1. Central banks in LDCs generally

1. Central banks in LDCs generally have less effect on expenditure and output
than in DCs because of an externally dependent banking system, a poorly developed
securities market, the limited scope of bank loans, the low percentage of
demand deposits divided by the total money supply, and the relative insensitivity
of investment and employment to monetary policies.
2. Tax revenue as a percentage of GNP in LDCs is about 18 percent compared to
38 percent in DCs.
3. The increase in tax ratios with GNP per capita reflects both the growth in the
demand for public services and the capacity to levy and pay taxes.
4. Direct taxes (such as taxes on property, wealth, inheritance, and income) account
for about one-third of revenue sources in LDCs and about one-half to twothirds
in DCs. Major indirect taxes in most LDCs are those on international
trade, production, and internal transactions, which, however, distort resource
allocation. Direct taxes generally have a higher elasticity (that is, percentage
change in taxation/percentage change in GNP) than indirect taxes.
5. Some DCs use the progressive income tax to mobilize large amounts of public
resources, improve income distribution, stabilize income and prices, and prevent
inefficient use of resources, often arising from a heavy reliance on indirect taxes.
However, import, export, and excise taxes are the major sources of tax revenue in
LDCs. Most LDCs lack the administrative capacity to emphasize an income tax.
6. A number of LDCs have introduced the value-added tax, a tax on the difference
between the sales of a firm and its purchases from other firms. The appeals of
the value-added tax are simplicity, uniformity, and the generation of substantial
revenues.
7. Developing countries cannot use fiscal policy to stabilize income and prices as
effectively as developed countries can. The LDC governments have less control
over the amount of taxes raised and less scope for speeding up or delaying expenditures.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. ธนาคารกลางใน LDCs โดยทั่วไปมีผลน้อยกว่ารายจ่ายและผลผลิตกว่าใน Dc เนื่องจากเป็นระบบธนาคารอิสระภายนอก เป็นงานพัฒนาตลาดหลักทรัพย์ การจำกัดขอบเขตของสินเชื่อธนาคาร เปอร์เซ็นต์ต่ำสุดของหาร ด้วยจำนวนเงิน และ insensitivity ญาติฝากความต้องการลงทุนและการจ้างงานการเงินนโยบาย2. ภาษีรายได้เป็นเปอร์เซ็นต์ของ GNP ใน LDCs คือประมาณ 18 เปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบกับร้อยละ 38 ใน Dc3. เพิ่มอัตราภาษีกับ GNP ต่อ capita สะท้อนทั้งสองเจริญเติบโตในความต้องการบริการสาธารณะและความสามารถในการเกณฑ์ และชำระภาษี4. ภาษีทางตรง (เช่นภาษีทรัพย์สิน มั่งคั่ง มรดก และรายได้) บัญชีสำหรับประมาณหนึ่งในสามของแหล่งรายได้ ใน LDCs และครึ่งหนึ่งเพื่อ twothirdsใน Dc . ภาษีทางอ้อมที่สำคัญใน LDCs ส่วนใหญ่คือในนานาชาติค้า ผลิต และธุรก รรมภายใน ที่ อย่างไรก็ตาม ทำให้ทรัพยากรการปันส่วน ภาษีทางตรงโดยทั่วไปมีความยืดหยุ่นสูง (นั่นคือ เปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนแปลงภาษี/เปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนแปลงใน GNP) มากกว่าภาษีทางอ้อม5. บาง Dc ใช้ภาษีก้าวหน้าเพื่อระดมประชาชนจำนวนมากทรัพยากร การปรับปรุงการกระจายรายได้ อารายได้และราคา และป้องกันการใช้ทรัพยากร มักจะเกิดจากพึ่งภาษีทางอ้อมหนักต่ำอย่างไรก็ตาม นำเข้า ส่งออก และภาษีสรรพสามิตเป็นแหล่งมาหลักของรายได้ภาษีในLDCs LDCs ส่วนใหญ่ขาดกำลังจัดการเพื่อเน้นภาษีเงินได้6.จำนวน LDCs ได้นำภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีบนความแตกต่างระหว่างการขายของบริษัทและซื้อของจากบริษัทอื่น ๆ อุทธรณ์ของภาษีมูลค่าเพิ่มมีความเรียบง่าย ความรื่นรมย์ และรุ่นสำคัญรายได้7. ประเทศกำลังพัฒนาไม่สามารถใช้นโยบายทางการเงินเพื่อรักษาเสถียรภาพรายได้และราคาเป็นประเทศที่พัฒนาได้อย่างมีประสิทธิภาพได้ รัฐบาล LDC มีการควบคุมน้อยกว่าจำนวนเงินภาษีที่เพิ่มขึ้น และน้อย กว่าขอบเขตสำหรับการเร่ง หรือค่าใช้จ่ายล่าช้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. ธนาคารกลางในประเทศพัฒนาน้อยที่สุดโดยทั่วไปมีผลกระทบน้อยลงในการใช้จ่ายและการส่งออก
กว่าใน DCs เพราะขึ้นอยู่กับระบบธนาคารภายนอกพัฒนาคุณภาพ
ตลาดหลักทรัพย์ขอบเขต จำกัด ของเงินให้สินเชื่อของธนาคารต่ำร้อยละของ
เงินฝากความต้องการหารด้วยปริมาณเงินรวม และไม่รู้สึกญาติ
ของการลงทุนและการจ้างงานที่จะดำเนินนโยบายการเงิน.
2 รายได้จากภาษีเป็นร้อยละของผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติในประเทศพัฒนาน้อยที่สุดเป็นเรื่องเกี่ยวกับร้อยละ 18 เมื่อเทียบกับ
ร้อยละ 38 ในพล.
3 การเพิ่มขึ้นของอัตราส่วนภาษีกับผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติต่อหัวของประชากรทั้งสะท้อนให้เห็นถึงการเจริญเติบโตใน
ความต้องการใช้บริการของประชาชนและความสามารถในการจัดเก็บภาษีและชำระภาษี.
4 ภาษีโดยตรง (เช่นภาษีทรัพย์สินความมั่งคั่งมรดกและรายได้) บัญชี
ประมาณหนึ่งในสามของแหล่งที่มาของรายได้ในประเทศพัฒนาน้อยที่สุดและประมาณครึ่งหนึ่งถึง twothirds
ใน DCs ภาษีทางอ้อมที่สำคัญในประเทศพัฒนาน้อยที่สุดส่วนใหญ่เป็นผู้ที่อยู่ในต่างประเทศ
การค้าการผลิตและการทำธุรกรรมภายในซึ่ง แต่บิดเบือนทรัพยากรที่
จัดสรร ภาษีทางตรงโดยทั่วไปมีความยืดหยุ่นสูง (นั่นคือเปอร์เซ็นต์
การเปลี่ยนแปลงในการจัดเก็บภาษี / อัตราการเปลี่ยนแปลงใน GNP) มากกว่าภาษีทางอ้อม.
5 พลบางคนใช้ภาษีรายได้มีความก้าวหน้าในการระดมจำนวนมากของประชาชน
ทรัพยากรในการปรับปรุงการกระจายรายได้, รายได้และรักษาเสถียรภาพของราคาและป้องกันไม่ให้เกิด
การใช้งานที่ไม่มีประสิทธิภาพของทรัพยากรที่มักจะเกิดขึ้นจากการพึ่งพาภาษีทางอ้อม.
อย่างไรก็ตามการนำเข้าส่งออกและภาษีสรรพสามิต เป็นแหล่งสำคัญของรายได้จากภาษีใน
ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด ประเทศพัฒนาน้อยที่สุดส่วนใหญ่ขาดความสามารถในการบริหารจะเน้นภาษีเงินได้.
6 จำนวนประเทศพัฒนาน้อยที่สุดได้นำภาษีมูลค่าเพิ่มภาษีกับความแตกต่าง
ระหว่างการขายของ บริษัท และการซื้อจาก บริษัท อื่น ๆ ดึงดูดความสนใจของ
ภาษีมูลค่าเพิ่มที่มีความเรียบง่ายความสม่ำเสมอและที่สำคัญการสร้าง
รายได้.
7 ประเทศกำลังพัฒนาไม่สามารถใช้นโยบายการคลังเพื่อรักษาเสถียรภาพของรายได้และราคาเป็น
อย่างมีประสิทธิภาพเป็นประเทศที่พัฒนาแล้วสามารถ รัฐบาล LDC มีการควบคุมน้อย
กว่าจำนวนเงินภาษีที่เกิดขึ้นและขอบเขตน้อยสำหรับการเร่งขึ้นหรือชะลอการค่าใช้จ่าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . ธนาคารกลางใน ldcs โดยทั่วไปจะมีผลน้อยกว่ารายจ่าย และผลผลิต
มากกว่า DCS เพราะภายนอกขึ้นอยู่กับระบบการธนาคารของ , การพัฒนา
งานตลาด , จำกัดขอบเขตของเงินกู้ยืมจากธนาคาร , ต่ำค่า
เงินฝากแบ่งตามปริมาณเงินรวมและญาติเฉื่อยชา
ของการลงทุน และการจ้างงานนโยบายการเงิน .
2รายได้จากภาษีเป็นร้อยละของผลิตภัณฑ์ประชาชาติใน ldcs ประมาณ 18 เปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบกับร้อยละ 38 ใน DCS
.
3 เพิ่มขึ้นในอัตราส่วนภาษีกับรายได้ต่อหัวสะท้อนทั้งการเจริญเติบโตในความต้องการสำหรับ
การบริการสาธารณะและความจุในการจัดเก็บและจ่ายภาษี .
4 ภาษีทางตรง เช่น ภาษีทรัพย์สินมรดก และรายได้ , ความมั่งคั่ง ,
) บัญชีประมาณหนึ่งในสามของแหล่งรายได้ใน ldcs และประมาณครึ่งหนึ่ง twothirds
ในการควบคุม . รายใหญ่ที่สุด ldcs ภาษีทางอ้อมในนั้นในต่างประเทศ
การค้า การผลิต และการทำธุรกรรมภายในซึ่ง แต่บิดเบือนการจัดสรรทรัพยากร

ภาษีทางตรงมักมีความยืดหยุ่นสูง ( นั่นคือ การเปลี่ยนแปลงในค่า
/ ภาษีร้อยละของการเปลี่ยนแปลงใน GNP ) มากกว่าภาษีทางอ้อม .
5บางสินค้าใช้ภาษีก้าวหน้า เพื่อระดมจำนวนมากของทรัพยากรสาธารณะ
, ปรับปรุงการกระจายรายได้ รักษาเสถียรภาพของราคาและรายได้ , และป้องกัน
ใช้ไม่ได้ผลของทรัพยากรที่มักจะเกิดขึ้นจากการพึ่งพาหนักภาษีทางอ้อม
อย่างไรก็ตาม การนำเข้า ส่งออก และภาษีสรรพสามิตเป็นแหล่งที่มาหลักของรายได้จากภาษีใน
ldcs .ldcs ส่วนใหญ่ขาดความสามารถการบริหารจะเน้นรายได้ภาษี .
6 จำนวน ldcs แนะนำภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นภาษีเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างการขาย
ของบริษัทและการซื้อจาก บริษัท อื่น ๆ อุทธรณ์ของ
ภาษีมูลค่าเพิ่มมีความเรียบง่าย ความสม่ำเสมอ และการสร้างรายได้มากมาย
.
7ประเทศกำลังพัฒนาไม่สามารถใช้นโยบายการเงินเพื่อรักษาเสถียรภาพของราคาและรายได้เป็น
อย่างมีประสิทธิภาพเป็นประเทศพัฒนาได้ LDC รัฐบาลมีน้อยควบคุม
เหนือปริมาณภาษีเพิ่มขึ้นและขอบเขตน้อยสำหรับการเร่งหรือชะลอรายจ่าย