Although the phrase “knowledge mana

Although the phrase “knowledge management” entered popular usage in the
late 1980s (e.g., conferences in KM began appearing, books on KM were published,
and the term began to be seen in business-oriented journals), KM has
been around for many decades. Librarians, philosophers, teachers, and writers
have long been making use of many of the same techniques. However, it could
also be argued that knowledge management has been around far longer than
the actual term has been in use. Denning (2000) relates how from “time immemorial,
the elder, the traditional healer and the midwife in the village have
been the living repositories of distilled experience in the life of the community”
(available from his website at: http://www.stevedenning.com/history_
knowledge_management.html). Some form of narrative repository has been in
existence for a long time, and people have found a variety of ways of sharing
knowledge in order to build on earlier experience, eliminate costly redundancies,
and avoid making at least the same mistakes again. For example, knowledge
sharing often took the form of town meetings, workshops, seminars, and
mentoring sessions. The primary “technology” used to transfer knowledge consisted
of the people themselves. Indeed, much of our cultural legacy stems from
the migration of different peoples across continents.
H.G. Wells (1938), though never using the actual term knowledge management,
described his vision of the “World Brain,” which would allow the intellectual
organization of the sum total of our collective knowledge. The World
Brain would represent “a universal organization and clarification of knowledge
and ideas” (p. xvi). Wells anticipated the World Wide Web, albeit in a
utopic idealized manner, when he spoke of “this wide gap between . . . at
present unassembled and unexploited best thought and knowledge in the
world. . . . We live in a world of unused and misapplied knowledge and skill”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าคำว่า "การจัดการความรู้" เข้ามาใช้งานที่นิยมใน
ช่วงปลายทศวรรษ 1980 (เช่นในการประชุม KM เริ่มปรากฏในหนังสือ KM ถูกตีพิมพ์
และระยะเริ่มที่จะเห็นในวารสารเชิงธุรกิจ) KM ได้
รับรอบนานหลายสิบปี . บรรณารักษ์นักปรัชญาครูอาจารย์และนักเขียนที่
มีความยาวได้ทำให้การใช้หลายเทคนิคเดียวกัน แต่ก็อาจจะ
ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าการจัดการความรู้ที่ได้รับรอบนานกว่า
ระยะที่เกิดขึ้นจริงที่ได้รับในการใช้งาน เดนนิ่ง (2000) เกี่ยวกับวิธีการจาก "กาลเวลา
พี่หมอแบบดั้งเดิมและการผดุงครรภ์ในหมู่บ้านได้
รับความเป็นอยู่ของที่เก็บประสบการณ์กลั่นในชีวิตของชุมชน "
(ข้อมูลจากเว็บไซต์ของเขาที่: http: // www .stevedenning.com / history_
knowledge_management.html) รูปแบบของการเล่าเรื่องพื้นที่เก็บข้อมูลบางส่วนที่ได้รับใน
การดำรงอยู่เป็นเวลานานและคนที่ได้พบความหลากหลายของวิธีการแบ่งปัน
ความรู้ในการที่จะสร้างประสบการณ์ก่อนหน้านี้ขจัดความซ้ำซ้อนค่าใช้จ่าย
และหลีกเลี่ยงการทำผิดพลาดอย่างน้อยเดียวกันอีกครั้ง ตัวอย่างเช่นความรู้
ร่วมกันมักจะเอารูปแบบของการประชุมเมืองการฝึกอบรมสัมมนาและ
การประชุมการให้คำปรึกษา หลัก "เทคโนโลยี" ที่ใช้ในการถ่ายโอนความรู้ประกอบด้วย
ของคนที่ตัวเอง อันที่จริงมากของมรดกทางวัฒนธรรมของเราเกิดจาก
การอพยพของผู้คนที่แตกต่างกันข้ามทวีป.
HG Wells (1938) แม้ว่าจะไม่เคยใช้การจัดการความรู้ในระยะที่เกิดขึ้นจริง
อธิบายวิสัยทัศน์ของ "โลกสมอง" ซึ่งจะช่วยให้ทางปัญญา
ขององค์กร ผลรวมของความรู้โดยรวมของเรา โลก
สมองจะเป็นตัวแทนของ "องค์กรสากลและการชี้แจงของความรู้
และความคิด "(พี. เจ้าพระยา) เวลส์คาดว่าเวิลด์ไวด์เว็บแม้ว่าใน
ลักษณะที่เงียบสงบ Utopic เมื่อเขาพูดถึง "นี้ช่องว่างกว้างระหว่าง . . ใน
ปัจจุบัน แต่อย่างใดและไมคิดที่ดีที่สุดและความรู้ใน
โลก . . . เราอาศัยอยู่ในโลกของการไม่ได้ใช้และยักยอกความรู้และทักษะ "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่าคำว่า " การจัดการ " ความรู้เข้ามาใช้ที่เป็นที่นิยมในปลายทศวรรษ 1980 (
การประชุมเช่นใน km เริ่มปรากฏ , หนังสือ km ได้ตีพิมพ์
และระยะเริ่มเห็นในธุรกิจด้านวารสาร ) , km มี
ได้รับรอบสำหรับหลายทศวรรษ บรรณารักษ์ , นักปรัชญา , ครู , และนักเขียน
มานานให้ใช้หลายเทคนิคเดียวกัน อย่างไรก็ตาม มันอาจ
ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าการจัดการความรู้ที่ได้รับรอบนานกว่า
ในระยะไกลจริงได้ถูกใช้ เดนนิ่ง ( 2000 ) เกี่ยวข้องกับวิธีจากเวลานมนาน ,
ผู้เฒ่าผู้แบบดั้งเดิมและหมอตำแยในหมู่บ้านมี
ถูกสิ่งมีชีวิตที่เก็บกลั่นประสบการณ์ในชีวิตของชุมชน "
( ใช้ได้จากเว็บไซต์ของเขาที่ http://www.stevedenning.com/history_
:knowledge_management . html ) บางรูปแบบของการเล่าเรื่อง กรุได้
การดำรงอยู่เป็นเวลานานและผู้คนได้พบความหลากหลายของวิธีการของการแบ่งปัน
ความรู้เพื่อสร้างประสบการณ์ก่อนหน้านี้ ขจัดซ้อนแพง
และหลีกเลี่ยงการอย่างน้อยความผิดพลาดที่เหมือนกันอีก ตัวอย่างเช่นความรู้
ร่วมกันมักจะใช้รูปแบบของการประชุมเมือง การประชุมเชิงปฏิบัติการ การสัมมนา และการประชุม
แอฟริกันการใช้ " เทคโนโลยี " เพื่อถ่ายทอดความรู้ ประกอบด้วย
ของประชาชนเอง แน่นอนมากของมรดกทางวัฒนธรรมของเราเกิดจากการอพยพของประชาชนที่แตกต่างกัน

ข้ามทวีป เอช. จี. เวลส์ ( 1938 ) , แต่ไม่เคยใช้การจัดการความรู้ระยะจริง
อธิบายวิสัยทัศน์ของโลก " สมอง " ซึ่งจะช่วยให้สติปัญญา