He needs a wax job."For my car," he

He needs a wax job."For my car," he clarifies, as swiftly as he can without appearing to do so. The jade gleam remains wild, a forest up in celadon flames. He resigns himself to innuendos. She has a slew of them, perhaps a book or two.He won't be surprised if she reveals she's a porn writer in disguise."Freudian slip," she sings gleefully, with the joy of a child catching her elders in a wrongful act. She has a nice voice, he acknowledges silently, in a place so secret even he can't find it, so elusive he's not sure if he thought it at all. He taps his finger on leather, does not listen but hears. He stares straight ahead and sees pink candy flosses floating on his periphery. He almost snorts at the thought of tasting those silken cherry strands—they probably taste like dye.He can hear her still, unfortunately, because she's just warming up. He inwardly groans—she can sing so high she can shatter his sensibilities, just a second shy of his shattered eardrums. She never knew this, of course, just as no one else did—it's a weakness, he believes, allowing someone know they can get to you, crawl under your skin. Friends are liable to do that and more than most, disappointingly, they can take advantage of you.The way he did—does—by staying by her side.He remains her friend and borrows her life—she's full of them, he thinks, inside and outside. Pink fluff of cotton candies, held by a child in delight with chubby lips smacking, yellowed teeth tingling. Eyes the green of spring, snow melting against its warmth. Skin of peaches and cream, a hue of light rose. Smile sparkling in her lips, in her voice, in her eyes.Haruno Sakura, his friend—She Who Is Alive.She sits beside him and she glows, more so because of his slip (it's not, he wants to say, but it's too much trouble so he lets her sing). Not perfect, never perfect (like me, he admits), but full of life, love for life, the way he can never be.(he wonders how he can live and feel nothing inside)She's teasing him—her grin is reminiscent of a canary-fed cat. It flashes, battles the afternoon light, white against rouged lips—her mouth reminds him of another friend, a woman almost like her. Full of life too, like her. Of fire crackling like her fiery red hair."You're not paying attention, are you," Sakura comments. He glances at her, sees slight annoyance and light traces of hiding humor—it's a good look on her, he thinks. Better than admiration, even better than infatuation.They have come a long way."Fine then." She crosses her arms, white against her red blouse. Her breasts push up, his eyes follow without thought. It's a marvel, he thinks, what years can do to you. He feels a strange sort of pride at how grown-up she is now.Did he grow up in anyway?(except for down there, of course)"So when do you plan to have that—" her eyebrows wiggle, disturbing and pink, "—wax job?"His eyes slide to her and see her face shining with expectation. He lifts a shoulder, his shrug. It's a chore, not worth dwelling over. It just happened to be a thought he had spoken into words.(they say words bring to life and maybe, he wants that life for himself)Sakura frowns. He shouldn't have said anything, he realizes belatedly. She's a doctor, a surgeon—bring any problem to her, be it big or small, and she tries to do something. Maybe it helps, maybe it doesn't, but her hands need to leave a print, a healing mark or two. She's a doctor. She wants to help.She once thought he needed her help too.(he's not sure if he doesn't)And it's a marvel she stays with someone as uncaring as he is, someone who won't be bothered to lay a caring hand on a crying boy in a park. He's not a heartless person but he's not kind either. He just gets on with his life as he sees it fit—just like everybody else.He presses on the brake, his mind catching up with the unconscious actions of his body. She unclasps her seatbelt, a free hand opening the door. Before she exits, she leans back to him and drops a kiss on his cheek. Her hand touches his, leaving a light weight. Her smile lights up the green fires of her eyes.In the quiet late afternoon, Sakura glows with life.(in that secret place he yearns for life like hers)"Ja ne, Sasuke-kun," she trills, and life leaves along with her flighty shadow. He sits inside his car, a model he doesn't care to remember (only things of importance require the intimacy of a name), and thinks if it's coincidence that his close friends are vibrant and colorful and brimming with what he lacks.He snorts and drives away.Sasuke doesn't believe in coincidence but he doesn't believe in fate either.I'll make your world better in just one hour! Believe it!He rolls his eyes in the safety of his car. He flicks the

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาต้องการงานขี้ผึ้ง"สำหรับรถของฉัน เขาชัดเจน รวดเร็วเท่าที่เขาสามารถ โดยปรากฏดังนี้ คให้หยกยังคงป่า ป่าขึ้นในเปลวไฟเซลาดอน เขา resigns ตัวเองกับ innuendos เธอมีของพวกเขา บางทีหนังสือหรือสองเขาจะไม่แปลกถ้าเธอเปิดเผยว่า เธอเป็นนักเขียนพรในการปลอมตัว"สลิ Freudian เธอเพลงยินดี ความสุขของเด็กจับผู้สูงอายุของเธอในการกระทำผิดศีลธรรม เธอมีเสียงดี เขารับทราบเบื้องหลัง ในลับเพื่อแม้เขาไม่สามารถหาได้ เข้าใจยากดังนั้นเขาไม่แน่ใจว่าเขาคิดว่า มันทั้งหมด เขาก๊อกนิ้วของเขาในหนัง ไม่ฟัง แต่ได้ยิน เขาจ้องมองกลับไปด้านหน้า และเห็น flosses ลูกอมสีชมพูลอยอยู่บนขอบของเขา เขาเกือบจะ snorts ในความคิดของการชิมเส้นซากุระผู้สังหาร — อาจจะรสชาติเหมือนย้อมเขาได้ยินเธอยังคง เสียดาย เนื่องจากเธอเพิ่งจะร้อนขึ้นได้ อย่างภายใน groans — เธอสามารถร้องสูงดังนั้นเธอสามารถแตกความรู้สึกของเขากลับ ขี้อายสองของเขา eardrums มลาย เธอไม่เคยรู้นี้ แน่นอน เพียงเท่าที่ไม่มีใครทำได้ซึ่งมันคือจุดอ่อน เขาเชื่อว่า อนุญาตให้บุคคลอื่นทราบพวกเขาสามารถไป ตระเวนใต้ผิวของคุณ เพื่อนอยู่ผิดที่ และมากกว่าส่วนใหญ่ disappointingly พวกเขาสามารถใช้ประโยชน์จากคุณวิธีเขา — ไม่ — โดยอยู่เคียงข้างเธอเขายังคง เพื่อนของเธอ และชีวิตข้างหน้าลง — เธอเป็นทั้งหมดของพวกเขา เขาคิด ภายใน และภายนอก ละอองดอกหญ้าสีชมพูของฝ้าย จัด โดยเด็กในความสุข ด้วยริมฝีปากอ้วน smacking, yellowed ฟันรู้สึกเสียวซ่า ดวงตาสีเขียวของฤดูใบไม้ผลิ หิมะละลายกับความอบอุ่น ผิวลูกพีชและสีของกุหลาบไฟ ครีม ยิ้มประกายริมฝีปากของเธอ ในเสียงของเธอ ในสายตาของเธอHaruno Sakura เพื่อนของเขา — เธอที่จะมีชีวิตอยู่เธอนั่งอยู่ข้างเขาและเธอแสง อยู่มากเนื่องจากส่งของเขา (ไม่เขาอยากจะพูด แต่มันเป็นปัญหามากเกินกว่าเพื่อให้เขาช่วยให้เธอร้องเพลง) ไม่สมบูรณ์ ไม่สมบูรณ์ (เช่นฉันเขายอมรับ), แต่ทั้งชีวิต รักชีวิต วิธีเขาจะต้องไม่ได้(เขาประหลาดใจว่า เขาสามารถอยู่ และรู้สึกอะไรภายใน)เธอจะล้อเขา — รอยยิ้มของเธอเป็นของแมวเลี้ยงคานารี่ มันกระพริบ ต่อสู้ แสงยามบ่าย ขาวกับริมฝีปาก rouged — ปากเขานึกถึงเพื่อนอีกคน ผู้หญิงเหมือนเธอเกือบ เต็มของชีวิตมากเกินไป ชอบเธอ ไฟเสียงแหลมเสียงแตกเหมือนผมแดงของเธอเร่าร้อน"คุณไม่จ่ายความสนใจ คุณ ข้อคิดเห็นซากุระ เขาสายตาแปลกเธอ เห็นเล็กน้อยความรำคาญและคราบไฟซ่อนอารมณ์ขันซึ่งจะดูดีกับเธอ เขาคิด ดีกว่าชมเชย ยิ่งกว่าความหลงใหลพวกเขาได้มาแบบ"ดีแล้ว" เธอตัดแขน สีขาวกับเสื้อสีแดงของเธอ หน้าอกของเธอดันขึ้น ตาของเขาทำตามโดยไม่คิด มันเป็นความประหลาดใจ เขาคิด ปีสามารถทำให้คุณได้ เขารู้สึกว่าการเรียงลำดับที่แปลกของความภาคภูมิใจที่ว่าช่วงเธอเป็นตอนนี้ไม่ได้เขาเติบโตขึ้นในต่อไปหรือไม่(ยกเว้นสำหรับลงมี ของหลักสูตร)"ดังนั้น เมื่อคุณจะมีที่ — " เธอขยับคิ้ว รบกวน และสี ชมพู, " —ขี้ผึ้งงาน?"ตาของเขาเลื่อนเธอ และเห็นใบหน้าของเธอส่องแสง ด้วยความคาดหวัง เขายกไหล่ ยักของเขา มันเป็นน่าเบื่อ ไม่น่าอยู่อาศัยมากกว่า มันเพิ่งเกิดขึ้นเป็น ความคิดที่เป็นคำพูดได้(กล่าวคำนำชีวิต และบางที เขาต้องการชีวิตที่ตนเอง)ซากุระ frowns เขาไม่ได้กล่าวอะไร เขาตระหนักว่า belatedly เธอคือแพทย์ ศัลยแพทย์ซึ่งนำปัญหาใด ๆ กับเธอ ไม่ว่าจะเล็ก หรือใหญ่ และเธอพยายามจะทำอะไร ช่วยที อาจจะไม่ แต่มือของเธอต้องออกจากการพิมพ์ เครื่องรักษา หรือสอง เธอเป็นแพทย์ เธอต้องการช่วยเธอเมื่อคิดว่า เขาต้องการให้เธอช่วยเกินไป(เขาไม่แน่ใจว่าไม่)และก็ประหลาดใจเธออยู่กับคนใจจืดใจดำเขาเป็น คนที่จะไม่ใส่ใจวางมือซึ่งในเด็กร้องไห้ในสวน เขาไม่ใช่คนใจร้าย แต่เขาไม่ดีอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาเพิ่งได้รับในชีวิตของเขาเขาเห็นมันพอดี — เหมือนทุกคนอื่นเขากดบนเบรก ใจเขาจับขึ้นกับการกระทำสติของร่างกายของเขา เธอ unclasps เธอเข็มขัดนิรภัย มีมือเปิดประตู ก่อนที่เธอออกจาก เธอได้กลับไปที่เขา และวางจูบบนแก้มของเขา มือของเธอสัมผัสของเขา ออกน้ำหนักเบา รอยยิ้มของเธอไฟไฟสีเขียวของดวงตาของเธอในบ่ายอันเงียบสงบ ซากุระเป็นชีวิต(ในสถานที่ลับ เขาก็ชีวิตเหมือนเธอ)"Ja ne ซาสึเกะ-kun เธอ trills และชีวิตใบพร้อมกับเงาของเธอ flighty เขานั่งอยู่ในรถของเขา เขาไม่ดูแลการจดจำรูปแบบ (เฉพาะสิ่งของสำคัญต้องสนิทสนมชื่อ), และถ้า มันคือเรื่องบังเอิญที่เพื่อนสนิทของเขาที่มีชีวิตชีวา และมีสีสัน และเต็มเปี่ยมไป ด้วยสิ่งที่เขาขาดเขา snorts และขับรถออกไปซาสึเกะไม่เชื่อในเรื่องบังเอิญ แต่ไม่เชื่อในชะตากรรมอย่างใดอย่างหนึ่งฉันจะทำให้โลกของคุณดีขึ้นในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง เชื่อเขาม้วนดวงตาของเขาในความปลอดภัยของรถ เขาตวัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาต้องการงานขี้ผึ้ง"สำหรับรถของฉัน" เขาชี้แจงเป็นอย่างรวดเร็วเท่าที่เขาสามารถโดยไม่ต้องปรากฏให้ทำเช่นนั้น เดอะกลีมหยกยังคงเป็นป่าป่าขึ้นในเปลวไฟศิลาดล เขาลาออกว่าตัวเองแปลกแยก เธอมีการฆ่าของพวกเขาอาจจะเป็นหนังสือเล่มหนึ่งหรือสองเขาจะไม่ต้องแปลกใจถ้าเธอเห็นเธอเป็นนักเขียนหนังโป๊ในการปลอมตัว"ใบฟรอยด์" เธอร้องเพลงสำราญกับความสุขของเด็กจับพวกผู้ใหญ่ของเธอในการกระทำโดยมิชอบ เธอมีความเสียงที่ดีเขายอมรับอย่างเงียบ ๆ ในสถานที่ที่เป็นความลับแม้เขาไม่สามารถหาได้เข้าใจยากดังนั้นเขาจึงไม่แน่ใจว่าถ้าเขาคิดว่ามันเลย เขาก๊อกนิ้วของเขาในหนังไม่ฟัง แต่ได้ยิน เขาจ้องมองตรงไปข้างหน้าและเห็น flosses ลูกอมสีชมพูลอยอยู่บนขอบของเขา เขาเกือบจะพยักหน้าในความคิดของผู้ชิมเชอร์รี่ไหมเส้นที่พวกเขาอาจจะได้ลิ้มรสเช่นสีย้อมเขาสามารถได้ยินเสียงของเธอยังคงโชคไม่ดีเพราะเธอเป็นเพียงแค่ร้อนขึ้น เขาใจครางเธอสามารถร้องเพลงที่สูงเพื่อให้เธอสามารถสลายความรู้สึกอ่อนไหวของเขาเพียงสองอายของแก้วหูแตกของเขา เธอไม่เคยรู้ว่าเรื่องนี้แน่นอนเช่นเดียวกับที่ไม่มีใครได้มันเป็นความอ่อนแอเขาเชื่อว่าช่วยให้คนรู้ว่าพวกเขาจะได้รับให้คุณรวบรวมข้อมูลภายใต้ผิวของคุณ เพื่อนมีแนวโน้มที่จะทำและอื่น ๆ กว่าส่วนใหญ่ผิดหวังที่พวกเขาสามารถใช้ประโยชน์จากคุณวิธีที่เขาไม่-Does-โดยอยู่เคียงข้างเธอเขายังคงเป็นเพื่อนของเธอและยืมชีวิตเธอเธอเต็มรูปแบบของพวกเขาคิดว่าภายในและภายนอก ปุยสีชมพูลูกอมฝ้ายที่จัดขึ้นโดยเด็กในความสุขด้วยริมฝีปากอ้วน Smacking ฟันเหลืองรู้สึกเสียวซ่า ดวงตาสีเขียวของฤดูใบไม้ผลิละลายหิมะกับความอบอุ่น ผิวของลูกพีชและครีมสีของแสงเพิ่มขึ้น รอยยิ้มเป็นประกายในริมฝีปากของเธอในเสียงของเธอในดวงตาของเธอHaruno ซากุระของเขาเพื่อนที่เธอยังมีชีวิตอยู่เธอนั่งข้างเขาและเธอเรืองแสงมากขึ้นเพราะใบของเขา ( มันไม่ได้เขาต้องการที่จะพูด แต่มันเป็นปัญหามากเกินไปเพื่อให้เขาช่วยให้เธอร้องเพลง) ไม่สมบูรณ์ไม่เคยสมบูรณ์แบบ ( อย่างผมเขายอมรับ) แต่เต็มไปด้วยชีวิตความรักสำหรับชีวิตวิธีการที่เขาไม่สามารถจะ(เขาสงสัยว่าเ​​ขาสามารถมีชีวิตอยู่และไม่รู้สึกอะไรภายใน)เธอล้อเล่นเขาเธอยิ้มเป็นที่ระลึกของแมวที่เลี้ยงนกขมิ้น มันกะพริบแสงต่อสู้ช่วงบ่ายสีขาวกับ rouged ริมฝีปากของเธอปากทำให้เขานึกถึงเพื่อนคนอื่น ๆ ผู้หญิงคนหนึ่งที่เกือบจะเหมือนเธอ เต็มไปด้วยชีวิตเกินไปเช่นเธอ ของไฟประทุเช่นผมสีแดงของเธอคะนอง"คุณไม่ได้ให้ความสนใจเป็นคุณ" ความเห็นซากุระ เขาสายตาที่เธอมองเห็นความน่ารำคาญเล็กน้อยและร่องรอยของการซ่อนแสงอารมณ์ขันก็ดูดีกับเธอเขาคิดว่า ดีกว่าชื่นชมดียิ่งขึ้นกว่าหลงใหลพวกเขาได้มาเป็นทางยาว" วิจิตรแล้ว." เธอข้ามอ้อมแขนของเธอสีขาวกับเสื้อสีแดงของเธอ หน้าอกของเธอดันขึ้นตาของเขาทำตามโดยไม่คิด มันประหลาดใจเขาคิดว่าสิ่งที่ปีที่ผ่านมาสามารถทำเพื่อคุณ เขารู้สึกแปลก ๆ เรียงลำดับของความภาคภูมิใจที่ว่าโตขึ้นตอนนี้เธออยู่เขาก็เติบโตขึ้นมาในหรือไม่?(ยกเว้นลงมีของหลักสูตร)"ดังนั้นเมื่อคุณวางแผนที่จะมี that-" คิ้วของเธอกระดิกรบกวนและสีชมพู "- งานขี้ผึ้ง? "ดวงตาของเขาเลื่อนไปของเธอและเห็นใบหน้าของเธอส่องแสงกับความคาดหวัง พระองค์ทรงยกไหล่ยักไหล่ของเขา มันเป็นงานที่น่าเบื่อไม่คุ้มค่าที่อยู่อาศัยมากกว่า มันเพิ่งเกิดขึ้นจะคิดว่าเขาได้พูดลงไปในคำ(พวกเขาพูดคำนำไปสู่​​ชีวิตและบางทีเขาต้องการชีวิตที่ตัวเอง)ขมวดคิ้วซากุระ เขาไม่ควรจะพูดอะไรเขาตระหนักเคร่งเครียด เธอเป็นหมอศัลยแพทย์-นำปัญหาใด ๆ กับเธอไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่และเธอพยายามที่จะทำอะไรบางอย่าง บางทีมันอาจจะช่วยให้บางทีมันอาจจะไม่ได้ แต่มือของเธอต้องออกจากการพิมพ์เครื่องหมายรักษาหรือสอง เธอเป็นหมอ เธอต้องการที่จะช่วยให้เธอเคยคิดว่าเขาต้องการความช่วยเหลือเธอมากเกินไป(เขาไม่แน่ใจว่าเขาไม่ได้)และก็ประหลาดใจที่เธออยู่กับคนที่ไม่สนใจขณะที่เขาเป็นคนที่จะไม่ได้ใส่ใจที่จะวางมือห่วงใยในเด็กร้องไห้อยู่ในสวนสาธารณะ เขาไม่ได้เป็นคนใจร้าย แต่เขาก็ไม่ได้ชนิดทั้ง เขาเพิ่งได้รับกับชีวิตของเขาในขณะที่เขาเห็นว่ามันพอดีเช่นเดียวกับคนอื่น ๆเขากดเบรกจิตใจของเขาจับกับการกระทำที่หมดสติของร่างกายของเขา เธอ unclasps เข็มขัดนิรภัยของเธอมือฟรีเปิดประตู ก่อนที่เธอจะออกจากเธอโน้มตัวกลับไปที่เขาและลดลงจูบที่แก้มของเขา มือของเธอสัมผัสของเขาออกน้ำหนักเบา รอยยิ้มของเธอไฟขึ้นไฟสีเขียวของดวงตาของเธอในช่วงบ่ายที่เงียบสงบซากุระเรืองแสงกับชีวิต(ในการที่สถานที่ลับที่เขาแยกตัวสำหรับชีวิตเช่นเธอ)"Ja NE, ซาสึเกะคุง" เธอลั่นและชีวิตใบพร้อมกับเงาของเธอเหลาะแหละ เขานั่งอยู่ภายในรถของเขาแบบที่เขาไม่สนใจที่จะจำได้ (เฉพาะสิ่งที่มีความสำคัญต้องมีความใกล้ชิดของชื่อ) และคิดว่าถ้ามันบังเอิญว่าเพื่อนสนิทของเขาที่สดใสและมีสีสันและเต็มไปด้วยสิ่งที่เขาขาดเขาพยักหน้าและขับออกไปซาสึเกะไม่เชื่อในเรื่องบังเอิญ แต่เขาไม่เชื่อในชะตากรรมอย่างใดอย่างหนึ่งฉันจะทำให้โลกของคุณดีขึ้นในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง! เชื่อเถอะ!เขาม้วนดวงตาของเขาในความปลอดภัยของรถของเขา เขาตวัด