Separate the two potatoes. Each pot

Separate the two potatoes. Each potato works as a "galvanic cell", releasing electrical energy through chemical reactions.[1] Call one potato A (or 1) and the other potato B (or 2).
The bulk of the potato serves as a case for the cell, holding everything in place. The potato juice serves as the "electrolyte," in which charged atoms and molecules called "ions" dissolve and can flow over time.[2] The dilute phosphoric acid in it also provides hydrogen ions for the reaction.
Some atoms (or molecules) strongly attract extra electrons and become negatively charged ions, called anions ("an-ions"); others are easily stripped of some electrons and become positively charged "cations" ("cat-ions"). Each element attracts electrons with different force, due to the differing charge of protons with which their nucleus attracts electrons and the manner in which the marginal "valence" electrons arrange themselves around the nucleus and other electrons.[3]. The potato juice has dilute phosphoric acid[4], some of which dissolves dissociated into as hydrogen cations (basically) and phosphate anions.[5]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แยกมันทั้งสอง มันฝรั่งแต่ละทำงานเป็น "กัลวานิกเซลล์" ปล่อยพลังงานผ่านปฏิกิริยาทางเคมีไฟฟ้า[1] เรียกมันฝรั่งหนึ่ง A (หรือ 1) และอื่น ๆ มันฝรั่ง B (หรือ 2)จำนวนมากของมันฝรั่งทำหน้าที่เป็นเซลล์ เก็บทุกอย่างในกรณี น้ำมันทำหน้าที่เป็น "อิเล็กโทรไล ในที่อะตอมและโมเลกุลเรียกว่า"กัน"จางหาย และสามารถไหลผ่านเวลาการคิดค่าธรรมเนียม ด้วย[2] กรดฟอสฟอริกการ dilute มันยังมีประจุไฮโดรเจนปฏิกิริยาบางอะตอม (หรือโมเลกุล) ขอดึงดูดอิเล็กตรอนเพิ่ม และลบกลายเป็นชาร์จประจุ เรียก anions ("อันประจุ"); อื่น ๆ ได้มีปล้นของอิเล็กตรอนบาง และเป็นบวกคิด "เป็นของหายาก" ("แมวกัน") แต่ละองค์ประกอบดึงดูดอิเล็กตรอนกับบังคับแตกต่างกัน เนื่องจากค่าธรรมเนียมแตกต่างกันของโปรตอนที่นิวเคลียสของพวกเขาดึงดูดอิเล็กตรอนและลักษณะที่ร่อแร่ "เวเลนซ์" อิเล็กตรอนจัดเรียงตัวเองสถานนิวเคลียสและอิเล็กตรอนอื่น ๆ[3] การ dilute กรดฟอสฟอริก [4], ซึ่งละลาย dissociated ไปเป็นไฮโดรเจนเป็นของหายาก (ทั่วไป) และฟอสเฟต anions มีน้ำผลไม้มันฝรั่ง[5]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แยกทั้งสองมันฝรั่ง มันฝรั่งแต่ละทำงานเป็น "เซลล์ไฟฟ้า" ปล่อยพลังงานไฟฟ้าผ่านปฏิกิริยาเคมี. [1] สอบถามมันฝรั่งหนึ่ง (หรือ 1) และมันฝรั่งอื่น ๆ B (หรือ 2).
กลุ่มของมันฝรั่งทำหน้าที่เป็นกรณีสำหรับเซลล์ ถือทุกอย่างในสถาน น้ำผลไม้มันฝรั่งทำหน้าที่เป็น "อิ" ซึ่งเรียกเก็บอะตอมและโมเลกุลที่เรียกว่า "อิออน" ละลายและสามารถไหลไปตามกาลเวลา. [2] กรดฟอสฟเจือจางในก็ยังมีไฮโดรเจนไอออนปฏิกิริยา.
บางอะตอม (หรือโมเลกุล) ขอดึงดูดอิเล็กตรอนพิเศษและกลายเป็นไอออนประจุลบแอนไอออนที่เรียกว่า ("ไอออน"); คนอื่น ๆ ที่จะปล้นได้อย่างง่ายดายของอิเล็กตรอนบางและกลายเป็นประจุบวก "ไพเพอร์" ("ไอออนแมว") แต่ละองค์ประกอบดึงดูดอิเล็กตรอนที่มีพลังที่แตกต่างกันเนื่องจากค่าใช้จ่ายที่แตกต่างกันของโปรตอนที่นิวเคลียสของพวกเขาดึงดูดอิเล็กตรอนและลักษณะที่ร่อแร่ "จุ" อิเล็กตรอนจัดตัวเองไปรอบ ๆ นิวเคลียสและอิเล็กตรอนอื่น ๆ . [3] น้ำผลไม้มันฝรั่งมีเจือจางกรดฟอสฟ [4] บางส่วนที่ละลายแยกตัวเป็นไฮโดรเจนเป็นประจุบวก (โดยทั่วไป) และแอนไอออนฟอสเฟต. [5]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แยกสองมันฝรั่ง บนมันฝรั่งแต่ละหัวทำงานเป็น " เซลล์ " กัลวานิค , ปล่อยพลังงานไฟฟ้าผ่านปฏิกิริยาทางเคมี [ 1 ] เรียกมันฝรั่งหนึ่ง ( หรือ 1 ) และอื่น ๆ มันฝรั่ง B ( หรือ 2 ) .
ของฝรั่งที่เป็นกรณีสำหรับโทรศัพท์ถือทุกอย่างในสถานที่ มันฝรั่ง น้ำทำหน้าที่เป็น " ผล " ที่เรียกอะตอม และโมเลกุล เรียกว่า " ไอออน " ละลายและไหลตลอดเวลา[ 2 ] เจือจางกรดฟอสฟอริค มันยังให้ไฮโดรเจนไอออนสำหรับปฏิกิริยา
บางอะตอมหรือโมเลกุล ) ขอดึงดูดอิเล็กตรอนพิเศษและกลายเป็นประจุลบไอออนไอออน ( เรียกว่า " ไอออน " ) ; ที่คนอื่นจะสามารถปล้นของอิเล็กตรอนมีประจุบวก และ กลายเป็น " แอนไอออน " ( " ไอออน " แมว ) แต่ละองค์ประกอบจะดึงดูดอิเล็กตรอนที่มีแรงเนื่องจากความแตกต่างของค่าใช้จ่ายของโปรตอนที่นิวเคลียสของพวกเขาดึงดูดอิเล็กตรอน และ ลักษณะที่ชายขอบ " ความจุ " อิเล็กตรอนรอบนิวเคลียสและอิเล็กตรอนจัดเรียงตัวอื่น [ 3 ] มันฝรั่งมีกรดฟอสฟอริค น้ำผลไม้เจือจาง [ 4 ] ซึ่งบางส่วนละลายทางใจเป็นไฮโดรเจนไอออน ( โดยทั่วไป ) และแอนไอออนฟอสเฟต [ 5 ]