- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
AbstractThe systems development lif
Abstract
The systems development life cycle (SDLC), while undergoing numerous changes to its name and related components over the years, has remained a steadfast and reliable approach to software development. Although there is some debate as to the appropriate number of steps, and the naming conventions thereof, nonetheless it is a tried-and-true methodology that has withstood the test of time. This paper discusses the application of the SDLC in a 21st century health care environment. Specifically, it was utilized for the procurement of a software package designed particularly for the Home Health component of a regional hospital care facility. We found that the methodology is still as useful today as it ever was. By following the stages of the SDLC, an effective software product was identified, selected, and implemented in a real-world environment. Lessons learned from the project, and implications for practice, research, and pedagogy, are offered. Insights from this study can be applied as a pedagogical tool in a variety of classroom environments and curricula including, but not limited to, the systems analysis and design course as well as the core information systems (IS) class. It can also be used as a case study in an upper-division or graduate course describing the implementation of the SDLC in practice.
INTRODUCTION
The systems development life cycle, in its variant forms, remains one of the oldest and yet still widely used methods of software development and acquisition methods in the information technology (IT) arena. While it has evolved over the years in response to ever-changing scenarios and paradigm shifts pertaining to the building or acquiring of software, its central tenants are as applicable today as they ever were. Life-cycle stages have gone through iterations of different names and number of steps, but at the core the SDLC is resilient in its tried-and-true deployment in business, industry, and government. In fact, the SDLC has been called one of the two dominant systems development methodologies today, along with prototyping (Piccoli, 2012). Thus, learning about the SDLC remains important to the students of today as well as tomorrow.
This paper describes the use of the SDLC in a real-world heath care setting involving a principle component of a regional hospital care facility. The paper can be used as a pedagogical tool in a systems analysis and design course, or in an upper-division or graduate course as a case study of the implementation of the SDLC in practice. First, a review of the SDLC is provided, followed by a description of the case study environment. Next, the application of the methodology is described in detail. Following, inferences and observations from the project are presented, along with lessons learned. Finally, the paper concludes with implications for the three areas of research, practice, and pedagogy, as well as suggestions for future research.
BACKGROUND
The SDLC has been a part of the IT community since the inception of the modern digital computer. A course in Systems Analysis and Design is requisite in most Management Information Systems programs (Topi, Valacich, Wright, Kaiser, Nunamaker, Sipior, and de Vreede, 2010). While such classes offer an overview of many different means of developing or acquiring software (e.g., prototyping, extreme programming, rapid application development (RAD), joint application development (JAD), etc.), at their heart such programs still devote a considerable amount of time to the SDLC, as they should. As this paper will show, following the steps and stages of the methodology is still a valid method of insuring the successful deployment of software. While the SDLC, and systems analysis and design in general, has evolved over the years, at its heart it remains a robust methodology for developing software and systems.
Early treatises of the SDLC promoted the rigorous delineation of necessary steps to follow for any kind of software project. The Waterfall Model (Boehm, 1976) is one of the most well-known forms. In this classic representation, the methodology involves seven sequential steps: 1) System Requirements and Validation; 2) Software Requirements and Validation; 3) Preliminary Design and Validation; 4) Detailed Design and Validation; 5) Code, Debug, Deployment, and Test; 6) Test, Preoperations, Validation Test; and 7) Operations, Maintenance, Revalidation. In the original description of the Boehm-Waterfall software engineering methodology, there is an interactive backstep between each stage. Thus the Boehm-Waterfall is a combination of a sequential methodology with an interactive backstep (Burback, 2004).
Other early works were patterned after the Waterfall Model, with varying numbers of steps and not-markedly-different names for each stage. For example, Gore and Stubbe (1983) advocated a four-step approach consisting of the study phase, the design phase, the development phase, and the operation phase (p. 25). Martin and McClure (1988) described it as a multistep process consisting of five basic sequential phases: analysis, design, code, test, and maintain (p. 18). Another widely used text (Whitten, Bentley, and Ho, 1986) during the 1980s advocated an eight-step method. Beginning with 1) Survey the Situation, it was followed by 2) Study Current System; 3) Determine User Requirements; 4) Evaluate Alternative Solutions; 5) Design New System; 6) Select New Computer Equipment and Software; 7) Construct New System; and 8) Deliver New System.
Almost two decades later, a book by the same set of authors in general (Whitten, Bentley, and Dittman, 2004) also advocated an eight step series of phases, although the names of the stages changed somewhat (albeit not significantly). The methodology proceeded through the steps of Scope definition, Problem analysis, Requirements analysis, Logical design, Decision analysis, Physical design and integration, Construction and testing, and ending with Installation and delivery (p. 89). It is interesting to note that nearly 20 years later, the naming conventions used in the newer text are almost synonymous with those in the older work. The Whitten and Bentley (2008) text, in its present form, still breaks up the process into eight stages. While there is no consensus in the naming (or number) of stages (e.g., many systems analysis and design textbooks advocate their own nomenclature (c.f. Whitten, Bentley, and Barlow (1994), O’Brien (1993), Taggart and Silbey (1986)), McMurtrey (1997) reviewed the various forms of the life cycle in his dissertation work and came up with a generic SDLC involving the phases of Analysis, Design, Coding, Testing, Implementation, and Maintenance.
Even one of the most current and popular systems analysis and design textbooks (Kendall and Kendall, 2011) does not depart from tradition, emphasizing that the SDLC is still primarily comprised of seven phases. Although not immune to criticism, Hoffer, George, and Valacich (2011) believe that the view of systems analysis and design taking place in a cycle continues to be pervasive and true (p. 24). Thus, while the SDLC has evolved over the years under the guise of different combinations of naming conventions and numbers of steps or stages, it remains true to form as a well-tested methodology for software development and acquisition. We now turn our attention to how it was utilized in a present-day health care setting.
Case Study Setting
The present investigation regards the selection of a software package by a medium-size regional hospital for use in the Home Health segment of their organization. The hospital (to be referred to in this monograph by a fictitious name, General Hospital) is located in the central portion of a southern state in the USA, within 30 minutes of the state capital. Its constituents reside in the largest SMSA (standard metropolitan statistical area) in the state and consist of both rural, suburban, and city residents. The 149-bed facility is a state-of-the-art institution, as 91% of their 23 quality measures are better than the national average (“Where to Find Care”, 2010). Services offered include Emergency Department, Hospice, Intensive Care Unit (ICU), Obstetrics, Open Heart Surgery, and Pediatrics. Additional components of General Hospital consist of an Imaging Center, a Rehabilitation Hospital, Four Primary Care Clinics, a Health and Fitness Center (one of the largest in the nation with more than 70,000 square feet and 7,000 members), a Wound Healing Center, regional Therapy Centers, and Home Care (the focal point of this study).
There are more than 120 physicians on the active medical staff, over 1,400 employees and in excess of 100 volunteers (“General Hospital”, 2010). In short, it is representative of many similar patient care facilities around the nation and the world. As such, it provides a rich environment for the investigation of using the SDLC in a 21st century health care institution.
Home Health and Study Overview
Home Health, or Home Care, is the portion of health care that is carried out at the patient’s home or residence. It is a participatory arrangement that eliminates the need for constant trips to the hospital for routine procedures. For example, patients take their own blood pressure (or heart rate, glucose level, etc.) using a device hooked up near their bed at home. The results are transmitted to the hospital (or in this case, the Home Health facility near General Hospital) electronically and are immediately processed, inspected, and monitored by attending staff.
In addition, there is a Lifeline feature available to elderly or other homebound individuals. The unit includes a button worn on a necklace or bracelet that the patient can push should they need assistance (“Home Health”, 2010). Periodically, clinicians (e.g., nurses, physical therapists, etc.) will visit the patient in their home to monitor their progress and perform routine inspections and maintenance on t
The systems development life cycle (SDLC), while undergoing numerous changes to its name and related components over the years, has remained a steadfast and reliable approach to software development. Although there is some debate as to the appropriate number of steps, and the naming conventions thereof, nonetheless it is a tried-and-true methodology that has withstood the test of time. This paper discusses the application of the SDLC in a 21st century health care environment. Specifically, it was utilized for the procurement of a software package designed particularly for the Home Health component of a regional hospital care facility. We found that the methodology is still as useful today as it ever was. By following the stages of the SDLC, an effective software product was identified, selected, and implemented in a real-world environment. Lessons learned from the project, and implications for practice, research, and pedagogy, are offered. Insights from this study can be applied as a pedagogical tool in a variety of classroom environments and curricula including, but not limited to, the systems analysis and design course as well as the core information systems (IS) class. It can also be used as a case study in an upper-division or graduate course describing the implementation of the SDLC in practice.
INTRODUCTION
The systems development life cycle, in its variant forms, remains one of the oldest and yet still widely used methods of software development and acquisition methods in the information technology (IT) arena. While it has evolved over the years in response to ever-changing scenarios and paradigm shifts pertaining to the building or acquiring of software, its central tenants are as applicable today as they ever were. Life-cycle stages have gone through iterations of different names and number of steps, but at the core the SDLC is resilient in its tried-and-true deployment in business, industry, and government. In fact, the SDLC has been called one of the two dominant systems development methodologies today, along with prototyping (Piccoli, 2012). Thus, learning about the SDLC remains important to the students of today as well as tomorrow.
This paper describes the use of the SDLC in a real-world heath care setting involving a principle component of a regional hospital care facility. The paper can be used as a pedagogical tool in a systems analysis and design course, or in an upper-division or graduate course as a case study of the implementation of the SDLC in practice. First, a review of the SDLC is provided, followed by a description of the case study environment. Next, the application of the methodology is described in detail. Following, inferences and observations from the project are presented, along with lessons learned. Finally, the paper concludes with implications for the three areas of research, practice, and pedagogy, as well as suggestions for future research.
BACKGROUND
The SDLC has been a part of the IT community since the inception of the modern digital computer. A course in Systems Analysis and Design is requisite in most Management Information Systems programs (Topi, Valacich, Wright, Kaiser, Nunamaker, Sipior, and de Vreede, 2010). While such classes offer an overview of many different means of developing or acquiring software (e.g., prototyping, extreme programming, rapid application development (RAD), joint application development (JAD), etc.), at their heart such programs still devote a considerable amount of time to the SDLC, as they should. As this paper will show, following the steps and stages of the methodology is still a valid method of insuring the successful deployment of software. While the SDLC, and systems analysis and design in general, has evolved over the years, at its heart it remains a robust methodology for developing software and systems.
Early treatises of the SDLC promoted the rigorous delineation of necessary steps to follow for any kind of software project. The Waterfall Model (Boehm, 1976) is one of the most well-known forms. In this classic representation, the methodology involves seven sequential steps: 1) System Requirements and Validation; 2) Software Requirements and Validation; 3) Preliminary Design and Validation; 4) Detailed Design and Validation; 5) Code, Debug, Deployment, and Test; 6) Test, Preoperations, Validation Test; and 7) Operations, Maintenance, Revalidation. In the original description of the Boehm-Waterfall software engineering methodology, there is an interactive backstep between each stage. Thus the Boehm-Waterfall is a combination of a sequential methodology with an interactive backstep (Burback, 2004).
Other early works were patterned after the Waterfall Model, with varying numbers of steps and not-markedly-different names for each stage. For example, Gore and Stubbe (1983) advocated a four-step approach consisting of the study phase, the design phase, the development phase, and the operation phase (p. 25). Martin and McClure (1988) described it as a multistep process consisting of five basic sequential phases: analysis, design, code, test, and maintain (p. 18). Another widely used text (Whitten, Bentley, and Ho, 1986) during the 1980s advocated an eight-step method. Beginning with 1) Survey the Situation, it was followed by 2) Study Current System; 3) Determine User Requirements; 4) Evaluate Alternative Solutions; 5) Design New System; 6) Select New Computer Equipment and Software; 7) Construct New System; and 8) Deliver New System.
Almost two decades later, a book by the same set of authors in general (Whitten, Bentley, and Dittman, 2004) also advocated an eight step series of phases, although the names of the stages changed somewhat (albeit not significantly). The methodology proceeded through the steps of Scope definition, Problem analysis, Requirements analysis, Logical design, Decision analysis, Physical design and integration, Construction and testing, and ending with Installation and delivery (p. 89). It is interesting to note that nearly 20 years later, the naming conventions used in the newer text are almost synonymous with those in the older work. The Whitten and Bentley (2008) text, in its present form, still breaks up the process into eight stages. While there is no consensus in the naming (or number) of stages (e.g., many systems analysis and design textbooks advocate their own nomenclature (c.f. Whitten, Bentley, and Barlow (1994), O’Brien (1993), Taggart and Silbey (1986)), McMurtrey (1997) reviewed the various forms of the life cycle in his dissertation work and came up with a generic SDLC involving the phases of Analysis, Design, Coding, Testing, Implementation, and Maintenance.
Even one of the most current and popular systems analysis and design textbooks (Kendall and Kendall, 2011) does not depart from tradition, emphasizing that the SDLC is still primarily comprised of seven phases. Although not immune to criticism, Hoffer, George, and Valacich (2011) believe that the view of systems analysis and design taking place in a cycle continues to be pervasive and true (p. 24). Thus, while the SDLC has evolved over the years under the guise of different combinations of naming conventions and numbers of steps or stages, it remains true to form as a well-tested methodology for software development and acquisition. We now turn our attention to how it was utilized in a present-day health care setting.
Case Study Setting
The present investigation regards the selection of a software package by a medium-size regional hospital for use in the Home Health segment of their organization. The hospital (to be referred to in this monograph by a fictitious name, General Hospital) is located in the central portion of a southern state in the USA, within 30 minutes of the state capital. Its constituents reside in the largest SMSA (standard metropolitan statistical area) in the state and consist of both rural, suburban, and city residents. The 149-bed facility is a state-of-the-art institution, as 91% of their 23 quality measures are better than the national average (“Where to Find Care”, 2010). Services offered include Emergency Department, Hospice, Intensive Care Unit (ICU), Obstetrics, Open Heart Surgery, and Pediatrics. Additional components of General Hospital consist of an Imaging Center, a Rehabilitation Hospital, Four Primary Care Clinics, a Health and Fitness Center (one of the largest in the nation with more than 70,000 square feet and 7,000 members), a Wound Healing Center, regional Therapy Centers, and Home Care (the focal point of this study).
There are more than 120 physicians on the active medical staff, over 1,400 employees and in excess of 100 volunteers (“General Hospital”, 2010). In short, it is representative of many similar patient care facilities around the nation and the world. As such, it provides a rich environment for the investigation of using the SDLC in a 21st century health care institution.
Home Health and Study Overview
Home Health, or Home Care, is the portion of health care that is carried out at the patient’s home or residence. It is a participatory arrangement that eliminates the need for constant trips to the hospital for routine procedures. For example, patients take their own blood pressure (or heart rate, glucose level, etc.) using a device hooked up near their bed at home. The results are transmitted to the hospital (or in this case, the Home Health facility near General Hospital) electronically and are immediately processed, inspected, and monitored by attending staff.
In addition, there is a Lifeline feature available to elderly or other homebound individuals. The unit includes a button worn on a necklace or bracelet that the patient can push should they need assistance (“Home Health”, 2010). Periodically, clinicians (e.g., nurses, physical therapists, etc.) will visit the patient in their home to monitor their progress and perform routine inspections and maintenance on t
0/5000
บทคัดย่อระบบพัฒนาวัฏจักร (SDLC), ในขณะที่อยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลงชื่อและส่วนประกอบที่เกี่ยวข้องหลายปี มียังคง เป็น steadfast และเชื่อถือได้วิธีการพัฒนาซอฟต์แวร์ แม้จะมีการอภิปรายบางเป็นจำนวนที่เหมาะสม ขั้นตอนและแบบแผนการตั้งชื่อดังกล่าว กระนั้นจึงเป็นวิธีพยายาม และความจริงที่มีความทนทานการทดสอบของเวลา เอกสารนี้อธิบายถึงแอพลิเคชันของ SDLC ในสภาพแวดล้อมสุขภาพในศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะ มันถูกใช้สำหรับการจัดหาแพคเกจซอฟต์แวร์ที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับบ้านสุขภาพส่วนประกอบของสิ่งอำนวยความสะดวกดูแลที่โรงพยาบาลภูมิภาค เราพบว่าวิธีการยังประโยชน์วันนี้ก็เคย โดยทำตามขั้นตอนของ SDLC ซอฟต์แวร์มีประสิทธิภาพคือระบุ เลือก และนำมาใช้ในสภาพแวดล้อมจริง มีเสนอบทเรียนที่ได้เรียนรู้จากโครงการ และผล การปฏิบัติ วิจัย ศึกษา ศาสตร์ ความเข้าใจจากการศึกษานี้สามารถจะใช้เป็นเครื่องมือสอนในสภาพแวดล้อมห้องเรียนและหลักสูตรรวมถึง แต่ไม่จำกัด การวิเคราะห์ระบบ และออกแบบหลักสูตร เป็นหลักข้อมูลระบบ (IS) ชั้น ยังสามารถใช้เป็นกรณีศึกษาเป็นหลักสูตร ฝ่ายบน หรือบัณฑิตวิทยาลัยที่อธิบายงานของ SDLC ในทางปฏิบัติแนะนำระบบพัฒนาวัฏจักร ในรูปแบบตัวแปร ยังคงวิธีการเก่าแก่ที่สุด และยังใช้กันอย่างแพร่หลายยังซอฟต์แวร์พัฒนาและซื้อวิธีในเวทีเทคโนโลยี (IT) ข้อมูล ในขณะนั้นมีพัฒนาปีตอบสนองต่อสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงและกะกระบวนทัศน์เกี่ยวกับอาคาร หรือการได้มาของซอฟต์แวร์ ผู้เช่าของเซ็นทรัลจะได้ใช้วันนี้เป็นเคยพวก ระยะวงจรชีวิตได้ผ่านไปผ่านซ้ำชื่อแตกต่างกันและจำนวนขั้นตอน แต่ที่หลัก SDLC มีความยืดหยุ่นในการใช้ความพยายาม และความจริงในธุรกิจ อุตสาหกรรม และรัฐบาล ในความเป็นจริง SDLC มีการเรียกวิธีการพัฒนาระบบหลักสองหนึ่งวันนี้ พร้อมกับต้นแบบ (Piccoli, 2012) ดังนั้น เรียนรู้เกี่ยวกับ SDLC ยังคงต้องเรียนของวันนี้วันพรุ่งนี้เอกสารนี้อธิบายการใช้ SDLC การดูแลสุขภาพจริงเกี่ยวข้องกับส่วนประกอบหลักของสิ่งอำนวยความสะดวกดูแลที่โรงพยาบาลภูมิภาค กระดาษสามารถใช้เป็นเครื่องมือการสอน ในการวิเคราะห์ระบบและออกแบบหลักสูตร หรือหลักสูตร ส่วนบน หรือบัณฑิตวิทยาลัยเป็นกรณีศึกษาของของ SDLC ในทางปฏิบัติ ครั้งแรก การตรวจสอบของ SDLC มีให้ ตามคำอธิบายของสิ่งแวดล้อมกรณีศึกษา ถัดไป การประยุกต์ใช้วิธีการอธิบายในรายละเอียด ต่อไปนี้ inferences และสังเกตจากโครงการมีแสดง กับบทเรียนที่เรียนรู้ สุดท้าย กระดาษสรุปผลกระทบในด้านการวิจัย แบบ ฝึกหัด และครูผู้สอน 3 เป็นข้อเสนอแนะสำหรับการวิจัยในอนาคตพื้นหลังSDLC ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของชุมชนจึงนับตั้งแต่ที่มาของดิจิตอลคอมพิวเตอร์สมัยใหม่ หลักสูตรในการวิเคราะห์ระบบและออกแบบเป็น requisite ในโปรแกรมระบบจัดการข้อมูลส่วนใหญ่ (Topi, Valacich ไรท์ นิคม Nunamaker, Sipior และเดอ Vreede, 2010) ในขณะเรียนเช่นนำเสนอภาพรวมของวิธีการอื่นมากพัฒนา หรือหาซอฟต์แวร์ (เช่น ต้นแบบ เขียนโปรแกรม พัฒนาโปรแกรมอย่างรวดเร็ว (RAD), การพัฒนาโปรแกรมประยุกต์ร่วม (JAD) เป็นต้นมาก), ที่หัวใจของโปรแกรมดังกล่าวยัง อุทิศจำนวนเวลามากการ SDLC ตามที่พวกเขาควร เอกสารนี้จะแสดง ตามขั้นตอนและขั้นตอนของวิธีการเป็นยังวิธีใช้ได้เคยใช้ประสบความสำเร็จของซอฟต์แวร์ ขณะ SDLC และการวิเคราะห์ระบบ และออกแบบทั่วไป มีพัฒนาปี ห้องพักที่ ยังคงวิธีที่มีประสิทธิภาพสำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์และระบบการต้น treatises ของ SDLC ส่งเสริม delineation อย่างเข้มงวดของขั้นตอนที่จำเป็นตามชนิดใด ๆ ของโครงการซอฟต์แวร์ น้ำตกจำลอง (Boehm, 1976) เป็นรู้จักมากที่สุดรูปแบบหนึ่ง ในการแสดงนี้คลาสสิก ระเบียบวิธีที่เกี่ยวข้องกับ 7 ลำดับขั้นตอน: 1) ข้อกำหนดของระบบและตรวจสอบ 2 ความต้องการซอฟต์แวร์และตรวจสอบ 3) ออกแบบเบื้องต้นและตรวจสอบ 4) รายละเอียดการออกแบบและตรวจสอบ 5) รหัส จุด บกพร่อง ปรับใช้ และทดสอบ 6) ทดสอบ Preoperations ตรวจสอบทดสอบ และ 7) การดำเนินงาน บำรุงรักษา Revalidation ในคำอธิบายเดิมวิธีการวิศวกรรมซอฟต์แวร์ Boehm น้ำตก มี backstep การโต้ตอบระหว่างแต่ละขั้นตอน ดังนั้น Boehm-น้ำตกเป็นชุดของวิธีตามลำดับกับ backstep เป็นแบบโต้ตอบ (Burback, 2004)งานอื่น ๆ ก่อนมีลวดลายจากแบบจำลองน้ำตก มีจำนวนขั้นตอนและไม่อย่างเด่นชัดชื่อแตกต่างกันในแต่ละขั้นตอนแตกต่างกัน ตัวอย่าง โลหิต และ Stubbe (1983) advocated วิธีการสี่ขั้นตอนประกอบด้วยขั้นตอนการศึกษา ระยะออกแบบ ขั้นตอนการพัฒนา และระยะดำเนินการ (25 p.) มาร์ตินและ McClure (1988) อธิบายว่า เป็นกระบวนการ multistep ประกอบด้วย 5 ขั้นตอนตามลำดับพื้นฐาน: การวิเคราะห์ ออกแบบ รหัส ทดสอบ และรักษา (p. 18) อื่นใช้กันอย่างแพร่หลายข้อ ความ (Whitten เบ้นท์เลย์ โฮจิมินห์ 1986) ในช่วงทศวรรษที่ 1980 การ advocated วิธีการขั้นตอนที่แปด เริ่มต้น ด้วย 1) สำรวจสถานการณ์ มันถูกตาม 2 ศึกษาระบบปัจจุบัน 3) กำหนดความต้องการของผู้ใช้ 4) ประเมินทางเลือกวิธีแก้ไขปัญหา 5) ออกแบบระบบใหม่ 6 เลือกอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ใหม่และซอฟต์แวร์ 7) สร้างระบบใหม่ และ 8) จัดส่งระบบใหม่เกือบสองทศวรรษภายหลัง หนังสือ โดยผู้เขียนในทั่วไป (Whitten เบ้นท์เลย์ และ Dittman, 2004) ชุดเดียวกันยัง advocated ชุดขั้นตอนที่ 8 เป็นระยะ ถึงแม้ว่าชื่อของขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงค่อนข้าง (แม้ว่าไม่มาก) ครอบครัวระหว่างขั้นตอนการกำหนดขอบเขต วิเคราะห์ปัญหา วิเคราะห์ความต้องการ ออกแบบตรรกะ วิเคราะห์ตัดสินใจ ออกแบบทางกายภาพ และรวม ก่อสร้าง และการ ทดสอบ และลงท้าย ด้วยการติดตั้งและจัดส่ง (p. 89) เป็นที่น่าสนใจทราบว่า เกือบ 20 ปีต่อมา แผนที่ใช้ในข้อความใหม่เป็นเกือบพ้องกับงานเก่า Whitten และเบ้นท์เลย์ (2008) ข้อความ แบบปัจจุบัน ยังคงแบ่งการเป็นขั้นตอนที่ 8 ขณะที่มีมติไม่ตั้งชื่อ (หรือจำนวน) ของขั้นตอน (เช่น ในการวิเคราะห์ระบบและออกแบบตำราทนายของตนเองระบบการตั้งชื่อ (c.f. Whitten เบ้นท์ เลย์ และ Barlow (1994), โอไบรอัน (1993), Taggart และ Silbey (1986)), McMurtrey (1997) ตรวจทานรูปแบบต่าง ๆ ของวงจรชีวิตในงานวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของเขา และมากับ SDLC ทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับขั้นตอนของการวิเคราะห์ออกแบบ รหัส ทดสอบ ปฏิบัติ และการบำรุงรักษาแม้หนึ่งในปัจจุบัน และนิยมมากที่สุดการวิเคราะห์ระบบและออกแบบตำรา (เคนดัลและเคนดัล 2011) ไม่ออกจากประเพณี เน้นที่ SDLC ยังคงเป็นหลักประกอบด้วย 7 ระยะด้วย แม้ไม่สร้างวิจารณ์ Hoffer จอร์จ และ Valacich (2011) เชื่อว่า มุมมองของการวิเคราะห์ระบบและออกแบบที่มีตำแหน่งในวงจรยังคงเป็นชุมชนที่แพร่หลาย และจริง (24 p.) ดังนั้น ขณะ SDLC ได้พัฒนาภายใต้ครอบชุดของแบบแผนการตั้งชื่อและหมายเลขของขั้นตอนหรือระยะปี มันยังคงจริงแบบฟอร์มเป็นวิธีทดสอบที่ดีสำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์และการ ตอนนี้เราเปลี่ยนความสนใจของเราว่ามันถูกใช้ในเหตุการณ์สุขภาพกรณีศึกษาการตั้งค่าตรวจสอบนำเสนอพิจารณาการเลือกแพคเกจซอฟต์แวร์โดยโรงพยาบาลขนาดกลางระดับภูมิภาคสำหรับใช้ในส่วนหน้าแรกสุขภาพขององค์กรของพวกเขา โรงพยาบาล (เพื่ออ้างอิงใน monograph นี้ โดยสมมติชื่อ โรงพยาบาลทั่วไป) อยู่ในส่วนกลางของรัฐทางตอนใต้ในสหรัฐอเมริกา เมืองหลวงของรัฐ 30 นาที Constituents มันอยู่ใน SMSA ที่ใหญ่ที่สุด (มาตรฐานสถิตินคร) ในรัฐ และประกอบด้วยทั้งชนบท บรรยากาศ และชาวเมือง สิ่งอำนวยความสะดวกเตียง 149 เป็นสถาบันเป็นรัฐ-of-the-art เป็น 91% ของการวัดคุณภาพ 23 ดีกว่าค่าเฉลี่ยประเทศ ("ค้นหาดูแล" 2010) บริการได้แก่ แผนกฉุกเฉิน Hospice เร่งรัดดูแลหน่วย (ฉุกเฉิน), สูติศาสตร์ ผ่า ตัดหัวใจเปิด และกุมาร คอมโพเนนต์เพิ่มเติมของโรงพยาบาลประกอบด้วย ศูนย์การภาพ ฟื้นฟูโรงพยาบาล คลินิกหลักสี่ สุขภาพ และ ศูนย์ฟิตเนส (หนึ่งใหญ่ที่สุดในประเทศที่มีกว่า 70000 ตารางฟุตและมีสมาชิก 7000), เป็น ศูนย์รักษาแผล ศูนย์บำบัดระดับภูมิภาค และดูแล (จุดเด่นของการศึกษานี้)มีแพทย์มากกว่า 120 พนักงานทางการแพทย์ใช้งานอยู่ พนักงาน 1400 กว่า และเกิน กว่า 100 อาสาสมัคร ("โรงพยาบาล" 2010) ในระยะสั้น เป็นตัวแทนของผู้ป่วยคล้ายมากดูแลสิ่งอำนวยความสะดวกทั่วประเทศและโลก ดัง มีสภาพแวดล้อมที่อุดมไปด้วยเพื่อการตรวจสอบการใช้ SDLC ที่ในสถาบันดูแลสุขภาพที่ศตวรรษที่ 21ภาพรวมการศึกษาและสุขภาพบ้านบ้านสุขภาพ หรือการดูแลบ้าน เป็นส่วนของการดูแลสุขภาพซึ่งดำเนินการที่บ้านของผู้ป่วยหรือเรสซิเดนซ์ จัดการแบบมีส่วนร่วมที่ต้องเดินทางคงกระบวนการประจำโรงพยาบาล ได้ ตัวอย่าง ผู้ป่วยใช้เวลาของตนเองความดันโลหิต (หรืออัตราการเต้นหัวใจ ระดับกลูโคส ฯลฯ) ใช้อุปกรณ์ต่อใกล้เตียงของพวกเขาที่บ้าน ผลส่งโรงพยาบาล (หรือ ใน กรณีนี้ บ้านสุขภาพสิ่งอำนวยความสะดวกใกล้โรงพยาบาล) อิเล็กทรอนิกส์ทันทีดำเนินการ ตรวจสอบ และตรวจสอบ โดยพนักงานเข้าร่วมนอกจากนี้ มีมีคุณลักษณะเส้นชีวิตผู้สูงอายุหรือบุคคลอื่น ๆ homebound หน่วยมีปุ่มสวมใส่บนสร้อยคอ หรือสร้อยข้อมือที่สามารถผลักดันผู้ป่วยควรจะต้องขอความช่วยเหลือ ("บ้านสุขภาพ" 2010) เป็นระยะ ๆ clinicians (เช่น พยาบาล นักกายภาพบำบัด ฯลฯ) จะเยี่ยมผู้ป่วยที่บ้านเพื่อติดตามความก้าวหน้าของพวกเขา และทำการตรวจสอบตามปกติและการบำรุงรักษาบน t
การแปล กรุณารอสักครู่..
Abstract
The systems development life cycle (SDLC), while undergoing numerous changes to its name and related components over the years, has remained a steadfast and reliable approach to software development. Although there is some debate as to the appropriate number of steps, and the naming conventions thereof, nonetheless it is a tried-and-true methodology that has withstood the test of time. This paper discusses the application of the SDLC in a 21st century health care environment. Specifically, it was utilized for the procurement of a software package designed particularly for the Home Health component of a regional hospital care facility. We found that the methodology is still as useful today as it ever was. By following the stages of the SDLC, an effective software product was identified, selected, and implemented in a real-world environment. Lessons learned from the project, and implications for practice, research, and pedagogy, are offered. Insights from this study can be applied as a pedagogical tool in a variety of classroom environments and curricula including, but not limited to, the systems analysis and design course as well as the core information systems (IS) class. It can also be used as a case study in an upper-division or graduate course describing the implementation of the SDLC in practice.
INTRODUCTION
The systems development life cycle, in its variant forms, remains one of the oldest and yet still widely used methods of software development and acquisition methods in the information technology (IT) arena. While it has evolved over the years in response to ever-changing scenarios and paradigm shifts pertaining to the building or acquiring of software, its central tenants are as applicable today as they ever were. Life-cycle stages have gone through iterations of different names and number of steps, but at the core the SDLC is resilient in its tried-and-true deployment in business, industry, and government. In fact, the SDLC has been called one of the two dominant systems development methodologies today, along with prototyping (Piccoli, 2012). Thus, learning about the SDLC remains important to the students of today as well as tomorrow.
This paper describes the use of the SDLC in a real-world heath care setting involving a principle component of a regional hospital care facility. The paper can be used as a pedagogical tool in a systems analysis and design course, or in an upper-division or graduate course as a case study of the implementation of the SDLC in practice. First, a review of the SDLC is provided, followed by a description of the case study environment. Next, the application of the methodology is described in detail. Following, inferences and observations from the project are presented, along with lessons learned. Finally, the paper concludes with implications for the three areas of research, practice, and pedagogy, as well as suggestions for future research.
BACKGROUND
The SDLC has been a part of the IT community since the inception of the modern digital computer. A course in Systems Analysis and Design is requisite in most Management Information Systems programs (Topi, Valacich, Wright, Kaiser, Nunamaker, Sipior, and de Vreede, 2010). While such classes offer an overview of many different means of developing or acquiring software (e.g., prototyping, extreme programming, rapid application development (RAD), joint application development (JAD), etc.), at their heart such programs still devote a considerable amount of time to the SDLC, as they should. As this paper will show, following the steps and stages of the methodology is still a valid method of insuring the successful deployment of software. While the SDLC, and systems analysis and design in general, has evolved over the years, at its heart it remains a robust methodology for developing software and systems.
Early treatises of the SDLC promoted the rigorous delineation of necessary steps to follow for any kind of software project. The Waterfall Model (Boehm, 1976) is one of the most well-known forms. In this classic representation, the methodology involves seven sequential steps: 1) System Requirements and Validation; 2) Software Requirements and Validation; 3) Preliminary Design and Validation; 4) Detailed Design and Validation; 5) Code, Debug, Deployment, and Test; 6) Test, Preoperations, Validation Test; and 7) Operations, Maintenance, Revalidation. In the original description of the Boehm-Waterfall software engineering methodology, there is an interactive backstep between each stage. Thus the Boehm-Waterfall is a combination of a sequential methodology with an interactive backstep (Burback, 2004).
Other early works were patterned after the Waterfall Model, with varying numbers of steps and not-markedly-different names for each stage. For example, Gore and Stubbe (1983) advocated a four-step approach consisting of the study phase, the design phase, the development phase, and the operation phase (p. 25). Martin and McClure (1988) described it as a multistep process consisting of five basic sequential phases: analysis, design, code, test, and maintain (p. 18). Another widely used text (Whitten, Bentley, and Ho, 1986) during the 1980s advocated an eight-step method. Beginning with 1) Survey the Situation, it was followed by 2) Study Current System; 3) Determine User Requirements; 4) Evaluate Alternative Solutions; 5) Design New System; 6) Select New Computer Equipment and Software; 7) Construct New System; and 8) Deliver New System.
Almost two decades later, a book by the same set of authors in general (Whitten, Bentley, and Dittman, 2004) also advocated an eight step series of phases, although the names of the stages changed somewhat (albeit not significantly). The methodology proceeded through the steps of Scope definition, Problem analysis, Requirements analysis, Logical design, Decision analysis, Physical design and integration, Construction and testing, and ending with Installation and delivery (p. 89). It is interesting to note that nearly 20 years later, the naming conventions used in the newer text are almost synonymous with those in the older work. The Whitten and Bentley (2008) text, in its present form, still breaks up the process into eight stages. While there is no consensus in the naming (or number) of stages (e.g., many systems analysis and design textbooks advocate their own nomenclature (c.f. Whitten, Bentley, and Barlow (1994), O’Brien (1993), Taggart and Silbey (1986)), McMurtrey (1997) reviewed the various forms of the life cycle in his dissertation work and came up with a generic SDLC involving the phases of Analysis, Design, Coding, Testing, Implementation, and Maintenance.
Even one of the most current and popular systems analysis and design textbooks (Kendall and Kendall, 2011) does not depart from tradition, emphasizing that the SDLC is still primarily comprised of seven phases. Although not immune to criticism, Hoffer, George, and Valacich (2011) believe that the view of systems analysis and design taking place in a cycle continues to be pervasive and true (p. 24). Thus, while the SDLC has evolved over the years under the guise of different combinations of naming conventions and numbers of steps or stages, it remains true to form as a well-tested methodology for software development and acquisition. We now turn our attention to how it was utilized in a present-day health care setting.
Case Study Setting
The present investigation regards the selection of a software package by a medium-size regional hospital for use in the Home Health segment of their organization. The hospital (to be referred to in this monograph by a fictitious name, General Hospital) is located in the central portion of a southern state in the USA, within 30 minutes of the state capital. Its constituents reside in the largest SMSA (standard metropolitan statistical area) in the state and consist of both rural, suburban, and city residents. The 149-bed facility is a state-of-the-art institution, as 91% of their 23 quality measures are better than the national average (“Where to Find Care”, 2010). Services offered include Emergency Department, Hospice, Intensive Care Unit (ICU), Obstetrics, Open Heart Surgery, and Pediatrics. Additional components of General Hospital consist of an Imaging Center, a Rehabilitation Hospital, Four Primary Care Clinics, a Health and Fitness Center (one of the largest in the nation with more than 70,000 square feet and 7,000 members), a Wound Healing Center, regional Therapy Centers, and Home Care (the focal point of this study).
There are more than 120 physicians on the active medical staff, over 1,400 employees and in excess of 100 volunteers (“General Hospital”, 2010). In short, it is representative of many similar patient care facilities around the nation and the world. As such, it provides a rich environment for the investigation of using the SDLC in a 21st century health care institution.
Home Health and Study Overview
Home Health, or Home Care, is the portion of health care that is carried out at the patient’s home or residence. It is a participatory arrangement that eliminates the need for constant trips to the hospital for routine procedures. For example, patients take their own blood pressure (or heart rate, glucose level, etc.) using a device hooked up near their bed at home. The results are transmitted to the hospital (or in this case, the Home Health facility near General Hospital) electronically and are immediately processed, inspected, and monitored by attending staff.
In addition, there is a Lifeline feature available to elderly or other homebound individuals. The unit includes a button worn on a necklace or bracelet that the patient can push should they need assistance (“Home Health”, 2010). Periodically, clinicians (e.g., nurses, physical therapists, etc.) will visit the patient in their home to monitor their progress and perform routine inspections and maintenance on t
The systems development life cycle (SDLC), while undergoing numerous changes to its name and related components over the years, has remained a steadfast and reliable approach to software development. Although there is some debate as to the appropriate number of steps, and the naming conventions thereof, nonetheless it is a tried-and-true methodology that has withstood the test of time. This paper discusses the application of the SDLC in a 21st century health care environment. Specifically, it was utilized for the procurement of a software package designed particularly for the Home Health component of a regional hospital care facility. We found that the methodology is still as useful today as it ever was. By following the stages of the SDLC, an effective software product was identified, selected, and implemented in a real-world environment. Lessons learned from the project, and implications for practice, research, and pedagogy, are offered. Insights from this study can be applied as a pedagogical tool in a variety of classroom environments and curricula including, but not limited to, the systems analysis and design course as well as the core information systems (IS) class. It can also be used as a case study in an upper-division or graduate course describing the implementation of the SDLC in practice.
INTRODUCTION
The systems development life cycle, in its variant forms, remains one of the oldest and yet still widely used methods of software development and acquisition methods in the information technology (IT) arena. While it has evolved over the years in response to ever-changing scenarios and paradigm shifts pertaining to the building or acquiring of software, its central tenants are as applicable today as they ever were. Life-cycle stages have gone through iterations of different names and number of steps, but at the core the SDLC is resilient in its tried-and-true deployment in business, industry, and government. In fact, the SDLC has been called one of the two dominant systems development methodologies today, along with prototyping (Piccoli, 2012). Thus, learning about the SDLC remains important to the students of today as well as tomorrow.
This paper describes the use of the SDLC in a real-world heath care setting involving a principle component of a regional hospital care facility. The paper can be used as a pedagogical tool in a systems analysis and design course, or in an upper-division or graduate course as a case study of the implementation of the SDLC in practice. First, a review of the SDLC is provided, followed by a description of the case study environment. Next, the application of the methodology is described in detail. Following, inferences and observations from the project are presented, along with lessons learned. Finally, the paper concludes with implications for the three areas of research, practice, and pedagogy, as well as suggestions for future research.
BACKGROUND
The SDLC has been a part of the IT community since the inception of the modern digital computer. A course in Systems Analysis and Design is requisite in most Management Information Systems programs (Topi, Valacich, Wright, Kaiser, Nunamaker, Sipior, and de Vreede, 2010). While such classes offer an overview of many different means of developing or acquiring software (e.g., prototyping, extreme programming, rapid application development (RAD), joint application development (JAD), etc.), at their heart such programs still devote a considerable amount of time to the SDLC, as they should. As this paper will show, following the steps and stages of the methodology is still a valid method of insuring the successful deployment of software. While the SDLC, and systems analysis and design in general, has evolved over the years, at its heart it remains a robust methodology for developing software and systems.
Early treatises of the SDLC promoted the rigorous delineation of necessary steps to follow for any kind of software project. The Waterfall Model (Boehm, 1976) is one of the most well-known forms. In this classic representation, the methodology involves seven sequential steps: 1) System Requirements and Validation; 2) Software Requirements and Validation; 3) Preliminary Design and Validation; 4) Detailed Design and Validation; 5) Code, Debug, Deployment, and Test; 6) Test, Preoperations, Validation Test; and 7) Operations, Maintenance, Revalidation. In the original description of the Boehm-Waterfall software engineering methodology, there is an interactive backstep between each stage. Thus the Boehm-Waterfall is a combination of a sequential methodology with an interactive backstep (Burback, 2004).
Other early works were patterned after the Waterfall Model, with varying numbers of steps and not-markedly-different names for each stage. For example, Gore and Stubbe (1983) advocated a four-step approach consisting of the study phase, the design phase, the development phase, and the operation phase (p. 25). Martin and McClure (1988) described it as a multistep process consisting of five basic sequential phases: analysis, design, code, test, and maintain (p. 18). Another widely used text (Whitten, Bentley, and Ho, 1986) during the 1980s advocated an eight-step method. Beginning with 1) Survey the Situation, it was followed by 2) Study Current System; 3) Determine User Requirements; 4) Evaluate Alternative Solutions; 5) Design New System; 6) Select New Computer Equipment and Software; 7) Construct New System; and 8) Deliver New System.
Almost two decades later, a book by the same set of authors in general (Whitten, Bentley, and Dittman, 2004) also advocated an eight step series of phases, although the names of the stages changed somewhat (albeit not significantly). The methodology proceeded through the steps of Scope definition, Problem analysis, Requirements analysis, Logical design, Decision analysis, Physical design and integration, Construction and testing, and ending with Installation and delivery (p. 89). It is interesting to note that nearly 20 years later, the naming conventions used in the newer text are almost synonymous with those in the older work. The Whitten and Bentley (2008) text, in its present form, still breaks up the process into eight stages. While there is no consensus in the naming (or number) of stages (e.g., many systems analysis and design textbooks advocate their own nomenclature (c.f. Whitten, Bentley, and Barlow (1994), O’Brien (1993), Taggart and Silbey (1986)), McMurtrey (1997) reviewed the various forms of the life cycle in his dissertation work and came up with a generic SDLC involving the phases of Analysis, Design, Coding, Testing, Implementation, and Maintenance.
Even one of the most current and popular systems analysis and design textbooks (Kendall and Kendall, 2011) does not depart from tradition, emphasizing that the SDLC is still primarily comprised of seven phases. Although not immune to criticism, Hoffer, George, and Valacich (2011) believe that the view of systems analysis and design taking place in a cycle continues to be pervasive and true (p. 24). Thus, while the SDLC has evolved over the years under the guise of different combinations of naming conventions and numbers of steps or stages, it remains true to form as a well-tested methodology for software development and acquisition. We now turn our attention to how it was utilized in a present-day health care setting.
Case Study Setting
The present investigation regards the selection of a software package by a medium-size regional hospital for use in the Home Health segment of their organization. The hospital (to be referred to in this monograph by a fictitious name, General Hospital) is located in the central portion of a southern state in the USA, within 30 minutes of the state capital. Its constituents reside in the largest SMSA (standard metropolitan statistical area) in the state and consist of both rural, suburban, and city residents. The 149-bed facility is a state-of-the-art institution, as 91% of their 23 quality measures are better than the national average (“Where to Find Care”, 2010). Services offered include Emergency Department, Hospice, Intensive Care Unit (ICU), Obstetrics, Open Heart Surgery, and Pediatrics. Additional components of General Hospital consist of an Imaging Center, a Rehabilitation Hospital, Four Primary Care Clinics, a Health and Fitness Center (one of the largest in the nation with more than 70,000 square feet and 7,000 members), a Wound Healing Center, regional Therapy Centers, and Home Care (the focal point of this study).
There are more than 120 physicians on the active medical staff, over 1,400 employees and in excess of 100 volunteers (“General Hospital”, 2010). In short, it is representative of many similar patient care facilities around the nation and the world. As such, it provides a rich environment for the investigation of using the SDLC in a 21st century health care institution.
Home Health and Study Overview
Home Health, or Home Care, is the portion of health care that is carried out at the patient’s home or residence. It is a participatory arrangement that eliminates the need for constant trips to the hospital for routine procedures. For example, patients take their own blood pressure (or heart rate, glucose level, etc.) using a device hooked up near their bed at home. The results are transmitted to the hospital (or in this case, the Home Health facility near General Hospital) electronically and are immediately processed, inspected, and monitored by attending staff.
In addition, there is a Lifeline feature available to elderly or other homebound individuals. The unit includes a button worn on a necklace or bracelet that the patient can push should they need assistance (“Home Health”, 2010). Periodically, clinicians (e.g., nurses, physical therapists, etc.) will visit the patient in their home to monitor their progress and perform routine inspections and maintenance on t
การแปล กรุณารอสักครู่..
นามธรรม
วงจรชีวิตของการพัฒนาระบบ ( SDLC ) ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงมากมายในชื่อของมันและส่วนประกอบที่เกี่ยวข้อง กว่าปี ยังคงเป็นวิธีที่แน่นอนและเชื่อถือได้เพื่อการพัฒนาซอฟต์แวร์ แม้ว่ามีบางอภิปรายเป็นจำนวนที่เหมาะสมของขั้นตอน และตั้งชื่ออนุสัญญาดังกล่าว กระนั้นมันเป็นพยายามและวิธีการที่เป็นจริงมี withstood การทดสอบของเวลาบทความนี้กล่าวถึงการประยุกต์ใช้งานในศตวรรษที่ 21 การดูแลสุขภาพสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะ มันถูกใช้เพื่อการจัดหาซอฟต์แวร์ที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับองค์ประกอบของการดูแลสุขภาพที่บ้านโรงพยาบาลในภูมิภาคต่างๆ เราพบว่า วิธีการที่ยังเป็นประโยชน์ในวันนี้ ตามที่มันเคยเป็น ตามขั้นตอนของ SDLC ,เป็นผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ที่มีประสิทธิภาพได้รับการระบุ , เลือกและการใช้งานในสภาพแวดล้อมที่เป็นจริง บทเรียนจากโครงการ และแนวทางการปฏิบัติ การวิจัย และการสอน , การนําเสนอ ข้อมูลเชิงลึก จากการศึกษานี้สามารถใช้เป็นเครื่องมือในการสอนในหลากหลายสภาพแวดล้อมในห้องเรียนและหลักสูตรการศึกษารวมถึง แต่ไม่ จำกัด เพื่อการวิเคราะห์ระบบและการออกแบบหลักสูตร ตลอดจนระบบสารสนเทศ ( เป็นหลัก ) ชั้น มันยังสามารถใช้เป็นกรณีศึกษาในกองบนหรือเรียนจบหลักสูตรอธิบายการดำเนินงานของงานในการฝึก
แนะนำการพัฒนาระบบวงจรชีวิตของตัวแปรในรูปแบบยังคงเป็นหนึ่งในที่เก่าแก่ที่สุดและยังเป็นวิธีที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการพัฒนาซอฟต์แวร์และวิธีการได้มาในเทคโนโลยีสารสนเทศ ( IT ) เวที ในขณะที่มันมีวิวัฒนาการกว่าปีในการตอบสนองต่อสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง และการเปลี่ยนกระบวนทัศน์เกี่ยวกับการสร้างหรือซื้อซอฟต์แวร์ของผู้เช่ากลางของมันจะเป็นใช้ได้ในวันนี้เป็นพวกเขาเคยมีขั้นตอนวัฏจักรชีวิตได้ผ่านการทำซ้ำของชื่อที่แตกต่างกันและหมายเลขของขั้นตอน แต่ในหลักของความยืดหยุ่นในการพยายามจริง ใน ธุรกิจ อุตสาหกรรม และรัฐบาล ในความเป็นจริง งานได้รับการเรียกหนึ่งของทั้งสองเด่นการพัฒนาระบบระเบียบวิธีวันนี้พร้อมกับต้นแบบ ( ปิคโคลี , 2012 ) ดังนั้นเรียนรู้เกี่ยวกับวิธียังคงสำคัญกับนักเรียนของวันนี้เป็นพรุ่งนี้
บทความนี้อธิบายการใช้ของงานในการตั้งค่าที่เกี่ยวข้องกับการดูแลสุขภาพจริง ส่วนประกอบหลักของการดูแลในโรงพยาบาลสิ่งอำนวยความสะดวก กระดาษที่สามารถใช้เป็นเครื่องมือในการวิเคราะห์และออกแบบระบบการสอนหลักสูตรหรือในกองบนหรือจบหลักสูตรเป็นกรณีศึกษาของการนำงานในการปฏิบัติ ครั้งแรก รีวิว ของงานไว้ตามรายละเอียดของการศึกษาสิ่งแวดล้อม ต่อไป การใช้วิธีการที่อธิบายไว้ในรายละเอียด ต่อไปนี้ ใช้ และสังเกตจากโครงการฯ เสนอ พร้อมกับบทเรียน . ในที่สุดกระดาษสรุปด้วยนัยสามพื้นที่วิจัย การปฏิบัติและการสอน รวมทั้งข้อเสนอแนะสำหรับงานวิจัยในอนาคต
ของพื้นหลังที่ได้รับการเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนตั้งแต่เริ่มก่อตั้งของทันสมัยดิจิตอลคอมพิวเตอร์ หลักสูตรในการวิเคราะห์และออกแบบระบบเป็นสิ่งจำเป็นที่สุดในระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการโปรแกรม ( คลิป valacich , ไรท์ ไกเซอร์ nunamaker , ,sipior และเดอวรีดี , 2010 ) ในขณะที่เรียน เช่น เสนอภาพรวมของหลายวิธีที่แตกต่างกันของการพัฒนา หรือการซื้อซอฟต์แวร์ ( เช่นการสร้างโปรแกรมการพัฒนาโปรแกรมอย่างรวดเร็วมาก ( RAD ) , การพัฒนาโปรแกรมประยุกต์ร่วม ( เขียว ) , ฯลฯ ) , หัวใจของพวกเขาโปรแกรมดังกล่าวยังคงอุทิศจำนวนมากของเวลากับงานที่พวกเขาควร กระดาษนี้จะแสดงตามขั้นตอนและขั้นตอนของวิธีการที่ยังคงเป็นวิธีที่ถูกต้องของประกันการใช้งานที่ประสบความสำเร็จของซอฟต์แวร์ ในขณะที่งาน การวิเคราะห์และออกแบบระบบในทั่วไป , มีการพัฒนาปี ที่หัวใจมันยังคงวิธีการที่แข็งแกร่งสำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์และระบบ
ในช่วงต้นของบทความของการส่งเสริมการเข้มงวดของขั้นตอนที่จำเป็นตามชนิดใดของโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ น้ําตกจําลอง ( โบม , 1976 ) เป็นหนึ่งในรูปแบบที่รู้จักกันดีที่สุด ในการเป็นตัวแทนคลาสสิกนี้ วิธีการที่เกี่ยวข้องกับเจ็ดขั้นตอน ( 1 ) ความต้องการของระบบและการตรวจสอบ 2 ) ความต้องการซอฟต์แวร์และการตรวจสอบ 3 ) การออกแบบเบื้องต้นและการตรวจสอบ ;4 ) ออกแบบรายละเอียดและตรวจสอบ ; 5 ) รหัส , ตรวจสอบ , การใช้งาน , และทดสอบ ; 6 ) การทดสอบ preoperations ทดสอบ ตรวจสอบ และ 7 ) การรักษา revalidation . ในรายละเอียดเดิมของโบมน้ำตกซอฟต์แวร์วิศวกรรมวิธีการ มีถอยโต้ตอบระหว่างแต่ละขั้นตอนดังนั้นน้ำตกโบมคือการรวมกันของวิธีการต่อเนื่องกับถอยแบบโต้ตอบ ( burback , 2004 ) .
ต้นอื่น ๆทำงานเป็นลวดลายหลังจากที่น้ำตกแบบแตกต่างกับตัวเลขของขั้นตอนและชื่อไม่แตกต่างกันอย่างเด่นชัด สำหรับแต่ละขั้นตอน ตัวอย่างเช่น กอร์ และ ับบี้ ( 1983 ) การสนับสนุน 4 ขั้นตอนประกอบด้วย ศึกษาวิธีการขั้นตอนขั้นตอนการออกแบบ ขั้นตอนการพัฒนาและการดำเนินการเฟส ( หน้า 25 ) มาร์ติน และ เมิกคลูร์ ( 1988 ) อธิบายว่ามันเป็น multistep กระบวนการประกอบด้วยห้าขั้นพื้นฐานลําดับขั้นตอนการวิเคราะห์การออกแบบรหัสทดสอบและรักษา ( 18 หน้า ) อื่นที่ใช้กันอย่างแพร่หลายข้อความ ( Whitten เบนท์ลีย์ และ โฮ , 1986 ) ในช่วงทศวรรษ 1980 สนับสนุน 8 ขั้นตอน วิธีการ 1 ) เริ่มต้นด้วยการสำรวจสถานการณ์ ตามมาด้วย 2 ) ศึกษาระบบปัจจุบัน3 ) ศึกษาความต้องการของผู้ใช้ ; 4 ) ประเมินโซลูชั่นทางเลือก ; 5 ) ออกแบบระบบใหม่ ; 6 ) เลือกอุปกรณ์ คอมพิวเตอร์ และซอฟต์แวร์ใหม่ ; 7 ) สร้างระบบใหม่ และ 8 ) การส่งมอบระบบใหม่
เกือบสองทศวรรษต่อมา หนังสือชุดเดียวกันของผู้เขียนโดยทั่วไป ( Whitten เบนท์ลีย์ และแบบฟอร์ม 2004 ) นอกจากนี้ยังสนับสนุน 8 ขั้นตอน ชุดของขั้นตอนแม้ว่าชื่อของขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงบ้าง ( แม้จะไม่พบ ) วิธีการดำเนินการผ่านขั้นตอนของการกำหนดขอบเขตการวิเคราะห์ความต้องการการออกแบบ การวิเคราะห์ปัญหา การตัดสินใจเชิงบูรณาการการออกแบบทางกายภาพและ สร้าง ทดสอบ และลงท้ายด้วยการติดตั้งและส่งมอบ ( หน้า 89 ) เป็นที่น่าสนใจที่จะทราบว่าเกือบ 20 ปีแล้วข้อตกลงที่ใช้ในการตั้งชื่อใหม่ข้อความเกือบจะพ้องกับผู้เก่า งาน โดย Whitten เบนท์ลีย์ ( 2008 ) และข้อความในรูปแบบปัจจุบันยังแบ่งกระบวนการออกเป็น 8 ขั้นตอน ในขณะที่ไม่มีฉันทามติในการตั้งชื่อ ( หรือตัวเลข ) ขั้นตอน ( เช่น ระบบหลายระบบและการออกแบบการวิเคราะห์หนังสือเรียนสนับสนุนการเรียกชื่อของตนเอง ( ซี. เอฟ Whitten เบนท์ลีย์ และ บาร์โลว์ ( 1994 )โอไบรอัน ( 1993 ) , แท๊ก และ silbey ( 1986 ) ) mcmurtrey ( 1997 ) ทบทวนรูปแบบต่างๆของวงจรชีวิตในวิทยานิพนธ์ของเขาทำงานมากับทั่วไปงานที่เกี่ยวข้องกับขั้นตอนของการวิเคราะห์ การออกแบบ การเขียนโปรแกรม การทดสอบ การใช้ และการบำรุงรักษา
แม้แต่หนึ่งของการวิเคราะห์และตำรามากที่สุดในปัจจุบัน การออกแบบระบบและเป็นที่นิยม ( Kendall และ Kendall , 2011 ) ไม่พรากไปจากประเพณีเน้นว่า งานจะยังคงเป็นหลักประกอบด้วยเจ็ดส่วน ถึงแม้ว่าไม่ภูมิคุ้มกันเพื่อการวิจารณ์ ฮอฟเฟอร์ จอร์จ valacich ( 2011 ) เชื่อว่ามุมมองของการวิเคราะห์และออกแบบวงจรที่เกิดขึ้นในระบบยังคงเป็นที่แพร่หลายและเป็นจริง ( หน้า 24 ) ดังนั้นในขณะที่งานมีการพัฒนามากกว่าปีที่ภายใต้หน้ากากของชุดค่าผสมที่แตกต่างกันของการตั้งชื่ออนุสัญญา และหมายเลขของขั้นตอนหรือขั้นตอน มันยังคงอยู่ในรูปแบบเป็นวิธีการทดสอบที่ดีสำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์และการซื้อกิจการ ตอนนี้เราหันความสนใจของเราที่จะเป็นวิธีที่ใช้ในการดูแลสุขภาพในปัจจุบันการตั้งค่า การตั้งค่า
กรณีศึกษาการสอบสวนเสนอพิจารณาเลือกซอฟต์แวร์โดยโรงพยาบาลขนาดกลางเพื่อใช้ในการดูแลสุขภาพที่บ้านส่วนขององค์กรของพวกเขา โรงพยาบาล ( จะกล่าวถึงในเอกสารนี้เป็นชื่อสมมติทั่วไปโรงพยาบาล ) ตั้งอยู่ในส่วนภาคกลางของรัฐภาคใต้ในสหรัฐอเมริกา ภายใน 30 นาที ของรัฐ ทุนองค์ประกอบของมันอยู่ใน smsa ใหญ่ที่สุด ( มาตรฐานเขตทางสถิติ ) ในรัฐและประกอบด้วยทั้งชานเมืองชนบทและเมืองที่อาศัยอยู่ 149 สถานที่เตียงเป็นสถาบันรัฐ - of - the - art เป็น 91% ของการวัดคุณภาพ 23 ของพวกเขาดีกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ ( " ว่า " การดูแล , 2010 ) บริการเสนอรวมหน่วยงานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาล แผนกผู้ป่วยหนัก ( ไอซียู )สูติศาสตร์ ผ่าตัดหัวใจแบบเปิดและกุมารเวชศาสตร์ ส่วนประกอบเพิ่มเติมของโรงพยาบาลทั่วไป ประกอบด้วยภาพศูนย์ , โรงพยาบาลเวชศาสตร์ฟื้นฟู 4 คลินิกปฐมภูมิ ศูนย์สุขภาพและฟิตเนส ( หนึ่งในที่ใหญ่ที่สุดในประเทศที่มีมากกว่า 70 , 000 ฟุต และ 7 , 000 สมาชิก ) , สมานแผล , ศูนย์ภูมิภาคศูนย์บำบัดและดูแลบ้าน ( ศูนย์การศึกษา )
มีกว่า 120 แห่งในบุคลากรทางการแพทย์ที่ใช้งานกว่า 1 , 400 คน และในส่วนที่เกินจาก 100 อาสาสมัคร ( " โรงพยาบาล " , 2010 ) ในระยะสั้น , มันเป็น ตัวแทน ของเครื่อง การดูแลผู้ป่วยที่คล้ายกันหลาย ๆ ประเทศ และโลก เช่น มันมีสภาพแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์สำหรับการใช้งานในศตวรรษที่ 21 การดูแลสุขภาพสถาบัน .
บ้านสุขภาพและการศึกษาภาพรวม
บ้านสุขภาพ หรือ ดูแลบ้าน เป็นส่วนหนึ่งของการดูแลสุขภาพที่ดำเนินการที่เป็นผู้ป่วยที่บ้านหรือที่พักอาศัย มันคือการจัดเรียงที่ลดความต้องการคงที่ไปโรงพยาบาลสำหรับขั้นตอนตามปกติ ตัวอย่างเช่น ผู้ป่วยที่ใช้ความดันเลือดของตัวเอง ( หรืออัตราการเต้นของหัวใจ ระดับกลูโคส ฯลฯ) ใช้อุปกรณ์ติดใกล้ๆ เตียงของพวกเขาที่บ้าน ผลลัพธ์จะถูกส่งไปยังโรงพยาบาล ( หรือในกรณีนี้ , การดูแลสุขภาพที่บ้าน สถานที่ใกล้โรงพยาบาลทั่วไป ) ทางอิเล็กทรอนิกส์ และทันทีประมวลผล ตรวจสอบ และตรวจสอบโดยการเข้าร่วมทีมงาน
นอกจากนี้ยังมีคุณลักษณะของเส้นชีวิต ผู้สูงอายุหรือบุคคลรักษาตัวอยู่บ้านอื่น ๆหน่วยรวมถึงปุ่มสวมใส่บนสร้อยคอหรือสร้อยข้อมือที่ผู้ป่วยสามารถผลักดันพวกเขาควรจะต้องการความช่วยเหลือ ( " บ้านสุขภาพ " , 2010 ) เป็นระยะๆ แพทย์ เช่น พยาบาล กายภาพ บำบัด ฯลฯ ) จะเยี่ยมคนไข้ที่บ้านของตนเพื่อติดตามความคืบหน้าของพวกเขาและดำเนินการตรวจสอบตามปกติและบำรุงรักษาใน t
วงจรชีวิตของการพัฒนาระบบ ( SDLC ) ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงมากมายในชื่อของมันและส่วนประกอบที่เกี่ยวข้อง กว่าปี ยังคงเป็นวิธีที่แน่นอนและเชื่อถือได้เพื่อการพัฒนาซอฟต์แวร์ แม้ว่ามีบางอภิปรายเป็นจำนวนที่เหมาะสมของขั้นตอน และตั้งชื่ออนุสัญญาดังกล่าว กระนั้นมันเป็นพยายามและวิธีการที่เป็นจริงมี withstood การทดสอบของเวลาบทความนี้กล่าวถึงการประยุกต์ใช้งานในศตวรรษที่ 21 การดูแลสุขภาพสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะ มันถูกใช้เพื่อการจัดหาซอฟต์แวร์ที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับองค์ประกอบของการดูแลสุขภาพที่บ้านโรงพยาบาลในภูมิภาคต่างๆ เราพบว่า วิธีการที่ยังเป็นประโยชน์ในวันนี้ ตามที่มันเคยเป็น ตามขั้นตอนของ SDLC ,เป็นผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์ที่มีประสิทธิภาพได้รับการระบุ , เลือกและการใช้งานในสภาพแวดล้อมที่เป็นจริง บทเรียนจากโครงการ และแนวทางการปฏิบัติ การวิจัย และการสอน , การนําเสนอ ข้อมูลเชิงลึก จากการศึกษานี้สามารถใช้เป็นเครื่องมือในการสอนในหลากหลายสภาพแวดล้อมในห้องเรียนและหลักสูตรการศึกษารวมถึง แต่ไม่ จำกัด เพื่อการวิเคราะห์ระบบและการออกแบบหลักสูตร ตลอดจนระบบสารสนเทศ ( เป็นหลัก ) ชั้น มันยังสามารถใช้เป็นกรณีศึกษาในกองบนหรือเรียนจบหลักสูตรอธิบายการดำเนินงานของงานในการฝึก
แนะนำการพัฒนาระบบวงจรชีวิตของตัวแปรในรูปแบบยังคงเป็นหนึ่งในที่เก่าแก่ที่สุดและยังเป็นวิธีที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการพัฒนาซอฟต์แวร์และวิธีการได้มาในเทคโนโลยีสารสนเทศ ( IT ) เวที ในขณะที่มันมีวิวัฒนาการกว่าปีในการตอบสนองต่อสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง และการเปลี่ยนกระบวนทัศน์เกี่ยวกับการสร้างหรือซื้อซอฟต์แวร์ของผู้เช่ากลางของมันจะเป็นใช้ได้ในวันนี้เป็นพวกเขาเคยมีขั้นตอนวัฏจักรชีวิตได้ผ่านการทำซ้ำของชื่อที่แตกต่างกันและหมายเลขของขั้นตอน แต่ในหลักของความยืดหยุ่นในการพยายามจริง ใน ธุรกิจ อุตสาหกรรม และรัฐบาล ในความเป็นจริง งานได้รับการเรียกหนึ่งของทั้งสองเด่นการพัฒนาระบบระเบียบวิธีวันนี้พร้อมกับต้นแบบ ( ปิคโคลี , 2012 ) ดังนั้นเรียนรู้เกี่ยวกับวิธียังคงสำคัญกับนักเรียนของวันนี้เป็นพรุ่งนี้
บทความนี้อธิบายการใช้ของงานในการตั้งค่าที่เกี่ยวข้องกับการดูแลสุขภาพจริง ส่วนประกอบหลักของการดูแลในโรงพยาบาลสิ่งอำนวยความสะดวก กระดาษที่สามารถใช้เป็นเครื่องมือในการวิเคราะห์และออกแบบระบบการสอนหลักสูตรหรือในกองบนหรือจบหลักสูตรเป็นกรณีศึกษาของการนำงานในการปฏิบัติ ครั้งแรก รีวิว ของงานไว้ตามรายละเอียดของการศึกษาสิ่งแวดล้อม ต่อไป การใช้วิธีการที่อธิบายไว้ในรายละเอียด ต่อไปนี้ ใช้ และสังเกตจากโครงการฯ เสนอ พร้อมกับบทเรียน . ในที่สุดกระดาษสรุปด้วยนัยสามพื้นที่วิจัย การปฏิบัติและการสอน รวมทั้งข้อเสนอแนะสำหรับงานวิจัยในอนาคต
ของพื้นหลังที่ได้รับการเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนตั้งแต่เริ่มก่อตั้งของทันสมัยดิจิตอลคอมพิวเตอร์ หลักสูตรในการวิเคราะห์และออกแบบระบบเป็นสิ่งจำเป็นที่สุดในระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการโปรแกรม ( คลิป valacich , ไรท์ ไกเซอร์ nunamaker , ,sipior และเดอวรีดี , 2010 ) ในขณะที่เรียน เช่น เสนอภาพรวมของหลายวิธีที่แตกต่างกันของการพัฒนา หรือการซื้อซอฟต์แวร์ ( เช่นการสร้างโปรแกรมการพัฒนาโปรแกรมอย่างรวดเร็วมาก ( RAD ) , การพัฒนาโปรแกรมประยุกต์ร่วม ( เขียว ) , ฯลฯ ) , หัวใจของพวกเขาโปรแกรมดังกล่าวยังคงอุทิศจำนวนมากของเวลากับงานที่พวกเขาควร กระดาษนี้จะแสดงตามขั้นตอนและขั้นตอนของวิธีการที่ยังคงเป็นวิธีที่ถูกต้องของประกันการใช้งานที่ประสบความสำเร็จของซอฟต์แวร์ ในขณะที่งาน การวิเคราะห์และออกแบบระบบในทั่วไป , มีการพัฒนาปี ที่หัวใจมันยังคงวิธีการที่แข็งแกร่งสำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์และระบบ
ในช่วงต้นของบทความของการส่งเสริมการเข้มงวดของขั้นตอนที่จำเป็นตามชนิดใดของโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ น้ําตกจําลอง ( โบม , 1976 ) เป็นหนึ่งในรูปแบบที่รู้จักกันดีที่สุด ในการเป็นตัวแทนคลาสสิกนี้ วิธีการที่เกี่ยวข้องกับเจ็ดขั้นตอน ( 1 ) ความต้องการของระบบและการตรวจสอบ 2 ) ความต้องการซอฟต์แวร์และการตรวจสอบ 3 ) การออกแบบเบื้องต้นและการตรวจสอบ ;4 ) ออกแบบรายละเอียดและตรวจสอบ ; 5 ) รหัส , ตรวจสอบ , การใช้งาน , และทดสอบ ; 6 ) การทดสอบ preoperations ทดสอบ ตรวจสอบ และ 7 ) การรักษา revalidation . ในรายละเอียดเดิมของโบมน้ำตกซอฟต์แวร์วิศวกรรมวิธีการ มีถอยโต้ตอบระหว่างแต่ละขั้นตอนดังนั้นน้ำตกโบมคือการรวมกันของวิธีการต่อเนื่องกับถอยแบบโต้ตอบ ( burback , 2004 ) .
ต้นอื่น ๆทำงานเป็นลวดลายหลังจากที่น้ำตกแบบแตกต่างกับตัวเลขของขั้นตอนและชื่อไม่แตกต่างกันอย่างเด่นชัด สำหรับแต่ละขั้นตอน ตัวอย่างเช่น กอร์ และ ับบี้ ( 1983 ) การสนับสนุน 4 ขั้นตอนประกอบด้วย ศึกษาวิธีการขั้นตอนขั้นตอนการออกแบบ ขั้นตอนการพัฒนาและการดำเนินการเฟส ( หน้า 25 ) มาร์ติน และ เมิกคลูร์ ( 1988 ) อธิบายว่ามันเป็น multistep กระบวนการประกอบด้วยห้าขั้นพื้นฐานลําดับขั้นตอนการวิเคราะห์การออกแบบรหัสทดสอบและรักษา ( 18 หน้า ) อื่นที่ใช้กันอย่างแพร่หลายข้อความ ( Whitten เบนท์ลีย์ และ โฮ , 1986 ) ในช่วงทศวรรษ 1980 สนับสนุน 8 ขั้นตอน วิธีการ 1 ) เริ่มต้นด้วยการสำรวจสถานการณ์ ตามมาด้วย 2 ) ศึกษาระบบปัจจุบัน3 ) ศึกษาความต้องการของผู้ใช้ ; 4 ) ประเมินโซลูชั่นทางเลือก ; 5 ) ออกแบบระบบใหม่ ; 6 ) เลือกอุปกรณ์ คอมพิวเตอร์ และซอฟต์แวร์ใหม่ ; 7 ) สร้างระบบใหม่ และ 8 ) การส่งมอบระบบใหม่
เกือบสองทศวรรษต่อมา หนังสือชุดเดียวกันของผู้เขียนโดยทั่วไป ( Whitten เบนท์ลีย์ และแบบฟอร์ม 2004 ) นอกจากนี้ยังสนับสนุน 8 ขั้นตอน ชุดของขั้นตอนแม้ว่าชื่อของขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงบ้าง ( แม้จะไม่พบ ) วิธีการดำเนินการผ่านขั้นตอนของการกำหนดขอบเขตการวิเคราะห์ความต้องการการออกแบบ การวิเคราะห์ปัญหา การตัดสินใจเชิงบูรณาการการออกแบบทางกายภาพและ สร้าง ทดสอบ และลงท้ายด้วยการติดตั้งและส่งมอบ ( หน้า 89 ) เป็นที่น่าสนใจที่จะทราบว่าเกือบ 20 ปีแล้วข้อตกลงที่ใช้ในการตั้งชื่อใหม่ข้อความเกือบจะพ้องกับผู้เก่า งาน โดย Whitten เบนท์ลีย์ ( 2008 ) และข้อความในรูปแบบปัจจุบันยังแบ่งกระบวนการออกเป็น 8 ขั้นตอน ในขณะที่ไม่มีฉันทามติในการตั้งชื่อ ( หรือตัวเลข ) ขั้นตอน ( เช่น ระบบหลายระบบและการออกแบบการวิเคราะห์หนังสือเรียนสนับสนุนการเรียกชื่อของตนเอง ( ซี. เอฟ Whitten เบนท์ลีย์ และ บาร์โลว์ ( 1994 )โอไบรอัน ( 1993 ) , แท๊ก และ silbey ( 1986 ) ) mcmurtrey ( 1997 ) ทบทวนรูปแบบต่างๆของวงจรชีวิตในวิทยานิพนธ์ของเขาทำงานมากับทั่วไปงานที่เกี่ยวข้องกับขั้นตอนของการวิเคราะห์ การออกแบบ การเขียนโปรแกรม การทดสอบ การใช้ และการบำรุงรักษา
แม้แต่หนึ่งของการวิเคราะห์และตำรามากที่สุดในปัจจุบัน การออกแบบระบบและเป็นที่นิยม ( Kendall และ Kendall , 2011 ) ไม่พรากไปจากประเพณีเน้นว่า งานจะยังคงเป็นหลักประกอบด้วยเจ็ดส่วน ถึงแม้ว่าไม่ภูมิคุ้มกันเพื่อการวิจารณ์ ฮอฟเฟอร์ จอร์จ valacich ( 2011 ) เชื่อว่ามุมมองของการวิเคราะห์และออกแบบวงจรที่เกิดขึ้นในระบบยังคงเป็นที่แพร่หลายและเป็นจริง ( หน้า 24 ) ดังนั้นในขณะที่งานมีการพัฒนามากกว่าปีที่ภายใต้หน้ากากของชุดค่าผสมที่แตกต่างกันของการตั้งชื่ออนุสัญญา และหมายเลขของขั้นตอนหรือขั้นตอน มันยังคงอยู่ในรูปแบบเป็นวิธีการทดสอบที่ดีสำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์และการซื้อกิจการ ตอนนี้เราหันความสนใจของเราที่จะเป็นวิธีที่ใช้ในการดูแลสุขภาพในปัจจุบันการตั้งค่า การตั้งค่า
กรณีศึกษาการสอบสวนเสนอพิจารณาเลือกซอฟต์แวร์โดยโรงพยาบาลขนาดกลางเพื่อใช้ในการดูแลสุขภาพที่บ้านส่วนขององค์กรของพวกเขา โรงพยาบาล ( จะกล่าวถึงในเอกสารนี้เป็นชื่อสมมติทั่วไปโรงพยาบาล ) ตั้งอยู่ในส่วนภาคกลางของรัฐภาคใต้ในสหรัฐอเมริกา ภายใน 30 นาที ของรัฐ ทุนองค์ประกอบของมันอยู่ใน smsa ใหญ่ที่สุด ( มาตรฐานเขตทางสถิติ ) ในรัฐและประกอบด้วยทั้งชานเมืองชนบทและเมืองที่อาศัยอยู่ 149 สถานที่เตียงเป็นสถาบันรัฐ - of - the - art เป็น 91% ของการวัดคุณภาพ 23 ของพวกเขาดีกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ ( " ว่า " การดูแล , 2010 ) บริการเสนอรวมหน่วยงานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาล แผนกผู้ป่วยหนัก ( ไอซียู )สูติศาสตร์ ผ่าตัดหัวใจแบบเปิดและกุมารเวชศาสตร์ ส่วนประกอบเพิ่มเติมของโรงพยาบาลทั่วไป ประกอบด้วยภาพศูนย์ , โรงพยาบาลเวชศาสตร์ฟื้นฟู 4 คลินิกปฐมภูมิ ศูนย์สุขภาพและฟิตเนส ( หนึ่งในที่ใหญ่ที่สุดในประเทศที่มีมากกว่า 70 , 000 ฟุต และ 7 , 000 สมาชิก ) , สมานแผล , ศูนย์ภูมิภาคศูนย์บำบัดและดูแลบ้าน ( ศูนย์การศึกษา )
มีกว่า 120 แห่งในบุคลากรทางการแพทย์ที่ใช้งานกว่า 1 , 400 คน และในส่วนที่เกินจาก 100 อาสาสมัคร ( " โรงพยาบาล " , 2010 ) ในระยะสั้น , มันเป็น ตัวแทน ของเครื่อง การดูแลผู้ป่วยที่คล้ายกันหลาย ๆ ประเทศ และโลก เช่น มันมีสภาพแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์สำหรับการใช้งานในศตวรรษที่ 21 การดูแลสุขภาพสถาบัน .
บ้านสุขภาพและการศึกษาภาพรวม
บ้านสุขภาพ หรือ ดูแลบ้าน เป็นส่วนหนึ่งของการดูแลสุขภาพที่ดำเนินการที่เป็นผู้ป่วยที่บ้านหรือที่พักอาศัย มันคือการจัดเรียงที่ลดความต้องการคงที่ไปโรงพยาบาลสำหรับขั้นตอนตามปกติ ตัวอย่างเช่น ผู้ป่วยที่ใช้ความดันเลือดของตัวเอง ( หรืออัตราการเต้นของหัวใจ ระดับกลูโคส ฯลฯ) ใช้อุปกรณ์ติดใกล้ๆ เตียงของพวกเขาที่บ้าน ผลลัพธ์จะถูกส่งไปยังโรงพยาบาล ( หรือในกรณีนี้ , การดูแลสุขภาพที่บ้าน สถานที่ใกล้โรงพยาบาลทั่วไป ) ทางอิเล็กทรอนิกส์ และทันทีประมวลผล ตรวจสอบ และตรวจสอบโดยการเข้าร่วมทีมงาน
นอกจากนี้ยังมีคุณลักษณะของเส้นชีวิต ผู้สูงอายุหรือบุคคลรักษาตัวอยู่บ้านอื่น ๆหน่วยรวมถึงปุ่มสวมใส่บนสร้อยคอหรือสร้อยข้อมือที่ผู้ป่วยสามารถผลักดันพวกเขาควรจะต้องการความช่วยเหลือ ( " บ้านสุขภาพ " , 2010 ) เป็นระยะๆ แพทย์ เช่น พยาบาล กายภาพ บำบัด ฯลฯ ) จะเยี่ยมคนไข้ที่บ้านของตนเพื่อติดตามความคืบหน้าของพวกเขาและดำเนินการตรวจสอบตามปกติและบำรุงรักษาใน t
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- ฉันกำลังรีดผ้า
- 雇用契約の終了
- Logistics register 1 person to join Trai
- ฉันพร้อมสำหรับ แม่บ้านที่บ้านคุณ
- ฉันกำลังรีดผ้า
- หมีแผดเสียง
- ฉันขอรูปเพิ่มอีก
- ฉันกำลังรีดผ้า
- applications and careers
- generous
- วิทยากร
- When are you going to learn to swim.
- 雇用契約の終了
- How to drink coffee To benefit
- I have couriered the Warrantee Bank Guar
- It's scary?
- Today, Ireland is a country with a brigh
- Your time and my time not same how we ca
- มะยม
- PLz enjoy your life..DOnt waste you life
- เราจะส่งorder ให้กับ supplier เราในคราวเ
- I ' m a good girl and clever enough to k
- tum says that thanks to the close bond a
- MilkComponentsand Quality
