Students were asked to select the c

Students were asked to select the correctly-written sentence. On each of the ten test/worksheets, the problem-type order was sequentially identical. For example, the first sentence-set always concerned the use of “have/has” in lieu of “there is/there are”; the second sentence-set always concerned the use of Thai word-order for nouns and adjectives; the last (tenth) sentence-set always concerned the avoidance of “will”; etc., and in accordance with the sequence shown in Table 1.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นักเรียนถูกถามเพื่อเลือกประโยคที่เขียนอย่างถูกต้อง ในแต่ละสิบทดสอบ / แผ่นที่สั่งซื้อปัญหาประเภทก็เหมือนกับลำดับ ตัวอย่างเช่นประโยคที่ชุดแรกกังวลเสมอการใช้ "ได้ / มี" แทน "มี / มี"; สองประโยคชุดกังวลเสมอใช้ภาษาไทยในคำสั่งสำหรับคำนามและคำคุณศัพท์;ครั้งสุดท้าย (สิบ) ประโยคชุดกังวลเสมอหลีกเลี่ยง "จะ"; ฯลฯ และเป็นไปตามลำดับที่แสดงในตารางที่ 1
.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นักเรียนถูกต้องเลือกประโยคที่เขียนอย่างถูกต้อง ในแต่ละการทดสอบ/แผ่นที่ 10 สั่งชนิดของปัญหาเหมือนกันตามลำดับ ตัวอย่าง ชุดประโยคที่แรกเสมอห่วงใช้ "มี/มี" ไปว่าใช้แทน "/ นั่นคือมี" ประโยคชุดสองจะเกี่ยวข้องการใช้ไทยคำสั่งสำหรับคำนามและคำคุณศัพท์ (สิบ) ประโยคชุดสุดท้ายเกี่ยวข้องเสมอหลีกเลี่ยงของ "จะ" etc. และ ตามลำดับที่แสดงในตารางที่ 1.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นักศึกษาถูกขอร้องให้เลือกประโยคอย่างถูกต้อง - เป็นลายลักษณ์อักษร ในสิบการทดสอบ/เวิร์กชีทที่แต่ละคนสั่งซื้อปัญหา - พิมพ์ที่เหมือนกันตามลำดับ ตัวอย่างเช่นครั้งแรกประโยค - ตั้งค่าที่เกี่ยวข้องทุกครั้งที่ใช้งานของ"มี/มี"ในการรักษา"มี/มี"ที่สองประโยคเต็ม - ตั้งค่าเสมอเกี่ยวข้องการใช้ของไทยคำว่า - การสั่งซื้อสำหรับคำและคำนามที่สุดท้าย(หนึ่งในสิบ)ที่ประโยคเต็ม - ตั้งค่าเสมอเกี่ยวข้องหลีกเลี่ยงการ"จะ"ฯลฯและเป็นไปตามลำดับที่ได้แสดงไว้ในตารางที่ 1 .