An effort to overcome losses from l

An effort to overcome losses from leaf rust disease that has been done is through crop rotation, the use of pesticides, and planting resistant varieties. Suprapto (1992) suggested that the use of resistant varieties can reduce yield losses due to soybean rust pathogen attack. The use of resistant varieties is a best method, because it is more economical and not the Result environmental pollution. Soybean is an important crop because of its role as a source of vegetable protein and can be used as industrial raw materials. In Indonesia the result is still low so every year need to import large enough to meet national demand (Karamoy, 2009). The low productivity of soybean and high production costs caused soybean production in the country is still very difficult to keep pace with the increasing demands, but by looking at the potential production is still possible to be improved. Leaf rust disease caused by P. pachyrhizi often affects soybean plants is one of the causes of low production. The resistance of varieties is one important component of disease control and very beneficial in crop protection. The resistance of varieties is the nature of a population of plants that allow the population to withstand the attack of a kind that cause disease so that damage is not meant for production decline (Sudjono, 1979). Soybean varieties have different resistance. The resilience of one variety of soybean rust pathogen can vary depending on the location of the testing and the age of the plant (Semangun, 1990). Suyamto et al. (1990) reported that the resistant soybean varieties are generally dark green leafy, a bit old, and live longer than those susceptible. Known, each plant has a mechanical and chemical barrier different. According to Hartana (1986) mechanical barriers may be morphological factors that exist in every plant, could form the content of wax, cuticle thickness, leaf epidermis and stomata. Bonde et al. (1976); McLean (1979) and Sudjono et al. (1975) reported that the pathogen infection leaf rust on soybean plants not through stomata, or rarely directly to the stomata, but the infection sprouts uredospore directly penetrate the epidermal tissue, so that the wax layer and the epidermal tissue is thick will hinder or prevent the entry of fungi into plant tissue.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความพยายามที่จะเอาชนะความสูญเสียจากโรคใบสนิมที่ถูกทำคือการปลูกพืชหมุนเวียน การใช้ยาฆ่าแมลง และปลูกพันธุ์ต้านทาน Suprapto (1992) แนะนำว่า การใช้พันธุ์ทนสามารถลดความเสียหายผลผลิตจากถั่วเหลืองสนิมเชื้อโรคโจมตี การใช้พันธุ์ทนเป็นวิธีที่ดีที่สุด เพราะมันประหยัดกว่า และไม่ผลสิ่งแวดล้อมมลพิษ ถั่วเหลืองเป็นพืชสำคัญเนื่องจาก มีบทบาทเป็นแหล่งของโปรตีนผัก และใช้เป็นวัตถุดิบอุตสาหกรรม ในอินโดนีเซีย ผลลัพธ์คือยังคงต่ำดังนั้นทุกปีต้องนำเข้าขนาดใหญ่พอที่จะตอบสนองความต้องการแห่งชาติ (Karamoy, 2009) ผลผลิตต่ำของถั่วเหลืองและต้นทุนการผลิตสูงที่เกิดจากการผลิตถั่วเหลืองในประเทศยังคงเป็นยากมากเพื่อให้ทันกับความต้องการเพิ่ม แต่ โดยการผลิตอาจจะยังคงสามารถปรับปรุง โรคใบสนิมที่เกิดจาก P. pachyrhizi มักจะมีผลต่อพืชถั่วเหลืองเป็นหนึ่งในสาเหตุของการผลิตต่ำ ความต้านทานของสายพันธุ์ที่เป็นองค์ประกอบสำคัญหนึ่ง ของการควบคุมโรค และประโยชน์มากในการป้องกันพืช ความต้านทานของสายพันธุ์ที่เป็นธรรมชาติของประชากรของพืชที่ทำให้ประชากรทนต่อการโจมตีชนิด ที่ทำให้เกิดโรคเพื่อให้เกิดความเสียหายไม่ได้หมายถึงผลิตลดลง (Sudjono, 1979) ถั่วเหลืองพันธุ์มีความต้านทานแตกต่างกัน ความยืดหยุ่นของถั่วเหลืองสนิมเชื้อโรคหนึ่งที่สามารถขึ้นอยู่กับตำแหน่งของการทดสอบและอายุของพืช (Semangun, 1990) Suyamto et al. (1990) รายงานว่า พันธุ์ถั่วเหลืองที่ทนเป็นเขียวเข้มทั่วไปใบ สะดวก และสดยาวกว่านั้นอ่อนแอ รู้จักกัน แต่ละโรงงานมีกำแพงกั้นทางกล และทางเคมีแตกต่างกัน ตาม Hartana (1986) อุปสรรคทางกลอาจเป็นปัจจัยทางสัณฐานวิทยาที่มีอยู่ในทุกโรงงาน สามารถสร้างเนื้อหา ของขี้ผึ้ง หนังหนา ผิวใบปากใบ Bonde et al. (1976); แบล็ค (1979) และ Sudjono et al. (1975) รายงานว่า การติดเชื้อเชื้อโรคใบสนิมในถั่วเหลืองพืชไม่ ผ่านปากใบ หรือไม่ค่อยตรงไปปากใบ แต่เชื้อถั่วงอก uredospore เจาะเนื้อเยื่อผิวหนังโดยตรง เพื่อให้ชั้นขี้ผึ้งและในเนื้อเยื่อผิวหนัง หนา จะขัดขวาง หรือป้องกันไม่ให้รายการของเชื้อในเนื้อเยื่อพืช

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความพยายามที่จะเอาชนะความสูญเสียจากการเกิดสนิมโรคใบที่ได้ทำคือการปลูกพืชหมุนเวียนการใช้สารกำจัดศัตรูพืชและพันธุ์ที่ทนต่อการเพาะปลูก Suprapto (1992) ชี้ให้เห็นว่าการใช้พันธุ์ต้านทานสามารถลดการสูญเสียผลผลิตเนื่องจากถั่วเหลืองสนิมโจมตีเชื้อโรค การใช้พันธุ์ต้านทานเป็นวิธีที่ดีที่สุดเพราะมันจะประหยัดมากขึ้นและไม่ได้ผลมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม ถั่วเหลืองเป็นพืชที่สำคัญเพราะบทบาทของการเป็นแหล่งที่มาของโปรตีนจากพืชและสามารถนำมาใช้เป็นวัตถุดิบในอุตสาหกรรม ในประเทศอินโดนีเซียผลที่ได้คือยังคงต่ำเพื่อให้ทุกปีต้องนำเข้าที่มีขนาดใหญ่พอที่จะตอบสนองความต้องการแห่งชาติ (Karamoy 2009) ผลผลิตต่ำของถั่วเหลืองและการผลิตที่สูงค่าใช้จ่ายที่เกิดจากการผลิตถั่วเหลืองในประเทศยังคงเป็นเรื่องยากมากที่จะให้ทันกับความต้องการที่เพิ่มขึ้น แต่โดยดูที่ศักยภาพการผลิตยังคงเป็นไปได้ที่จะได้รับการปรับปรุง โรคใบสนิมที่เกิดจากพี pachyrhizi มักจะส่งผลกระทบต่อพืชถั่วเหลืองเป็นหนึ่งในสาเหตุของการผลิตต่ำ ความต้านทานของพันธุ์เป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่สำคัญของการควบคุมโรคและเป็นประโยชน์อย่างมากในการอารักขาพืช ความต้านทานของพันธุ์เป็นธรรมชาติของประชากรของพืชที่ช่วยให้ประชากรที่จะทนต่อการโจมตีของชนิดที่ก่อให้เกิดโรคเพื่อให้เกิดความเสียหายไม่ได้หมายความว่าการลดลงของการผลิต (การ Sudjono, 1979) ถั่วเหลืองพันธุ์มีความต้านทานที่แตกต่างกัน ความยืดหยุ่นของหนึ่งในความหลากหลายของการเกิดสนิมถั่วเหลืองเชื้อโรคสามารถแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับตำแหน่งของการทดสอบและอายุของพืชที่ (Semangun, 1990) Suyamto et al, (1990) รายงานว่าถั่วเหลืองพันธุ์ทนใบเขียวเข้มโดยทั่วไปค่อนข้างเก่าและมีชีวิตที่ยืนยาวกว่าผู้ที่อ่อนแอ ที่รู้จักกันแต่ละโรงงานมีอุปสรรคทางกลและทางเคมีที่แตกต่างกัน ตามที่ Hartana (1986) กลอุปสรรคอาจจะเป็นปัจจัยทางสัณฐานวิทยาที่มีอยู่ในพืชทุกสามารถสร้างเนื้อหาของขี้ผึ้งหนาหนังกำพร้าหนังกำพร้าใบและปากใบ บอนด์, et al (1976); แมคลีน (1979) และ Sudjono et al, (1975) รายงานว่าเกิดสนิมใบติดเชื้อเชื้อโรคพืชถั่วเหลืองไม่ผ่านปากใบหรือไม่ค่อยโดยตรงกับปาก แต่การติดเชื้อถั่วงอก uredospore โดยตรงเจาะเนื้อเยื่อผิวหนังเพื่อให้ชั้นขี้ผึ้งและเนื้อเยื่อผิวหนังหนาจะขัดขวางหรือป้องกัน การเข้ามาของเชื้อราเข้าไปในเนื้อเยื่อพืช

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความพยายามที่จะเอาชนะความสูญเสียจากโรคใบสนิมที่ได้รับการทำผ่านการปลูกพืชหมุนเวียน การใช้ยาฆ่าแมลง และการปลูกพันธุ์ต้านทานโรค suprapto ( 1992 ) แสดงให้เห็นว่า การใช้พันธุ์ต้านทานสามารถลดการสูญเสียผลผลิตจากถั่วเหลืองสนิมเชื้อโรคโจมตี การใช้พันธุ์ต้านทานโรค เป็นวิธีการที่ดีที่สุดเพราะมันจะประหยัดมากขึ้นและผลด้านสิ่งแวดล้อม มลภาวะ ถั่วเหลืองเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญเนื่องจากบทบาทเป็นแหล่งโปรตีนจากพืช และสามารถใช้เป็นวัตถุดิบอุตสาหกรรม ในอินโดนีเซีย ผลยังต่ำมาก ทุกปีต้องนำเข้าขนาดใหญ่พอที่จะตอบสนองความต้องการแห่งชาติ ( karamoy , 2009 ) ผลผลิตของถั่วเหลืองในการผลิตต่ำและค่าใช้จ่ายสูง ทำให้การผลิตถั่วเหลืองในประเทศยังยากที่จะให้ทันกับความต้องการที่เพิ่มขึ้น แต่โดยดูที่ศักยภาพในการผลิตก็ยังคงเป็นไปได้ที่จะได้รับการปรับปรุง โรคใบสนิมที่เกิดจากหน้า pachyrhizi มักจะมีผลต่อถั่วเหลืองเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ผลผลิตต่ำ ความต้านทานของพันธุ์เป็นส่วนประกอบหนึ่งที่สำคัญและเป็นประโยชน์ในการป้องกัน การควบคุมโรคพืช . ความต้านทานของพันธุ์ คือ ธรรมชาติของประชากรพืชที่อนุญาตให้ประชาชนที่จะทนต่อการโจมตีของชนิดที่ก่อให้เกิดโรค เพื่อให้ความเสียหายมันไม่ได้หมายถึงการผลิตลดลง ( sudjono , 1979 ) สายพันธุ์ถั่วเหลืองที่มีความต้านทาน ความยืดหยุ่นของหนึ่งความหลากหลายของถั่วเหลืองสนิมเชื้อโรคสามารถแตกต่างกันขึ้นอยู่กับตำแหน่งของการทดสอบและอายุของพืช ( semangun , 2533 ) suyamto et al . ( 1990 ) รายงานว่า พันธุ์ถั่วเหลือง ป้องกัน โดยทั่วไปมีสีเขียวเข้ม ใบ เก่านิดหน่อย และมีชีวิตอยู่ได้นานกว่าผู้ที่อ่อนแอ . รู้จัก แต่ละโรงมีสิ่งกีดขวางทางกลและทางเคมีที่แตกต่างกัน ตาม hartana ( 1986 ) อุปสรรคเครื่องกลอาจเป็นปัจจัยลักษณะทางสัณฐานวิทยาที่มีอยู่ในพืชทุกชนิด ช่วยสร้างเนื้อหาของขี้ผึ้ง กําพร้า ความหนาของหนังกำพร้า กาบใบและใบ . Bonde et al . ( 1976 ) แมคลีน ( 1979 ) และ sudjono et al . ( 1975 ) ได้รายงานว่า เชื้อโรค การติดเชื้อ ใบสนิมบนถั่วเหลืองไม่ผ่านปากใบ หรือ ไม่ค่อยตรงกับปาก แต่การติดเชื้อ ถั่วงอก uredospore เจาะเนื้อเยื่อโดยตรง เพื่อให้ขี้ผึ้งชั้นและเนื้อเยื่อตรงหนาจะขัดขวางหรือป้องกันรายการของเชื้อราเข้าไปในเนื้อเยื่อพืช