National Parks and other conservati

National Parks and other conservation areas will only survive if there are "happy people" around their perimeters. The local community must be involved with and receive income and other tangible benefits (potable water, roads, health clinics, etc.) from the conservation area and it’s tourist facilities. Campsites, lodges, guide services, restaurants and other concessions should be run by or in partnership with communities surrounding a park or other tourist destination.
More importantly, if Ecotourism is to be viewed as a tool for rural development, it must also help shift economic and political control to the local community, village, cooperative, or entrepreneur. This is the most difficult and time-consuming principle in the economic equation and the one that foreign operators and "partners" most often let fall through the cracks or that they follow only partially or formally.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อุทยานแห่งชาติและพื้นที่อนุรักษ์อื่น ๆ จะเพียงอยู่รอดถ้ามี "คนมีความสุข" รอบขอบของพวกเขา ชุมชนท้องถิ่นต้องเกี่ยวข้องกับ และรับรายได้และผลประโยชน์อื่น ๆ มีตัวตน (ใช้น้ำ ถนน คลินิก ฯลฯ) จากพื้นที่อนุรักษ์และมันท่องเที่ยวสิ่งอำนวยความสะดวก Campsites ลอด แนะนำ ร้านอาหาร และบริการสัมปทานอื่น ๆ ควรจะรันโดย หรือร่วมมือกับชุมชนโดยรอบเป็นอุทยานหรือสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆที่สำคัญ ถ้าท่องเที่ยวเชิงนิเวศคือการใช้เป็นเครื่องมือเพื่อการพัฒนาชนบท มันต้องช่วยเลื่อนควบคุมเศรษฐกิจ และการเมืองกับชุมชนท้องถิ่น หมู่บ้าน สหกรณ์ หรือผู้ประกอบการ นี่คือหลักการใช้เวลานาน และยากที่สุดในสมการเศรษฐกิจและหนึ่งที่ผู้ประกอบการต่างประเทศและ "พันธมิตร" ส่วนใหญ่มักจะปล่อยให้ตกผ่านรอยแตก หรือว่า พวกเขาทำตามอย่างเป็นกิจจะลักษณะ หรือเพียงบางส่วน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อุทยานแห่งชาติและพื้นที่อนุรักษ์อื่น ๆ จะอยู่รอดถ้ามี "คนมีความสุข" รอบปริมณฑลของพวกเขา ชุมชนท้องถิ่นต้องมีส่วนร่วมกับการได้รับรายได้และผลประโยชน์อื่น ๆ ที่มีตัวตน (น้ำดื่ม, ถนน, คลินิกสุขภาพ ฯลฯ ) จากพื้นที่อนุรักษ์และมันเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกที่ท่องเที่ยว ตั้งแคมป์, ห้องพัก, บริการแนะนำร้านอาหารและสัมปทานอื่น ๆ ควรจะดำเนินการโดยหรือในความร่วมมือกับชุมชนโดยรอบสวนสาธารณะหรือสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ .
ที่สำคัญหากการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่จะถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสำหรับการพัฒนาชนบทก็ยังต้องช่วยเปลี่ยนทางเศรษฐกิจ และการควบคุมทางการเมืองให้กับชุมชนท้องถิ่นหมู่บ้านสหกรณ์หรือผู้ประกอบการ นี่คือหลักการที่ยากที่สุดและใช้เวลานานในสมการทางเศรษฐกิจและเป็นหนึ่งในผู้ประกอบการที่ต่างประเทศและ "คู่ค้า" ส่วนใหญ่มักจะปล่อยให้ตกผ่านรอยแตกหรือว่าพวกเขาปฏิบัติตามเพียงบางส่วนหรืออย่างเป็นทางการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อุทยานแห่งชาติและพื้นที่อนุรักษ์อื่นๆ เท่านั้นจะอยู่รอดได้ถ้าไม่มีคน " " ความสุขรอบปริมณฑลของพวกเขา ชุมชนท้องถิ่นต้องเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย และได้รับรายได้และผลประโยชน์ที่จับต้องได้อื่น ๆ ( ดื่มน้ำ , ถนน , คลินิกสุขภาพ , ฯลฯ ) จากพื้นที่อนุรักษ์ และนักท่องเที่ยวสิ่งอำนวยความสะดวก โฮม , บ้านพัก , บริการคู่มือร้านอาหาร และสัมปทานอื่น ๆ ควรวิ่งโดยหรือร่วมกับชุมชนโดยรอบอุทยาน หรือแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ .
ยิ่งกว่า ถ้าการท่องเที่ยวจะถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสำหรับการพัฒนาชนบท มันต้องยังช่วยเปลี่ยนทางเศรษฐกิจและอำนาจทางการเมืองให้กับชุมชนท้องถิ่น หมู่บ้าน สหกรณ์ หรือผู้ประกอบการนี้เป็นเรื่องยากและใช้เวลานานในหลักสมการทางเศรษฐกิจและหนึ่งที่ต่างประเทศ และ " คู่ค้า " ส่วนใหญ่มักจะปล่อยตกผ่านรอยแตกหรือที่พวกเขาปฏิบัติตามบางส่วนเท่านั้น
หรืออย่างเป็นทางการ