definition of fever, 64% believed th

definition of fever, 64% believed that high body temperature
should be reduced immediately, and two thirds believed that
heavier clothes should be worn in event of a fever. Over
the past 30 years, the amount and accessibility of information
available to the general public have increased significantly;
however, whether there has also been a commensurate increase
in parental understanding of fever is unclear. In a recent study
investigating fever knowledge and management of infants,
64.3% of native mothers believed that body temperature
would be consistently elevated if antipyretics were not given
and 64.3% were concerned about potential brain damage
(Yuan 2010). In Yuan’s study, only 56 Taiwanese mothers
with infants under 1 year old were study.
Do Taiwanese parents still have fever Phobia? If so,
what are their specific concerns? This study aimed to investigate
parental knowledge, concerns, and management of childhood
fever and related factors in Taiwan.

Methods
Design
The study was a cross-sectional investigation involving parents
who children attended pediatric clinics or kindergartens
inTainan City in southern Taiwan. Parents were eligible for inclusion
if they had a child under the age of 6 years and
did not have any severe chronic diseases (e.g., congenital
heart disease, diabetes, immunosuppression, or neurological
or oncological conditions).

Participants
Two pediatric clinics were selected at random from seven geographic
districts of Tainan, in which there are a total of 61 clinics. Nine kindergartens
were randomly selected from 91 registered in the geographic districts.
Consent to approach the parents was obtained from clinic administrators and
kindergarten principals.

In the clinics, a trained research assistant approached parents
of children under 6 years old and invited them to paticipate
in the study. After giving written consent, one parent
in each couple completed and returned a self-administered
research questionnaire in Chinese while waiting for their clinic
appointment. One class was randomly selected from each
kindergarten, and consent forms and self-administered research
questionnaire were sent home with each child. Parents were asked to return
questionnaire by mail within 10 days. No identifying was required on the
questionnaire or return envelope. Six hundred seventy-nine parents
agreed to participate in the study.

Instrument
Instead of adapting a questionnaire developed in other coutries
with different languages and culture, we developed the
questionnaire based on a literature review of articles written
in English and Chinese. We conducted a search of the literature
in MEDLINE, CINAHL, and the Airiti Library (article
wrltmn in Chinese). The self-developed questionnaire assessed
parental knowledge about fever, the type and extent of concerns,
and management practices. The instrument included
parents' demographic data and four subscales: knowledge of
fever (24 items), parental concerns (5 items), fever management
(11 items), and sources of information about fever (8 items).
The fever knowledge subscale was scored as 1 point
for each correct answer, with a maximum score of 24.
Questionnaire content validity was reviewed and scored
by seven experts (three pediatricians, two pediatric head
nurses, and two PhD nursing faculty). The content validity
index for the 48 items was scored by each expert as inappropriate (1),
requires modification (2), or appropriate (3).
Any item ranked lower than 3 was reviewed by the research
team and revised as needed. The content validity index was
.95. To establish face validity, 10 participants participated
in a simulated questionnaire round to evaluate the time
required and wording. Nine of the ten parents (90%) indicated
that the questionnaire adequately presented fever knowledge,
concerns, and management and was easy to understand.
Simulation-round results were referenced to create the final
questionnaire.
Item discrimination analysis was performed using total
fever knowledge score to assess the reliability of knowledge
scores. Participants in the top 27th percentile of total scores
were designated as the high-scoring group. Participants in
the bottom 27th percentile of total scores were designated as
the low-scoring group. A t test compared scores for each
item between the two groups, with significant results found
for all 24 items. A point-biserial correlation coefficient was
determined to ascertain relationships among the 24 items in
the fever knowledge subscale. One item had a point-biserial
correlation of less than .3 and was therefore deleted. The
final fever knowledge subscale was composed of 23 items;
hence, the maximum knowledge score was 23. The self-
administered questionnaire took about 15 minutes to complete.
parents prefer Western medicine approaches to manage childhood
fever, although some participants used traditional Chinese
medicine and Taiwanese folk remedies at home. Parental
knowledge about fever did not significantly correlate with
the use of complementary therapies. The range of treatments
used may reflect the lack of consistent advice from information
resources and may also reflect multicultural influences
(e.g., religious preferences).


Educational Program Consideration
We found that Taiwanese parents had relatively low fever
knowledge scores, did not understand information about
fever, and were dissatisfied with the information provided.
We also found that there was a significant relationship between
parental knowledge of fever, level of concern, and their
management approach to childhood fever. These findings
suggest that level of education about fever is low and that the
current strategies used to educate parents about treatment
are not effective. Therefore, measures should be taken to
enhance parental knowledge of fever.
Participants in this study expressed concerns about the
potential adverse consequences of fever and were therefore
inclined to administer antipyretics. Hence, fever education
should also highlight the benefits of fever and note that fever
rarely results in brain damage, seizures, or mental retardation
because of the body’s ability to self-regulate temperature.
Moreover, causes of fever, symptoms of childhood fever,
and the process/management of fever should be covered.
Although our findings are consistent with previous study findings
regarding childhood fever and parental “fever phobia,”
differences do exist, particularly in terms of parents’ definition
of chilhood fever and in the cultural aspects of home treat

Ethical Considerations
The institutional review board of the National Cheng Kung
University Hospital, Taiwan, approved this study. Participation
was voluntary, and each participant provided written consent
before completing the questionnaire.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

definition ไข้ 64% เชื่อว่าอุณหภูมิร่างกายสูงควรลดทันที และสองในสามเชื่อว่าควรสวมใส่เสื้อผ้าที่หนักกว่าในกรณีของไข้ มากกว่า30 ปี ยอดเงิน และการเข้าถึงข้อมูลมีประชาชนทั่วไปได้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญอย่างไรก็ตาม ไม่ว่า ยังมีเพิ่มขึ้นเพียงในความเข้าใจโดยผู้ปกครองของไข้ไม่ชัดเจน ในการศึกษาล่าสุด ตรวจสอบความรู้ไข้และจัดการของทารก64.3% ของมารดาเจ้าเชื่อว่าอุณหภูมิร่างกายจะสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องหากไม่ได้รับผลไม้ และ 64.3% ที่กังวลเกี่ยวกับสมองอาจเกิดขึ้น(ยวน 2010) ในการศึกษาของหยวน ไต้หวันแม่ 56 เท่านั้นกับทารกภายใต้ 1 ปีมีการศึกษา ผู้ปกครองไต้หวันยังคงมีไข้โรคกลัว ถ้าเป็นเช่นนั้นความกังวลเฉพาะของพวกเขาคืออะไร การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบความรู้โดยผู้ปกครอง ความกังวล และการจัดการของวัยเด็ก ไข้และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในไต้หวัน วิธีการการออกแบบการศึกษาถูกสอบสวนเหลวที่เกี่ยวข้องกับผู้ปกครองที่เด็กเข้าร่วมคลินิกเด็กหรือ kindergartensเมือง inTainan ในประเทศไต้หวัน ผู้ปกครองได้รับการรวมไว้ถ้ามีเด็กอายุ 6 ปี และไม่มีโรคเรื้อรังรุนแรงใด ๆ (เช่น ธาโรคหัวใจ เบาหวาน immunosuppression หรือระบบประสาทหรือเงื่อนไข oncological)ผู้เข้าร่วมคลินิกเด็กสองเลือกสุ่มจากเจ็ดทางภูมิศาสตร์ เขตของนัน ซึ่งมีทั้งหมด 61 คลินิก Kindergartens เก้านอกจากนี้ถูกสุ่มเลือกจาก 91 ลงทะเบียนในเขตภูมิศาสตร์ยินยอมให้ผู้ปกครองได้รับจากผู้ดูแลระบบคลินิกวิธี และ โรงเรียนอนุบาลหลักการในคลินิก ผู้ช่วยวิจัยฝึกอบรมเวลาพ่อแม่เด็กอายุต่ำกว่า 6 ปี และได้รับเชิญให้ paticipate ในการศึกษา หลังจากให้ยินยอม หลักหนึ่ง ในแต่ละคู่เสร็จสมบูรณ์ และส่งคืนการปกครองตนเองแบบสอบถามงานวิจัยในจีนในคลินิกของพวกเขานัดหมาย ชั้นหนึ่งถูกสุ่มเลือกจากแต่ละ โรงเรียน อนุบาล และแบบฟอร์มยินยอม และวิจัยปกครองตนเองแบบสอบถามที่ส่งบ้านกับเด็กแต่ละคน ผู้ปกครองที่ต้องส่งคืนสอบถามทางไปรษณีย์ภายใน 10 วัน ระบุไม่ถูกต้องในการซองจดหมายแบบสอบถามหรือส่งคืน ผู้ปกครองหกร้อยเจ็ด - เก้าตกลงที่จะเข้าร่วมในการศึกษาเครื่องมือวัดแทนที่จะดัดแปลงแบบสอบถามที่พัฒนาขึ้นใน coutries อื่น ๆกับภาษาและวัฒนธรรม เราพัฒนาแบบสอบถามตามจากการทบทวนเอกสารประกอบการเขียนบทความในภาษาอังกฤษและภาษาจีน เราดำเนินการค้นหาของเอกสารประกอบการใน MEDLINE, CINAHL และ รี Airiti (บทความwrltmn ในจีน) แบบสอบถามที่พัฒนาตนเองประเมินความรู้ผู้ปกครองเกี่ยวกับไข้ ชนิด และขอบเขตของความกังวลและวิธีบริหารจัดการ เครื่องมือที่รวมอยู่ข้อมูลประชากรและ subscales สี่พ่อแม่: ความรู้ไข้ (24 รายการ), โดยผู้ปกครองกังวล (5 รายการ), การจัดการไข้(11 รายการ), และแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับไข้ (8 รายการ) Subscale รู้ไข้ได้คะแนนเป็น 1 คะแนนสำหรับแต่ละคำตอบ มี 24 คะแนนสูงสุด ตรวจทาน และทำประตูตั้งแต่เนื้อหาของแบบสอบถามโดย 7 ผู้เชี่ยวชาญ (สามกุมาร หัวสองกุมารพยาบาล และคณะพยาบาลปริญญาเอกสอง) ตั้งแต่เนื้อหาดัชนีสินค้า 48 ถูกทำ โดยผู้เชี่ยวชาญแต่ละเป็นไม่เหมาะสม (1),ต้องการแก้ไข (2), หรือที่เหมาะสม (3)รายการอันดับต่ำกว่า 3 ถูกตรวจทาน โดยการวิจัยทีม และแก้ไขตามต้องการ มีดัชนีเนื้อหาถูกต้อง.95 สร้างตั้งแต่หน้า 10 คนเข้าร่วมในแบบสอบถามจำลองที่ไปประเมินเวลาจำเป็น และป้ายชื่อ เก้าผู้ปกครองสิบ (90%) ระบุว่า แบบสอบถามแสดงความรู้ไข้ เพียงพอกังวล และการจัดการและเข้าใจง่ายผลการจำลองรอบถูกอ้างอิงเพื่อสร้างสุดท้ายแบบสอบถาม วิเคราะห์แบ่งแยกสินค้าทำโดยใช้ผลรวมคะแนนความรู้ไข้เพื่อประเมินความน่าเชื่อถือของความรู้คะแนน ผู้เข้าร่วมใน percentile 27 ชั้นของคะแนนรวมถูกกำหนดให้เป็นกลุ่มคะแนนสูง ผู้เข้าร่วมpercentile 27 ล่างของคะแนนทั้งหมดถูกกำหนดให้เป็นกลุ่มคะแนนต่ำ การทดสอบ t เทียบคะแนนสำหรับแต่ละสินค้าระหว่างสองกลุ่ม พบผลที่สำคัญสำหรับทั้งหมด 24 รายการ สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบ biserial จุดได้กำหนดความสัมพันธ์ระหว่างรายการที่ 24 ในการตรวจsubscale รู้ไข้ สินค้าหนึ่งรายการมีจุด-biserialความสัมพันธ์ของ.3 น้อยกว่า และถูกลบดังนั้นการ ที่สุดท้ายไข้รู้ subscale ประกอบด้วยสินค้า 23ดังนั้น คะแนนสูงสุดเพิ่มเป็น 23 ตนเอง-ปกครองแบบสอบถามใช้เวลาประมาณ 15 นาทีให้เสร็จสมบูรณ์ผู้ปกครองต้องการยาตะวันตกวิธีจัดการเด็ก ไข้ ถึงแม้ว่าบางคนใช้ภาษาจีนดั้งเดิมการแพทย์และการเยียวยาการพื้นบ้านชาวบ้าน โดยผู้ปกครองความรู้เกี่ยวกับไข้ได้ไม่มากความสัมพันธ์การใช้การรักษาเสริม ช่วงของการรักษาreflect พฤษภาคมใช้ขาดการแนะนำจากข้อมูลสอดคล้องกันทรัพยากร และอาจจะ reflect influences วัฒนธรรมนานาชาติ(เช่น ศาสนาลักษณะ)โปรแกรมการศึกษาพิจารณาเราพบว่า ผู้ปกครองไต้หวันมีไข้ค่อนข้างต่ำความรู้คะแนน ไม่เข้าใจข้อมูลเกี่ยวกับไข้ และก็พอใจกับข้อมูลที่ให้ไว้เรายังพบว่า มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่าง ไข้ ระดับความกังวล ความรู้ผู้ปกครอง และของพวกเขาวิธีจัดการกับเด็กไข้ ผลการวิจัยเหล่านี้แนะนำว่า ระดับการศึกษาเกี่ยวกับไข้ต่ำและการปัจจุบันกลยุทธ์ที่ใช้เพื่อใหผู้ปกครองเกี่ยวกับการรักษาจะไม่มีประสิทธิภาพ ดังนั้น ควรดำเนินมาตรการเพื่อเพิ่มความรู้โดยผู้ปกครองของไข้ ผู้เข้าร่วมในการศึกษานี้แสดงความกังวลเกี่ยวกับการผลร้ายที่อาจเกิดขึ้นของไข้และดังนั้นอยากจัดการผลไม้ ดังนั้น ไข้ศึกษาควรยังเน้นประโยชน์ของไข้ และไข้ที่ทราบไม่ค่อยได้ผลในสมอง เส้น หรือปัญญาเนื่องจากความสามารถของร่างกายเพื่อควบคุมอุณหภูมิด้วยตนเอง นอกจากนี้ สาเหตุของไข้ อาการของไข้เด็กและควรจะครอบคลุมกระบวนการ/การจัดการของไข้แม้ว่าผลการวิจัยของเราสอดคล้องกับผลการศึกษาวิจัยก่อนหน้านี้เกี่ยวกับไข้เด็กและผู้ปกครอง "ไข้โรคกลัวความแตกต่างมีอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของคำจำกัดความของพ่อแม่และ ในด้านวัฒนธรรมของบ้านรักษาไข้ chilhoodข้อพิจารณาด้านจริยธรรมคณะตรวจสอบสถาบันกุเช็งแห่งชาติโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย ไต้หวัน อนุมัติการศึกษานี้ มีส่วนร่วม มีความสมัครใจ และผู้เข้าร่วมแต่ละให้ความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษร ก่อนที่จะกรอกแบบสอบถาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เดอไฟ nition ไข้ 64% เชื่อว่าอุณหภูมิของร่างกายสูงควรจะลดลงทันทีและสองในสามที่เชื่อกันว่าเสื้อผ้าหนักควรจะสวมใส่ในกรณีที่มีไข้ ในช่วงที่ผ่านมา 30 ปีจำนวนเงินและการเข้าถึงข้อมูลที่มีอยู่ให้กับประชาชนทั่วไปได้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญแต่ไม่ว่าจะยังมีการเพิ่มขึ้นตามความเข้าใจของผู้ปกครองไข้ก็ไม่มีความชัดเจน ในการศึกษาล่าสุดตรวจสอบความรู้ที่มีไข้และการจัดการของทารก64.3% ของมารดาพื้นเมืองเชื่อว่าอุณหภูมิของร่างกายที่จะได้รับการยกระดับอย่างต่อเนื่องถ้าไข้ไม่ได้รับและ 64.3% มีความกังวลเกี่ยวกับความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นในสมอง (หยวน 2010) ในการศึกษาของหยวนเพียง 56 แม่ชาวไต้หวันที่มีทารกอายุต่ำกว่า1 ปีมีการศึกษา. ทำพ่อแม่ชาวไต้หวันยังคงมีความหวาดกลัวไข้? ถ้าเป็นเช่นนั้นสิ่งที่เป็นความกังวลเฉพาะของพวกเขา? การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ผู้ปกครองกังวลและการจัดการในวัยเด็กของไข้และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในไต้หวัน. วิธีการออกแบบการศึกษาเป็นสืบสวนภาคตัดขวางที่เกี่ยวข้องกับพ่อแม่ผู้ปกครองที่เด็กเข้าร่วมคลินิกเด็กหรือโรงเรียนอนุบาลinTainan เมืองทางตอนใต้ของไต้หวัน พ่อแม่ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับการรวมถ้าพวกเขามีเด็กอายุต่ำกว่า 6 ปีและไม่ได้มีโรคเรื้อรังใดๆ ที่รุนแรง (เช่นพิการ แต่กำเนิดโรคหัวใจโรคเบาหวานโรคภูมิคุ้มกันหรือทางระบบประสาทเงื่อนไขหรือมะเร็ง). ผู้เข้าร่วมสองคลินิกเด็กได้รับการคัดเลือกโดยการสุ่มจากเจ็ดทางภูมิศาสตร์อำเภอของไถหนานซึ่งมีทั้งหมด 61 คลินิก เก้าโรงเรียนอนุบาลได้รับการคัดเลือกโดยการสุ่มจาก 91 ลงทะเบียนในเขตทางภูมิศาสตร์. ยินยอมที่จะเข้าใกล้ผู้ปกครองที่ได้รับจากผู้บริหารคลินิกและครูใหญ่โรงเรียนอนุบาล. ในคลินิก, ผู้ช่วยวิจัยการฝึกอบรมเข้าหาพ่อแม่ผู้ปกครองของเด็กที่อายุต่ำกว่า6 ปีและได้รับเชิญให้พวกเขา paticipate ใน การศึกษา หลังจากที่ให้ความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างใดอย่างหนึ่งของผู้ปกครองในแต่ละคู่แล้วเสร็จและกลับตัวเองบริหารงานแบบสอบถามการวิจัยในจีนขณะที่รอคลินิกของพวกเขาได้รับการแต่งตั้ง ชั้นหนึ่งได้รับการสุ่มเลือกจากแต่ละโรงเรียนอนุบาลและรูปแบบได้รับความยินยอมและการวิจัยการบริหารงานด้วยตนเองแบบสอบถามถูกส่งกลับบ้านกับเด็กแต่ละคน พ่อแม่ผู้ปกครองได้ขอให้กลับแบบสอบถามทางไปรษณีย์ภายใน 10 วัน ไม่มีการระบุที่ถูกต้องในการตอบแบบสอบถามกลับมาหรือซองจดหมาย หกร้อย 79 พ่อแม่เห็นด้วยที่จะมีส่วนร่วมในการศึกษา. ตราสารแทนการปรับตัวแบบสอบถามการพัฒนาใน coutries อื่น ๆ ที่มีภาษาที่แตกต่างและวัฒนธรรมเราพัฒนาแบบสอบถามอยู่บนพื้นฐานของการทบทวนวรรณกรรมของบทความที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษและภาษาจีน เราดำเนินการค้นหาของวรรณกรรมใน MEDLINE, CINAHL และ Airiti ห้องสมุด (บทความ wrltmn ภาษาจีน) แบบสอบถามการพัฒนาตนเองประเมินความรู้ผู้ปกครองเกี่ยวกับไข้ประเภทและขอบเขตของความกังวลและการจัดการ เครื่องมือที่รวมของผู้ปกครองข้อมูลประชากรและสี่ subscales: ความรู้เกี่ยวกับไข้(24 รายการ) ความกังวลของผู้ปกครอง (5 รายการ), การจัดการไข้(11 รายการ) และแหล่งที่มาของข้อมูลเกี่ยวกับไข้ (8 รายการ). ความรู้ไข้ subscale เป็นฝ่าย เป็น 1 จุดสำหรับแต่ละตอบที่ถูกต้องด้วยคะแนนสูงสุด24. ความตรงตามเนื้อหาแบบสอบถามได้รับการตรวจและให้คะแนนโดยเจ็ดผู้เชี่ยวชาญ(สามกุมารแพทย์สองหัวเด็กพยาบาลและสองปริญญาเอกคณะพยาบาล) ความถูกต้องของเนื้อหาดัชนี 48 รายการที่ได้รับคะแนนโดยผู้เชี่ยวชาญว่าไม่เหมาะสมในแต่ละ (1) ต้องมีการปรับเปลี่ยน (2) หรือที่เหมาะสม (3). รายการใด ๆ ในอันดับที่ต่ำกว่า 3 การตรวจสอบโดยการวิจัยของทีมงานและปรับปรุงตามความจำเป็น ดัชนีความตรงตามเนื้อหาเป็น0.95 เพื่อสร้างความถูกต้องหน้า 10 ผู้เข้าร่วมการมีส่วนร่วมในรอบแบบสอบถามจำลองการประเมินเวลาที่จำเป็นและการใช้ถ้อยคำ เก้าในสิบของพ่อแม่ (90%) ระบุว่าแบบสอบถามที่นำเสนออย่างเพียงพอความรู้ไข้ความกังวลและการบริหารจัดการและเป็นเรื่องง่ายที่จะเข้าใจ. ผลของการจำลองรอบถูกอ้างถึงในการสร้างสุดท้ายแบบสอบถาม. การวิเคราะห์การเลือกปฏิบัติที่รายการได้รับการดำเนินการโดยใช้รวมคะแนนความรู้ไข้ในการประเมินความน่าเชื่อถือของความรู้คะแนน เข้าร่วมในเปอร์เซ็นต์ที่ 27 ด้านบนของคะแนนรวมที่ได้รับมอบหมายให้เป็นกลุ่มคะแนนสูง ผู้เข้าร่วมในเปอร์เซ็นต์ด้านล่าง 27 คะแนนรวมถูกระบุว่าเป็นกลุ่มคะแนนต่ำ การทดสอบทีเมื่อเทียบคะแนนสำหรับแต่ละรายการระหว่างทั้งสองกลุ่มที่มีผลอย่างมีนัยสำคัญที่พบทั้งหมด24 รายการ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์จุดไบซีเรียได้รับการมุ่งมั่นที่จะยืนยันความสัมพันธ์ระหว่าง 24 รายการในความรู้ไข้subscale หนึ่งรายการมีจุดไบซีเรียสัมพันธ์น้อยกว่า 0.3 และจึงถูกลบ ความรู้ไข้สุดท้าย subscale ประกอบด้วย 23 รายการ; ดังนั้นคะแนนความรู้สูงสุด 23 ตัวเอง. ยาแบบสอบถามใช้เวลาประมาณ 15 นาทีเพื่อให้พ่อแม่ผู้ปกครองที่ต้องการวิธีการแพทย์ตะวันตกในการจัดการในวัยเด็กมีไข้แม้ว่าผู้เข้าร่วมบางอย่างที่ใช้ภาษาจีนแบบดั้งเดิมแพทย์และการเยียวยาชาวบ้านชาวไต้หวันที่บ้าน ผู้ปกครองมีความรู้เกี่ยวกับไข้ไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญมีความสัมพันธ์กับการใช้งานของการรักษาเสริม ช่วงของการรักษาที่ใช้อาจสะท้อนการขาดคำแนะนำที่สอดคล้องกันจากข้อมูลทรัพยากรและอาจสะท้อนความหลากหลายทางวัฒนธรรมในชั้นuences (เช่นการตั้งค่าทางศาสนา). โปรแกรมการศึกษาพิจารณาเราพบว่าพ่อแม่ชาวไต้หวันมีค่อนข้างไข้ต่ำคะแนนความรู้ไม่เข้าใจข้อมูลเกี่ยวกับไข้และไม่พอใจกับข้อมูลที่ให้ไว้. นอกจากนี้เรายังพบว่ามีความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ผู้ปกครองของไข้ระดับของความกังวลของพวกเขาและวิธีการจัดการไข้ในวัยเด็ก การค้นพบนี้แสดงให้เห็นระดับการศึกษาเกี่ยวกับไข้ที่อยู่ในระดับต่ำและว่ากลยุทธ์ที่ใช้ในปัจจุบันให้ความรู้แก่ผู้ปกครองเกี่ยวกับการรักษาไม่ได้มีประสิทธิภาพ ดังนั้นมาตรการที่จะต้องดำเนินการเพื่อเสริมสร้างความรู้ผู้ปกครองของโรค. ผู้เข้าร่วมในการศึกษาครั้งนี้แสดงความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์ที่อาจเกิดขึ้นจากไข้และจึงมีความโน้มเอียงที่จะจัดการกับยาลดไข้ ดังนั้นการศึกษาไข้ยังควรจะเน้นประโยชน์ของการมีไข้และทราบไข้ที่ไม่ค่อยส่งผลให้เกิดความเสียหายของสมองชักหรือปัญญาอ่อนเพราะความสามารถของร่างกายที่อุณหภูมิตัวเองควบคุม. นอกจากนี้ยังเป็นสาเหตุของโรคอาการของโรคในวัยเด็กและกระบวนการ / การจัดการของโรคควรได้รับการคุ้มครอง. ถึงแม้ว่าผลการวิจัยของเรามีความสอดคล้องกับผลการศึกษาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับไข้วัยเด็กและผู้ปกครอง "ความหวาดกลัวไข้" ความแตกต่างที่มีอยู่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของความหมายของพ่อแม่ของไข้ chilhood และในแง่มุมทางวัฒนธรรมของการรักษาที่บ้าน การพิจารณาจริยธรรมคณะกรรมการตรวจสอบของสถาบันแห่งชาติ Cheng Kung โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย, ไต้หวัน, ได้รับการอนุมัติการศึกษาครั้งนี้ การมีส่วนร่วมเป็นอาสาสมัครและผู้เข้าร่วมแต่ละให้ได้รับความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนที่จะจบแบบสอบถาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เดอ จึง nition ของไข้ , 64% เชื่อว่า
อุณหภูมิของร่างกายสูง จะลดลงทันที และสองในสามเชื่อว่า
เสื้อผ้าหนักควรใส่ในกรณีที่มีไข้
กว่า 30 ปีที่ผ่านมา ปริมาณ และการเข้าถึงข้อมูล
ใช้ได้กับประชาชนทั่วไปได้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ;
แต่ไม่ว่านอกจากนี้ยังมี
เพิ่มที่สมน้ำสมเนื้อในความเข้าใจของผู้ปกครองของไข้ มันไม่ชัดเจน ในการศึกษาล่าสุด
ตรวจสอบความรู้และการจัดการไข้ทารก
64.3 % ของมารดาพื้นเมืองเชื่อว่า
อุณหภูมิของร่างกายจะสูง ถ้าไม่ได้ให้ยาลดไข้อย่างต่อเนื่องและ 64.3 %
กังวลเกี่ยวกับศักยภาพสมอง
( หยวน 2010 ) ในการศึกษาเป็นเพียง 56 หยวน ไต้หวัน มารดา
กับทารกใน 1 ปีมีการศึกษา .
พ่อแม่ชาวไต้หวันยังมีไข้ความหวาดกลัว ? ถ้าเป็นเช่นนั้น
สิ่งที่มีความกังวลที่เฉพาะเจาะจงของพวกเขา ? การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา
ความรู้ ผู้ปกครองกังวลและการจัดการไข้วัยเด็ก
และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในไต้หวัน .



ออกแบบวิธีการศึกษาจึงได้สืบสวนที่เกี่ยวข้องกับผู้ปกครองเด็กหรือเด็กที่เข้าร่วมคลินิก

intainan โรงเรียนอนุบาลเมืองในภาคใต้ของไต้หวันพ่อแม่มีสิทธิรวม
ถ้าพวกเขามีเด็กอายุต่ำกว่า 6 ปีและ
ไม่ได้มีโรคเรื้อรังที่รุนแรง ( เช่น แต่กำเนิด
โรคหัวใจ เบาหวาน การกดภูมิคุ้มกัน หรือระบบประสาท
หรือเงื่อนไข oncological )


สองเด็กผู้ถูกเลือกโดยการสุ่มจากคลินิก 7 เขตทางภูมิศาสตร์
ของไทนาน , ซึ่งมีทั้งหมด 61 คลินิก
9 โรงเรียนอนุบาลสุ่มจาก 91 จดทะเบียนในเขตภูมิศาสตร์ .
ยินยอมที่จะเข้าหาพ่อแม่ได้จากผู้บริหารและผู้บริหารโรงเรียนอนุบาลคลินิก


ในคลินิก ผู้ช่วยวิจัยฝึกเข้าหาพ่อแม่
ของเด็กอายุ 6 ปี และได้รับเชิญให้มีส่วนร่วม
ในการศึกษา หลังจากได้ให้ความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษร หนึ่งผู้ปกครอง
ในแต่ละคู่ที่เสร็จสมบูรณ์และส่งกลับแบบสอบถามงานวิจัยด้วยตนเอง
ในจีนขณะที่รอการนัดหมายคลินิก
. ห้องหนึ่งถูกเลือกโดยการสุ่มจากแต่ละ
อนุบาลและรูปแบบความยินยอมและแบบสอบถามวิจัย
ส่งไปบ้านกับเด็กแต่ละคน พ่อแม่ถามกลับไป
แบบสอบถามทางไปรษณีย์ ภายใน 10 วัน ไม่ระบุที่ถูกต้องบน
แบบสอบถามหรือซองกลับมา พ่อแม่หกร้อย seventy-nine
ตกลงที่จะเข้าร่วมในการศึกษา


แทนการใช้แบบสอบถามที่พัฒนาขึ้นใน coutries อื่น ๆที่มีภาษาและวัฒนธรรม

เราพัฒนาแบบสอบถามจากการทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับบทความที่เขียน
ในภาษาอังกฤษและภาษาจีน เราทำการค้นหาของวรรณกรรมใน Medline cinahl
, ,และ airiti ห้องสมุด ( บทความ
wrltmn ภาษาจีน ) ในการพัฒนาตนเอง แบบสอบถามประเมินความรู้ผู้ปกครองเกี่ยวกับ
ไข้ ชนิดและขอบเขตของความกังวล
และการจัดการการปฏิบัติ เครื่องมือรวม
พ่อแม่ข้อมูลประชากรและสี่โดยความรู้
ไข้ ( 24 รายการ ) , ความกังวลของผู้ปกครอง ( 5 รายการ ) , การจัดการไข้ ( 11 รายการ ) และแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับไข้ ( 8 รายการ )
ไข้ความรู้ ( คือคะแนนเป็น 1 คะแนนสำหรับคำตอบที่ถูกต้องในแต่ละ
ที่มีคะแนนสูงสุด 24 . การตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาและคะแนนแบบสอบถามทบทวน

โดยผู้เชี่ยวชาญ 7 ท่าน ( สามกุมารแพทย์ สองเด็กหัว
พยาบาลและปริญญาเอกคณะพยาบาล ) ดัชนีความตรงเชิงเนื้อหารายการคือ
48 คะแนน โดยแต่ละผู้เชี่ยวชาญว่าไม่เหมาะสม ( 1 )
ต้องปรับเปลี่ยนที่เหมาะสม ( 2 ) หรือ ( 3 ) .
รายการใด ๆที่อันดับต่ำกว่า 3 ซึ่งได้จากการวิจัย
ทีมและปรับได้ตามต้องการ ดัชนีความตรงตามเนื้อหา คือ
. 95 การสร้างหน้าเครื่องมือ 10 คนเข้าร่วม
ในแบบสอบถามเพื่อประเมินความรอบเวลา
ที่ต้องการและถ้อยคํา เก้าในสิบของผู้ปกครอง ( ร้อยละ 90 ) พบว่า จำนวนเพียงพอ ไข้

สงสัย นำเสนอความรู้และการจัดการและง่ายต่อการเข้าใจ ผลรอบ
จำลองถูกอ้างอิงในการสร้างแบบสอบถาม สุดท้าย
.
รายการการวิเคราะห์การแบ่งแยกการใช้คะแนนความรู้ไข้ทั้งหมด
เพื่อประเมินความน่าเชื่อถือของคะแนนความรู้

ผู้เข้าร่วมร้อยละ 27 ด้านบนของคะแนนรวม
ถูกกำหนดให้คะแนนสูงกลุ่ม ผู้เข้าร่วมใน
ร้อยละ 27 ล่างของคะแนนรวมที่ถูกกําหนดให้เป็น
ต่ำคะแนนกลุ่ม T เทียบคะแนนการทดสอบแต่ละ
สินค้าระหว่างสองกลุ่ม กับผลลัพธ์ที่สําคัญที่พบ
ทั้งหมด 24 รายการ เป็นสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สหสัมพันธ์พอยท์ไปซีเรียลถูก
กำหนดให้ความสัมพันธ์ระหว่าง 24 รายการใน
ไข้ความรู้ ( . รายการหนึ่งมีสหสัมพันธ์พอยท์ไปซีเรียล
ความสัมพันธ์น้อยกว่า3 และดังนั้นจึงถูกลบ
สุดท้ายไข้ความรู้ ( ประกอบด้วย 23 รายการ ;
ดังนั้นคะแนนความรู้สูงสุด 23 ตนเอง -
แบบสอบถามใช้เวลาประมาณ 15 นาที
พ่อแม่ชอบยาตะวันตกแนวทางจัดการไข้วัยเด็ก
ถึงแม้ว่าผู้เข้าร่วมบางคนใช้ยาจีนแบบดั้งเดิมและชาวไต้หวัน
วิธีแก้ที่บ้าน ผู้ปกครอง
ความรู้เรื่องไข้เลือดออก ไม่มีความสัมพันธ์กับ
ใช้การรักษาทางเลือก . ช่วงของการรักษา
ใช้อาจเป็นfl ect ขาดคำแนะนำสอดคล้องจากทรัพยากรสารสนเทศ
และอาจจะfl ect พหุวัฒนธรรมในfl uences
( เช่น ศาสนา การตั้งค่า ) .



เราพิจารณาโปรแกรมการศึกษาพบว่าพ่อแม่ชาวไต้หวันได้ค่อนข้างต่ำไข้
รู้คะแนนไม่ได้เข้าใจข้อมูลเกี่ยวกับ
ไข้ และไม่พอใจกับข้อมูลที่ให้ไว้
เราก็พบว่า มีความสัมพันธ์ระหว่าง
ความรู้ผู้ปกครองไข้ ระดับของปัญหา และแนวทางการจัดการไข้วัยเด็ก การค้นพบเหล่านี้
แนะนำระดับของการศึกษาเกี่ยวกับไข้ต่ำ และว่า ปัจจุบันกลยุทธ์ที่ใช้เพื่อให้ความรู้

พ่อแม่เกี่ยวกับการรักษาไม่ได้มีประสิทธิภาพ ดังนั้น มาตรการที่ควรจะถ่ายให้

ความรู้ของผู้ปกครองของไข้ ผู้มีส่วนร่วมในกิจกรรมแสดงความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นของไข้และอาการ

ดังนั้นเอียงให้ยาลดไข้ . ดังนั้น การศึกษา
ไข้ควรเน้นประโยชน์ของไข้ และทราบว่าไข้
ไม่ค่อยได้ผลในความเสียหายที่สมอง ชัก หรือปัญญาอ่อน
เพราะความสามารถของร่างกายตนเอง ควบคุมอุณหภูมิ
และสาเหตุของไข้ อาการของไข้วัยเด็ก
และกระบวนการบริหารของไข้ควรจะครอบคลุม .
ถึงแม้ว่าการค้นพบของเราสอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้าพบ
เกี่ยวกับไข้วัยเด็กและกลัวไข้ผู้ปกครอง " , "
ความแตกต่างมีอยู่จริง โดยเฉพาะในแง่ของ
นิยามของผู้ปกครองของ chilhood ไข้ และในแง่มุมของวัฒนธรรมบ้านเลี้ยง


สถาบันคณะกรรมการพิจารณาจริยธรรมของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติ Cheng Kung
, ไต้หวัน ได้รับการอนุมัติ ในการศึกษานี้ การมีส่วนร่วม
ก็สมัครใจและผู้เข้าร่วมแต่ละที่ให้ความยินยอมก่อนที่จะกรอกแบบสอบถาม

.