The Merkel method, developed in the

The Merkel method, developed in the 1920s, relies on several critical assumptions to reduce the solution to a simple manual iteration.
These assumptions are:
The resistance for heat transfer in the water film is negligible,
The effect of water loss by evaporation on energy balance or air process state is neglected,
The specific heat of air-stream mixture at constant pressure is same as that of the dry air, and
The ratio of hconv/hdiff (Lewis factor) for humid air is unity.
Merkel combined equations for heat and water vapor transfer into a single equation similar as

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธี Merkel, การพัฒนาในปี ค.ศ. 1920, ขึ้นอยู่กับสมมติฐานที่สำคัญหลายอย่างเพื่อลดวิธีการแก้ซ้ำคู่มือง่ายๆ.
สมมติฐานเหล่านี้คือ: ต้านทานสำหรับการถ่ายโอนความร้อนในภาพยนตร์เรื่องน้ำเป็นเล็กน้อยผลกระทบจากการสูญเสียน้ำจากการระเหยในสมดุลของพลังงานหรือรัฐกระบวนการอากาศจะละเลยความร้อนที่เฉพาะเจาะจงของอากาศผสมกระแสที่ความดันคงเป็นเช่นเดียวกับที่อากาศแห้งและอัตราส่วนของhconv / hdiff (ปัจจัยลูอิส) สำหรับอากาศชื้นเป็นความสามัคคี. Merkel รวมสมการสำหรับความร้อนและ โอนไอน้ำเข้าไปในสมการเดียวที่คล้ายกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิธีเจล พัฒนาในช่วงปี ค.ศ. 1920 , อาศัยสมมติฐานหลายอย่างเพื่อลดสารละลาย iteration คู่มือการใช้งานง่าย

สมมติฐานเหล่านี้มีความต้านทานการถ่ายเทความร้อนในฟิล์มของน้ำเล็กน้อย
ผลของการสูญเสียน้ำจากการระเหยต่อสมดุลของพลังงาน หรืออากาศกระบวนการ
รัฐละเลยความร้อนของการผสมเฉพาะของกระแสอากาศที่ความดันคงที่เป็นเช่นเดียวกับที่ของอากาศแห้ง และอัตราส่วนของ hconv
/ hdiff ( ลูอิส factor ) สำหรับอากาศชื้น คือความสามัคคี
Merkel รวมสมการความร้อนไอน้ำโอนลงในสมการเดียวคล้าย
และน้ำ