กับ Vladimir Putin
.ในช่วงเวลาที่รัสเซียใช้ " ตรึง " ลอยตัวนโยบายต่อเงินรูเบิล หมายความว่าธนาคารกลางตัดสินใจว่าในเวลาใดก็ตามรูเบิล ดอลลาร์ ( หรือ RUR / USD ) อัตราแลกเปลี่ยนจะอยู่ภายในช่วงที่เฉพาะเจาะจง ถ้าเงินรูเบิลขู่ว่าจะลดค่านอกช่วง ( หรือ " วงดนตรี " ) , ธนาคารกลางจะแทรกแซงโดยการใช้จ่ายเงินทุนสำรองเงินตราต่างประเทศซื้อรูเบิล สำหรับอินสแตนซ์ในระหว่างปีล่วงหน้าก่อนการเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ธนาคารกลางมีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาวง 5.3 ถึง 7.1 RUR / USD ซึ่งหมายความว่ามันจะซื้อรูเบิลถ้าอัตราแลกเปลี่ยนตลาดขู่เกิน 7.1 รูเบิล / ดอลลาร์ ในทํานองเดียวกัน มันจะขายรูเบิลถ้าอัตราแลกเปลี่ยนตลาดขู่ว่าจะวางด้านล่าง 5.3
การไร้ความสามารถของรัฐบาลรัสเซียจะใช้ชุดเชื่อมโยงกันของการปฏิรูปเศรษฐกิจ นำไปสู่การกัดเซาะรุนแรงในความเชื่อมั่นของนักลงทุนและเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่ที่สามารถ likened เพื่อวิ่งในธนาคารกลาง นักลงทุนหนีตลาดโดยการขายทรัพย์สินและรูเบิลรัสเซีย ( เช่นหลักทรัพย์ ) ซึ่งยังใส่ลงดันเงินรูเบิลนี้บังคับให้ธนาคารกลางต้องใช้เงินสำรองต่างประเทศเพื่อปกป้องสกุลเงินของรัสเซีย ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุน และบั่นทอนเงินรูเบิล มันคือประมาณว่า ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2540 ถึงวันที่ 17 สิงหาคม 1998 ธนาคารกลางใช้จ่ายประมาณ $ 27 พันล้านดอลลาร์ของสหรัฐอเมริกาสำรองเพื่อรักษาลอย
PEGต่อมาพบว่าเกี่ยวกับ $ 5 พันล้านเงินกู้ระหว่างประเทศโดยธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศถูกขโมยเมื่อมาถึงเงิน ' ในประเทศรัสเซียในช่วงวิกฤต [ 3 ] [ 5 ]