The Internet of Things (IoT) (or In

The Internet of Things (IoT) (or Internet of Objects) is a new paradigm [10] which has been gaining
space, thanks to advances in telecommunications such as the expansion of broad bands, the new IP protocol
version 6 and nanotechnology integrated into countless electronic devices, ranging from mobile devices,
vehicles, appliances and more. The idea of the Internet of Objects is to integrate all these devices into the
network, which can be managed from the web and in turn, provide information in real time (we can know
their status and features on line) and also allowing the interaction with people who use it.
Education, as any human activity nowadays, has not been immune to this phenomenon dating from the
e-learning, m-learning [9] up to the u-learning [2], this finally as the leap to the pervasiveness of knowledge.
The potential of ubiquitous learning is reflected in increasing access to learning content and collaborative
learning environments supported by computers anytime, and anywhere. It also allows the right combination

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อินเทอร์เน็ตของสิ่ง (IOT) (หรืออินเทอร์เน็ตของวัตถุ) เป็นกระบวนทัศน์ใหม่ [10] ซึ่งได้รับการดึงดูดพื้นที่
ขอบคุณความก้าวหน้าในการสื่อสารโทรคมนาคมเช่นการขยายวงกว้างโปรโตคอล ip ใหม่
รุ่น 6 และนาโนเทคโนโลยีบูรณาการ เป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์นับไม่ถ้วนตั้งแต่โทรศัพท์มือถือ
ยานพาหนะ, เครื่องใช้ไฟฟ้าและอื่น ๆความคิดของอินเทอร์เน็ตของวัตถุคือการรวมอุปกรณ์ทั้งหมดเหล่านี้เป็นเครือข่าย
ซึ่งสามารถจัดการได้จากเว็บและในทางกลับกันให้ข้อมูลในเวลาจริง (ที่เราสามารถรู้
สถานะและคุณสมบัติของพวกเขาในบรรทัด) และยังช่วยให้ การมีปฏิสัมพันธ์กับคนที่ใช้มัน.
การศึกษาเป็นกิจกรรมของมนุษย์ในปัจจุบันยังไม่ได้รับภูมิคุ้มกันจากปรากฏการณ์ย้อน
e-learning นี้เมตรการเรียนรู้ [9] ถึง u การเรียนรู้ [2] นี้ก็เป็นก้าวกระโดดที่จะฟุ้งซ่านของความรู้.
ที่มีศักยภาพของการเรียนรู้ที่แพร่หลายสะท้อนให้เห็นในการเพิ่มการเข้าถึงเนื้อหาการเรียนรู้และสภาพแวดล้อม
เรียนรู้ร่วมกันที่สนับสนุนโดยคอมพิวเตอร์ได้ตลอดเวลา และทุกที่ ก็ยังช่วยให้การรวมกันทางด้านขวา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อินเทอร์เน็ตสิ่ง (IoT) (หรืออินเทอร์เน็ตของวัตถุ) เป็นกระบวนทัศน์ใหม่ [10] ซึ่งได้รับ
พื้นที่ ด้วยความก้าวหน้าในกิจการโทรคมนาคมเช่นการขยายตัวของวงกว้าง โพรโทคอล IP ใหม่
รุ่น 6 และนาโนเทคโนโลยีที่รวมอยู่ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มากมาย ตั้งแต่โทรศัพท์มือถือ,
ยานพาหนะ เครื่องใช้ไฟฟ้า และอื่น ๆ จะรวมอุปกรณ์ทั้งหมดนี้เป็นความคิดของอินเทอร์เน็ตวัตถุ
เครือข่าย ซึ่งสามารถจัดการได้จากเว็บ และกลับ ให้ข้อมูลในเวลาจริง (เราสามารถรู้
ของสถานะและลักษณะการทำงานบนบรรทัด) และยัง ช่วยให้การโต้ตอบกับคนที่ใช้มัน
ศึกษา เป็นกิจกรรมใด ๆ มนุษย์ปัจจุบัน ไม่ได้สร้างปรากฏการณ์นี้นัดจาก
อีเลิร์นนิ่ง, m-เรียน [9] ได้ที่ u-เรียน [2], เป็นเผ่นไป pervasiveness ของความรู้นี้สุดท้าย
ศักยภาพการเรียนรู้ที่สมบูรณ์จะสะท้อนในการเพิ่มการเข้าถึงเนื้อหาการเรียนรู้ และร่วมกัน
เรียนรู้สภาพแวดล้อมที่สนับสนุน โดยคอมพิวเตอร์ได้ตลอดเวลา และทุกการ มันยังช่วยให้การผสม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อินเทอร์เน็ตของสิ่งต่างๆ( iot )(หรืออินเทอร์เน็ตของวัตถุ)มีกระบวนทัศน์ใหม่[ 10 ]ซึ่งได้รับการเสริมสร้าง
พื้นที่ทั้งนี้ต้องขอขอบคุณความก้าวหน้าในด้านการสื่อสารโทรคมนาคมเช่นการขยายตัวของคลื่นความถี่กว้าง,นาโนเทคโนโลยี( nanotechnology และโปรโตคอล IP
รุ่นใหม่ถึง 6 แบบอินทิเกรตที่เข้ากับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อีกนับไม่ถ้วนตั้งแต่อุปกรณ์มือถือ
ยานพาหนะอุปกรณ์และอื่นๆอีกมากมายแนวความคิดของอินเตอร์เน็ตได้ของวัตถุเป็นเพื่อการรวมอุปกรณ์ทั้งหมดนี้ไว้ในเครือข่าย
ซึ่งจะช่วยได้ซึ่งสามารถจัดการได้จากเว็บและในการเปิดให้บริการข้อมูลในแบบเรียลไทม์(เราจะสามารถรู้ว่า
ซึ่งจะช่วยสถานะและความโดดเด่นในสาย)และยังช่วยให้การกับคนที่ใช้ได้
การศึกษาเป็นกิจกรรมของมนุษย์ในปัจจุบันไม่มีการรบกวนของปรากฎการณ์นี้ซึ่งย้อนเวลากลับไปจาก
e - LearningM - learning [ 9 ]ไปยังที่ u - การเรียนรู้[ 2 ],นี้สุดท้ายเป็นที่กระโดดไปยังที่ pervasiveness ของความรู้.
ที่มี ศักยภาพ ในการเรียนรู้อย่างแพร่หลายเป็นสะท้อนอยู่ในการเพิ่มการเข้าถึงการเรียนรู้เนื้อหาและการประสานการทำงานร่วมกันการเรียนรู้ สภาพแวดล้อม
ซึ่งจะช่วยสนับสนุนโดยคอมพิวเตอร์ได้ทุกที่และทุกเวลา นอกจากนี้ยังช่วยให้การผสมผสานทางด้านขวา