“You should remember, Potter, that

“You should remember, Potter, that in a little while all of you may be expected to express these courtesies as part of your jobs; it would be helpful to you to become accustomed to giving and receiving them.”
I walked around my desk and sat in my chair.
ผมเดินไปรอบ ๆ โต๊ะของผมและนั่งอยู่บนเก้าอี้ของผม
For the time being at least they were listening, really listening to me; maybe they would not understand every word , but they’d get the general import of my remarks.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"คุณควรจำ พอตเตอร์ ว่า ในเล็กน้อยในขณะที่คุณอาจต้องแสดง courtesies เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของงานของคุณ มันจะช่วยให้คุณคุ้นเคยเพื่อให้ และรับให้"เดินรอบโต๊ะของฉัน และนั่งในเก้าอี้ของฉัน ผมเดินไปรอบๆ โต๊ะของผมและนั่งอยู่บนเก้าอี้ของผมเวลามีน้อย จะได้ฟัง ฟังจริง ๆ ฉัน บางทีพวกเขาจะไม่เข้าใจทุกคำ แต่พวกเขาจะได้รับการนำเข้าทั่วไปหมายเหตุของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"คุณควรจำไว้พอตเตอร์ว่าในเล็ก ๆ น้อย ๆ ในขณะที่ทุกท่านอาจจะคาดหวังว่าจะแสดงมารยาทเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของงานของคุณ มันจะเป็นประโยชน์กับคุณที่จะกลายเป็นที่คุ้นเคยกับการให้และการรับพวกเขา. "
ผมเดินไปรอบ ๆ โต๊ะของฉันและนั่งอยู่ในเก้าอี้ของฉัน.
ผมเดินไปรอบ ๆ
เป็นเวลาอย่างน้อยพวกเขาได้ฟังจริงๆฟังฉัน; พวกเขาอาจจะไม่เข้าใจทุกคำพูด แต่พวกเขาจะได้รับการนำเข้าโดยทั่วไปของคำพูดของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" คุณควรจำไว้ว่า พอตเตอร์ ที่เล็กน้อยในขณะที่คุณอาจคาดหวังที่จะแสดงความพอใจส่วนตัวเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของงานของคุณ มันจะเป็นประโยชน์กับคุณจะกลายเป็นคุ้นเคยกับการให้ และรับพวกเขา . "
ผมเดินไปรอบ ๆโต๊ะ และนั่งในเก้าอี้ของฉัน จะโต๊ะของผมและนั่งอยู่บนเก้าอี้ของผม

ผมเดินไปรอบสำหรับตอนนี้อย่างน้อย เขาได้ฟังจริงๆ ฟังฉัน เขาอาจจะไม่เข้าใจทุกคำพูด แต่พวกเขาจะได้รับการนำเข้าทั่วไป
ข้อสังเกตของฉัน