) can be sufficient for species ide

) can be sufficient for species identification (Meyer, Hofelein,
Luthy, & Candrian, 1995).
Most DNA analyses for fish species identification have been
based on the amplification of conserved mitochondrial DNA region
(Ram, Ram, & Baidon, 1996). Mitochondrial DNA (mt DNA) presents
a higher copy number and a faster rate of mutation, making it
generally more appropriate in the study of evolutionary genetics
and inter-intra species variability (Chow, Okamoto, Uozumi,
Takeuchi, & Takeyama, 1997). The most common mt DNA genes
exploited in species identification research have been cytochrome
b, 12S rRNA and 16S rRNA (Rasmussen & Morrissey, 2008).
Groupers are one of the 21 major groups of demersal fishery
under the family, Serranidae. Groupers belonging to the genera,
Epinephelus and Mycteroperca are highly appreciated and expensive
group of fishes (Glazumina, Skaramuca, Glavic, & Kozhul, 1998).
Their high demand and popularity have led to the substitution of
grouper fillets with those of closely related cheaper species. Reports
state a total of 70% of fish labeled as groupers (Epinephelus spp. and
Mycteroperca spp.) was replaced by other species like hake or other
related species (Jacquet & Pauly, 2008). In India, groupers are
exported in whole and filleted forms in either chilled or frozen
condition to USA, Germany, Italy, South Arabia and UK. They mainly
belong to the genus, Epinephelus. The main problem faced by the
processors is the requirement of a method to prove the identity of
the species, as the consumers/buyers demand the authenticity of
the groupers. This can be solved through development of a PCR
method unique for grouper genus, Epinephelus and further a PCRRFLP
method to identify the economically important species
within this genus.
Against this background, this study was undertaken to develop a
unique PCR method for the identification of grouper species
belonging to the genus, Epinephelus using genus specific primers,
viz. GenF and EpiR, and to develop a PCR-RFLP method to further
discriminate the species belonging to the same genus.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

) ได้อย่างเพียงพอสำหรับการระบุสายพันธุ์ (Meyer, HofeleinLuthy, & Candrian, 1995)วิเคราะห์ดีเอ็นเอส่วนใหญ่สำหรับการระบุชนิดของปลาได้ตามการขยายภาคนำ mitochondrial DNA(Ram, Ram, & Baidon, 1996) แสดง mitochondrial DNA (mt ดีเอ็นเอ)จำนวนสำเนาสูงและอัตราเร็วของการกลายพันธุ์ การทำให้โดยทั่วไปที่เหมาะสมในการศึกษาพันธุศาสตร์เชิงวิวัฒนาการและอินทราอินเตอร์พันธุ์สำหรับความผันผวน (Chow, Okamoto, Uozumiสแมน & Takeyama, 1997) ยีนดีเอ็นเอ mt ทั่วสามารถวิจัยระบุสายพันธุ์ได้ cytochromeบี 12S rRNA และ 16S rRNA (Rasmussen และมอริสเซ 2008)คัวเป็นหนึ่งในคณะประมง demersal 21 ที่สำคัญภายใต้ครอบครัว Serranidae คัวของสกุลEpinephelus Mycteroperca ใจและชื่นชมมาก และมีราคาแพงกลุ่มของปลา (Glazumina, Skaramuca, Glavic, & Kozhul, 1998)ความต้องการสูงและความนิยมของพวกเขาได้นำไปสู่การแทนที่ของแล่ปลาเก๋ากับถูกกว่าชนิดที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด รายงานรัฐจำนวน 70% ของปลาที่ติดป้ายว่าเป็นคัว (Epinephelus โอ และโอ Mycteroperca) ถูกแทนที่ ด้วยชนิดอื่น ๆ เช่น hake หรืออื่น ๆพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง (Jacquet & Pauly, 2008) ในอินเดีย คัวมีส่งในแบบฟอร์มทั้งหมด และ filleted ใน หรืออาหารแช่แข็งเงื่อนไขให้สหรัฐอเมริกา เยอรมนี อิตาลี ดีอาระ เบียใต้ และสหราชอาณาจักร พวกเขาส่วนใหญ่เป็นพืชสกุล Epinephelus ปัญหาหลักที่เผชิญโดยการตัวประมวลผลเป็นข้อกำหนดของวิธีพิสูจน์ตัวตนของพันธุ์ เป็นผู้ซื้อ/ผู้บริโภคต้องการความถูกต้องของคัว นี้สามารถแก้ไขได้ผ่านการพัฒนาของ PCRวิธีการเฉพาะสำหรับพืชสกุลปลาเก๋า Epinephelus และ PCRRFLP เพิ่มเติมวิธีการระบุสายพันธุ์อย่างสำคัญภายในพืชสกุลนี้พื้นหลังนี้ การศึกษานี้ได้ดำเนินการพัฒนาเป็นวิธี PCR เฉพาะสำหรับการระบุพันธุ์ปลากะรังของพืชสกุล Epinephelus ใช้ไพรเมอร์เฉพาะสกุลviz. GenF และ EpiR และ การพัฒนาวิธี PCR-RFLP ทั้งเหยียดชนิดของพืชสกุลเดียวกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

) อาจจะเพียงพอสำหรับการระบุสายพันธุ์ (เมเยอร์ Hofelein,
Luthy และ Candrian, 1995). การวิเคราะห์ดีเอ็นเอสำหรับการระบุสายพันธุ์ปลาที่ได้รับขึ้นอยู่กับการขยายของเขตป่าสงวนดีเอ็นเอยล(รามรามและ Baidon, 1996) ยลดีเอ็นเอ (MT DNA) นำเสนอเป็นจำนวนสำเนาที่สูงขึ้นและอัตราที่เร็วของการกลายพันธุ์ทำให้โดยทั่วไปที่เหมาะสมมากขึ้นในการศึกษาพันธุศาสตร์วิวัฒนาการและระหว่างภายในแปรปรวนชนิด(Chow, Okamoto, Uozumi, Takeuchi และ Takeyama, 1997) รุ่น MT ที่พบมากที่สุดยีนดีเอ็นเอใช้ประโยชน์ในการวิจัยการระบุสายพันธุ์ที่ได้รับการcytochrome ข 12S rRNA และ 16S rRNA (รัสมุสและมอร์ริส, 2008). Groupers เป็นหนึ่งใน 21 กลุ่มหลักของการประมงสัตว์น้ำภายใต้ครอบครัวSerranidae ปลากะรังที่เป็นจำพวกที่Epinephelus และ Mycteroperca จะนิยมอย่างสูงและมีราคาแพงในกลุ่มของปลา(Glazumina, Skaramuca, Glavic และ Kozhul, 1998). ความต้องการสูงและความนิยมของพวกเขาได้นำไปสู่การทดแทนของเนื้อปลาเก๋ากับผู้ที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดชนิดที่ถูกกว่า. รายงานระบุรวมเป็น 70% ของปลาที่ระบุว่าเป็นปลากะรัง (Epinephelus spp. และเอสพีพีMycteroperca.) ก็ถูกแทนที่ด้วยสายพันธุ์อื่น ๆ เช่นเฮคหรืออื่น ๆ ที่สายพันธุ์ที่เกี่ยวข้องกัน(Jacquet และพอลลี่ 2008) ในประเทศอินเดีย, ปลากะรังที่มีการส่งออกในภาพรวมเสาทั้งในรูปแบบแช่เย็นหรือแช่แข็งสภาพไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา, เยอรมนี, อิตาลี, เซาท์อารเบียและสหราชอาณาจักร พวกเขาส่วนใหญ่เป็นสกุล, Epinephelus ปัญหาหลักที่ต้องเผชิญกับการประมวลผลเป็นความต้องการของวิธีการที่จะพิสูจน์ตัวตนของสายพันธุ์ที่เป็นผู้บริโภค/ ผู้ซื้อเรียกร้องความถูกต้องของปลากะรัง นี้สามารถแก้ไขได้ผ่านการพัฒนาของ PCR วิธีที่ไม่ซ้ำสำหรับประเภทปลาเก๋า, Epinephelus และอีก PCRRFLP วิธีการระบุสายพันธุ์ที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจที่อยู่ในประเภทนี้. กับพื้นหลังนี้การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธี PCR ไม่ซ้ำกันสำหรับบัตรประจำตัวของปลาเก๋า ชนิดที่เป็นพืชและสัตว์, Epinephelus ใช้สกุลไพรเมอร์ที่เฉพาะเจาะจงได้แก่ GenF และ EpiR และพัฒนาวิธี PCR-RFLP เพื่อแยกแยะสายพันธุ์ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

) สามารถจะเพียงพอสำหรับการระบุชนิด ( Meyer , hofelein
ลอทีย์ , & candrian , 1995 ) .
ส่วนใหญ่ดีเอ็นเอการวิเคราะห์เพื่อจำแนกชนิดปลาได้รับ
ตามแบบอนุรักษ์ยลดีเอ็นเอภูมิภาค
( แรม , แรม , & baidon , 1996 ) ยลดีเอ็นเอ ( DNA )
) เสนอสูงกว่าจำนวนสำเนาและอัตราเร็วของการกลายพันธุ์ทำให้
โดยทั่วไปที่เหมาะสมในการศึกษาวิวัฒนาการพันธุศาสตร์และความผันแปรภายในชนิด
อินเตอร์ ( เฉา โอคาโมโต้ uozumi
&ทาเคยามะ ทาเคอุจิ , , 1997 ) ที่พบบ่อยที่สุดในการวิจัยดีเอ็นเอยีน MT
ใช้จำแนกชนิดได้ -
B 12s rRNA 16S rRNA ( ราสมุสเซ่น และ&สีย์ , 2008 ) .
ปลากะรังเป็นหนึ่งใน 21 กลุ่มหลักของปริมาณมากที่สุดประมง
ภายใต้ครอบครัว พจน์ สารสิน .ปลากะรังเป็นของสกุล
สกุลปลาหมอทะเล mycteroperca และชื่นชมอย่างมากและมีราคาแพง
กลุ่มของปลา ( glazumina skaramuca glavic & , , , kozhul , 1998 ) .
ความต้องการสูงและความนิยมของพวกเขาได้นำไปสู่การใช้
ปลาเก๋าเนื้อ กับ ผู้ที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดราคาถูกชนิด รายงาน
รัฐทั้งหมดของ 70% ของปลาถูกปลากะรัง ( สกุลปลาหมอทะเล spp . และ
mycteroperca spp .) ถูกแทนที่ด้วยชนิดอื่น เช่น แฮก หรืออื่น ๆที่เกี่ยวข้องกับสปีชีส์ (
& jacquet pauly , 2008 ) ในอินเดีย ปลากะรังมี
ส่งออกทั้งหมด และถลกรูปแบบทั้งแช่เย็นหรือแช่แข็ง
ภาพไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา , เยอรมัน , อิตาลี , อาระเบียใต้และสหราชอาณาจักร พวกเขาส่วนใหญ่
เป็นของสกุล วิศวกรชาวสวีเดน , . ปัญหาหลักที่ต้องเผชิญกับ
โปรเซสเซอร์เป็นความต้องการของวิธีการพิสูจน์เอกลักษณ์ของ
สปีชีส์เป็นผู้บริโภค / ผู้ซื้อต้องการความถูกต้องของ
groupers . นี้สามารถแก้ไขได้ผ่านการพัฒนาวิธี PCR
าสกุลและปลาเก๋า วิศวกรชาวสวีเดน ต่อไป pcrrflp

วิธีที่จะระบุชนิดที่สำคัญทางเศรษฐกิจในสกุลนี้ .
กับพื้นหลังนี้ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเป็นเอกลักษณ์
วิธี PCR เพื่อการจำแนกชนิด
ปลาเก๋าเป็นของสกุล วิศวกรชาวสวีเดนใช้ไพรเมอร์ที่จำเพาะเจาะจง , สกุล
viz . และ genf epir และพัฒนาวิธีการเพิ่มเติมว่า
แยกแยะชนิดของชนิดเดียวกัน