The Mekong giant catfish Pangasiano

The Mekong giant catfish Pangasianodon gigas is endemic to the Mekong River and is a critically endangered species. The genotypes of the microsatellite DNA (msDNA) and mitochondrial DNA (mtDNA) markers (right domain of the control region) were detected to evaluate the present status of genetic divergence of this species from the Mekong River in Thailand and Cambodia. The observed and expected heterozygosity values of Mekong giant catfish in Thailand and Cambodia were relatively low in comparison with those of other nonendangered freshwater fish species. These two populations from Thailand and Cambodia showed similar levels of genetic diversity, as evaluated by the 384 nucleotides of the mtDNA control region with 13 haplotypes. The pairwise FST value between the two populations based on the genotype frequencies of msDNA and mtDNA markers suggested a close genetic relationship between the populations in Thailand and Cambodia. The results of this study support the conclusion that the Mekong giant catfish is critically endangered. Care should be taken to sustain the genetic diversity of this species, as the level of genetic variability has already decreased in the wild population. This species is a target species for an ongoing stock enhancement program in the Mekong River in Thailand. It is proposed to apply these markers for proper broodstock management, such as for minimal kinship selective breeding in the hatchery. was no significant genotype disequilibrium between the macrocephalus and gariepinus alleles at three diagnostic loci.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การบึก gigas สกุลปลาบึกเท่าแม่น้ำโขง และเป็นสายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง พันธุ์ของดีเอ็นเอชนิด microsatellite (msDNA) และเครื่องหมายดีเอ็นเอ (mtDNA) ยล (โดเมนขวาภาคควบคุม) พบในการประเมินสถานะปัจจุบันของ divergence พันธุกรรมของสายพันธุ์นี้จากแม่น้ำโขงในประเทศไทยและกัมพูชา ค่าจากการสังเกต และคาด heterozygosity ของปลาบึกในประเทศไทยและกัมพูชาได้ค่อนข้างต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับของสายพันธุ์ปลาน้ำจืด nonendangered อื่น ๆ ประชากรเหล่านี้สองจากไทยและกัมพูชาแสดงระดับใกล้เคียงกันของความหลากหลายทางพันธุกรรม เป็นประเมิน โดยนิวคลีโอไทด์ 384 13 haplotypes ภาค mtDNA ควบคุม ค่า FST แพร์ไวส์ระหว่างประชากรสองตามความถี่ของลักษณะทางพันธุกรรมของ msDNA และเครื่องหมายของ mtDNA แนะนำเป็นความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมระหว่างประชากรในประเทศไทยและกัมพูชา ผลการศึกษานี้สนับสนุนข้อสรุปที่ว่า ที่ปลาบึกถึงใกล้สูญพันธุ์ ดูแลจะต้องดำเนินการรักษาความหลากหลายทางพันธุกรรมของสายพันธุ์นี้ เป็นแล้วลดระดับของความแปรปรวนทางพันธุกรรมในประชากรป่า สายพันธุ์นี้เป็นสายพันธุ์เป้าหมายสำหรับโปรแกรมต่อเนื่องหุ้นเพิ่มในแม่น้ำโขงในประเทศไทย มีเสนอให้ใช้เครื่องหมายเหล่านี้สำหรับการจัดการพ่อแม่พันธุ์ที่เหมาะสม เช่นสำหรับงานเพาะพันธุ์ในโรงเพาะฟักที่น้อยที่สุดประสบ ถูกไม่ disequilibrium พันธุ์สำคัญระหว่าง alleles ลูกผสมและแอฟริกาที่ 3 loci วินิจฉัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม่น้ำโขงปลาดุกยักษ์ Pangasianodon gigas ถิ่นแม่น้ำโขงและเป็นสายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง จีโนไทป์ของดีเอ็นเอไมโคร (msDNA) และยลดีเอ็นเอ (mtDNA) เครื่องหมาย (Domain ขวาของเขตควบคุม) ถูกตรวจพบในการประเมินสถานะปัจจุบันของความแตกต่างทางพันธุกรรมของสายพันธุ์นี้จากแม่น้ำโขงในประเทศไทยและประเทศกัมพูชา สังเกตและคาดว่าค่า heterozygosity ของปลาบึกในประเทศไทยและกัมพูชาค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับบรรดา nonendangered น้ำจืดชนิดอื่น ๆ ปลา ทั้งสองประชากรจากประเทศไทยและกัมพูชาแสดงให้เห็นว่าระดับของความหลากหลายทางพันธุกรรมที่คล้ายกันเช่นการประเมินโดย 384 นิวคลีโอในภูมิภาคควบคุม mtDNA กับ 13 haplotypes ค่า FST คู่ระหว่างสองประชากรขึ้นอยู่กับความถี่ของจีโนไทป์ msDNA และ mtDNA เครื่องหมายปัญหาความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมใกล้ชิดระหว่างประชากรในประเทศไทยและประเทศกัมพูชา ผลการศึกษานี้สนับสนุนข้อสรุปที่ว่าปลาบึกเป็นอันตราย ควรใช้ความระมัดระวังในการรักษาความหลากหลายทางพันธุกรรมของสายพันธุ์นี้เป็นระดับของความแปรปรวนทางพันธุกรรมได้ลดลงแล้วในประชากรป่า สายพันธุ์นี้เป็นพันธุ์เป้าหมายสำหรับโปรแกรมหุ้นเพิ่มประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่องในแม่น้ำโขงในประเทศไทย จะเสนอให้ใช้เครื่องหมายเหล่านี้สำหรับการจัดการพ่อแม่พันธุ์ที่เหมาะสมเช่นเครือญาติน้อยที่สุดการคัดเลือกพันธุ์ในโรงเพาะฟัก ก็ไม่สมดุลจีโนไทป์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างอุยและอาอัลลีลที่สามตำแหน่งวินิจฉัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ส่วนปลาบึกบึกเป็นถิ่นแม่น้ำโขง และเป็นวิกฤตที่ใกล้สูญพันธุ์ . การเปรียบเทียบของไมโครแซทเทลไลท์ดีเอ็นเอ ( msdna ) และไมโตคอนเดรียดีเอ็นเอ ( แสดง ) เครื่องหมาย ( โดเมนขวาของเขตควบคุมถูกตรวจสอบเพื่อประเมินสถานภาพปัจจุบันของความแตกต่างทางพันธุกรรมของสายพันธุ์นี้จากแม่น้ำโขงในประเทศไทยและกัมพูชา โดยเฉพาะที่ค่าสังเกตของปลาบึกในประเทศไทยและกัมพูชามีค่อนข้างต่ำในการเปรียบเทียบกับของอื่น ๆ nonendangered ปลาน้ำจืดชนิด เหล่านี้สองประชากรจากไทยและกัมพูชา พบระดับที่คล้ายกันของความหลากหลายทางพันธุกรรม เช่น การประเมินโดยดูขนาดของพื้นที่แสดงผลการควบคุมด้วย 13 . ส่วนคู่ f ค่าระหว่างสองประชากรบนพื้นฐานของ msdna ความถี่ genotype และเครื่องหมายแสดงให้ใกล้ชิดความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมระหว่างประชากรในไทยและกัมพูชา ผลการศึกษานี้สนับสนุนข้อสรุปว่าปลาบึกแม่น้ำโขง เป็นวิกฤตที่ใกล้สูญพันธุ์ ควรดูแลเพื่อรักษาความหลากหลายทางพันธุกรรมของสายพันธุ์นี้เป็นระดับของการผันแปรทางพันธุกรรมได้ลดลงในประชากรสัตว์ป่า สายพันธุ์นี้เป็นสายพันธุ์อย่างต่อเนื่องเป้าหมายหุ้นเพิ่มโปรแกรมในแม่น้ำโขงในประเทศไทย ได้เสนอให้ใช้เครื่องหมายเหล่านี้สำหรับการจัดการเลี้ยงที่เหมาะสม เช่น การคัดเลือกพันธุ์ในโรงเพาะฟักน้อยเครือญาติ . วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างยีนและพันธุกรรม การเก็บน้ำ ( ลูกผสมสามทางวินิจฉัย