Local Government of Thailand Thaila

Local Government of Thailand
Thailand adopted the for 3 themes in this chapter summarizes the characteristics of decentralization to local government of Thailand. Since the reign of the fifth to date. Divided into three stages as follows.
Since the beginning of the reform period. 5 until the change of government in 2475, the state also includes a rule that is most common. Decentralization to regional And distributed to the local authority is still insufficient. In common with the establishment of various provincial ministries have established Bang Muang district has established sanitary Bangkok. Sanitary districts, sanitary districts Management Act was enacted by Rs 127 to support the establishment of sanitation in the area at the ready. Which has established very little Not extend to the whole kingdom.
The second period, from 2475 to 2540 rule change was 65 years, with the evolution of local government. Or more decentralized From its establishment in 2476 the municipal council in 2481 sanitation in 2495 Tambon Administration Organization in 2499, representing a form of local government in the city before. Despite the local council elections. However, the management of sanitation and the Provincial Administration officials and executives from the SAO. From the village, not the elected representatives. The participation of the public can not be fully utilized. In addition, starting with the local government a special format, such as Bangkok, Pattaya City in 2521, when 2518 was later adapted form of organization. Local Government Act to be more appropriate, such as Bangkok, May 2528. Assoc. Ref. Council and Tambon Administration Organization, 2537.
During the three years 2540 - present, as announced in the 2540 Constitution of the Kingdom of Thailand has set the local power distribution to clear up. By the local authority in the administration of an independent person. Executive and local councils were elected. Additional duties on local cultural traditions. More environmental and conservation The law supports the goal of decentralization, such as the local income for 20% of government revenue in the year 2544 and 35% by the year 2549 transfer operations missions that are redundant between central, regional and local. within 4 years of the need to improve the legislation. Local variations To comply with the Constitution Organization and support to the decentralization of local government to take more seriously the concrete under the terms and conditions set forth in the Constitution. And in the Legislative Assembly
 Local Government of Thailand in the early stages as a central power. Local administrators appointed by the majority. Lack of independent fiscal authority imposing such duties. Upon the adoption of the Constitution of the Kingdom of Thailand BE 2540, and has improved the form of local government to the decentralization of budget and finance, taxation and more. And add a new dimension to the local administrative detention by the public. With the proposed name Local regulations And sign the dismissal by the district administration. When the decentralization to local constitutional. Law and the completed successfully. The local authority will have the freedom to manage their increasingly global, it also provides a mechanism to supervise the implementation of the local. Form a tripartite committee in making use of centralized power. Local and regional Equilibrium is more appropriate.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รัฐบาลท้องถิ่นของไทย ไทยนำมาใช้ในสำหรับชุดรูปแบบที่ 3 ในบทนี้สรุปลักษณะของการกระจายอำนาจให้รัฐบาลท้องถิ่นของไทยการแพร่กระจาย นับตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ห้าวันที่ แบ่งเป็นสามขั้นตอนดังนี้ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของการปฏิรูป 5 จนถึงการเปลี่ยนแปลงของรัฐบาล 2475 รัฐมีกฎที่พบมากที่สุดด้วย กระจายอำนาจการแพร่กระจายเพื่อแจกจ่ายให้หน่วยงานท้องถิ่น และภูมิภาคได้ยังไม่เพียงพอ In common with การจัดตั้งทบวงกรมจังหวัดต่าง ๆ ได้สร้างอำเภอบางเมืองได้จัดตั้งสุขาภิบาลกรุงเทพ เขตสุขาภิบาล เขตสุขาภิบาลจัดการตามพระราชบัญญัติที่บัญญัติ โดย 127 เอสเพื่อสนับสนุนการจัดตั้งสุขาภิบาลในพื้นที่ที่พร้อมกัน ซึ่งมีสร้างน้อยมากไม่ถึงอาณาจักรทั้งหมดระยะที่สอง จาก 2475 ถึง 2540 เปลี่ยนแปลงกฎได้ 65 ปี กับวิวัฒนาการของรัฐบาลท้องถิ่น หรือเพิ่มเติมแบบกระจายศูนย์จากก่อตั้งใน 2476 สภาเทศบาลใน 2481 สุขาภิบาลในองค์การบริหารตำบล 2495 ในปี 2499 แสดงรูปแบบของรัฐบาลท้องถิ่นในเมืองก่อน แม้ มีการเลือกตั้งสภาท้องถิ่น อย่างไรก็ตาม การจัดการสุขาภิบาล และเจ้าหน้าที่อบจ. และผู้บริหารจากเสา จากหมู่บ้าน ไม่ได้รับเลือกแทน มีส่วนร่วมของประชาชนสามารถไม่สามารถเกิดประโยชน์ เริ่มต้นกับรัฐบาลท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ เช่นกรุงเทพมหานคร เมืองพัทยา 2521 เมื่อ 2518 ได้ภายหลังดัดแปลงรูปแบบขององค์กร พระราชบัญญัติรัฐบาลท้องถิ่นให้มากขึ้นที่เหมาะสม เช่นกรุงเทพมหานคร พฤษภาคม 2528 รศอ้างอิงสภาและองค์การบริหารตำบล ๒๕๓๗ในระหว่างสามปี 2540 - ปัจจุบัน ตามประกาศในรัฐธรรมนูญของราชอาณาจักรไทย 2540 ที่มีตั้งกระจายอำนาจท้องถิ่นเพื่อล้าง โดยหน่วยงานท้องถิ่นในการบริหารงานของบุคคลเป็นอิสระ สภาท้องถิ่น และผู้บริหารได้รับเลือก หน้าที่เพิ่มเติมในวัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น สิ่งแวดล้อมมากขึ้น และกฎหมายอนุรักษ์สนับสนุนเป้าหมายของการกระจายอำนาจการแพร่กระจาย เช่นรายได้ท้องถิ่น 20% ของรายได้รัฐบาลในปี 2544 และ 35% ตามภารกิจการดำเนินงานถ่ายโอนปี ๒๕๔๙ ที่ซ้ำซ้อนระหว่างกลาง ภูมิภาค และท้องถิ่น ภายใน 4 ปีต้องปรับปรุงกฎหมายที่ รูปแบบภายในให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญองค์กร และสนับสนุนการกระจายอำนาจของรัฐบาลท้องถิ่นจะใช้คอนกรีตภายใต้ข้อกำหนดและเงื่อนไขเพิ่มเติมอย่างจริงจังการแพร่กระจายกำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ และ ในสภา ท้องถิ่นรัฐบาลไทยในระยะเริ่มต้นเป็นอำนาจศูนย์กลาง ผู้ดูแลท้องถิ่นแต่งตั้ง โดยส่วนใหญ่ ไม่มีอำนาจทางการเงินอิสระที่สง่างามหน้าที่ดังกล่าว เมื่อมีการยอมรับของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 2540 และได้ปรับปรุงรูปแบบของรัฐบาลท้องถิ่นกับการกระจายอำนาจการแพร่กระจายของงบประมาณ และการเงิน ภาษี และอื่น ๆ และเพิ่มมิติใหม่ให้กักกันผู้ดูแลท้องถิ่นโดยประชาชน ด้วยการนำเสนอข้อบังคับท้องถิ่นชื่อ และเซ็นชื่อที่ถูกไล่โดยอำเภอ เมื่อกระจายอำนาจการแพร่กระจายการรัฐธรรมนูญที่ท้องถิ่น กฎหมายและที่เสร็จสมบูรณ์เรียบร้อย หน่วยงานท้องถิ่นจะมีอิสระในการจัดการของสากลมากขึ้น มีกลไกการกำกับดูแลการดำเนินงานของท้องถิ่น แบบ tripartite คณะกรรมการในการทำใช้อำนาจส่วนกลาง สมดุล และเหมาะสมมากขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รัฐบาลท้องถิ่นแห่งประเทศไทย
ประเทศไทยนำมาใช้สำหรับ 3 รูปแบบในบทนี้สรุปลักษณะของการกระจายอำนาจให้กับรัฐบาลท้องถิ่นแห่งประเทศไทย ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ห้าวันที่ แบ่งออกเป็นสามขั้นตอนดังต่อไปนี้.
ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของระยะเวลาการปฏิรูป 5 จนถึงการเปลี่ยนแปลงของรัฐบาลใน 2475 ที่รัฐนี้ยังรวมถึงการปกครองที่เป็นปกติมากที่สุด กระจายอำนาจให้แก่ภูมิภาคและแจกจ่ายให้กับผู้มีอำนาจในท้องถิ่นยังคงไม่เพียงพอ ในการร่วมกันกับสถานประกอบการของกระทรวงต่างจังหวัดต่าง ๆ มีการจัดตั้งอำเภอบางม่วงได้จัดตั้งสุขาภิบาลกรุงเทพฯ ย่านสุขาภิบาลสุขาภิบาลหัวเมืองพระราชบัญญัติการบริหารจัดการที่ถูกตราขึ้นโดยอาร์เอส 127 ที่จะสนับสนุนการจัดตั้งสุขาภิบาลในพื้นที่ที่พร้อม ซึ่งได้จัดตั้งขึ้นน้อยมากไม่ได้ขยายไปทั่วราชอาณาจักร.
ช่วงที่สอง, 2475-2540 กฎการเปลี่ยนแปลง 65 ปีกับวิวัฒนาการของรัฐบาลท้องถิ่น หรือการกระจายอำนาจมากขึ้นจากการก่อตั้งในปี 2476 สภาเทศบาลใน 2481 สุขาภิบาลใน 2495 องค์การบริหารส่วนตำบลใน 2499 คิดเป็นรูปแบบของรัฐบาลท้องถิ่นในเมืองก่อน แม้จะมีการเลือกตั้งสภาท้องถิ่น อย่างไรก็ตามการบริหารจัดการของการสุขาภิบาลและเจ้าหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดและผู้บริหารอบต จากหมู่บ้านที่ไม่ได้รับการเลือกตั้งเป็นผู้แทน การมีส่วนร่วมของประชาชนที่ไม่สามารถใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ นอกจากนี้เริ่มต้นด้วยการปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษเช่นกรุงเทพฯพัทยาซิตี้ใน 2521 เมื่อ 2518 ต่อมาถูกดัดแปลงรูปแบบขององค์กร พระราชบัญญัติรัฐบาลท้องถิ่นให้มีความเหมาะสมมากขึ้นเช่นกรุงเทพฯ, พฤษภาคม 2528 รศ อ้าง และสภาองค์การบริหารส่วนตำบล, 2537.
ในช่วงสามปี 2540 - ปัจจุบันเป็นประกาศใน 2540 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยได้มีการกำหนดการกระจายอำนาจท้องถิ่นให้ชัดเจนขึ้น โดยมีอำนาจในท้องถิ่นในการบริหารงานบุคคลที่เป็นอิสระ คณะกรรมการบริหารและท้องถิ่นได้รับการเลือกตั้ง หน้าที่เพิ่มเติมเกี่ยวกับวัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น เพิ่มเติมด้านสิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์กฎหมายสนับสนุนเป้าหมายของการกระจายอำนาจดังกล่าวเป็นรายได้ในท้องถิ่นเป็น 20% ของรายได้ของรัฐบาลในปี 2544 และ 35% ในปี 2549 การถ่ายโอนภารกิจการดำเนินงานที่มีความซ้ำซ้อนระหว่างส่วนกลางภูมิภาคและระดับท้องถิ่น ภายใน 4 ปีของความจำเป็นในการปรับปรุงกฎหมาย รูปแบบท้องถิ่นเพื่อให้สอดคล้องกับองค์การรัฐธรรมนูญและการสนับสนุนการกระจายอำนาจของรัฐบาลท้องถิ่นที่จะใช้อย่างจริงจังมากขึ้นเป็นรูปธรรมภายใต้ข้อกำหนดและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ และในสภานิติบัญญัติ
 รัฐบาลท้องถิ่นของประเทศไทยในช่วงแรกเป็นอำนาจกลาง ผู้บริหารท้องถิ่นได้รับการแต่งตั้งโดยส่วนใหญ่ ขาดของผู้มีอำนาจทางการคลังที่เป็นอิสระทำหน้าที่จัดเก็บภาษีดังกล่าว เมื่อยอมรับของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และได้มีการปรับปรุงรูปแบบของรัฐบาลท้องถิ่นเพื่อการกระจายอำนาจของงบประมาณและการเงิน, การจัดเก็บภาษีและอื่น ๆ และเพิ่มมิติใหม่ให้กับการคุมขังปกครองส่วนท้องถิ่นโดยสาธารณชน ที่มีชื่อเสนอกฎระเบียบท้องถิ่นและเข้าสู่ระบบถอดถอนโดยผู้บริหารท้องถิ่น เมื่อการกระจายอำนาจไปยังท้องถิ่นตามรัฐธรรมนูญ กฎหมายและดำเนินการให้เรียบร้อย มีอำนาจในท้องถิ่นจะมีอิสระในการจัดการเพิ่มขึ้นทั่วโลกของพวกเขาก็ยังมีกลไกในการกำกับดูแลการดำเนินงานของท้องถิ่น รูปแบบคณะกรรมการไตรภาคีในการทำให้การใช้อำนาจจากส่วนกลาง ท้องถิ่นและภูมิภาคสมดุลมีความเหมาะสมมากขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การปกครองท้องถิ่นของประเทศไทย
ประเทศไทยประกาศใช้ 3 หัวข้อในบทนี้ได้สรุปลักษณะของการกระจายอำนาจสู่การปกครองส่วนท้องถิ่นไทย ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ถึงวันที่ แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน ดังนี้ .
ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของยุคปฏิรูป 5 จนถึงการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี 2475 สภาพยังรวมถึงกฎที่พบบ่อยที่สุดการกระจายอำนาจสู่ภูมิภาค และแจกจ่ายให้กับหน่วยงานท้องถิ่นยังคงไม่เพียงพอ เหมือนกันกับการจัดตั้งกระทรวงการต่าง ๆได้สร้างบาง อำเภอเมือง ได้จัดตั้งสุขาภิบาลกรุงเทพฯ สุขาภิบาล , พระราชบัญญัติจัดการสุขาภิบาลถูกบัญญัติขึ้นโดยร.ศ. 127 เพื่อสนับสนุนการจัดตั้งสุขาภิบาลในพื้นที่ที่พร้อมซึ่งได้สร้างน้อยมากไม่ขยายไปทั่วราชอาณาจักร
ช่วงที่สอง จากการเปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475 ถึง 2540 เป็น 65 ปี กับวิวัฒนาการของรัฐบาลท้องถิ่น หรือมากกว่ากระจายจากการก่อตั้งใน พ.ศ. 2476 โดยสภาเทศบาลและสุขาภิบาลใน 2481 ในองค์การบริหารส่วนตำบลใน 2499 , คิดรูปแบบของรัฐบาลท้องถิ่นในเมืองก่อนแม้คณะกรรมการการเลือกตั้งท้องถิ่น อย่างไรก็ตาม การจัดการสุขาภิบาล และองค์การบริหารส่วนจังหวัด ข้าราชการ และผู้บริหารจาก อบต. จากหมู่บ้านที่ไม่เลือกผู้แทน การมีส่วนร่วมของประชาชนไม่สามารถใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ . นอกจากนี้ การเริ่มต้นกับการปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ เช่น กรุงเทพมหานคร เมืองพัทยา พ.ศ. 2521 ,เมื่อ 2518 ต่อมาดัดแปลงรูปแบบขององค์กร ท้องถิ่นรัฐบาลพระราชบัญญัติ จะเหมาะสมกว่า เช่น กรุงเทพฯ พฤษภาคม 2528 . รศ กรรมการสภา และองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 .
ในระหว่างสามปี 2540 - ปัจจุบัน ตามที่ประกาศในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 ได้กำหนดจำหน่ายไฟฟ้าท้องถิ่นให้ชัดเจนขึ้นโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการบริหารงานบุคคลอิสระ ผู้บริหารท้องถิ่น และสภาก็เลือก หน้าที่เพิ่มเติมเกี่ยวกับประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่น เพิ่มเติมและอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมกฎหมายที่สนับสนุนเป้าหมายของการกระจายอำนาจเช่นรายได้ท้องถิ่น 20 % ของรายได้รัฐบาลในปี พ.ศ. 2544 และ 35 % โดยในปี 2549 การโอนภารกิจที่ซ้ำซ้อนระหว่างส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และท้องถิ่น ภายใน 4 ปี ต้องปรับปรุงกฎหมายท้องถิ่นการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญ องค์กร และสนับสนุนการกระจายอำนาจการปกครองท้องถิ่นให้จริงจังมากขึ้น คอนกรีตภายใต้ข้อตกลงและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ และในสภานิติบัญญัติ
ไหมท้องถิ่น รัฐบาล ใน ระยะ แรก เป็น อำนาจส่วนกลาง ผู้บริหารท้องถิ่นแต่งตั้งโดยส่วนใหญ่ขาดอิสระทางการเงินอำนาจสง่างามเช่นงาน การยอมรับของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 และได้มีการปรับปรุงรูปแบบของรัฐบาลท้องถิ่นการกระจายอำนาจ งบประมาณและการเงิน ภาษีอากร และอื่นๆ และเพิ่มมิติใหม่ให้กับการปกครองส่วนท้องถิ่นโดยประชาชนด้วยการเสนอชื่อท้องถิ่น กฎระเบียบ และสัญญาณการเลิกจ้าง โดยการบริหารงานของตำบล เมื่อมีการกระจายอำนาจให้ท้องถิ่นตามรัฐธรรมนูญ กฎหมายและเสร็จเรียบร้อยแล้ว องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะมีอิสระในการจัดการของพวกเขาทั่วโลกยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมีกลไกการกำกับดูแลการดำเนินงานของท้องถิ่นรูปแบบคณะกรรมการไตรภาคี ในการใช้เป็นศูนย์กลางอำนาจ ประเทศและภูมิภาคเป็นสมดุลที่เหมาะสมมากกว่า