Special or inclusive education?In ‘

Special or inclusive education?
In ‘Reimagining special education’ (Florian, 2007), I argued
that the positioning of special needs education as both a
problem for and a solution to injustice in education has
highlighted the dilemmas of access and equity inherent in
education systems that rely on different forms of provision
for different types of learners. As many commentators have
pointed out, special needs education is widely seen as one of
the mechanisms by which students who experience difficulties
in learning are both included in and excluded from the
forms of schooling that are otherwise available to children
of similar ages.
For some, the ends have justified the means – access to
different forms of provision where individual needs might
be met is seen as preferable to education in a mainstream
environment for those who have been judged as failing in
that environment, or to no education at all. Others have
rejected this view and have sought new means in the form of
inclusive education as a replacement for special needs education
and its associated problems of marginalisation and
exclusion. Colleagues such as Tony Booth (1998) have
written forcefully about the need to reject special education
and replace it with explorations of the processes of exclusion
and inclusion for all.
However, while research on inclusive education has indeed
embarked on such an exploration, it has not brought about a
rejection of special needs education. While there may be
many reasons for this, one important justification for the
continuation of ‘special’ or ‘additional’ support for some
learners is that, in reality, school systems are utilitarian in
structure and are organised around the discredited but
widely-held idea that intelligence is fixed, measurable and
normally distributed (see Figure 1).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาพิเศษ หรือแบบรวมหรือไม่ใน 'การศึกษาพิเศษ Reimagining' (ชาญ Florian, 2007), ฉันโต้เถียงว่า ตำแหน่งพิเศษต้องเป็นทั้งตัวปัญหาและการแก้ไขความอยุติธรรมในการศึกษาได้เน้น dilemmas เข้าและหุ้นในระบบการศึกษาที่ใช้สำรองในรูปแบบต่าง ๆสำหรับชนิดต่าง ๆ ของผู้เรียน มีการแสดงมากชี้ให้เห็น ศึกษาความต้องการพิเศษอย่างกว้างขวางถือเป็นหนึ่งกลไก โดยที่นักเรียนที่ประสบความยากลำบากเรียนรู้ ทั้งใน และแยกออกจากการรูปแบบของการศึกษาที่มีมิฉะนั้นเด็กวัยคล้ายสำหรับบางคน ปลายมีชิดหมายถึงการเข้าถึงซึ่งแต่ละคนต้องการอาจจัดในรูปแบบต่าง ๆจะพบจะเห็นกว่าเป็นการศึกษากับการสภาพแวดล้อมที่มีการตัดสินเป็นล้มเหลวในสภาพแวดล้อม หรือ การศึกษาทั้งหมดไม่ ผู้อื่นได้ปฏิเสธมุมมองนี้ และได้ค้นหาวิธีการใหม่ในรูปแบบของรวมการศึกษาแทนการศึกษาความต้องการพิเศษและปัญหาเกี่ยวข้องของ marginalisation และแยกออก มีเพื่อนร่วมงานเช่นบูธ Tony (1998)เขียนเกี่ยวกับจำเป็นต้องปฏิเสธการศึกษาพิเศษประและแทนที่ ด้วยการสำรวจกระบวนการของการแยกและรวมทั้งหมดอย่างไรก็ตาม ขณะที่วิจัยศึกษารวมได้แน่นอนเริ่มต้นการสำรวจ จะได้ไม่มาเกี่ยวกับการการปฏิเสธของการศึกษาความต้องการพิเศษ ในขณะที่อาจมีสำหรับนี้ เหตุผลสำคัญหนึ่งในหลายสาเหตุต่อเนื่องของ 'พิเศษ' หรือ 'เพิ่มเติม' สนับสนุนบางส่วนผู้เรียนเป็นที่ แท้จริง ระบบโรงเรียนจะเป็นประโยชน์ในโครงสร้างและเป็นแหล่งสถานที่ discredited แต่จัดขึ้นกันอย่างแพร่หลายคิดว่าปัญญาเป็นถาวร วัด และกระจายปกติ (ดูรูปที่ 1)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาพิเศษหรือรวม?
ใน 'ทบทวนการศึกษาพิเศษ (Florian 2007) ผมได้เสนอ
ว่าการวางตำแหน่งของการศึกษาความต้องการพิเศษเป็นทั้ง
ปัญหาและวิธีการแก้ความไม่เป็นธรรมในการศึกษาได้
เน้นอุปสรรคของการเข้าถึงและส่วนของผู้ที่อยู่ใน
ระบบการศึกษา ที่อาศัยในรูปแบบที่แตกต่างกันของการให้
ชนิดที่แตกต่างกันของผู้เรียน ในขณะที่หลายคนได้
ชี้ให้เห็นความต้องการพิเศษการศึกษาจะเห็นอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งใน
กลไกโดยที่นักเรียนที่ประสบปัญหา
ในการเรียนรู้มีทั้งที่รวมอยู่ในและแยกออกจาก
รูปแบบของการศึกษาที่มีเตรียมไว้ให้กับเด็ก
ทุกวัยที่คล้ายกัน.
สำหรับบางคน ปลายมีธรรมหมายถึง - การเข้าถึง
รูปแบบที่แตกต่างกันของบทบัญญัติที่ต้องการของแต่ละบุคคลอาจจะ
ได้พบกับถูกมองว่าเป็นที่นิยมในการศึกษาในหลัก
สภาพแวดล้อมสำหรับผู้ที่ได้รับการตัดสินว่าเป็นความล้มเหลวใน
สภาพแวดล้อมที่หรือเพื่อการศึกษาที่ไม่ทั้งหมด คนอื่น ๆ ได้
ปฏิเสธมุมมองนี้และได้ขอวิธีการใหม่ในรูปแบบของ
การศึกษารวมแทนศึกษาความต้องการพิเศษ
และปัญหาที่เกี่ยวข้องของชายขอบและ
การยกเว้น เพื่อนร่วมงานเช่นโทนี่บูธ (1998) ได้
เขียนอย่างแข็งขันเกี่ยวกับความจำเป็นที่จะปฏิเสธการศึกษาพิเศษ
และแทนที่ด้วยการสำรวจของกระบวนการของการยกเว้น
และรวมทั้งหมด.
อย่างไรก็ตามในขณะที่การวิจัยในการศึกษารวมได้แน่นอน
ลงมือเช่นการสำรวจก็มี ไม่ได้มาเกี่ยวกับการ
ปฏิเสธของการศึกษาความต้องการพิเศษ ในขณะที่อาจจะมี
หลายเหตุผลสำหรับการนี้หนึ่งเหตุผลสำคัญสำหรับ
ความต่อเนื่องของ 'พิเศษ' หรือ 'เพิ่มเติมการสนับสนุนสำหรับบางคน
เรียนก็คือว่าในความเป็นจริงระบบโรงเรียนจะมีประโยชน์ใน
โครงสร้างและมีการจัดรอบอดสู แต่
อย่างกว้างขวางถือความคิด หน่วยสืบราชการลับที่ได้รับการแก้ไขที่สามารถวัดได้และ
กระจายตามปกติ (ดูรูปที่ 1)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พิเศษหรือการศึกษารวม ?
' ทบทวนการศึกษาพิเศษ ( Florian 2007 ) ผมแย้ง
ที่ตำแหน่งของการศึกษาความต้องการพิเศษเป็นทั้ง
ปัญหาและแก้ไขความอยุติธรรมในการศึกษาได้
เน้นขัดแย้งของการเข้าถึงและทุนที่แท้จริงในระบบการศึกษาที่ต้องพึ่งพา

สำหรับรูปแบบที่แตกต่างกันของการแตกต่างกันประเภทของผู้เรียน หลายคนแสดงความเห็นได้
ชี้ให้เห็นว่าการศึกษาความต้องการพิเศษถูกมองว่าเป็นหนึ่งใน
กลไกซึ่งนักเรียนที่ประสบปัญหาในการเรียนทั้งคู่

รวมและการยกเว้นจากรูปแบบของตนนั้นเป็นอย่างอื่นใช้ได้กับเด็กอายุเหมือนกัน
.
บาง ปลายมีความชอบธรรม หมายถึง –การเข้าถึงรูปแบบที่แตกต่างกันของการให้ที่ความต้องการ
บุคคลอาจ
ถูกพบเห็น เป็นที่นิยมไปศึกษาในสภาพแวดล้อมเป็นหลัก
สำหรับผู้ที่ได้รับการตัดสินให้เป็นความล้มเหลวใน
ที่สิ่งแวดล้อม หรือ ไม่มีการศึกษาเลย คนอื่นมี
ปฏิเสธมุมมองนี้และหาวิธีการใหม่ในรูปแบบของ
การศึกษาแบบเรียนรวม แทนความต้องการพิเศษการศึกษาและปัญหาของการทำให้ไม่มีความสำคัญเกี่ยวข้อง

และการยกเว้นเพื่อนร่วมงาน เช่น โทนี่ บูธ ( 1998 ) ได้
เขียนบังคับเกี่ยวกับการต้องปฏิเสธ
การศึกษาพิเศษ และแทนที่ ด้วยการสำรวจของกระบวนการและการรวมสำหรับทั้งหมดยกเว้น
.
แต่ในขณะที่งานวิจัยเกี่ยวกับการศึกษาแบบเรียนรวม ได้แน่นอน
ลงมือเช่นการสำรวจได้นำเกี่ยวกับ
ปฏิเสธการศึกษาความต้องการ พิเศษ ในขณะที่อาจจะมี
หลายเหตุผลสำหรับเรื่องนี้หนึ่งในเหตุผลที่สำคัญสำหรับสนับสนุน
ต่อเนื่องของ ' พิเศษ ' หรือ ' เพิ่มเติม ' เพื่อผู้เรียนบางคน
คือว่าในความเป็นจริง ระบบโรงเรียนเป็นประโยชน์ใน
โครงสร้างและจัดรอบเสียชื่อเสียงแต่
อย่างกว้างขวางว่าปัญญาคง วัดและ
กระจายปกติ ( ดูรูปที่ 1 )