For complex problems, the first the

For complex problems, the first these two approaches is of course impossible.Although such an approach can be described,it cannot be practiced except for relatively simple problems and even then only in a somewhat modified from.It assumes intellectual capacities and sources of information that men simply do not possess,and it is even more absurd as an approach to policy when the time and money that can be allocated to a policy problem are limited,as is always the case.Of particular importance to public administrators is the fact that public agencies are in effect usually instructed not to practice the first method.That is the say, their prescribed functions and constraints the politically or legally possible restrict their attention to relatively few values and relatively few alternative policies among the countless alternatives that might be imagined.It is the second method that is practiced.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สำหรับปัญหาที่ซับซ้อน แรกสองวิธีเหล่านี้เป็นหลักสูตรที่เป็นไปไม่แม้ว่าวิธีการดังกล่าวสามารถอธิบาย มันไม่สามารถฝึกฝนยกเว้นปัญหาค่อนข้างง่าย และแม้แล้ว เฉพาะในค่อนข้างแก้ไขจากสมมติกำลังปัญญาและแหล่งข้อมูลที่มนุษย์ก็ยังไม่มี และเป็นไร้สาระยิ่งเป็นวิธีการนโยบายเมื่อเวลาและเงินที่สามารถปันส่วนปัญหานโยบายจำกัด เป็นเสมอกรณีความสำคัญเฉพาะผู้ดูแลระบบสาธารณะคือความจริงที่ว่า หน่วยงานสาธารณะได้ผลมักจะรับคำสั่งการฝึกวิธีการแรกนั่นคือการพูด การกำหนดหน้าที่และข้อจำกัดในทางการเมือง หรือกฎหมายได้จำกัดความสนใจค่อนข้างน้อยค่าและนโยบายอื่นค่อนข้างน้อยระหว่างทางมากมายที่อาจคิดว่ามันเป็นวิธีสองที่มีประสบการณ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สำหรับปัญหาที่ซับซ้อนเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองวิธีเป็นหลักสูตร impossible.Although วิธีการดังกล่าวสามารถอธิบายมันไม่สามารถได้รับการฝึกฝนยกเว้นสำหรับปัญหาที่ค่อนข้างง่ายและได้แล้วเพียง แต่ในการแก้ไขค่อนข้าง from.It ถือว่าความสามารถทางปัญญาและแหล่งที่มาของข้อมูลนั้น คนก็ไม่ได้มีและมันก็ยิ่งไร้สาระมากขึ้นเป็นแนวทางในการกำหนดนโยบายเมื่อเวลาและเงินที่สามารถนำมาจัดสรรให้กับปัญหานโยบายจะถูก จำกัด เป็นเสมอความสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้บริหาร case.Of สาธารณะเป็นความจริงที่ว่าประชาชน หน่วยงานที่จะมีผลบังคับใช้มักจะได้รับคำแนะนำที่จะไม่ปฏิบัติ method.That แรกคือการพูด, ฟังก์ชั่นที่กำหนดของพวกเขาและข้อ จำกัด ทางการเมืองหรือเป็นไปได้ถูกต้องตามกฎหมาย จำกัด การให้ความสนใจกับค่าค่อนข้างน้อยและนโยบายทางเลือกไม่มากนักในหมู่ทางเลือกนับไม่ถ้วนที่อาจจะ imagined.It เป็นวิธีการที่สองที่ได้รับการฝึกฝน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สำหรับปัญหาที่ซับซ้อน แรกทั้งสองวิธีคือ แน่นอน เป็นไปไม่ได้ แม้ว่าวิธีการดังกล่าว สามารถอธิบาย มันไม่สามารถปฏิบัติ ยกเว้นปัญหาค่อนข้างง่าย และแม้แล้วเท่านั้น ในบ้างครั้ง มันถือว่าความจุทางปัญญาและแหล่งที่มาของข้อมูลว่า ผู้ชายก็ไม่ได้มีและมันเป็นเรื่องน่าขันมากเป็นวิธีการที่จะนโยบายเมื่อเวลาและเงินที่สามารถจัดสรรให้กับปัญหานโยบาย จำกัด เป็นเสมอกรณี สําคัญเฉพาะกับผู้บริหารภาครัฐ เป็นข้อเท็จจริงที่หน่วยงานภาครัฐจะมีผลมักจะสั่ง ไม่ได้ซ้อม วิธีแรก นั่นคือว่าการกำหนดหน้าที่และข้อจำกัดทางการเมือง หรือได้รับความสนใจของพวกเขาถูกต้องตามกฎหมาย จำกัด มูลค่าค่อนข้างน้อยและนโยบายทางเลือกที่ค่อนข้างน้อยของทางเลือกที่อาจจะคิดนับไม่ถ้วน มันเป็นวิธีที่สอง นั่นคือท่า