Of particular note, and the subject

Of particular note, and the subject of this paper, is paragraph 9(4) of the
Protocol. This provision requires "States Parties to take or strengthen measures
including through bilateral and multilateral cooperation, to alleviate the factors that
make persons, especially women and children, vulnerable to trafficking, such as poverty,
underdevelopment and lack of equal opportunity." This paper seeks to determine
what the intended scope and strength of this provision is, and starts with the
hypothesis that the obligations in the Protocol are stronger than the human rights alternatives.
The particular interpretive query is: did States Parties intentionally sign
themselves up for mandatory transnational obligations to address the root causes of
human trafficking in countries of origin? This paper argues that the intention of
States Parties when using the language "take or strengthen measures through
bilateral or multilateral cooperation" was to create strong transnational
prevention obligations in countries of origin. In so arguing, this paper
encourages greater international attention be paid to the shared responsibility to
alleviate the root causes of trafficking.
Part II explains why prevention is considered the "end goal" of the fight
against human trafficking by politicians, human rights advocates and academics.
It goes on to explain what is meant by the "root causes" of trafficking, and what
those causes are. Part III outlines the two major frameworks being used to
understand and combat human trafficking: the law enforcement and human
rights frameworks. This Part explains the strengths and weaknesses of each
framework and posits why neither have focused on transnational prevention
obligations.
Part IV seeks to interpret paragraph 9(4) according to the interpretation
strategy set out in Articles 31 and 32 of the Vienna Convention of the Law of Treaties
(the "Vienna Convention")." The ordinary meaning of the paragraph is
interpreted in light of the Protocol's object and purpose, and in its textual
context. It also compares the language of the Protocol to the language regarding
international cooperation and prevention that is in the cornerstone human rights
treaties.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หมายเหตุเฉพาะ และหัวเรื่องของกระดาษนี้ เป็นย่อหน้า 9(4) ของการโพรโทคอลการ บทบัญญัตินี้ต้อง "รัฐภาคีจะขึ้น หรือมาตรการเสริมสร้างรวมถึงผ่านทวิภาคี และพหุภาคีร่วมมือ การลดปัจจัยที่ทำให้คน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้หญิงและเด็ก การค้า เช่นความยากจนunderdevelopment และขาดโอกาส" เอกสารนี้มุ่งที่จะกำหนดว่าขอบเขตวัตถุประสงค์และความแข็งแรงของข้อกำหนดนี้มี และเริ่มต้นด้วยการสมมติฐานผูกพันในโพรโทคอลแรงกว่าทางสิทธิมนุษยชนสอบถาม interpretive เฉพาะ: ไม่ได้รัฐภาคีตั้งใจลงเองสำหรับบังคับข้ามชาติข้อผูกมัดที่รากสาเหตุของการค้ามนุษย์ในประเทศของ กระดาษนี้จนที่ความตั้งใจของรัฐภาคีเมื่อใช้ภาษา "ใช้ หรือเสริมสร้างมาตรการผ่านทวิภาคี หรือพหุภาคีร่วม"คือการ สร้างแรงข้ามชาติป้องกันการผูกพันในประเทศต้นกำเนิด ในเพื่อ โต้เถียง กระดาษนี้ให้ชำระความสนใจระหว่างประเทศมากขึ้นเพื่อรับผิดชอบร่วมกันให้บรรเทาสาเหตุหลักของการค้าส่วนที่สองอธิบายเหตุป้องกันถือว่าเป็น "เป้าหมายสุดท้าย" ของการต่อสู้ต่อต้านการค้ามนุษย์โดยนักการเมือง สนับสนุนสิทธิมนุษยชน และนักวิชาการมันไปเพื่ออธิบายสิ่งที่มีขึ้น โดย "สาเหตุ" ของการค้ามนุษย์ และสิ่งที่สาเหตุเหล่านั้นได้ Part III สรุปกรอบหลักสองใช้เข้าใจ และต่อสู้กับการค้ามนุษย์: กฎหมายและมนุษย์กรอบสิทธิ ส่วนนี้อธิบายจุดแข็งและจุดอ่อนของแต่ละกรอบ และ posits ทำไมไม่มีเน้นป้องกันข้ามชาติภาระผูกพันส่วน IV พยายามตี 9(4) ย่อหน้าตามการตีความกำหนดกลยุทธ์ในบทความ 31 และ 32 ของอนุสัญญากรุงเวียนนาของกฎหมายสนธิสัญญา("อนุสัญญากรุงเวียนนา") " ความหมายทั่วไปของย่อหน้าจะแปล เมื่อโพรโทคอลวัตถุและวัตถุประสงค์ และ ในความเป็นบริบทการ มันยังเปรียบเทียบภาษาของโพรโทคอลภาษาเกี่ยวกับความร่วมมือระหว่างประเทศและการป้องกันที่อยู่ในสิทธิมนุษยชนหลักสำคัญสนธิสัญญา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ของโปรดโดยเฉพาะและเรื่องของการวิจัยนี้เป็นวรรค 9 (4)
ของพิธีสาร ข้อนี้ต้องมี "รัฐภาคีจะใช้หรือเสริมสร้างมาตรการรวมถึงความร่วมมือทวิภาคีและพหุภาคีเพื่อบรรเทาปัจจัยที่ทำให้คนโดยเฉพาะผู้หญิงและเด็กที่เสี่ยงต่อการค้ามนุษย์เช่นความยากจนความด้อยพัฒนาและการขาดโอกาสที่เท่าเทียมกัน." บทความนี้พยายามที่จะตรวจสอบสิ่งที่ขอบเขตตั้งใจและความแข็งแรงของบทบัญญัตินี้เป็นและเริ่มต้นด้วยสมมติฐานที่ว่าภาระหน้าที่ในพิธีสารที่มีความแข็งแกร่งกว่าสิทธิมนุษยชนทางเลือก. แบบสอบถามสื่อความหมายโดยเฉพาะอย่างยิ่งคือไม่รัฐภาคีจงใจเซ็นตัวเองขึ้นสำหรับผู้ได้รับมอบอำนาจภาระผูกพันข้ามชาติที่อยู่ในรากเหง้าของการค้ามนุษย์ในประเทศต้นทาง? บทความนี้ระบุว่าความตั้งใจของรัฐภาคีเมื่อใช้ภาษา"หรือใช้มาตรการเสริมสร้างผ่านความร่วมมือทวิภาคีหรือพหุภาคี" คือการสร้างชาติที่แข็งแกร่งภาระหน้าที่ในการป้องกันประเทศต้นทาง ในการพิจารณาเพื่อให้บทความนี้กระตุ้นให้เกิดความสนใจมากขึ้นจะจ่ายให้กับความรับผิดชอบร่วมกันในการลดสาเหตุของการค้ามนุษย์. the Part II อธิบายว่าทำไมการป้องกันถือว่าเป็น "เป้าหมายสุดท้าย" ของการต่อสู้กับการค้ามนุษย์โดยนักการเมืองสนับสนุนสิทธิมนุษยชนและนักวิชาการ. มันไปในการอธิบายสิ่งที่หมายโดย "สาเหตุ" ของการค้ามนุษย์และสิ่งที่สาเหตุเหล่านี้ ส่วนที่สามแสดงทั้งสองกรอบที่สำคัญที่ใช้ในการทำความเข้าใจและการต่อสู้กับการค้ามนุษย์: การบังคับใช้กฎหมายและมนุษย์กรอบสิทธิ ส่วนนี้จะอธิบายถึงจุดแข็งและจุดอ่อนของแต่ละกรอบและวางเหตุผลที่ไม่ได้มุ่งเน้นไปที่การป้องกันข้ามชาติตามข้อผูกพัน. ส่วนที่สี่พยายามที่จะตีความวรรค 9 (4) ตามการตีความกลยุทธ์ที่กำหนดไว้ในข้อ31 และ 32 ของอนุสัญญากรุงเวียนนาของกฎหมาย สนธิสัญญา(ที่ "อนุสัญญากรุงเวียนนา"). "ความหมายสามัญของวรรคที่มีการตีความในแง่ของวัตถุพิธีสารและวัตถุประสงค์และในต้นฉบับเดิมของบริบท. นอกจากนี้ยังเปรียบเทียบภาษาของพิธีสารภาษาที่เกี่ยวกับการที่ความร่วมมือระหว่างประเทศและการป้องกันที่อยู่ในสิทธิมนุษยชนสำคัญสนธิสัญญา