Several studies have demonstrated t

Several studies have demonstrated that herbivorous and omnivorous
fish have higher amylase activity than carnivores (Chan et al.,
2004; Hofer et al., 1982; Horn et al., 2006; Kuz'mina, 1978). Our findings
in grass carp indicated that activity of amylase in fish fed with duckweed
was significantly lower in the intestine than those fed with
chironomid larvae for 30 days. However, the mRNA level of amylase
in fish fed with duckweed was significantly higher than those fed
with chironomid larvae at 60 days. This agrees with previous results
obtained in Catla catla (Chakrabarti et al., 1995). Although its food
contains a fair amount of plant materials, the esophagus has little amylolytic
activity. Hofer et al. (1982) suggested that α-amylase activity is
independent of diet but family specific.

Lipase activity in the liver of fish fed with duckweed was signifi-
cantly lower than those fed with chironomid larvae at 30 days. Lpl
gene expression in the liver of fish fed with duckweed was also significantly
lower than those fed with chironomid larvae. It was shown
previously that carnivorous fish have higher digestive lipase activity
than do omnivorous or herbivorous fish (Chakrabarti et al., 1995;
Furne´ et al. 2005; Tengjaroenkul et al., 2000), directly correlating
with the amount of animal food the fish consumes. Bsal expression
was significantly higher in fish fed with duckweed than those fed
with chironomid larvae at 60 days. It has been previously reported
that synthesis of BSAL is stimulated by the amount of ingested prey,
but the lipid level of the prey had no effect on lipase expression
(Hoehne-Reitan et al., 2001). The enhanced Bsal expression in grass
carp fed with duckweed might be an adaptation to the larger quantity
of ingested food.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

งานวิจัยหลายชิ้นแสดงให้เห็นว่ากินพืชและกิน
ปลาที่มีกิจกรรมอะไมเลสที่สูงกว่าสัตว์กินเนื้อ (จัน, et al.
2004; Hofer et al, 1982;.. ฮอร์น, et al, 2006; Kuz'mina, 1978) ค้นพบของเรา
ในปลาคาร์พหญ้าระบุกิจกรรมที่ของอะไมเลสในปลาที่เลี้ยงด้วยแหน
อย่างมีนัยสำคัญในลำไส้ลดลงกว่าผู้ที่เลี้ยงด้วย
ตัวอ่อน chironomid เป็นเวลา 30 วัน แต่ระดับ mRNA ของอะไมเลส
ในปลาที่เลี้ยงด้วยแหนสูงกว่าที่เลี้ยง
ตัวอ่อน chironomid 60 วัน นี้เห็นด้วยกับผลการก่อนหน้านี้
ได้รับใน Catla catla (Chakrabarti et al., 1995) แม้ว่าอาหาร
ที่มีปริมาณงานของวัสดุพืชหลอดอาหารเล็ก ๆ น้อย ๆ มีเอนไซม์
กิจกรรม Hofer et al, (1982) ชี้ให้เห็นว่ากิจกรรมαอะไมเลสเป็น
อิสระของอาหาร แต่ครอบครัวที่เฉพาะเจาะจง. กิจกรรมเอนไซม์ไลเปสในตับของปลาที่เลี้ยงด้วยแหนเป็น signifi- อย่างมีต่ำกว่าผู้ที่เลี้ยงด้วยตัวอ่อน chironomid 30 วัน LPL การแสดงออกของยีนในตับของปลาที่เลี้ยงด้วยแหนได้อย่างมีนัยสำคัญต่ำกว่าผู้ที่เลี้ยงด้วยตัวอ่อน chironomid มันแสดงให้เห็นก่อนหน้านี้ว่าปลากินเนื้อมีกิจกรรมเอนไซม์ไลเปสย่อยอาหารที่สูงขึ้นกว่าปลากินหรือกินพืชเป็นอาหาร (Chakrabarti, et al, 1995;. Furne' et al, 2005;. Tengjaroenkul et al, 2000.) มีความสัมพันธ์โดยตรงกับปริมาณของอาหารสัตว์ ปลากิน Bsal แสดงออกอย่างมีนัยสำคัญที่สูงขึ้นในปลาที่เลี้ยงด้วยแหนกว่าผู้เลี้ยงตัวอ่อน chironomid 60 วัน จะได้รับการรายงานก่อนหน้านี้การสังเคราะห์ BSAL ที่ถูกกระตุ้นโดยจำนวนของเหยื่อติดเครื่อง, แต่ระดับไขมันในเลือดของเหยื่อไม่มีผลต่อการแสดงออกของเอนไซม์ไลเปส(Hoehne-Reitan et al., 2001) เพิ่มการแสดงออก Bsal ในหญ้าปลาคาร์พที่เลี้ยงด้วยแหนอาจจะมีการปรับตัวที่มีขนาดใหญ่ปริมาณของอาหารที่กิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลายการศึกษาพบว่า สัตว์ที่กินพืชเป็นอาหาร และกินทั้งพืชและสัตว์
ปลามีกิจกรรมเอนไซม์อะไมเลสมากกว่าสัตว์กินเนื้อ ( ชาน et al . ,
2004 ; โฮเฟอร์ et al . , 1982 ; ฮอร์น et al . , 2006 ; kuz'mina , 1978 )
ผลของเราในหญ้าปลาคาร์พ พบว่า กิจกรรมของเอนไซม์อะไมเลสในปลาที่เลี้ยงกับแหน
ลดลงในลำไส้มากกว่าที่เลี้ยงด้วย
chironomid ตัวอ่อนเป็นเวลา 30 วัน อย่างไรก็ตามระดับ mRNA ของเอนไซม์อะไมเลสในปลาที่เลี้ยงด้วย
แหนสูงกว่า Fed
กับ chironomid ตัวอ่อนใน 60 วัน นี้สอดคล้องกับผลก่อน
ได้รับในบราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ ( chakrabarti et al . , 1995 ) แม้ว่าอาหาร
ที่มีจำนวนเงินที่ยุติธรรมของวัสดุพืช หลอดอาหารมีกิจกรรมไมโลไลติก
น้อย โฮเฟอร์ et al . ( 1982 ) แนะนำว่า แอลฟาอะไมเลส คือ
กิจกรรมอิสระของอาหาร แต่ครอบครัวที่เฉพาะเจาะจง .

ไลเปสในตับของปลาที่เลี้ยงกับจอกแหนคือ signifi -
ลดลงอย่างมีนัยสําคัญเมื่อต่ำกว่าที่เลี้ยงด้วย chironomid ตัวอ่อนใน 30 วัน lpl
การแสดงออกของยีนในตับของปลาที่เลี้ยงกับแหนมีนัยสำคัญ
ต่ำกว่าที่เลี้ยงด้วย chironomid ตัวอ่อน เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร
ก่อนหน้านี้มีสูงกว่าไลเปส
ระบบย่อยอาหารกว่าจะกินทั้งพืชและสัตว์ หรือพืช ปลา ( chakrabarti et al . , 1995 ;
furne ใหม่ et al . 2005 tengjaroenkul et al . , 2000 ) โดยตรง รวมทั้ง
กับปริมาณของสัตว์ที่เป็นอาหารของปลา กิน .
การแสดงออก bsal สูงกว่าในปลาที่เลี้ยงด้วยอาหารที่มีแหนกว่า
chironomid ตัวอ่อนใน 60 วัน มีรายงานก่อนหน้านี้
ที่สังเคราะห์ bsal ถูกกระตุ้นโดยจํานวนของกินเหยื่อ ,
แต่ไขมันระดับของเหยื่อไม่มีผลต่อการแสดงออกของเอนไซม์
( hoehne reitan et al . , 2001 ) เพิ่ม bsal การแสดงออกในปลาคาร์พที่เลี้ยงด้วยหญ้า
แหนอาจจะมีการปรับตัวในขนาดใหญ่ปริมาณ
ของ กำลังกิน