In 1880 a Bavarian priest created a

In 1880 a Bavarian priest created a language that he hoped the whole world could use. He mixed words from French, German and English and gave his creation the name Volapük, which didn’t do it any favors. Worse, Volapük was hard to use, sprinkled with odd sounds and case endings like Latin.

It made a splash for a few years but was soon pushed aside by another invented language, Esperanto, which had a lyrical name and was much easier to master. A game learner could pick up its rules of usage in an afternoon.

But it didn’t matter. By the time Esperanto got out of the gate, another language was already emerging as an international medium: English. Two thousand years ago, English was the unwritten tongue of Iron Age tribes in Denmark. A thousand years after that, it was living in the shadow of French-speaking overlords on a dampish little island. No one then living could have dreamed that English would be spoken today, to some degree, by almost two billion people, on its way to being spoken by every third person on the planet.

Science fiction often presents us with whole planets that speak a single language, but that fantasy seems more menacing here in real life on this planet we call home—that is, in a world where some worry that English might eradicate every other language. That humans can express themselves in several thousand languages is a delight in countless ways; few would welcome the loss of this variety.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในปี 1880 พระบาวาเรียสร้างภาษาที่เขาหวังว่า โลกทั้งโลกสามารถใช้ เขาผสมคำจากภาษาฝรั่งเศส เยอรมัน และอังกฤษ และให้เขาสร้างชื่อภาษาโวลาปุก ซึ่งไม่ได้ทำของชำร่วยใด ๆ เลว ภาษาโวลาปุกเป็นยากที่จะใช้ โรย ด้วยเสียงและ endings กรณีเช่นติมันทำสาดกี่ปี แต่ถูกผลักกัน โดยภาษาอื่นคิด ภาษาโลก ที่มีชื่อน้อยจอม และง่ายมากที่จะ เร็ว ๆ นี้หลักการ ผู้เรียนจะเกมสามารถรับกฎระเบียบในการใช้งานในช่วงบ่ายแต่มันไม่ได้เรื่อง โดยภาษาโลกได้ออกจากประตูเวลา ภาษาอื่นถูกแล้วเกิดขึ้นใหม่เป็นตัวสื่อระหว่างประเทศ: ภาษาอังกฤษ สองปี ภาษาอังกฤษถูกลิ้นลักษณ์ของชนเผ่ายุคเหล็กในประเทศเดนมาร์ก พันปีหลังจากนั้น มันมีอยู่ในเงาของ overlords พูดภาษาฝรั่งเศสบนเกาะเล็ก ๆ dampish ไม่มีใครอาศัยอยู่แล้ว อาจมีฝันจะเป็นภาษาอังกฤษวันนี้ ระดับหนึ่ง โดยเกือบสองล้านคน ไปยังถูกพูดโดยทุกคนที่สามในโลกนิยายวิทยาศาสตร์มักจะนำเสนอเรา มีดาวเคราะห์ทั้งหมดที่พูดภาษาเดียว แต่จินตนาการที่ดูเหมือนว่ายิ่ง menacing นี่ในชีวิตจริงในโลกนี้เราเรียกว่าบ้าน — คือ ในโลกที่บางคนกังวลว่าอังกฤษอาจกำจัดทุกภาษาได้ ที่มนุษย์สามารถแสดงตัวเองในหลายพันภาษาเป็นความสุขในรูปแบบนับไม่ถ้วน ไม่กี่จะต้อนรับการสูญเสียของความหลากหลายนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในปี 1880 พระบาวาเรียสร้างภาษาว่าเขาหวังว่าโลกทั้งโลกสามารถใช้ เขาผสมคำจากภาษาฝรั่งเศสภาษาเยอรมันและภาษาอังกฤษและให้การสร้างของเขาชื่อVolapükซึ่งไม่ได้ทำมันโปรดปรานใด ๆ ที่เลวร้ายยิ่งVolapükเป็นเรื่องยากที่จะใช้โรยด้วยเสียงแปลกและกรณีที่ตอนจบเหมือนละติน. มันทำสาดไม่กี่ปี แต่ไม่ช้าก็ถูกผลักกันอีกภาษาคิดค้นภาษาซึ่งมีชื่อและเป็นโคลงสั้น ๆ ง่ายมากที่จะโท เกมผู้เรียนสามารถรับกฎของการใช้งานในช่วงบ่าย. แต่มันไม่สำคัญ ตามเวลาที่ภาษาได้ออกจากประตูภาษาอื่นได้แล้วที่เกิดขึ้นใหม่เป็นสื่อต่างประเทศ: อังกฤษ สองพันกว่าปีที่ผ่านมาเป็นภาษาอังกฤษลิ้นไม่ได้เขียนไว้ของชนเผ่ายุคเหล็กในเดนมาร์ก พันปีหลังจากนั้นก็ยังมีชีวิตอยู่ในร่มเงาของเจ้านายที่พูดภาษาฝรั่งเศสบนเกาะเล็ก ๆ หมาด ๆ ไม่มีใครอาศัยอยู่อาจจะมีความฝันที่จะได้รับการพูดภาษาอังกฤษในวันนี้ในระดับหนึ่งโดยเกือบสองพันล้านคนในทางที่จะถูกพูดโดยทุกคนที่สามบนดาวเคราะห์. นิยายวิทยาศาสตร์มักจะนำเสนอให้เรามีดาวเคราะห์ทั้งที่พูดเดียว ภาษา แต่จินตนาการที่ดูเหมือนว่าจะเป็นอันตรายมากขึ้นที่นี่ในชีวิตจริงบนโลกใบนี้เราเรียกว่าบ้านที่มีในโลกที่บางส่วนกังวลว่าภาษาอังกฤษอาจจะกำจัดทุกภาษาอื่น ๆ ว่ามนุษย์สามารถแสดงออกในภาษาหลายพันเป็นความสุขในรูปแบบนับไม่ถ้วน; ไม่กี่จะต้อนรับการสูญเสียความหลากหลายนี้