passive uptake of arsenate into the

passive uptake of arsenate into the algal cell (Francesconi, 2010;
Sanders, 1979). Low concentrations of phosphate in marine water
were found to be a factor particularly regulating the uptake rate
of arsenic and the transformation of arsenate by algae (Benson &
Summons, 1981). It has been discussed about the possibility that
algae utilise arsenic when the level of phosphorous in the seawater
is low; and that arsenic is actively being used in a similar way as
nitrogen and sulphur (Francesconi, 2010). Arsenic is, in contrast
to phosphorous, sulphur and nitrogen, generally considered to be
a non-essential element.
Based on the findings of arsenocholine in marine animals and
phosphatidyl arsenocholine in marine oils, it was suggested that
arsenic replaces nitrogen in choline or serine moieties (Cooney
et al., 1978; Irgolic et al., 1977). Rumpler and co-workers (2008)
discussed the occurrence of the identified arsenic-containing fatty
acids. Their similarities in chemical structure with the essential
fatty acids of cod liver oil, suggested that their presence is a result
of ‘‘lack in fidelity in the biosynthetic mechanisms’’, i.e. inability to
differentiate the arsenic-containing compounds from the non-arsenic-
containing ones.
Organically bound arsenic is found in relatively high concentrations
in many marine organisms and it has been speculated that arsenic
may have an active biological role in the organism, e.g.
arsenobetaine serves as a minor osmolyte in mussels (Clowes &
Francesconi, 2004; Larsen & Francesconi, 2003), and arsenolipids
may have a function as membrane lipids (Francesconi, 2010). As
the concentrations of the arsenic species is generally low compared
to the compounds they are suggested to replace, arsenic is most
likely to be of minor biological importance for the organisms (Francesconi,
2010). However, changes caused by replacement may have
a biological effect, e.g. the presence of arsenolipids in membrane
may change the membrane structures and hence the membrane
fluidity. Small changes in the dynamic arrangement of lipids in
the cell membrane, may affect membrane-dependent functions,
such as cell-signalling, growth and ligand–receptor interactions
(Hao, Mukherjee, & Maxfield, 2001; Jensen & Mouritsen, 2004). Arsenic-
containing fatty acids, or other arsenolipid compounds, in
cell membranes may hence alter the dynamic arrangement of the
membranes and further influence membrane functions. However,
studies needs to be conducted to confirm this.
Some speculations have been directed towards particular roles
for organically bound arsenicals in biochemical processes, and
hence suggesting that the presence of arsenolipids is a result of active
biotransformation (Cooney et al., 1978; Devalla & Feldmann,
2003; Lunde, 1973b; Wrench, Fowler, & Ünlü, 1979). Since lipids
(non-arsenic-containing) in fish mainly originate from algae (Volkman
et al., 1998), arsenolipids may in a similar way be synthesised
by algae. Lunde (1973b) suggested that both lipid-soluble and
water-soluble organic arsenicals were synthesised by algae of both
limnetic and marine origin. Cooney and co-workers (1978) suggested
that the conversion of inorganic arsenate to lipid-soluble
arsenicals is a detoxification process in algae, as marine algae cultured
in 74As-labelled arsenate formed lipid-soluble arsenic compounds.
The presence of arsenic-containing hydrocarbons was
similarly suggested to be related to a detoxification process, as
the incorporation of an arsenic-containing group into an alkane
chain may result in arsenic being unavailable for other metabolic
processes of potential toxic nature (Taleshi et al., 2008).
The biotransformation of the identified arsenic-containing fatty
acids has been suggested to start with the water-soluble arsenic
compound dimethylarsinoylpropionic acid ((CH3)2As(O)–CH2CH2
COOH) (Rumpler et al., 2008). The carboxylic acids was suggested
to be lengthened by two carbon units from acetyl coenzyme A
(Fig. 4), in the same way that alkane backbones of (non-arsenic-containing)
fatty acids are elongated (Stryer, 1995). The arsenic-containing
hydrocarbons were proposed to be biotransformation
products of free fatty acids (Taleshi et al., 2008). The structural similarities
between identified arsenic-containing hydrocarbons and
(non-arsenic-containing) fatty acids present in capelin oil,
suggested that these arsenolipid compounds were formed by reduction
of the fatty acids to hydrocarbons via alcohols, and with no loss
in carbon (Taleshi et al., 2008) (Fig. 4). This mechanism has, however,
only been proven to take place in bacteria (Park, 2005), and it is not
known if this type of biotransformation, and hence production of
arsenolipids, occurs in fish or algae (Taleshi et al., 2008).
5. Feed and food safety
Within the European Union (EU) it is recognised that ‘‘the safety
of food from animal origin begins with safe feed’’ (EU, 2000) and
EU has both feed and food legislation, aiming to control the levels
of undersirable substances and to ensure consumer safety. In the
food legislation maximum allowable levels for certain contaminants
have been established, with the aim to reduce their presence
in certain foodstuffs and to achieve a high level of public health
protection. Maximum levels for certain contaminants in foodstuffs
have been set in the Commission Regulation (EC) No. 1881/2006 of
19 December 2006 and amendments. In contrast to the heavy metals
cadmium, mercury and lead, arsenic is currently not included in
this Regulation (EC, 2006 and amendments). Maximum levels have
also been established in the EU for several undesirable substances,
including arsenic, in feed ingredients and animal feed (EC, 2003,
2005a, 2005b, 2010), where the aim is to protect both animal,
and consumers health, and to control the level of these substances
in farmed animals. The current maximum level for total arsenic is
25 mg As/kg for feed ingredients of marine origin and 10 mg As/kg
for complete feed for fish and fur animals (EC, 2009).
5.1. Fish feed
Fish feed ingredients contribute to the arsenic species present in
feed; fish meal generally contributes with water-soluble arsenic
species, while fish oil contribute to arsenolipids in the complete fish
feed. Commercial fish oils analysed in the Norwegian Food Safety
Authority’s Monitoring Program had average total arsenic concentrations
ranging from 8.3 to 12.3 mg As/kg oil in the period 2003–
2007 (Julshamn, et al., 2004a; Måge, Julshamn, Hemre, & Lunestad,
2005, 2006, 2007, 2008). These levels are below the current maximumlevel
of 25 mg As/kg oil. The level of arsenic in fish oil will vary
depending on the species of fish used in fish oil and fishmeal production;
some species of fish used, such as blue whiting (Micromesistius
poutassou) and Norwaypout (Trisopterus esmarki) (2.3–10.0 and 4.1–
6.0 mg/kg, respectively) (NIFES, 2010), are generally found to contain
higher concentrations of arsenic than other species, such as capelin
(2.0–2.1 mg/kg) (NIFES, 2010) and small sand eel (Ammodytes
tobianus) (1.8 mg/kg) (Julshamn et al., 2004b).
The relatively high concentrations of total arsenic in marine fish
used in fish feed will be reflected in the feed ingredients produced,
and thus contribute to the total arsenic concentration present in
complete feed (Sloth, Julshamn, & Lundebye, 2005). In grower diets
for salmonids, fish oils will typically constitute in the range of 300–
400 g oil/kg, and hence as much as one third of the total arsenic in
complete feed derives from the fish oil (Sloth et al., 2005). In
addition, fish meal has been shown to contain between 5% and
10% lipids, containing between 4.6 and 23.2 mg As/kg oil (Lunde,
1973c). In this respect, fish meal will also contribute to the presence
of arsenolipids in the complete feed. The occurrence and level
of arsenolipids in complete fish feed, as well as the fate of the
arsenolipids during production of feed ingredients and complete
feed has not been investigated to date.
Fish meal and fish feed generally contain more than 95% of the
arsenic as organic arsenic species, and low levels of toxic inorganic

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดูดซับแฝงของ arsenate เซลล์ algal (Francesconi, 2010แซนเดอร์ส์ 1979) ความเข้มข้นต่ำสุดของฟอสเฟตในน้ำทะเลพบเป็น ปัจจัยที่ควบคุมอัตราการดูดซับโดยเฉพาะสารหนูและการเปลี่ยนแปลงของ arsenate โดยสาหร่าย (เบนสันและเอสเธอร์ 1981) ได้มีการหารือเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่ที่สาหร่ายใช้สารหนูเมื่อระดับของ phosphorous ในน้ำทะเลต่ำ และสารหนูที่มีการใช้กำลังในลักษณะคล้ายกับไนโตรเจนและซัลเฟอร์ (Francesconi, 2010) สารหนู ในทางตรงข้ามคือphosphorous ซัลเฟอร์และไนโตรเจน โดยทั่วไปถือเป็นองค์ประกอบไม่จำเป็นตามผลการวิจัยของ arsenocholine ในสัตว์ทะเล และphosphatidyl arsenocholine ในน้ำมันทางทะเล คำแนะนำที่สารหนูแทนไนโตรเจนใน choline หรือแถ moieties (Cooneyร้อยเอ็ด al., 1978 Irgolic et al., 1977) Rumpler และเพื่อนร่วมงาน (2008)กล่าวถึงการเกิดขึ้นของไขมันที่ประกอบด้วยสารหนูที่ระบุกรด ความเหมือนกันของพวกเขาในโครงสร้างทางเคมีด้วยสำคัญกรดไขมันของน้ำมันตับ cod แนะนำว่า พวกผลของ ''ขาดในความจงรักภักดีในกลไก biosynthetic'' เช่นไม่สามารถสารประกอบสารหนูที่ประกอบด้วยความแตกต่างจากไม่ใช่สารหนู-ประกอบด้วยคนพบสารหนู organically ผูกในความเข้มข้นค่อนข้างสูงในหลายสิ่งมีชีวิตทางทะเลและการคาดการณ์ว่า สารหนูอาจมีบทบาทเป็นชีวภาพในสิ่งมีชีวิต เช่นarsenobetaine เหมือน osmolyte รองในภู่ (Clowes &Francesconi, 2004 Larsen & Francesconi, 2003), และ arsenolipidsอาจมีฟังก์ชันเป็นโครงการเมมเบรน (Francesconi, 2010) เป็นโดยทั่วไปความเข้มข้นของชนิดสารหนูต่ำเปรียบเทียบสารมีการแนะนำแทน สารหนูเป็นส่วนใหญ่แนวโน้มที่จะมีความสำคัญทางชีวภาพรองสำหรับสิ่งมีชีวิต (Francesconi2010) . อย่างไรก็ตาม อาจมีการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการเปลี่ยนผลทางชีวภาพ เช่นสถานะของ arsenolipids ในเมมเบรนอาจมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของเมมเบรน และดังนั้นเยื่อข้อสรุป เปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ในการจัดเรียงแบบไดนามิกของโครงการในเยื่อหุ้มเซลล์ อาจมีผลต่อเมมเบรนขึ้นอยู่กับฟังก์ชันเช่น แดงเซลล์ การเจริญเติบโต และลิแกนด์ตัวรับโต้ตอบ(ว Mukherjee, & Maxfield, 2001 เจน & Mouritsen, 2004) สารหนู-ประกอบด้วยกรดไขมัน หรือสารประกอบอื่น ๆ arsenolipid ในเยื่อหุ้มเซลล์จึงอาจเปลี่ยนแปลงการจัดเรียงแบบไดนามิกของการเข้าและเพิ่มเติมฟังก์ชันเมมเบรนอิทธิพล อย่างไรก็ตามการศึกษาต้องดำเนินการเพื่อยืนยันนี้Speculations บางได้รับโดยตรงต่อบทบาทเฉพาะสำหรับ arsenicals organically ผูกในกระบวนการชีวเคมี และดังนั้น แนะนำว่า ของ arsenolipids ผลของการใช้งานbiotransformation (Cooney et al., 1978 Devalla และ Feldmann2003 Lunde, 1973b ประแจ ฟาวเลอร์ & Ünlü, 1979) ตั้งแต่โครงการ(ไม่ใช่-สารหนูประกอบด้วย) ในปลาส่วนใหญ่มาจากสาหร่าย (Volkmanและ al., 1998), arsenolipids อาจฉันจะ synthesisedโดยสาหร่าย Lunde (1973b) แนะนำที่ทั้งไขมันละลาย และarsenicals อินทรีย์ที่ละลายในมี synthesised โดยสาหร่ายทั้งสองอย่างกำเนิด limnetic และทางทะเล Cooney และเพื่อนร่วมงาน (1978) แนะนำซึ่งการแปลง arsenate อนินทรีย์ละลายไขมันarsenicals เป็นกระบวนการล้างพิษสาหร่าย สาหร่ายทะเลอ่างใน arsenate 74As มันเกิดสารประกอบสารหนูละลายไขมันของที่ประกอบด้วยสารหนูเป็นสารไฮโดรคาร์บอนแนะนำเกี่ยวข้องกับกระบวนการล้างพิษ เป็นทำนองเดียวกันจดทะเบียนของกลุ่มที่ประกอบด้วยสารหนูเป็นอัลเคนมีโซ่อาจทำให้สารหนูที่มีพร้อมใช้งานสำหรับอื่น ๆ เผาผลาญกระบวนการของธรรมชาติที่เป็นพิษอาจเกิดขึ้น (Taleshi et al., 2008)Biotransformation ของสารหนูที่ประกอบด้วยระบุในไขมันกรดมีการแนะนำให้เริ่มต้น ด้วยสารหนูที่ละลายในผสมกรด dimethylarsinoylpropionic (2As (CH3) (O) -CH2CH2COOH) (Rumpler et al., 2008) กรด carboxylic แนะนำการเป็น lengthened หน่วยคาร์บอนสองจาก acetyl coenzyme A(Fig. 4), เดียว backbones ทางอัลเคนใช้ที่คน (ไม่ใช่สารหนูบรรจุ)กรดไขมันมีอีลองเกต (Stryer, 1995) การสารหนู-ประกอบด้วยไฮโดรคาร์บอนถูกเสนอชื่อให้เข้า biotransformationผลิตภัณฑ์ของกรดไขมันอิสระ (Taleshi et al., 2008) ความเหมือนโครงสร้างระบุระหว่างไฮโดรคาร์บอนที่ประกอบด้วยสารหนู และ(ไม่ใช่-สารหนูประกอบด้วย) กรดไขมันในน้ำมัน capelinแนะนำว่า สารประกอบเหล่านี้ arsenolipid ถูกก่อตั้งขึ้น โดยลดกรดไขมันจะ ผ่าน alcohols และไม่สูญเสียสารไฮโดรคาร์บอนคาร์บอน (Taleshi et al., 2008) ใน (Fig. 4) กลไกนี้มี แต่เพียงการพิสูจน์ว่า ใช้แบคทีเรีย (พาร์ค 2005), และมันไม่ใช่ถ้ารู้จักชนิดของ biotransformation และด้วยเหตุนี้ผลิตarsenolipids เกิดขึ้นในปลาหรือสาหร่าย (Taleshi et al., 2008)5. อาหาร และความปลอดภัยของอาหารภายในสหภาพยุโรป (EU) มันเป็นยังที่ '' ความปลอดภัยอาหารจากสัตว์ที่เริ่มต้น ด้วยอาหารปลอดภัย " (EU, 2000) และEU ได้ออกกฎหมายอาหารและอาหาร มีเป้าหมายเพื่อควบคุมระดับสาร undersirable และความปลอดภัยของผู้บริโภค ในอาหารกฎหมายสูงสุดที่อนุญาตสำหรับระดับสารปนเปื้อนมีการก่อตั้ง เพื่อลดสถานะของพวกเขาในอาหารบางอย่าง และ เพื่อให้บรรลุระดับของสาธารณสุขการป้องกัน สูงสุดระดับหาสารปนเปื้อนในอาหารตั้งไว้ในสำนักงานคณะกรรมการควบคุม (EC) เลขที่ 1881/2006 ของ19 2006 ธันวาคม และการแก้ไข ตรงข้ามโลหะหนักแคดเมียม ปรอท และตะกั่ว สารหนูอยู่ไม่ได้รวมอยู่ในกฎข้อบังคับนี้ (EC, 2006 และแก้ไขเพิ่มเติม) ระดับสูงสุดได้นอกจากนี้ยัง ได้ก่อตั้งขึ้นใน EU สำหรับสารที่ไม่พึงปรารถนาหลายรวมถึงสารหนู ส่วนผสมอาหารสัตว์และสัตว์เลี้ยง (EC, 20032005a, 2005b, 2010), จุดมุ่งหมายคือเพื่อ ปกป้องทั้งสัตว์สุขภาพผู้บริโภค และ การควบคุมระดับของสารเหล่านี้สัตว์ farmed ระดับสูงสุดปัจจุบันสำหรับสารหนูทั้งหมด25 มิลลิกรัมเป็น / กก.สำหรับวัตถุดิบของทะเลมาและ 10 มก.เป็นอาหาร / กิโลกรัมสำหรับทำอาหารสำหรับปลา และขนสัตว์ (EC, 2009)5.1. ปลาเลี้ยงส่วนผสมสูตรอาหารปลาร่วมชนิดสารหนูที่อยู่ในอาหาร อาหารปลาโดยทั่วไปรวมกับสารหนูที่ละลายในชนิด ในขณะที่น้ำมันปลาร่วม arsenolipids ในปลาสมบูรณ์ฟีด น้ำมันปลาค้า analysed ในความปลอดภัยของอาหารที่นอร์เวย์โปรแกรมการตรวจสอบของผู้มีความเข้มข้นสารหนูรวมเฉลี่ยตั้งแต่ 8.3 mg 12.3 เป็น / kg น้ำมันในช่วง 2003-2007 (Julshamn, et al., 2004a Måge, Julshamn, Hemre, & Lunestad2005, 2006, 2007, 2008) ระดับเหล่านี้จะต่ำกว่า maximumlevel ปัจจุบันของ 25 มิลลิกรัมเป็น / kg น้ำมัน ระดับของสารหนูในน้ำมันปลาจะแตกต่างกันขึ้นอยู่กับชนิดของปลาที่ใช้ในปลาน้ำมันและ fishmealบางพันธุ์ปลาที่ใช้ เช่น whiting บลู (Micromesistiuspoutassou) และ Norwaypout (Trisopterus esmarki) (2.3-10.0 และ 4.1 –6.0 mg/kg ตามลำดับ) โดยทั่วไปพบ (NIFES, 2010), การประกอบด้วยความเข้มข้นสูงของสารหนูมากกว่าพันธุ์อื่น ๆ เช่น capelin(2.0-2.1 มิลลิกรัม/กิโลกรัม) (NIFES, 2010) และปลาทรายเล็ก (Ammodytestobianus) (1.8 mg/kg) (Julshamn et al., 2004b)ความเข้มข้นค่อนข้างสูงของสารหนูทั้งหมดในปลาทะเลใช้ในปลา ตัวดึงข้อมูลจะปรากฏในส่วนผสมอาหารสัตว์ที่ผลิตและดังนั้น ความเข้มข้นสารหนูรวมอยู่ในทำอาหาร (Sloth, Julshamn, & Lundebye, 2005) ในอาหาร growerสำหรับ salmonids น้ำมันปลาจะมักจะเป็นในช่วง 300 –น้ำมัน 400 กรัม/กก. และด้วยเหตุนี้ถึงหนึ่งในสามของสารหนูทั้งหมดในอาหารทำมาจากน้ำมันปลา (Sloth et al., 2005) ในนอกจากนี้ ได้รับการแสดงปลาที่มีอยู่ระหว่าง 5% และโครงการ 10% ประกอบด้วยระหว่าง 4.6 และ 23.2 มิลลิกรัมเป็น / kg น้ำมัน (Lunde1973 c) ด้วยประการนี้ อาหารปลาจะร่วมอยู่ของ arsenolipids ในตัวดึงข้อมูลเสร็จสมบูรณ์ เหตุการณ์และระดับของ arsenolipids ในอาหารปลาสมบูรณ์ เช่นเดียวกับชะตากรรมของตัวarsenolipids ในระหว่างการผลิตส่วนผสมอาหารสัตว์ และสมบูรณ์อาหารไม่มีการตรวจสอบวันที่อาหารปลาและอาหารปลาโดยทั่วไปประกอบด้วยมากกว่า 95% ของการสารหนูชนิดอินทรีย์วเวศ และระดับต่ำสุดของสารพิษนินทรีย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดูดซึม passive ของสารหนูเข้าไปในเซลล์สาหร่าย (Francesconi 2010;
แซนเดอ, 1979) ความเข้มข้นต่ำของฟอสเฟตในน้ำทะเล
พบว่ามีปัจจัยโดยเฉพาะอย่างยิ่งการควบคุมอัตราการดูดซึม
ของสารหนูและการเปลี่ยนแปลงของสารหนูโดยสาหร่าย (เบนสัน &
หมายเรียก, 1981) มันได้รับการกล่าวถึงเกี่ยวกับความเป็นไปได้ว่า
สาหร่ายใช้สารหนูเมื่อระดับของฟอสฟอรัสในน้ำทะเล
ต่ำ; และสารหนูที่ใช้กำลังถูกนำมาใช้ในลักษณะที่คล้ายกันเช่น
ไนโตรเจนและกำมะถัน (Francesconi 2010) สารหนูเป็นในทางตรงกันข้าม
กับฟอสฟอรัสกำมะถันและไนโตรเจนโดยทั่วไปจะถือว่า
เป็นองค์ประกอบที่ไม่จำเป็น.
จากผลการวิจัยของ arsenocholine ในสัตว์ทะเลและ
arsenocholine Phosphatidyl ในน้ำมันทางทะเลมันก็ชี้ให้เห็นว่า
สารหนูแทนที่ไนโตรเจนใน moieties โคลีนหรือซีรีน (Cooney
et al, 1978;.. Irgolic et al, 1977) Rumpler และเพื่อนร่วมงาน (2008)
กล่าวถึงการเกิดขึ้นของการระบุสารหนูที่มีไขมัน
กรด ความคล้ายคลึงกันของพวกเขาในโครงสร้างทางเคมีที่มีความสำคัญ
ของกรดไขมันน้ำมันตับปลาบอกว่าการปรากฏตัวของพวกเขาคือผล
ของ '' ขาดความจงรักภักดีในกลไกการสังเคราะห์ '' คือไม่สามารถที่จะ
แยกความแตกต่างสารประกอบสารหนูที่มีจากไม่ arsenic-
. คนที่มี
สารหนูผูกพันอินทรีย์ที่พบในระดับความเข้มข้นที่ค่อนข้างสูง
ในการมีชีวิตทางทะเลจำนวนมากและได้รับการคาดการณ์ว่าสารหนู
อาจจะมีบทบาททางชีวภาพที่ใช้งานในชีวิตเช่น
arsenobetaine ทำหน้าที่เป็น osmolyte เล็กน้อยในหอยแมลงภู่ (Clowes &
Francesconi 2004; เสน และ Francesconi, 2003) และ arsenolipids
อาจจะมีฟังก์ชั่นเป็นไขมันเมมเบรน (Francesconi 2010) ในฐานะที่เป็น
สายพันธุ์ที่มีความเข้มข้นของสารหนูโดยทั่วไปอยู่ในระดับต่ำเมื่อเทียบ
กับสารที่พวกเขาจะแนะนำให้เปลี่ยนสารหนูเป็นส่วนใหญ่
มีแนวโน้มที่จะมีความสำคัญรองลงมาทางชีวภาพสำหรับสิ่งมีชีวิต (Francesconi,
2010) อย่างไรก็ตามการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการเปลี่ยนอาจจะมี
ผลทางชีวภาพเช่นการแสดงตนของ arsenolipids ในเยื่อหุ้มเซลล์
อาจมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเยื่อเมมเบรนและด้วยเหตุนี้
การไหล เปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ในการจัดเรียงแบบไดนามิกของไขมันใน
เยื่อหุ้มเซลล์อาจมีผลต่อการทำงานของเมมเบรนขึ้นอยู่กับ
เช่นเซลล์ส่งสัญญาณการเติบโตและการมีปฏิสัมพันธ์แกนด์-รับ
(Hao, เคและ Maxfield 2001; เซ่นและ Mouritsen, 2004) Arsenic-
ที่มีกรดไขมันหรือสาร arsenolipid อื่น ๆ ใน
เยื่อหุ้มเซลล์จึงอาจปรับเปลี่ยนการจัดเรียงแบบไดนามิกของ
เยื่อและมีอิทธิพลต่อการทำงานของเมมเบรน อย่างไรก็ตาม
. การศึกษาจะต้องมีการดำเนินการเพื่อยืนยันเรื่องนี้
บางคนคาดเดาได้รับโดยตรงต่อบทบาทโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
สำหรับ arsenicals ผูกพันอินทรีย์ในกระบวนการทางชีวเคมีและ
ด้วยเหตุนี้ชี้ให้เห็นว่าการปรากฏตัวของ arsenolipids เป็นผลมาจากการใช้งาน
เปลี่ยนรูปทางชีวภาพ (Cooney, et al, 1978;. Devalla และ Feldmann,
2003; Lunde, 1973b; ประแจ, ฟาวเลอร์ & Ünlü, 1979) เนื่องจากไขมัน
(ไม่สารหนูที่มี) ในปลาส่วนใหญ่มาจากสาหร่าย (Volkman
et al., 1998), arsenolipids อาจในลักษณะที่คล้ายกันถูกสังเคราะห์
โดยสาหร่าย Lunde (1973b) ชี้ให้เห็นว่าทั้งไขมันที่ละลายน้ำได้และ
ละลายน้ำได้ arsenicals อินทรีย์ถูกสังเคราะห์โดยสาหร่ายของทั้งสอง
ที่มา limnetic และทางทะเล Cooney และเพื่อนร่วมงาน (1978) ชี้ให้เห็น
ว่าการเปลี่ยนแปลงของสารหนูอนินทรีให้ไขมันละลาย
arsenicals เป็นกระบวนการล้างสารพิษในสาหร่ายทะเลสาหร่ายที่เลี้ยง
ใน 74As ป้ายสารหนูเกิดสารประกอบสารหนูไขมันละลาย.
ปรากฏตัวของสารไฮโดรคาร์บอนที่มีสารหนู ได้รับ
ข้อเสนอแนะในทำนองเดียวกันว่าจะเกี่ยวข้องกับกระบวนการล้างพิษเช่น
การรวมตัวกันของกลุ่มที่มีสารหนูเป็นเคน
โซ่อาจทำให้สารหนูถูกใช้สำหรับการเผาผลาญอาหารอื่น ๆ
กระบวนการของธรรมชาติที่เป็นพิษที่มีศักยภาพ (Taleshi et al., 2008).
เปลี่ยนรูปทางชีวภาพของ ระบุสารหนูที่มีไขมัน
กรดได้รับการแนะนำให้เริ่มต้นด้วยสารหนูที่ละลายน้ำ
ผสมกรด dimethylarsinoylpropionic ((CH3) 2As (O) -CH2CH2
COOH) (Rumpler et al., 2008) กรดคาร์บอกซิได้รับการแนะนำ
ที่จะยาวโดยสองหน่วยคาร์บอนไดออกไซด์จาก acetyl โคเอนไซม์
(รูปที่. 4) ในลักษณะเดียวกับที่แกนนำของเคน (ไม่สารหนูที่มี)
กรดไขมันจะถูกยืดออก (Stryer, 1995) สารหนูที่มี
ไฮโดรคาร์บอนถูกเสนอจะเปลี่ยนรูปทางชีวภาพ
ผลิตภัณฑ์ของกรดไขมันอิสระ (Taleshi et al., 2008) ความคล้ายคลึงกันของโครงสร้าง
ระหว่างระบุสารไฮโดรคาร์บอนที่มีสารหนูและ
(ไม่สารหนูที่มี) กรดไขมันที่อยู่ในน้ำมัน capelin,
ชี้ให้เห็นว่าสารเหล่านี้ arsenolipid กำลังก่อตัวขึ้นจากการลดลง
ของกรดไขมันที่จะผ่านทางไฮโดรคาร์บอนแอลกอฮอล์, และกับการสูญเสีย
ในคาร์บอนไดออกไซด์ (Taleshi et al., 2008) (รูปที่ 4). กลไกนี้ได้ แต่
เพียงการพิสูจน์แล้วว่าจะเกิดขึ้นในแบคทีเรีย (ปาร์ค, 2005) และมันก็ไม่ได้
เป็นที่รู้จักกันว่าประเภทของการเปลี่ยนรูปทางชีวภาพนี้และด้วยเหตุนี้การผลิตของ
arsenolipids เกิดขึ้นในปลาหรือสาหร่าย (Taleshi et al., 2008) .
5 อาหารและความปลอดภัยของอาหาร
ในสหภาพยุโรป (EU) ได้รับการยอมรับว่า '' ความปลอดภัย
ของอาหารจากสัตว์เริ่มต้นด้วยอาหารที่ปลอดภัย '' (สหภาพยุโรป, 2000) และ
สหภาพยุโรปมีทั้งอาหารและการออกกฎหมายอาหารมุ่งมั่นที่จะควบคุมระดับ
ของ สาร undersirable และเพื่อความปลอดภัยของผู้บริโภค ใน
การออกกฎหมายอาหารระดับสูงสุดที่อนุญาตสำหรับการปนเปื้อนบางอย่าง
ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยมีจุดประสงค์เพื่อลดการปรากฏตัวของพวกเขา
ในอาหารบางอย่างและเพื่อให้บรรลุระดับสูงของสุขภาพของประชาชน
การป้องกัน ระดับสูงสุดของสารปนเปื้อนในอาหารบางอย่างที่
ได้รับการตั้งอยู่ในคณะกรรมการกฎระเบียบ (EC) No. 1881/2006 ของ
19 ธันวาคม 2006 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ในทางตรงกันข้ามกับโลหะหนัก
แคดเมียมปรอทและตะกั่วสารหนูในขณะนี้ไม่รวมอยู่ใน
ระเบียบนี้ (EC 2006 และที่แก้ไขเพิ่มเติม) ระดับสูงสุดได้
นอกจากนี้ยังได้รับการยอมรับในสหภาพยุโรปสำหรับสารที่ไม่พึงประสงค์หลาย
รวมทั้งสารหนูในส่วนผสมอาหารสัตว์และอาหารสัตว์ (EC 2003,
2005a, 2005b, 2010), ที่มีจุดมุ่งหมายคือการปกป้องสัตว์ทั้งสอง
และผู้บริโภคสุขภาพและ ควบคุมระดับของสารเหล่านี้
ในสัตว์เลี้ยง ระดับสูงสุดในปัจจุบันสำหรับสารหนูรวมเป็น
25 มิลลิกรัม / กิโลกรัมสำหรับส่วนผสมอาหารจากทะเลและ 10 มิลลิกรัม / กิโลกรัม
สำหรับอาหารที่สมบูรณ์สำหรับสัตว์ปลาและขนสัตว์ (EC, 2009).
5.1 ปลาอาหาร
ส่วนผสมอาหารปลานำไปสู่ชนิดสารหนูอยู่ใน
อาหารสัตว์ ปลาป่นโดยทั่วไปมีส่วนช่วยด้วยสารหนูที่ละลายน้ำ
สายพันธุ์ในขณะที่น้ำมันปลาช่วยให้ arsenolipids ในปลาที่สมบูรณ์
อาหาร น้ำมันปลาเชิงพาณิชย์การวิเคราะห์ในความปลอดภัยด้านอาหารนอร์เวย์
ตรวจสอบโปรแกรมการมีความเข้มข้นของสารหนูเฉลี่ยรวม
ตั้งแต่ 8.3-12.3 มิลลิกรัม / กิโลกรัมน้ำมันในระยะเวลา 2003-
2007 (Julshamn, et al, 2004a;. Mage, Julshamn, Hemre และ Lunestad ,
2005, 2006, 2007, 2008) ระดับเหล่านี้อยู่ด้านล่าง maximumlevel ปัจจุบัน
ของ 25 มิลลิกรัม / กิโลกรัมน้ำมัน ระดับของสารหนูในน้ำมันปลาจะแตกต่างกัน
ขึ้นอยู่กับชนิดของปลาที่ใช้ในน้ำมันปลาและการผลิตปลาป่น;
บางชนิดของปลาที่ใช้เช่นไวทิงสีฟ้า (Micromesistius
poutassou) และ Norwaypout (Trisopterus esmarki) (2.3-10.0 และ 4.1-
6.0 มก. / กก. ตามลำดับ) (NIFES 2010) จะพบโดยทั่วไปจะมี
ความเข้มข้นสูงของสารหนูกว่าสายพันธุ์อื่น ๆ เช่น capelin
(2.0-2.1 mg / kg) (NIFES 2010) และปลาไหลทรายขนาดเล็ก (Ammodytes
tobianus) (1.8 mg / kg) (Julshamn et al., 2004b).
ความเข้มข้นค่อนข้างสูงของสารหนูทั้งหมดในปลาทะเล
ที่ใช้ในอาหารปลาจะปรากฏในส่วนผสมของอาหารที่ผลิต
และจึงนำไปสู่ปัจจุบันความเข้มข้นของสารหนูทั้งหมดใน
อาหารที่สมบูรณ์ (เฉื่อยชา Julshamn และ Lundebye, 2005) ในอาหารที่ปลูก
สำหรับ salmonids, น้ำมันปลามักจะเป็นในช่วง 300-
400 กรัมน้ำมัน / กก. และด้วยเหตุนี้มากที่สุดเท่าที่หนึ่งในสามของสารหนูทั้งหมดใน
ฟีดที่สมบูรณ์มาจากน้ำมันปลา (เฉื่อยชา et al., 2005) . ใน
นอกจากนี้ปลาป่นได้รับการแสดงที่จะมีระหว่าง 5% และ
ไขมัน 10% ที่มีระหว่าง 4.6 และ 23.2 มิลลิกรัม / กิโลกรัมน้ำมัน (Lunde,
1973c) ในแง่นี้อาหารปลานอกจากนี้ยังจะนำไปสู่การปรากฏตัว
ของ arsenolipids ในอาหารที่สมบูรณ์ เกิดขึ้นและระดับ
ของ arsenolipids ในอาหารปลาที่สมบูรณ์เช่นเดียวกับชะตากรรมของ
arsenolipids ในระหว่างการผลิตของวัตถุดิบอาหารและครบถ้วน
ฟียังไม่ได้รับการตรวจสอบถึงวันที่.
ปลาป่นและอาหารปลาโดยทั่วไปมีมากกว่า 95% ของ
สารหนูเป็นอินทรีย์ ชนิดสารหนูและระดับต่ำของนินทรีย์ที่เป็นพิษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรื่อยๆการต่อเข้าไปในเซลล์ของสาหร่าย ( francesconi , 2010 ;
Sanders , 1979 ) ความเข้มข้นต่ำของฟอสเฟตใน
น้ำทะเล พบว่ามีปัจจัยโดยควบคุมอัตราการดูดซับ
สารหนูและการเปลี่ยนแปลงของสารหนูโดยใช้สาหร่าย ( เบนสัน&
เรียก , 1981 ) มันได้รับการกล่าวเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่
สาหร่ายใช้สารหนู เมื่อระดับของฟอสฟอรัสในน้ำทะเล
ต่ำ และสารหนูอย่างได้ถูกใช้ในลักษณะที่คล้ายกันเป็น
ไนโตรเจน และกำมะถัน ( francesconi , 2010 ) สารหนูเป็นในทางตรงกันข้าม
กับฟอสฟอรัส กำมะถันและไนโตรเจนโดยทั่วไปจะถือว่าไม่ใช่องค์ประกอบสําคัญ
.
ซึ่งข้อมูลจาก arsenocholine ในสัตว์ทะเลและ
phosphatidyl arsenocholine ในน้ำมันทางทะเล พบว่า
สารหนูแทนไนโตรเจนในโมเลกุลของเอนไซม์โคลีน หรือ ( cooney
et al . , 1978 ; irgolic et al . , 1977 ) rumpler และเพื่อนร่วมงาน ( 2008 )
กล่าวถึงการเกิดของระบุว่าสารหนูที่มีไขมัน
กรด ของความคล้ายคลึงกันในโครงสร้างทางเคมีกับกรดไขมันที่จำเป็น
ของน้ำมันตับปลา พบว่าสถานะของตนเป็นผล
' 'lack ในความจงรักภักดีในการกลไก ' 'คือ การแยกสารประกอบสารหนู
-
ไม่มีสารหนูจากที่มีคน พบสารหนูอินทรีย์ไว้

ความเข้มข้นค่อนข้างสูงในสิ่งมีชีวิตในทะเลมากมาย และมีการคาดการณ์ว่าสารหนู
อาจจะมีบทบาทที่ใช้งานทางชีวภาพในสิ่งมีชีวิต เช่น
arsenobetaine ทำหน้าที่เป็น osmolyte เล็กน้อยในหอย ( &เคลาส์
francesconi , 2004 ;ลาร์เซน& francesconi , 2003 ) และ arsenolipids
อาจจะมีหน้าที่เป็นเยื่อไขมัน ( francesconi , 2010 ) ขณะที่ความเข้มข้นของสารหนูชนิด

ให้ต่ำโดยทั่วไปเมื่อเทียบกับสารพวกเขาแนะนำให้แทนที่ สารหนูเป็นส่วนมาก
น่าจะของความสำคัญทางชีวภาพเล็กน้อยสำหรับสิ่งมีชีวิต ( francesconi
, 2010 ) อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการเปลี่ยนอาจจะมีผลทางชีวภาพ เช่นการปรากฏตัวของ arsenolipids เยื่อ
อาจเปลี่ยนโครงสร้างและด้วยเหตุนี้เมมเบรนเยื่อ
ข้อสรุป การเปลี่ยนแปลงขนาดเล็กในการจัดเรียงแบบไดนามิกของไขมันในเยื่อหุ้มเซลล์
อาจมีผลต่อการทำงานขึ้นอยู่กับเมมเบรน
เช่นการส่งสัญญาณของเซลล์ การเจริญเติบโตและการปฏิสัมพันธ์แกนด์ )
( Hao , เคร์& แม็กซ์ฟีลด์ , 2001 ; Jensen & mouritsen , 2004 ) สารหนู -
ประกอบด้วยกรดไขมันหรืออื่น ๆ arsenolipid สารประกอบใน
เยื่อหุ้มเซลล์อาจจึงปรับเปลี่ยนการจัดเรียงแบบไดนามิกของ
membranes และฟังก์ชันเยื่ออิทธิพลเพิ่มเติม อย่างไรก็ตาม การศึกษาต้องดำเนินการ

บางเพื่อยืนยันนี้ คาดเดาได้โดยตรงต่อ
บทบาทเฉพาะสำหรับอินทรีย์ผูกพันอาร์เซนิคัลในกระบวนการทางชีวเคมีและ
ดังนั้น แนะนำว่า การปรากฏตัวของ arsenolipids เป็นผลงาน
เลิกกิจการ ( cooney et al . , 1978 ; devalla &เฟลด์เมินน์
1973b ลันด์ , 2003 ; , ; ประแจ ฟาวเลอร์ &Ü NL ü , 1979 ) เนื่องจากไขมัน
( ไม่ใช่สารหนูผสม ) ปลาส่วนใหญ่มาจากสาหร่าย ( volkman
et al . , 1998 ) , arsenolipids อาจในลักษณะที่คล้ายกันเป็นสังเคราะห์
โดยสาหร่าย ลันด์ ( 1973b ) ชี้ให้เห็นว่าทั้งสองและไขมันละลาย
อาร์เซนิคัลอินทรีย์ละลายเป็นสาหร่ายสังเคราะห์ทั้ง
ลิมนีทิคทะเลและต้นกำเนิด cooney และเพื่อนร่วมงาน ( 1978 ) พบว่า การเปลี่ยนแปลงของสารเคมีต่อ

ให้ไขมันละลายอาร์เซนิคัลคือกระบวนการล้างพิษในสาหร่าย เป็นสาหร่ายที่เพาะเลี้ยงในทะเล
74as labelled สารหนูสารประกอบของสารหนูที่เกิดขึ้นไขมันละลาย .
การแสดงตนของสารหนูที่ประกอบด้วยไฮโดรคาร์บอนถูก
ในทำนองเดียวกันพบจะเกี่ยวข้องกับกระบวนการล้างพิษ เช่น
ประสานของสารหนูที่ประกอบด้วยกลุ่มเป็นอัลเคนโซ่อาจส่งผลในสารหนูถูก

ของไม่พร้อมใช้งานสำหรับกระบวนการอื่น ๆการเผาผลาญธรรมชาติเกิดขึ้นเป็นพิษ ( taleshi et al . , 2008 ) .
ของสารหนูที่มีการระบุไขมัน
กรดมีการเสนอให้เริ่มต้น กับ
สารหนูที่ละลายน้ำสารประกอบกรด dimethylarsinoylpropionic ( CH3 ) 2as ( O ) – ch2ch2
โดยใช้เทคนิค ) ( rumpler et al . , 2008 ) กรดคาร์บอกซิลิก เป็นคำแนะนำ
การ lengthened สองหน่วยคาร์บอนจากอาเซ Coenzyme A
( รูปที่ 4 ) ในลักษณะเดียวกับที่แอลเคนโบน ( ไม่ใช่สารหนูที่มีกรดไขมันอีลองเกต ( )
stryer , 1995 ) สารหนูสารประกอบไฮโดรคาร์บอนที่มีการเสนอให้ก่อน

ผลิตภัณฑ์ของกรดไขมันอิสระ ( taleshi et al . , 2008 ) ความคล้ายคลึงกันทางโครงสร้างระหว่างสารหนูที่มีไฮโดรคาร์บอน และระบุ

( ไม่ใช่สารหนูที่มีกรดไขมันที่มีอยู่ในน้ำมัน capelin ) , สารประกอบ arsenolipid
ชี้ให้เห็นว่าเหล่านี้ถูกก่อตั้งขึ้น โดยการลด
ของกรดไขมันกับแอลกอฮอล์ไฮโดรคาร์บอนผ่าน และไม่มีการสูญเสีย
คาร์บอน ( taleshi et al . , 2008 ) ( รูปที่ 4 ) กลไกนี้ได้อย่างไรก็ตาม
แค่การพิสูจน์ว่าเกิดขึ้นในแบคทีเรีย ( Park , 2005 ) และมันไม่ได้เป็นที่รู้จักกันถ้าของประเภทนี้ก่อน

arsenolipids ดังนั้นการผลิตเกิดขึ้นในปลาหรือสาหร่าย ( taleshi et al . , 2008 ) .
5 อาหารและอาหารปลอดภัย
ภายในสหภาพยุโรป ( อียู ) มันคือการยอมรับว่า '
' ความปลอดภัยของอาหารที่มาจากสัตว์ที่ขึ้นต้นด้วยตัว ' ปลอดภัย '
( EU , 2000 ) และสหภาพยุโรปมีทั้งอาหารและกฎหมายอาหาร , มีวัตถุประสงค์เพื่อควบคุมระดับ
ของที่ไม่พึงประสงค์ สารและเพื่อความปลอดภัยของผู้บริโภค ใน
กฎหมายอาหารสูงสุดที่ระดับบางอย่างปนเปื้อน
ได้ถูกก่อตั้งขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อลดสถานะของตน
ในบางอาหารและเพื่อให้บรรลุในระดับสูงของการคุ้มครองสุขภาพของประชาชน

สูงสุดระดับสารปนเปื้อนในอาหาร
แน่นอนได้รับการกำหนดในระเบียบคณะกรรมการ ( EC ) หมายเลข 1881 / 2549
19 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ในทางตรงกันข้ามกับโลหะหนักแคดเมียม
ปรอทและตะกั่ว สารหนู ยังไม่ได้รวมอยู่ในการควบคุมนี้
( อีซี ในปี พ.ศ. 2549 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ) ระดับสูงสุดมี
ยังถูกก่อตั้งขึ้นในสหภาพยุโรปหลายที่ไม่พึงประสงค์ รวมทั้งสาร
สารหนูในส่วนผสมอาหารและอาหารสัตว์ ( EC , 2003 ,
2005a ,2005b , 2010 ) ซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อปกป้องสัตว์
และผู้บริโภคด้านสุขภาพ และเพื่อควบคุมระดับสารเหล่านี้
ในฟาร์มสัตว์ ระดับสูงสุดในปัจจุบันสารหนูเป็น
25 มิลลิกรัม / กิโลกรัมอาหาร ส่วนผสมของผลิตภัณฑ์ทางทะเลและ 10 มิลลิกรัม / กิโลกรัมอาหารสมบูรณ์
ปลาและขนสัตว์ ( EC , 2009 ) .
5.1 ให้อาหารปลา
ให้อาหารปลาส่วนผสมให้สารหนูชนิดที่มีอยู่ใน
อาหารปลาป่นโดยทั่วไปการคาดการณ์ที่มีสารหนู
ชนิดละลายน้ำในขณะที่น้ำมันปลามีส่วนช่วย arsenolipids ในอาหารปลา
สมบูรณ์ น้ำมันปลาเชิงวิเคราะห์ในโปรแกรมการตรวจสอบความปลอดภัยอาหารนอร์เวย์
อำนาจได้ค่าเฉลี่ยรวม สารหนู
ตั้งแต่ 8.3 12.3 มิลลิกรัม / กิโลกรัมน้ำมันในช่วงปี 2003 และ 2007 (
julshamn , et al . , 2004a ; M ปี GE , julshamn hemre & lunestad
, , ,2005 , 2006 , 2007 , 2008 ) ระดับเหล่านี้จะต่ำกว่าปัจจุบัน maximumlevel
25 มิลลิกรัม / กิโลกรัม น้ำมัน ระดับสารหนูในน้ำมันปลาจะแตกต่างกัน
ขึ้นอยู่กับชนิดของปลาที่ใช้ในการผลิตน้ำมันปลาและปลาป่น ;
บางชนิดของปลาที่ใช้ เช่น ปลาสีฟ้า ( micromesistius
poutassou ) และ norwaypout ( trisopterus esmarki ) ( 2.3 ) 10.0 และ 4.1 –
6.0 มก. / กก. ตามลำดับ ( nifes ) , 2010 )โดยทั่วไปจะพบว่ามีความเข้มข้นของสารหนูมากกว่า
สูงกว่าชนิดอื่น ๆเช่น เคปลิน
( 2.0 และ 2.1 มก. / กก. ) ( nifes , 2010 ) และปลาไหลทรายขนาดเล็ก ( พิษงู
tobianus ) ( 1.8 มิลลิกรัม / กิโลกรัม ( julshamn et al . , 2004b ) .
ความเข้มข้นค่อนข้างสูงของสารหนูใน ปลาทะเล
ที่ใช้เลี้ยงปลา จะสะท้อนให้เห็นในวัตถุดิบอาหารสัตว์ที่ผลิต
จึงส่งผลให้ปัจจุบันความเข้มข้นของสารหนูในอาหารทั้งหมด
สมบูรณ์ ( Sloth , julshamn & lundebye , 2005 ) ในการปลูกอาหารสำหรับ salmonids
, น้ำมันปลามักจะเป็นในช่วง 300 – 400 g
น้ำมัน / กิโลกรัม ดังนั้น เป็นหนึ่งในสามของสารหนูใน
อาหารที่สมบูรณ์มาจากน้ำมันปลา ( Sloth et al . , 2005 ) ใน
นอกจากนี้ปลาป่นได้รับการแสดงที่จะมีระหว่าง 5 และร้อยละ
10 % ไขมัน ผสมระหว่าง 4.6 และ 23.2 มิลลิกรัม / กิโลกรัมน้ำมัน ( ลันด์
, 1973c ) ในส่วนนี้ ปลาป่น จะยังสนับสนุนการแสดง
ของ arsenolipids ในอาหารที่สมบูรณ์ การเกิดและดับของ arsenolipids
ในอาหารปลาทั้งหมด รวมทั้งชะตากรรมของ
arsenolipids ในระหว่างการผลิตของวัตถุดิบอาหาร และสมบูรณ์
อาหารยังไม่ได้ถูกตรวจสอบวันที่
อาหารปลาและให้อาหารปลาโดยทั่วไปมีมากกว่า 95% ของสารหนูสารหนูชนิดอินทรีย์
และระดับต่ำของสารพิษ สารอนินทรีย์