Asthma is a chronic airway disease

Asthma is a chronic airway disease that affects all ages, but does this definition also include the
elderly? Traditionally, asthma has been considered a disease of younger age, but epidemiological
studies and clinical experience support the concept that asthma is as prevalent in older age as it
is in the young. With the ever-increasing elderly population worldwide, the detection and proper
management of the disease in old age may have a great impact from the public health perspective.
Whether asthma in the elderly maintains the same characteristics as in young populations is an
interesting matter. The diagnostic process in older individuals with suspected asthma follows the
same steps, namely a detailed history supported by clinical examination and laboratory investigations;
however, it should be recognised that elderly patients may partially lose reversibility of
airway obstruction. The correct interpretation of spirometric curves in the elderly should take into
account the physiological changes in the respiratory system. Several factors contribute to delaying
the diagnosis of asthma in the elderly, including the age-related impairment in perception of
breathlessness. The management of asthma in advanced age is complicated by the comorbidities
and polypharmacotherapy, which advocate for a comprehensive approach with a multidimensional
assessment. It should be emphasised that older age frequently represents an exclusion
criterion for eligibility in clinical trials, and current asthma medications have rarely been tested
in elderly asthmatics. Ageing is associated with pharmacokinetic changes of the medications.
As a consequence, absorption, distribution, metabolism and excretion of antiasthmatic medications
can be variably affected. Similarly, drug-to-drug interactions may reduce the effectiveness
of inhaled medications and increase the risk of side-effects. For this reason, we propose the term
“geriatric asthma” be preferred to the more generic “asthma in the elderly”.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โรคหอบหืดเป็นโรคเรื้อรังทางเดินหายใจที่มีผลกับทุกเพศทุกวัย แต่ไม่นิยามนี้ยังรวมถึงการผู้สูงอายุ ประเพณี โรคหอบหืดได้รับการพิจารณาโรคระบาดวิทยา แต่ อายุน้อยการศึกษาและประสบการณ์ทางคลินิกที่สนับสนุนแนวคิดเป็นที่แพร่หลายในยุคเก่าเป็นโรคหอบหืดในหนุ่มสาวนั้น เพิ่มมากขึ้นผู้สูงอายุประชากรทั่วโลก การตรวจสอบ และเหมาะสมการจัดการโรคในวัยชราอาจมีผลกระทบมากจากมุมมองสาธารณสุขว่าโรคหืดในผู้สูงอายุรักษาลักษณะเดียวกันเช่นประชากรหนุ่มสาวคือการเรื่องน่าสนใจ ขั้นตอนการวินิจฉัยในอายุมากกว่าด้วยสงสัยว่าโรคหอบหืดขั้นตอนเดียว คือประวัติโดยละเอียดโดยตรวจทางคลินิกและห้องปฏิบัติการตรวจสอบอย่างไรก็ตาม มันควรจะรับรู้ว่า ผู้ป่วยสูงอายุอาจสูญเสีย reversibility ของบางส่วนทางเดินหายใจอุดตัน การตีความถูกต้องของเส้นโค้ง spirometric ในผู้สูงอายุควรคำนึงถึงบัญชีการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาในระบบทางเดินหายใจ หลายปัจจัยชะลอการวินิจฉัยของโรคหืดในผู้สูงอายุ รวมทั้งการด้อยค่าที่เกี่ยวข้องกับอายุในการรับรู้ความไม่หายใจ การจัดการโรคหอบหืดในอายุขั้นสูงมีความซับซ้อน โดยที่โรคประจำตัวและ polypharmacotherapy ซึ่งสนับสนุนวิธีการครอบคลุมในหลายมิติด้วยการตรวจประเมิน ควรเน้นว่า ยุคเก่ามักแสดงถึงการแยกเกณฑ์สำหรับสิทธิ์ในการทดลองทางคลินิก และยาโรคหอบหืดในปัจจุบันที่ไม่ค่อยได้รับการทดสอบในโรคหอบหืดส่วนผู้สูงอายุ อายุเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางเภสัชจลนศาสตร์ของยาเป็นผล การดูดซึม การกระจาย เผาผลาญ และขับถ่ายของยา antiasthmaticสามารถได้รับผลกระทบมีเมฆ ในทำนองเดียวกัน ปฏิกิริยาระหว่างยายาอาจลดประสิทธิภาพยาดมและเพิ่มความเสี่ยงของผลข้างเคียง ด้วยเหตุนี้ เรานำเสนอคำ"ผู้สูงอายุโรคหอบหืด" เป็นที่ต้องการทั่ว "โรคหืดในผู้สูงอายุ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โรคหืดเป็นโรคทางเดินหายใจเรื้อรังที่มีผลต่อทุกเพศทุกวัย แต่ไม่คำนิยามนี้ยังรวมถึง
ผู้สูงอายุ? ตามเนื้อผ้าโรคหอบหืดได้รับการพิจารณาเป็นโรคของอายุน้อย แต่ทางระบาดวิทยา
การศึกษาและประสบการณ์ทางคลินิกสนับสนุนแนวคิดที่ว่าโรคหอบหืดเป็นที่แพร่หลายในอายุกว่าในขณะที่มัน
อยู่ในวัยหนุ่มสาว ที่มีเพิ่มมากขึ้นผู้สูงอายุของประชากรทั่วโลก, การตรวจสอบและเหมาะสม
การจัดการของโรคในวัยชราอาจมีผลกระทบมากจากมุมมองของสุขภาพของประชาชน.
ไม่ว่าจะเป็นโรคหอบหืดในผู้สูงอายุรักษาลักษณะเช่นเดียวกับในประชากรหนุ่มสาวเป็น
เรื่องที่น่าสนใจ ขั้นตอนการวินิจฉัยในผู้ที่มีอายุมากกว่าที่มีโรคหอบหืดที่ต้องสงสัยว่าเป็นไปตาม
ขั้นตอนเดียวกันคือรายละเอียดประวัติรับการสนับสนุนจากทางคลินิกและการตรวจสอบในห้องปฏิบัติการสืบสวน;
แต่ก็ควรได้รับการยอมรับว่าผู้ป่วยผู้สูงอายุบางส่วนอาจสูญเสีย reversibility ของ
ทางเดินหายใจอุดตัน ในความหมายที่ถูกต้องของเส้นโค้งสมรรถภาพในผู้สูงอายุควรคำนึง
บัญชีการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาในระบบทางเดินหายใจ มีหลายปัจจัยที่นำไปสู่การล่าช้าใน
การวินิจฉัยของโรคหอบหืดในผู้สูงอายุรวมทั้งการด้อยค่าที่เกี่ยวข้องกับอายุในการรับรู้ของ
หอบ การจัดการของโรคหอบหืดในอายุขั้นสูงที่มีความซับซ้อนโดยการป่วย
และ polypharmacotherapy ซึ่งสนับสนุนให้วิธีการที่ครอบคลุมหลายมิติที่มี
การประเมิน มันควรจะเน้นที่อายุแก่กว่าบ่อยครั้งแสดงให้เห็นถึงการยกเว้น
เกณฑ์สำหรับการมีสิทธิ์ในการทดลองทางคลินิกและยารักษาโรคหอบหืดในปัจจุบันไม่ค่อยได้รับการทดสอบ
ในผู้ป่วยโรคหอบหืดผู้สูงอายุ เอจจิ้งมีความเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางเภสัชจลนศาสตร์ของยา.
เป็นผลให้การดูดซึมการกระจายการเผาผลาญอาหารและการขับถ่ายของยารักษาโรคหืด
ได้รับผลกระทบแตก ในทำนองเดียวกันปฏิกิริยาระหว่างยากับการยาเสพติดอาจลดประสิทธิภาพ
ของยาสูดดมและเพิ่มความเสี่ยงของด้านผลกระทบ ด้วยเหตุนี้เราจึงนำเสนอคำว่า
"โรคหอบหืดผู้สูงอายุ" เป็นที่ต้องการไปยังทั่วไปมากขึ้น "โรคหอบหืดในผู้สูงอายุ"