Introduction Agritourism can be tho

Introduction Agritourism can be thought of as being at the crossroads of tourism and agriculture, involving enterprises which incorporate both a working farm environment and a commercial tourism component (Weaver & Fennell, 1997). This form of farm-based tourist experience is seen to meet the needs of visitors who seek traditional rural hospitality, nature, and cultural experiences, as well as thematic holidays such as health-oriented and outdoor activities, while helping farmers to maintain agricultural viability and diversify economically (Veeck, Che, & Veeck, 2006). Agritourism is also receiving increasing attention with respect to its conservation potential (Clarke, 1999). It is often perceived to be intrinsically sustainablesinceitgenerallyhostsasmallnumberoftouristsanddoesnotrequireextensive infrastructure(Pearce,1992).AnagritourismsystemmodelrecentlysuggestedbyMcGehee (2007) identifies three primary stakeholders (agritourism providers, destination marketing organizations, and agritourists) and asserts that the conservation of traditional family farms can contribute to the conservation of communities, landscapes, and ecosystems. Despite these and other sustainability claims, there seems little effort made in agritourismdefinitionstodistinguishsustainableformsofagriculturefromunsustainableforms. This may be because sustainable tourism principles are generally applied to (conventional

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนะนำเล็ก ๆ สามารถคิดของการท่องเที่ยวและการเกษตร ที่นี่เป็นเกี่ยวข้องกับองค์กรซึ่งรวมทั้งสภาพแวดล้อมการทำงานฟาร์มและส่วนประกอบการท่องเที่ยวเชิงพาณิชย์ (ช่างทอผ้าและ Fennell, 1997) แบบฟอร์มนี้ประสบการณ์ท่องเที่ยวตามฟาร์มจะเห็นเพื่อตอบสนองความต้องการของนักท่องเที่ยวที่ชนบทแห่งนี้ ธรรมชาติ และประสบการณ์ด้านวัฒนธรรม รวมทั้งวันหยุดเฉพาะเรื่องเช่นสุขภาพเน้น และกิจกรรมกลางแจ้ง ช่วยเกษตรกรเพื่อรักษาชีวิตเกษตร และมากมายอย่างประหยัด (Veeck, Che, & Veeck, 2006) เล็ก ๆ ยังไม่ได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นเกี่ยวกับการอนุรักษ์มีศักยภาพ (คลาร์ก 1999) มันมักจะได้รับการมองเห็นจะทำ sustainablesinceitgenerallyhostsasmallnumberoftouristsanddoesnotrequireextensive infrastructure(Pearce,1992) AnagritourismsystemmodelrecentlysuggestedbyMcGehee (2007) identifies สามหลักเสีย (เล็ก ๆ ผู้ให้บริการ องค์กรตลาดปลายทาง และ agritourists) และยืนยันว่า การอนุรักษ์ฟาร์มแบบครอบครัวสามารถมีส่วนร่วมเพื่อการอนุรักษ์ของชุมชน ภูมิประเทศ และระบบนิเวศ แม้เหล่านี้และเรียกร้องความยั่งยืนอื่น ๆ มีดูเหมือนความพยายามเล็กน้อยที่ทำใน agritourismdefinitionstodistinguishsustainableformsofagriculturefromunsustainableforms อาจเนื่องมาจากโดยทั่วไปใช้หลักการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนกับ (ธรรมดา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทนำ Agritourism อาจจะคิดว่าเป็นที่สี่แยกของการท่องเที่ยวและการเกษตรที่เกี่ยวข้องกับผู้ประกอบการซึ่งรวมทั้งสภาพแวดล้อมที่ฟาร์มที่ทำงานและท่องเที่ยวในเชิงพาณิชย์ส่วนประกอบ (ผู้ประกอบการและ Fennell, 1997) รูปแบบของประสบการณ์ที่ท่องเที่ยวฟาร์มตามนี้จะเห็นการตอบสนองความต้องการของผู้เข้าชมที่แสวงหาการต้อนรับชนบทแบบดั้งเดิมธรรมชาติและประสบการณ์ทางวัฒนธรรมเช่นเดียวกับวันหยุดใจเช่นกิจกรรมด้านสุขภาพที่มุ่งเน้นและกลางแจ้งในขณะที่ช่วยให้เกษตรกรที่จะรักษาความมีชีวิตและการเกษตร กระจายการลงทุนทางเศรษฐกิจ (วีคเจ๊ & วีค 2006) agritourism นอกจากนี้ยังได้รับความสนใจเพิ่มมากขึ้นเกี่ยวกับการที่มีศักยภาพการอนุรักษ์ (คล๊าร์ค 1999) มันเป็นที่รับรู้มักจะเป็นภายในโครงสร้างพื้นฐาน sustainablesinceitgenerallyhostsasmallnumberoftouristsanddoesnotrequireextensive (เ​​พียร์ซ, 1992) .AnagritourismsystemmodelrecentlysuggestedbyMcGehee (2007) ระบุสายเอสามผู้มีส่วนได้เสียหลัก (ผู้ให้บริการ agritourism, องค์กรการตลาดปลายทางและ agritourists) และอ้างว่าการอนุรักษ์ของฟาร์มครอบครัวแบบดั้งเดิมสามารถนำไปสู่​​การอนุรักษ์ของชุมชน ภูมิทัศน์และระบบนิเวศ แม้จะมีการเรียกร้องเหล่านี้และการพัฒนาอย่างยั่งยืนอื่น ๆ ที่มีความพยายามน้อยดูเหมือนว่าทำใน agritourismde ไฟ nitionstodistinguishsustainableformsofagriculturefromunsustainableforms ซึ่งอาจเป็นเพราะหลักการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนถูกนำมาใช้โดยทั่วไป (ธรรมดา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนะนำการท่องเที่ยวเชิงเกษตร สามารถคิดเป็น กลางสี่แยก การท่องเที่ยว และการเกษตร ที่เกี่ยวข้องกับกิจการ ซึ่งรวมทั้งงานสิ่งแวดล้อมและการท่องเที่ยวเชิงเกษตรประกอบ ( เวอร์&เฟนเนิลล์ , 1997 ) แบบฟอร์มนี้ของฟาร์มตามสถานที่ท่องเที่ยวประสบการณ์ล่าสุด เพื่อตอบสนองความต้องการของนักท่องเที่ยวที่แสวงหาดั้งเดิมแบบชนบท ธรรมชาติ และประสบการณ์ทางวัฒนธรรมเช่นเดียวกับวันหยุดพักผ่อนใจเช่นกิจกรรมสุขภาพที่มุ่งเน้นและกลางแจ้ง ในขณะที่ช่วยให้เกษตรกรเพื่อรักษาความมีชีวิตและกระจายเศรษฐกิจการเกษตร ( veeck เช& veeck , 2006 ) การท่องเที่ยวเชิงเกษตร ยังได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นตามศักยภาพการอนุรักษ์ของ ( Clarke , 1999 )มันคือการรับรู้มักจะเป็นภายใน sustainablesinceitgenerallyhostsasmallnumberoftouristsanddoesnotrequireextensive โครงสร้างพื้นฐาน ( Pearce , 1992 ) anagritourismsystemmodelrecentlysuggestedbymcgehee ( 2007 ) จึง identi ES 3 ผู้มีส่วนได้เสียหลัก ( การท่องเที่ยวเชิงเกษตรผู้ให้บริการ องค์กรการตลาดปลายทางและ agritourists ) และยืนยันว่า อนุรักษ์ฟาร์มของครอบครัวแบบดั้งเดิมสามารถมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ของชุมชน , ภูมิทัศน์และระบบนิเวศวิทยา แม้จะมีการเรียกร้องอื่น ๆเหล่านี้และความยั่งยืน ดูเหมือนเล็ก ๆน้อย ๆความพยายามใน agritourismde จึง nitionstodistinguishsustainableformsofagriculturefromunsustainableforms .ซึ่งอาจเป็นเพราะหลักการของการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน โดยทั่วไปจะใช้

( ปกติ