Much of the discussion about the co

Much of the discussion about the conventionality of simultaneity makes use of a formulation given by Hans Reichenbach (1928). Jammer (Chapter 9) discusses this fully; I shall summarize the ideas here. Reichenbach, like Einstein (1905), considers a light ray that leaves location A fixed in some inertial frame at a time that he calls t1, is reflected at location B, and returns to A at t3; t2 is the time that a definition of simultaneity in the given frame will assign to the time of reflection. He takes light to be the fastest possible signal, and argues that any event at A that is later than t1 and earlier than t3 could be taken to be simultaneous with the arrival of the light at B, and so he takes the range of possibilities for t2 to be given by t2 ¼ t1+e(t3–t1), where 0oeo1. Standard simultaneity (Einstein’s choice) corresponds to e ¼ 1/2.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มากการสนทนาเกี่ยวกับการ conventionality ของความพร้อมกันทำให้ใช้กำหนดที่กำหนด โดยฮานส์ Reichenbach (1928) Jammer (บทที่ 9) กล่าวถึงนี้เต็ม ผมจะสรุปความคิดนี่ แสงที่ออกจากตำแหน่ง A fixed เฟรม inertial บางครั้งว่า เขาเรียก t1, reflected ที่ตำแหน่ง B และกลับไปที่ A ที่ t3 พิจารณา Reichenbach เช่นไอน์สไตน์ (1905), t2 เป็นเวลาที่ definition ของความพร้อมกันในกรอบที่กำหนดจะกำหนดเวลาของ reflection เขาใช้ไฟให้ สัญญาณได้เร็วที่สุด และจนว่า เหตุการณ์ใด ๆ ที่ที่หลัง t1 และก่อนหน้า กว่า t3 อาจนำมาให้พร้อมกับการมาถึงของแสงที่บี และดัง นั้นเขาใช้เวลาช่วงการ t2 จะถูกกำหนด โดย t2 ¼ t1+e(t3–t1) ที่ 0oeo1 มาตรฐานสัมพันธ์ (ทางเลือกของไอน์สไตน์) สอดคล้องกับอี¼ 1/2

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มากของการอภิปรายเกี่ยวกับประเพณีนิยมของพร้อมกันทำให้การใช้สูตรที่กำหนดโดยฮันส์บาค (ที่ 1928) Jammer (บทที่ 9) กล่าวถึงนี้อย่างเต็มที่ ฉันจะสรุปความคิดที่นี่ บาเช่นไอน์สไต (1905) พิจารณารังสีแสงที่ใบตำแหน่งสาย xed ในบางกรอบเฉื่อยในเวลานั้นเขาเรียก t1 เป็นอีกชั้น ected ที่ตำแหน่ง B และจะส่งกลับไปที่ t3; t2 เป็นเวลาที่ nition สายของพร้อมกันอยู่ในกรอบที่กำหนดจะกำหนดเวลาของอีกชั้น ection ที่ เขาใช้แสงเป็นสัญญาณได้เร็วที่สุดและระบุว่าเหตุการณ์ที่ใด ๆ ที่เกิน t1 และก่อนหน้านี้กว่า t3 อาจจะนำไปเป็นพร้อมกันกับการมาถึงของแสงที่ B และเพื่อให้เขาใช้เวลาช่วงของความเป็นไปได้สำหรับ t2 ที่จะได้รับโดย t1 t2 ¼ + E (t3-t1) ซึ่ง 0oeo1 พร้อมกันมาตรฐาน (ทางเลือกของ Einstein) สอดคล้องกับ e ¼ 1/2

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มากของการสนทนาเกี่ยวกับกลุ่มตลาดร่วมอเมริกาใต้ตอนล่างของพร้อมกันให้ใช้สูตรให้โดยฮานส์ ไรเคนบาค ( 2471 ) Jammer ( บทที่ 9 ) กล่าวถึงนี้ให้เต็มที่ ผมจะสรุปข้อคิดเห็นที่นี่เลย ไรเคนบาค เหมือนไอน์สไตน์ ( 1905 ) , พิจารณาแสงรังสีที่ออกจากสถานที่จึง xed ในกรอบเฉื่อย ในเวลาที่เขาเรียก T1 , เป็นflประมวล ที่ตำแหน่ง B , และกลับมาที่ T3 ;T2 คือเวลาที่ เดอ จึง nition ของพร้อมกันในกรอบจะได้รับมอบหมายให้เวลาอีกfl ection . เขาใช้แสงเป็นสัญญาณที่เร็วที่สุดที่เป็นไปได้ และแย้งว่า เหตุการณ์ใด ๆในที่ช้ากว่า T1 และ T3 ได้เร็วกว่าจะพร้อมกันกับการมาถึงของแสงที่ B , และเพื่อให้เขาใช้เวลาช่วงของความเป็นไปได้สำหรับ T2 ได้รับโดย¼ T1 T2 E ( T3 ) T1 ) ที่ 0oeo1 .พร้อมกันมาตรฐาน ( Einstein เลือก ) สอดคล้องกับ E ¼ 1 / 2