This part of the book tackles overc

This part of the book tackles overconfidence. Citing the work of statistician Nassim Taleb (The Black Swan), Kahneman puts the spotlight on our constant need to think in concrete terms about the world around us, and how frequently we don’t quite see the full picture, no matter what we may think. He draws from further case studies to show that “hindsight is 20/20” is more than just a cliche; in revisiting their past beliefs and opinions, people tend to paint a much more flattering picture of themselves.
Kahneman extends his critique into Wall Street. “A major industry appears to be built largely on an illusion of skill,” he writes, going on to say that, statistically speaking, mutual fund managers perform more like dice rollers than poker players. In an effort to override faulty intuition, Kahneman even dishes out tips for any managers facing a hiring decision, with the goal of having you never again say “Let’s go with that person; I got a good vibe.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนนี้ของหนังสือแก้เหลิง อ้างถึงงานของ statistician Nassim Taleb (ตัวสีดำหงส์), Kahneman ให้ครอบครัวของเราคงต้องคิดในแง่รูปธรรมเกี่ยวกับโลกรอบตัวเรา และถี่เราค่อนข้างไม่เห็นภาพ ไม่ว่าสิ่งที่เราอาจคิดว่า เขาวาดจากเพิ่มเติมกรณีศึกษาเพื่อแสดงว่า "hindsight 20/20 " เป็นมากกว่าเพียงแค่สีสัน ใน revisiting ความเชื่อของพวกเขาผ่านมา และความเห็น ผู้คนมักจะ วาดภาพสวยงามมากของตัวเองKahneman ขยายคำวิจารณ์ของเขาลงในวอลล์สตรีท "อุตสาหกรรมสำคัญปรากฏอยู่ภายในของทักษะส่วนใหญ่ เขาเขียน จะไปพูดว่า พูดทางสถิติ ผู้จัดการกองทุนทำมากขึ้นเช่นลูกเต๋ากลิ้งมากกว่าผู้เล่นโป๊กเกอร์ ในความพยายามแทนที่ชำรุดสัญชาตญาณ Kahneman แม้อาหารออกเคล็ดลับสำหรับผู้จัดการใด ๆ หันตัดสินใจจ้าง มีเป้าหมายของการมีคุณไม่เคยอีกครั้ง ว่า "ขอไปกับบุคคลนั้น ฉันได้บรรยากาศดี"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้มีการฝึกฝนความเชื่อมั่น อ้างถึงการทำงานของสถิติ Nassim Taleb (The Black Swan) ที่ Kahneman ทำให้สปอตไลกับความต้องการของเราคงที่จะคิดในแง่ที่เป็นรูปธรรมเกี่ยวกับโลกรอบตัวเราและวิธีการที่เรามักจะค่อนข้างไม่เห็นภาพเต็มรูปแบบไม่ว่าสิ่งที่เราอาจ คิด. เขาดึงออกมาจากกรณีศึกษาต่อไปเพื่อแสดงให้เห็นว่า "การหวนคือ 20/20" เป็นมากกว่าเพียงแค่ถ้อยคำที่เบื่อหู; ในการทบทวนความเชื่อที่ผ่านมาของพวกเขาและความคิดเห็นของผู้คนมักจะวาดภาพประจบมากขึ้นของตัวเอง.
Kahneman ขยายวิจารณ์ของเขาเข้าไปในวอลล์สตรีท "เป็นอุตสาหกรรมหลักที่ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นส่วนใหญ่อยู่ในภาพลวงตาของทักษะ" เขาเขียนไปในที่จะกล่าวว่าสถิติการพูดผู้จัดการกองทุนรวมดำเนินการมากขึ้นเช่นลูกเต๋าลูกกลิ้งกว่าผู้เล่นโป๊กเกอร์ ในความพยายามที่จะแทนที่สัญชาตญาณของความผิดพลาดที่ Kahneman แม้กระทั่งอาหารเคล็ดลับสำหรับผู้บริหารใด ๆ ที่เผชิญการตัดสินใจการจ้างงานโดยมีเป้าหมายของการมีที่คุณไม่เคยอีกครั้งพูดว่า "Let 's go กับบุคคลนั้น; ผมได้กลิ่นอายที่ดี. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ส่วนนี้ของหนังสือโหม่งเหลิง . อ้างงานของนักสถิตินาซิม ทาเล็บ ( หงส์ดำ ) , Kahneman ทำให้เด่นในความต้องการคงที่ของเราที่จะคิดในแง่ที่เป็นรูปธรรมเกี่ยวกับโลกรอบตัวเรา และบ่อยครั้งที่เราไม่ค่อยเห็นภาพเต็ม ไม่ว่าเราจะคิด เขาดึงจากกรณีศึกษาเพิ่มเติมเพื่อแสดงให้เห็นว่า " แต่ 20 / 20 " เป็นมากกว่าเพียงแค่การ cliche ในความเชื่อในอดีต และความคิดเห็น มักจะ สีสวยกว่ามาก รูปตัวเองKahneman ขยายวิจารณ์ของเขาใน Wall Street " อุตสาหกรรมหลักจะถูกสร้างขึ้นส่วนใหญ่ในภาพลวงตาของความสามารถ " เขาเขียนกันว่า ตามสถิติแล้วพูด ผู้จัดการกองทุนรวมดำเนินการเหมือนลูกเต๋าลูกกลิ้งมากกว่าผู้เล่นโป๊กเกอร์ ในความพยายามที่จะแทนที่ผิดพลาดปรีชา Kahneman อาหารออกเคล็ดลับสำหรับผู้จัดการเผชิญการตัดสินใจว่าจ้าง กับเป้าหมายของการมีคุณไม่เคยอีกครั้ง บอกว่า " ไปอยู่กับคนๆนั้น ฉันได้บรรยากาศดี