This article examines states' decis

This article examines states' decisions to commit to human rights treaties. It argues that the effect of a treaty on a state—and hence the state's willingness to commit to it—is largely determined by the domestic enforcement of the treaty and the treaty's collateral consequences. These broad claims give rise to several specific predictions. For example, states with less democratic institutions will be no less likely to commit to human rights treaties if they have poor human rights records, because there is little prospect that the treaties will be enforced. Conversely, states with more democratic institutions will be less likely to commit to human rights treaties if they have poor human rights records—precisely because treaties are likely to lead to changes in behavior. These predictions are tested by examining the practices of more than 160 countries over several decades.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทความนี้ตรวจสอบของรัฐตัดสินใจสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชน มันจนที่ผลของสนธิสัญญารัฐ — และดังนั้นความตั้งใจของรัฐกระทำการซึ่งส่วนใหญ่ถูกกำหนด โดยการบังคับในประเทศของสนธิและเป็นสนธิสัญญาหลักประกันผล เรียกร้องสิ่งเหล่านี้ให้สูงขึ้นเพื่อคาดคะเนเฉพาะหลาย ตัวอย่าง อเมริกากับสถาบันประชาธิปไตยน้อยจะไม่โน้มใจสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชนได้สิทธิมนุษยชนไม่ดีคอร์ด เนื่องจากมีโอกาสน้อยที่จะบังคับใช้สนธิสัญญานี้ ในทางกลับกัน อเมริกากับสถาบันประชาธิปไตยมากจะโน้มใจสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชนได้สิทธิมนุษยชนจนระเบียน — เนื่องจากสนธิสัญญามักจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในลักษณะการทำงาน คาดการณ์เหล่านี้ถูกทดสอบ โดยตรวจสอบการปฏิบัติของประเทศ 160 กว่าหลายทศวรรษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทความนี้จะตรวจสอบการตัดสินใจของรัฐจะกระทำเพื่อสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชน มันระบุว่าผลของสนธิสัญญาเกี่ยวกับรัฐและด้วยเหตุนี้ความตั้งใจของรัฐที่จะกระทำเพื่อมันจะถูกกำหนดโดยส่วนใหญ่การบังคับใช้ในประเทศของสนธิสัญญาและสนธิสัญญาผลกระทบหลักประกัน การเรียกร้องในวงกว้างเหล่านี้ก่อให้เกิดการคาดการณ์ที่เฉพาะเจาะจงหลาย ตัวอย่างเช่นรัฐกับสถาบันประชาธิปไตยน้อยจะไม่มีโอกาสน้อยที่จะกระทำเพื่อสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชนว่าพวกเขามีประวัติสิทธิมนุษยชนที่ไม่ดีเพราะมีโอกาสน้อยที่สนธิสัญญาจะมีผลบังคับ ตรงกันข้ามรัฐกับสถาบันประชาธิปไตยมากขึ้นจะมีโอกาสน้อยที่จะกระทำเพื่อสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชนว่าพวกเขามีสิทธิมนุษยชนที่ยากจนระเบียนแม่นยำเพราะสนธิสัญญามีแนวโน้มที่จะนำไปสู่​​การเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรม การคาดการณ์เหล่านี้จะมีการทดสอบโดยการตรวจสอบการปฏิบัติของกว่า 160 ประเทศในช่วงหลายสิบปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทความนี้จะตรวจสอบการตัดสินใจของรัฐที่จะยอมรับสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชน . มันระบุว่าผลของสนธิสัญญากับรัฐ ดังนั้นรัฐและความเต็มใจที่จะยอมรับมันถูกกําหนดโดยการบังคับใช้กฎหมายภายในประเทศของสนธิสัญญาและสนธิสัญญาประกันผล การเรียกร้องเหล่านี้คร่าว ๆก่อให้เกิดการคาดการณ์ที่เฉพาะเจาะจงหลาย ตัวอย่างเช่นสถาบันประชาธิปไตยน้อยลง รัฐ กับ จะไม่มีโอกาสน้อยที่จะยอมรับสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชนหากพวกเขามีประวัติด้านสิทธิมนุษยชนที่น่าสงสาร เพราะมีน้อยโอกาสที่สนธิสัญญาจะมีผลบังคับใช้ ในทางกลับกันรัฐกับประชาธิปไตยมากขึ้น สถาบันการศึกษาจะเป็นโอกาสน้อยที่จะยอมรับสนธิสัญญาสิทธิมนุษยชนหากพวกเขามีประวัติด้านสิทธิมนุษยชนที่น่าสงสารเพราะสนธิสัญญามีแนวโน้มที่จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรม การคาดการณ์เหล่านี้จะถูกทดสอบโดยการตรวจสอบการปฏิบัติมากกว่า 160 ประเทศในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา