“If you’re in Dale Kingdom… We’re a

“If you’re in Dale Kingdom… We’re also in Dale Kingdom right now. Nekan Castle is only a day away.”

“Yoo Jung, what’s your level?”

“Swordsman, 237. Sora, here, is an Enchanter. She’s 144.”

“I-is that so?”

Ju Eun Hee and Hong Sun Ye’s discontented expressions were obvious.

It was because the Swordsman’s level was too low, and Enchanters weren’t very useful in dungeons.

Perhaps because she sensed their discomfort, Min Sora asked.

“Is it really okay to be in the same group as us?”
“Yeah. Well, it’ll be okay. But you know…”

Hong Sun Ye asked while blushing slightly.

“Why isn’t Lee Hyun oppa here? Isn’t Lee Hyun oppa in your group?”

“Oppa doesn’t participate in the meetings.”
“Why?”

“He said he’s busy. And ‘cause he’s a sculptor, we don’t need him for the exploration.”

“….”

“You two. You really decided to join our group, right?”
“You’re, you’re right.”

Somehow, they had gotten into a situation where they couldn’t refuse and ended up joining. However, once they learned the levels and professions of the other players, everyone could feel their reluctance.

‘This is the worst…’
‘For me to be in a group like this…’
‘I messed up.’
‘I’ll retake it later.’

***

At lunchtime, Lee Hyun went to the grass plaza to eat his packed lunch.

‘It’s here today as well.’

A girl’s red lunch box.

Since about ten days ago, there was a red lunch box at the place where Lee Hyun regularly ate. Of course he did not touch the lunch box.

‘It’s someone else’s lunch.’

He thought that the owner might come looking for it, so he didn’t open the lunch box.

The next day, the lunch box was placed in the same position. However, this time, there was a yellow lunch box was wrapped in a white handkerchief. There was even a note left on top.


– Please eat me.

Sophisticated and beautiful handwriting.

Lee Hyun muttered while looking at the lunch box.

‘I don’t know who it’s for, but I envy them.’

The lunch box can be called the flower of love!

‘Traditionally, there’s nothing better to eat than that. How happy must that guy be, to have such a girlfriend. He’s even getting free food.’

Lee Hyun laughed lonesomely and ate the lunch he’d brought himself.

He thought for sure that some guy other than himself would come and eat that lunch box.

He, who had never dated before, would never have believed that lunch box was for him.

The next day.


– Lee Hyun, please eat this packed lunch.

The message, which was a little longer and more detailed, was written beautifully.

Perhaps because the sender was tense, the text was firmly indented in the paper, but Lee Hyun didn’t notice this.

“It was my lunch!”

He knelt to open the lunch box.

It was packed to the brim with sushi rolls!

“Korean sushi rolls, of all things.”

Lee Hyun complained.

The food he always packed for school was sushi rolls. He brought them because they were simple and not very time-consuming to make, but that didn’t mean he didn’t want to eat something different.

“Well, even sushi rolls are okay as long as they taste good.”

Lee Hyun tried 1 of the sushi rolls.

There was a harmony of evocative flavors bursting in his mouth.

A taste that could not be described by words!

The radish, imitation crab, and spinach she’d used were already in a different dimension from regular ingredients.

The faint sheen from the side of the rolls was from sturgeon eggs and plump lobster leg meat!

Lee Hyun was knowledgeable in cooking, but he had never seen these ingredients.

“The pollack eggs are fresh. And what in the world is this imitation crab that tastes so good?”

They were the best luxury sushi rolls!

After Lee Hyun ate the delicious sushi rolls, he left a note in the empty lunch box.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"ถ้าคุณอยู่ในราชอาณาจักรหุบเขา... เรายังเดลอาณาจักรขณะนี้ Nekan ปราสาทเป็นเฉพาะวันไป""อยู่ Jung ระดับของคุณคืออะไร""ดาบ 237 Sora ที่นี่ ที่วิเศษได้ เธอคือ 144""ฉัน-เป็นที่เพื่อ? "จู Eun สังและ Hong ซันเยของนิพจน์ discontented ชัดเจนขึ้นเพราะดาบในระดับต่ำเกินไป และ Enchanters ไม่มีประโยชน์มากในดันเจี้ยนได้อาจ เพราะเธอทรงสบายของพวกเขา Sora นาทีถาม"ใจมันจริง ๆ อยู่ในกลุ่มเดียวกันเป็นเรา" "ใช่ ดี มันจะเป็นไร แต่คุณรู้..."Hong ซันเยถามขณะ blushing เล็กน้อย"ทำไม oppa Lee Hyun ที่นี่ ไม่ oppa Lee Hyun ในกลุ่มของคุณหรือไม่""Oppa ไม่เข้าร่วมประชุม" "ทำไม""เขากล่าวว่า เขาไม่ว่าง และ 'cause เขาเป็นประติมากร เราไม่จำเป็นเขาที่สำรวจ"“….”"คุณสอง คุณจริง ๆ ตัดสินใจที่จะเข้าร่วมกลุ่มของเรา ขวา" "คุณ คุณขวา"อย่างใด จะมีอากาศเข้าไปในสถานการณ์ที่พวกเขาไม่สามารถปฏิเสธ และสิ้นสุดการเข้าร่วม อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาเรียนรู้ระดับและอาชีพของผู้เล่นอื่น ๆ ทุกคนสามารถรู้สึกไม่เต็มใจนัก'นี่คือร้าย...' 'สำหรับฉันที่จะอยู่ในกลุ่มนี้...' 'ฉัน messed ขึ้น' 'ฉันจะทดสอบใหม่ได้ในภายหลัง"***กลางวัน Lee Hyun ไปพลาซ่าหญ้ารับประทานอาหารกลางวันของเขารวบรวม'ได้ที่นี่วันนี้เช่นกัน'กล่องอาหารสีแดงของผู้หญิงตั้งแต่ประมาณ 10 วันที่ผ่านมา มีกล่องแดงกลางวันที่สถานที่ Lee Hyun เป็นประจำกิน แน่นอนเขาไม่ได้สัมผัสอาหารกล่อง'มันเป็นอาหารของผู้อื่น'เขาคิดว่า เจ้าอาจมาหา ดังนั้นเขาไม่ได้เปิดกล่องอาหารกลางวันในวันถัดไป กล่องอาหารกลางวันถูกวางในตำแหน่งเดียวกัน อย่างไรก็ตาม เวลานี้ มีอาหารกลางวันสีเหลืองกล่องที่ห่อในผ้าเช็ดหน้าสีขาว แม้มีซ้ายหมายเหตุด้านบน-กรุณากินฉัน ลายมือสวยงาม และทันสมัยLee Hyun muttered ขณะที่กล่องอาหารกลางวัน'ไม่รู้ที่มันเป็น ได้อิจฉาริษยาพวกเขา'กล่องอาหารกลางวันสามารถเรียกดอกไม้ของความรัก' แบบดั้งเดิม ไม่มีอะไรดีกว่ากินกว่าที่ วิธีมีความสุขนั้นต้อง มีแฟนเช่นกัน เขาจะได้รับอาหารฟรี.'Lee Hyun หัวเราะ lonesomely และรับประทานอาหารกลางวันที่เขาได้นำตัวเองเขาคิดว่า แน่นอนว่า บางคนนอกจากตัวเองจะมา และกินอาหารกล่องที่เขา ที่ไม่มีวันก่อน จะไม่มีเชื่อว่า ที่กล่องอาหารกลางวันที่เขาในวันถัดไป– Lee Hyun กรุณากินนี้บรรจุอาหารกลางวัน เขียนข้อความ ซึ่งเป็นเพียงเล็กน้อยอีกต่อไป และรายละเอียดเพิ่มเติม สวยงามอาจเนื่องจากผู้ส่งตึงเครียด ข้อความเป็นย่อหน้าอย่างแน่นหนาในกระดาษ แต่ Lee Hyun น่านนี้ได้"มันเป็นอาหารกลางวันของฉัน"เขา knelt เพื่อเปิดกล่องอาหารกลางวันมันถูกบรรจุไปด้วยม้วนซูชิ"ซูชิเกาหลีม้วน ของทุกสิ่ง"Lee Hyun เปดอาหารที่เขามักจะบรรจุในโรงเรียนถูกม้วนซูชิ เขานำพวกเขา เพราะพวกเขาได้ง่าย และไม่ใช้เวลามากเพื่อให้ แต่ที่ไม่ได้หมายความว่า เขาไม่ต้องการกินแตกต่าง"ดี ม้วนซูชิแม้ไม่ลำบากตราบใดที่รสชาติดี"Lee Hyun พยายาม 1 ม้วนซูชิมีความกลมกลืนของรสชาติต่าง ๆ ที่ชีวิตชีวาในปากของเขารสชาติที่ไม่อาจจะอธิบาย ด้วยคำหัวผักกาด เนื้อปู และผักโขมที่มีใช้อยู่แล้วในขนาดต่าง ๆ ส่วนผสมปกติชีนลมจากด้านของม้วนได้จากไข่ปลาสเตอร์เจียนและเนื้อกุ้งอวบขาLee Hyun มีความรู้ในการปรุงอาหาร แต่เขาไม่เคยเห็นส่วนผสมเหล่านี้"ไข่พอลแลคได้สด และในโลกนี้ปูเทียมที่รสชาติดี"พวกม้วนซูชิหรูสุดหลังจากกิน Lee Hyun ม้วนซูชิอร่อย เขาซ้ายหมายเหตุในกล่องอาหารว่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ถ้าคุณอยู่ในหุบเขาราชอาณาจักร ... เรายังอยู่ในหุบเขาราชอาณาจักรในขณะนี้ ปราสาท Nekan เป็นเพียงวันไป. " "ยูจุงสิ่งที่ระดับของคุณ?" "ดาบ, 237 Sora นี่เป็นผู้วิเศษ เธอเป็น 144 " "ฉันเป็นเช่นนั้น?" จูอึนฮีและฮซอนเยแสดงออกพอใจเห็นได้ชัด. มันเป็นเพราะระดับดาบของอยู่ในระดับต่ำเกินไปและ Enchanters ไม่ได้ประโยชน์อย่างมากในดันเจี้ยน. บางทีอาจเป็นเพราะเธอรู้สึกไม่สบายของพวกเขา มิโซระถาม. "มันโอเคจริงๆที่จะอยู่ในกลุ่มเดียวกับเรา?" "ใช่ ดีก็จะโอเค แต่คุณรู้ว่า ... " ฮซอนเยถามในขณะที่แดงเล็กน้อย. "ทำไมไม่ได้ลีฮยอนโอปป้าที่นี่? ไม่ได้ลีฮยอนโอปป้าในกลุ่มของคุณ? " "พี่ไม่ได้มีส่วนร่วมในการประชุม." "ทำไม?" "เขาบอกว่าเขาไม่ว่าง และทำให้เขาเป็นประติมากรที่เราไม่ต้องการให้เขาสำหรับการสำรวจ. " "... ." "คุณสอง คุณตัดสินใจจริงๆที่จะเข้าร่วมกลุ่มของเราใช่มั้ย? " "คุณคุณขวา." อย่างไรก็ตามพวกเขามีอากาศเข้าไปในสถานการณ์ที่พวกเขาไม่สามารถปฏิเสธและจบลงด้วยการเข้าร่วม แต่เมื่อพวกเขาเรียนรู้ระดับและอาชีพของผู้เล่นคนอื่น ๆ ทุกคนจะรู้สึกฝืนใจของพวกเขา. 'นี้เป็นที่เลวร้ายที่สุด ... ' 'สำหรับผมที่จะอยู่ในกลุ่มเช่นนี้ ... ' 'ฉัน messed up.' 'ฉันจะเอาคืน ภายหลัง. *** ในเวลาอาหารกลางวันลีฮยอนไปลานหญ้าที่จะกินอาหารกลางวันของเขา. 'มันนี่ในวันนี้เช่นกัน.' กล่องอาหารกลางวันของเด็กผู้หญิงสีแดง. ตั้งแต่ประมาณสิบวันที่ผ่านมามีกล่องอาหารกลางวันแดง สถานที่ที่ลีฮยอนกินเป็นประจำ แน่นอนว่าเขาไม่ได้สัมผัสกล่องอาหารกลางวัน. 'มันกลางวันของคนอื่น. เขาคิดว่าเจ้าของอาจจะมามองหามันดังนั้นเขาไม่ได้เปิดกล่องอาหารกลางวัน. ในวันถัดไป, กล่องอาหารกลางวันที่วางอยู่ในตัวเดียวกัน ตำแหน่ง แต่เวลานี้มีกล่องอาหารกลางวันสีเหลืองถูกห่อในผ้าเช็ดหน้าสีขาว มีแม้กระทั่งทราบถูกทิ้งไว้ด้านบน. -. โปรดกินฉัน. เขียนด้วยลายมือที่มีความซับซ้อนและสวยงาม. ลีฮยอนพึมพำในขณะที่มองกล่องอาหารกลางวัน'. ฉันไม่ทราบว่าใครจะเป็นสำหรับ แต่ผมอิจฉาพวกเขา' กล่องอาหารกลางวันสามารถ เรียกว่าดอกไม้แห่งความรัก! 'แต่เดิมมีอะไรดีกว่าที่จะกินไปกว่านั้น มีความสุขได้อย่างไรคนที่จะต้องเป็นไปได้เช่นแฟน แม้เขาได้รับอาหารฟรี. ลีฮยอนหัวเราะ lonesomely และกินอาหารกลางวันเขาจะนำตัวเอง. เขาคิดว่าการตรวจสอบว่าคนบางคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองจะมากินอาหารกลางวันที่กล่อง. เขาที่ไม่เคยลงวันที่ก่อนที่จะไม่ได้ เชื่อกล่องอาหารกลางวันที่ได้รับสำหรับเขา. ในวันถัดไป. -. ลีฮยอนโปรดกินอาหารกลางวันนี้บรรจุ. ข้อความซึ่งเป็นเล็ก ๆ น้อย ๆ อีกต่อไปและรายละเอียดเพิ่มเติมได้เขียนได้งดงามบางทีอาจเป็นเพราะผู้ส่งตึงเครียดข้อความที่เป็นเยื้องมั่น ในกระดาษ แต่ลีฮยอนไม่ได้แจ้งให้ทราบนี้. "มันเป็นอาหารกลางวันของฉัน!" เขาคุกเข่าเพื่อเปิดกล่องอาหารกลางวัน. มันได้รับการบรรจุที่เหว่ว้ากับม้วนซูชิ! "ม้วนซูชิเกาหลีของทุกสิ่ง." ลีฮยอน บ่น. อาหารเขาเต็มไปเสมอสำหรับโรงเรียนเป็นม้วนซูชิ เขานำพวกเขาเพราะพวกเขามีความเรียบง่ายและไม่ใช้เวลานานมากที่จะทำให้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ต้องการที่จะกินอะไรที่แตกต่างกัน. "ดีแม้ม้วนซูชิจะถูกตราบเท่าที่พวกเขาได้ลิ้มรสที่ดี." ลีฮยอน พยายามที่ 1 จากม้วนซูชิ. มีความสามัคคีของรสชาติอารมณ์ระเบิดในปากของเขาเป็น. รสชาติที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำพูด! หัวไชเท้า, ปูอัดและผักขมเธอต้องการใช้อยู่แล้วในมิติที่แตกต่างกันจากส่วนผสมปกติ . เงาจาง ๆ จากด้านข้างของม้วนจากไข่ปลาสเตอร์เจียนและเนื้อกุ้งขาอวบ! ลีฮยอนก็มีความรู้ในการปรุงอาหาร แต่เขาไม่เคยเห็นส่วนผสมเหล่านี้. "พอลแล็คไข่สด และสิ่งที่ในโลกคือปูเทียมนี้ที่มีรสชาติดีเหรอ? " เขาเป็นคนที่ดีที่สุดม้วนซูชิหรู! หลังจากที่ลีฮยอนกินม้วนซูชิแสนอร่อยที่เขาทิ้งโน้ตในกล่องอาหารกลางวันที่ว่างเปล่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ถ้าคุณอยู่ในอาณาจักรเดล . . . . . . . เราก็เดลสหราชอาณาจักรในขณะนี้ nekan ปราสาทเป็นเพียงวัน "

" ยูจัง ว่าระดับของคุณ "

" นักดาบ 237 . โซระ มาเป็นหมอดู . เธอนี่ "

" ง - งั้นเหรอ ? "

จูอึนฮี และ ซอนเยก็ไม่พอใจการแสดงออกได้ชัดเจน

เพราะระดับของนักดาบน้อยเกินไป และ enchanters ไม่ได้มีประโยชน์มากในดันเจี้ยน .

บางทีอาจจะเพราะเธอรู้สึกไม่สบายของพวกเขา มินโซร่าถาม

" มันไม่เป็นไรจริงๆ อยู่ในกลุ่มเดียวกับเรา "
" ครับ อืม มันก็โอเคนะ แต่คุณก็รู้ . . . . . . . "

ฮองซอนเยถามในขณะที่หน้าแดงเล็กน้อย

" ทำไมไม่ใช่ ลี ฮุน พี่ที่นี่ ไม่ใช่ ลี ฮุน พี่ในกลุ่มของคุณ "

" พี่ไม่ได้มีส่วนร่วมในการประชุม . "
" ทำไม ? "

" เขากล่าว เขาไม่ว่าง เพราะว่าเขาเป็นนักปั้นเราไม่ได้ต้องการเขาเพื่อการสำรวจ "

" . . . . . . . "

" คุณสอง เธอตัดสินใจที่จะเข้าร่วมกลุ่มเรานี่ ใช่ไหม ? "
" เธอนะ "

บางทีพวกเขาได้รับในสถานการณ์ที่พวกเขาไม่สามารถปฏิเสธและสิ้นสุดที่เข้าร่วม อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาได้เรียนรู้ระดับและอาชีพของผู้เล่นอื่น ๆ ที่ทุกคนจะรู้สึกฝืนใจตนเอง

'
' นี่คือที่เลวร้ายที่สุด . . . . . . .' สำหรับฉันที่จะอยู่ในกลุ่มนี้ . . . . . . . '
' ทำลาย '
' ผมจะเอาคืนบ้างนะ '

* * *

ตอนเที่ยง ลี ฮุน ไปกินหญ้า พลาซ่า เขาบรรจุอาหารกลางวัน วันนี้

' มัน '

เช่นกัน สาวสีแดง กล่องอาหารกลางวัน

ตั้งแต่สิบวันก่อน มีอาหารกลางวันกล่องสีแดงที่ลีฮุนประจำกิน แน่นอน เขาไม่ได้แตะต้องอาหารกล่อง

แล้วก็คนอื่น '

เที่ยงเขาคิดว่าเจ้าของอาจจะมาตามหามัน ดังนั้นเขาไม่เปิดกล่องอาหารกลางวัน

วันถัดไป , กล่องอาหารกลางวันที่ถูกวางไว้ในตำแหน่งเดียวกัน อย่างไรก็ตาม เวลานี้ มีข้าวกล่องเหลืองถูกห่อไว้ในผ้าเช็ดหน้าสีขาว มีข้อความด้านซ้ายด้านบน


) กรุณากินฉัน

ที่ซับซ้อนและสวยงามด้วย

ลีฮยอนพึมพำขณะมอง

กล่องอาหารกลางวัน' ฉันไม่รู้ว่ามันคือใคร แต่ฉันอิจฉาพวกเขา . '

กล่องอาหารกลางวันที่เรียกได้ว่าเป็นดอกไม้แห่งความรัก

'traditionally ไม่มีอะไรดีกว่าที่จะกินมากกว่านั้น วิธีการมีความสุขต้องผู้ชายคนนั้นจะต้องเป็นแฟน เขาจะได้รับอาหารฟรีค่ะ

ลีฮยอนหัวเราะโน่นนี่ไปกินมื้อกลางวันเขาจะมาเอง

เขาเคยคิดว่าที่ผู้ชายบางคนอื่น ๆ กว่าตัวเองจะมาและกินข้าวกล่อง

เขา คนที่ไม่เคยเดทมาก่อน ไม่เคยมีความเชื่อว่าข้าวกล่องให้เขา




วันถัดไป – ลี ฮุน ได้โปรดกินนี้บริการจัดอาหารกลางวัน

ข้อความที่ยาวกว่าเล็กน้อย และรายละเอียดเพิ่มเติมที่ถูกเขียนอย่างสวยงาม

บางทีอาจเป็นเพราะผู้ส่งกำลังตึงเครียดข้อความเยื้องอย่างแน่นหนาในกระดาษ แต่ ลี ฮุน ไม่แจ้งให้ทราบนี้ .

" มันเป็นอาหารกลางวันของฉัน ! "

เขาคุกเข่า เปิดกล่องอาหารกลางวัน

ที่ได้บรรจุที่เหว่ว้ากับซูชิม้วน !

" เกาหลีซูชิม้วนของทุกสิ่ง . "

ลีฮยอนบ่น

อาหารที่เขาจัดสำหรับโรงเรียนเป็นซูชิม้วน เขานำพวกเขาเพราะพวกเขาได้ง่ายและไม่ใช้เวลามากที่จะทำแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ต้องการกินอะไรที่แตกต่าง

" เอ่อ แม้ซูชิม้วนได้ ตราบใดที่พวกเขาลิ้มรสดี "

ลีฮยอนพยายาม 1 ม้วนซูชิ

มีความสามัคคีนำมาซึ่งรสชาติระเบิดในปากของเขา . . . . . .

รสชาติที่ไม่ได้ อธิบายด้วยคำพูด !

หัวผักกาด , ปูอัด , และผักขม เธอจะใช้ได้ในมิติที่แตกต่างจากวัสดุปกติ .

sheen เป็นลมจากด้านข้างของม้วนจากไข่ปลาสเตอร์เจียนและอวบกุ้งมังกรเนื้อขา !

ลีฮยอนคือความรู้ในการทำอาหาร แต่เขาไม่เคยเห็นส่วนผสมเหล่านี้

" ปลาไข่สด แล้วในโลกนี้เป็นปูอัด ที่รสชาติดี ? "

เขาม้วนซูชิที่หรูหราที่สุด

หลังจากที่ลีฮยอนกินม้วนซูชิแสนอร่อยเขาทิ้งข้อความในกล่องอาหารที่ว่างเปล่า