This paper is the first in a series

This paper is the first in a series of three which present experimental studies of mimicry in some North American butterflies. 2) The experiments were designed to study the effectiveness of mimicry in these butterflies with the use of eight Florida Scrub Jays (Cyanocitta coerulescens coerulescens) as caged predators. The butterflies were immobilized and their wings were folded together dorsally, so that only mimicry in the characters of the underside of the wings was being tested in these experiments. 3) The present experiments tested mimicry in the classic example of the Monarch (Danaus plexippus) and Viceroy (Limenitis archippus archippus). 4) The results of these experiments show that the non-mimetic butterflies, used in couplet with each model or mimic, were eaten in every trial by all birds. 5) The four experimental birds were given numerous trials with the model, the Monarch. The Monarch was not eaten by these birds in any trial, and in many trials was not touched, after initial learning had taken place. 6) After the experimental birds had been given more than 50 trials with the Monarch, the Viceroy was substituted for the Monarch at intervals. The Viceroy was never eaten by the four experimental birds, and in many trials was not even touched. 7) Characteristic behavior shown by the four experimental birds after the presentation of both Monarchs and Viceroys indicated no discrimination between the two species of butterflies. 8) The four control birds had no prior laboratory experience with the Monarch, and these birds ate the Viceroy in many trials. 9) A statistical analysis of the reaction to the Viceroy by the experimental and control birds indicated that the two groups did not react to the Viceroy in the same way. The difference in response is attributed to the prior laboratory experience of the experimental birds with the Monarch. The color pattern of the Viceroy was apparently associated with the complete inedibility and similar color pattern of the Monarch. Under the conditions of the experiment, mimicry has been shown to be effective. 10) The data indicate that the Viceroy is more edible than the Monarch, but less edible than the non-mimetic butterflies used in the experiments. In addition, the control birds took longer to seize Viceroys, on the average, than they took to seize the non-mimetic butterflies. Therefore the Viceroy is not termed either a Batesian or a Mullerian mimic in the classical sense. 11) Learning behavior and memory in the Scrub Jays were considered briefly. The records showed that three of the four experimental birds remembered to reject a Monarch and a Viceroy on sight alone, after a period of over two weeks had elapsed since their last experience with these butterflies.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เอกสารนี้เป็นครั้งแรกในชุดที่สามซึ่งมีการศึกษาทดลองของ mimicry ในผีเสื้อบางอเมริกาเหนือ 2 ทดลอง)ถูกออกแบบมาเพื่อศึกษาประสิทธิภาพของ mimicry ในผีเสื้อเหล่านี้ ด้วยการใช้ของแปดฟลอริดาขัดเจย์ (Cyanocitta coerulescens coerulescens) เป็น caged ล่า ผีเสื้อถูกตรึง และปีกของพวกเขาถูกพับเข้าหากัน dorsally เพื่อให้การทดสอบ mimicry ในตัวของ underside ของปีกในการทดลองเหล่านี้ 3 ทดลองอยู่)ทดสอบ mimicry ในตัวอย่างที่คลาสสิกของพระมหากษัตริย์ (Danaus plexippus) และรอย (Limenitis archippus archippus) 4 ผลการทดลองนี้แสดงว่า มีกินผีเสื้อไม่ mimetic ใช้ใน couplet กับแต่ละรุ่นหรือมั่น ในทุกคดี โดยนก 5)นก 4 ทดลองได้รับการทดลองมากมายกับรูปแบบ ทุกข์ พระมหากษัตริย์ไม่ถูกกิน โดยนกเหล่านี้ในการทดลอง และในการทดลองมากมายไม่ สัมผัส หลังจากที่เริ่มต้นเรียนรู้ได้เกิดขึ้น 6 หลังจากนกทดลองได้รับการทดลองมากกว่า 50 มีทุกข์ รอยถูกแทนในทุกข์ในช่วง รอยไม่ถูกกิน โดยนกทดลอง 4 และในการทดลองจำนวนมากไม่ได้สัมผัส 7) ลักษณะพฤติกรรมที่แสดง โดยโฟร์นกทดลองหลังจากงานนำเสนอของพระมหากษัตริย์และ Viceroys ระบุไม่แบ่งแยกระหว่างสองสายพันธุ์ของผีเสื้อ 8 4)ควบคุมนกมีห้องปฏิบัติการไม่ทราบประสบกับทุกข์ และนกเหล่านี้กินรอยการทดลองมากขึ้น 9) การวิเคราะห์ทางสถิติของปฏิกิริยารอย โดยการทดลองและควบคุมนกระบุว่า กลุ่มที่สองได้ไม่ตอบสนองที่รอยเดียว ความแตกต่างในการตอบสนองเป็นบันทึกประสบการณ์ปฏิบัติการก่อนหน้าของนกที่ทดลองมีทุกข์ รูปแบบสีของรอยเห็นได้ชัดว่าเกี่ยวข้องกับ inedibility สมบูรณ์และสีลวดลายที่คล้ายทุกข์ได้ ภายใต้เงื่อนไขของการทดลอง ได้รับการแสดง mimicry ให้มีประสิทธิภาพ 10) ข้อมูลบ่งชี้ว่า รอยกินยิ่งกว่าพระมหากษัตริย์ แต่กินน้อยกว่าผีเสื้อไม่ mimetic ที่ใช้ในการทดลอง นอกจากนี้ นกควบคุมเอายาวแย่ง Viceroys โดยเฉลี่ย กว่าที่พวกเขาเอาแย่งผีเสื้อไม่ mimetic ดังนั้น รอยไม่เรียกว่า Batesian เป็นหรือมั่น Mullerian ในความคลาสสิก 11) พฤติกรรมการเรียนรู้และหน่วยความจำในเจย์ขัดได้ถือสั้น ๆ ข้อมูลแสดงให้เห็นว่า สามสี่ทดลองนกจำปฏิเสธหลังจากระยะเวลากว่าสองสัปดาห์ได้ผ่านไปตั้งแต่ผีเสื้อเหล่านี้ประสบการณ์สุดท้ายพระมหากษัตริย์และรอยบนสายตาเพียงอย่างเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระดาษนี้เป็นครั้งแรกในซีรีส์สามซึ่งนำเสนอการศึกษาทดลองของการล้อเลียนในผีเสื้ออเมริกาเหนือบางส่วน 2) การทดลองได้รับการออกแบบเพื่อศึกษาประสิทธิผลของการล้อเลียนในผีเสื้อเหล่านี้ด้วยการใช้แปดฟลอริดาขัดเจย์ (Cyanocitta coerulescens coerulescens) ในขณะที่การล่าขังอยู่ในกรง ผีเสื้อถูกตรึงและปีกของพวกเขาถูกพับเก็บด้วยกันโสมเพื่อให้การล้อเลียนเฉพาะในตัวละครของล่างของปีกที่ถูกทดสอบในการทดลองนี้ 3) การทดลองในปัจจุบันการทดสอบการล้อเลียนในตัวอย่างคลาสสิกของพระมหากษัตริย์ (Danaus plexippus) และอุปราช (Limenitis Archippus Archippus) 4) ผลการทดลองเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าผีเสื้อที่ไม่ลอกเลียนแบบที่ใช้ในการคู่กับแต่ละรุ่นหรือเลียนแบบได้รับประทานในทุกการทดลองโดยนกทั้งหมด 5) สี่นกทดลองได้รับการทดลองจำนวนมากที่มีรูปแบบพระมหากษัตริย์ พระมหากษัตริย์ไม่ได้กินโดยนกเหล่านี้ในการพิจารณาคดีใด ๆ และในการทดลองจำนวนมากก็ไม่ได้สัมผัสหลังจากการเรียนรู้เริ่มต้นที่เกิดขึ้น 6) หลังจากที่นกทดลองได้รับมากกว่า 50 การทดลองที่มีพระมหากษัตริย์อุปราชถูกแทนพระมหากษัตริย์ในช่วงเวลา อุปราชก็ไม่เคยกินโดยสี่นกทดลองและในการทดลองจำนวนมากก็ไม่ได้สัมผัสแม้กระทั่ง 7) พฤติกรรมลักษณะแสดงโดยสี่นกทดลองหลังจากการนำเสนอของทั้งสองพระมหากษัตริย์และรอยส์ที่ระบุการเลือกปฏิบัติระหว่างสองชนิดของผีเสื้อไม่มี 8) สี่นกควบคุมมีประสบการณ์ทางห้องปฏิบัติการไม่ก่อนที่มีพระมหากษัตริย์และนกเหล่านี้กินอุปราชในการทดลองจำนวนมาก 9) การวิเคราะห์ทางสถิติของการเกิดปฏิกิริยากับอุปราชโดยนกทดลองและกลุ่มควบคุมแสดงให้เห็นว่าทั้งสองกลุ่มไม่ได้ตอบสนองต่อการอุปราชในทางเดียวกัน ความแตกต่างในการตอบสนองเป็นที่ประกอบกับประสบการณ์ในห้องปฏิบัติการก่อนการทดลองของนกที่มีพระมหากษัตริย์ รูปแบบสีของอุปราชที่เกี่ยวข้องเห็นได้ชัดกับ inedibility สมบูรณ์และรูปแบบสีที่คล้ายของพระมหากษัตริย์ ภายใต้เงื่อนไขของการทดลอง, ล้อเลียนได้รับการแสดงที่จะมีประสิทธิภาพ 10) ข้อมูลระบุว่าอุปราชจะกินได้มากกว่าพระมหากษัตริย์ แต่กินน้อยกว่าผีเสื้อที่ไม่ลอกเลียนแบบที่ใช้ในการทดลอง นอกจากนี้การควบคุมนกใช้เวลานานที่จะยึดรอยส์โดยเฉลี่ยกว่าที่พวกเขาจะยึดเอาผีเสื้อที่ไม่ลอกเลียนแบบ ดังนั้นอุปราชไม่ได้เรียกว่าทั้ง Batesian หรือMüllerianเลียนแบบในความรู้สึกคลาสสิก 11) พฤติกรรมการเรียนรู้และหน่วยความจำในการขัดผิวเจย์ได้รับการพิจารณาในเวลาสั้น ๆ บันทึกแสดงให้เห็นว่าสามสี่นกทดลองจำที่จะปฏิเสธพระมหากษัตริย์และอุปราชในสายตาเพียงอย่างเดียวหลังจากระยะเวลากว่าสองสัปดาห์ผ่านไปนับตั้งแต่ได้ประสบการณ์ที่ผ่านมาของพวกเขากับผีเสื้อเหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทความนี้เป็นครั้งแรกในชุดของ 3 ซึ่งปัจจุบันการศึกษาการล้อเลียนในอเมริกาเหนือผีเสื้อ 2 ) การออกแบบการทดลองเพื่อศึกษาผลของการล้อเลียนในผีเสื้อเหล่านี้ด้วยการใช้แปดฟลอริดาถูนก ( cyanocitta coerulescens coerulescens ขัง ) เป็นนักล่า ผีเสื้อปีกถูกพับและถูกตรึง dorsally ด้วยกัน ,ดังนั้น การล้อเลียน แต่ในตัวของด้านล่างของปีกที่ถูกทดสอบในการทดลองเหล่านี้ 3 ) การทดลองนำเสนอการทดสอบการล้อเลียนในตัวอย่างที่คลาสสิกของพระมหากษัตริย์ ( ดานาแนส เพล็คซิเพิร์ส ) และอุปราช ( limenitis Archippus Archippus ) 4 ) ผลการทดลองเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าไม่ใช่ซึ่งล้อเลียนผีเสื้อที่ใช้ในโคลงกับแต่ละรุ่น หรือเลียนแบบได้กิน ในทุกคดี โดยนกทั้งหมด 5 ) สี่ทดลองนกได้รับมากมาย การทดลองกับแบบจำลอง พระมหากษัตริย์ . พระมหากษัตริย์ไม่กินโดยนกเหล่านี้ในการทดลอง ในการทดลองมากมาย ไม่ได้สัมผัส หลังจากการเรียนรู้เบื้องต้นได้ยึดสถานที่ 6 ) หลังจากนกทดลองได้รับมากกว่า 50 การทดลองกับพระมหากษัตริย์ ,อุปราชได้ใช้พระมหากษัตริย์ในช่วงเวลา อุปราชก็ไม่เคยกินโดยสี่แบบนก และในการทดลองมากมายที่ยังไม่ได้สัมผัส 7 ) ลักษณะพฤติกรรมที่แสดงโดยสี่ทดลองนกหลังจากการนำเสนอทั้งพระมหากษัตริย์และอุปราช ) ไม่เลือกปฏิบัติระหว่างสองชนิดของผีเสื้อ .8 ) สี่การควบคุมนกไม่มีก่อนปฏิบัติการประสบการณ์กับพระมหากษัตริย์ และนกเหล่านี้กินอุปราชในการทดลองหลาย 9 ) การวิเคราะห์ทางสถิติของปฏิกิริยากับอุปราชโดยนกเป็นกลุ่มควบคุม พบว่า กลุ่มที่ไม่ตอบสนองกับอุปราชในลักษณะเดียวกันความแตกต่างในการตอบสนอง คือ ประกอบกับประสบการณ์ของนกก่อนปฏิบัติการทดลองกับพระมหากษัตริย์ . สีรูปแบบของอุปราชก็เห็นได้ชัดว่าเกี่ยวข้องกับ inedibility สมบูรณ์และรูปแบบสีคล้ายของพระมหากษัตริย์ . ภายใต้เงื่อนไขของการทดลอง การล้อเลียนที่ได้รับการแสดงที่จะมีประสิทธิภาพ10 ) ข้อมูลบ่งชี้ว่าอุปราช กินได้มากกว่าพระมหากษัตริย์ แต่กินน้อยลงกว่าไม่ซึ่งล้อเลียนผีเสื้อที่ใช้ในการทดลอง นอกจากนี้ นกควบคุมนานที่จะยึดอุปราช โดยเฉลี่ยกว่าที่พวกเขาได้ยึดไม่ซึ่งล้อเลียนผีเสื้อ ดังนั้นอุปราชเป็น termed เป็น batesian หรือเลียนแบบ mullerian ในความรู้สึกคลาสสิก11 ) พฤติกรรมการเรียนรู้และความจำในขัด เจย์ส ถือว่าเป็นสั้น ๆ . ระเบียนที่แสดงให้เห็นว่าสามสี่ทดลองนกจำปฏิเสธพระมหากษัตริย์และอุปราชในสายตาคนเดียวหลังจากระยะเวลาสองสัปดาห์ผ่านไปเนื่องจากประสบการณ์ที่ผ่านมาของพวกเขากับผีเสื้อเหล่านี้