The cumulative biogas production (F

The cumulative biogas production (Fig. 4) showed that MRs 1:1 and 3:7 produced the highest and least quantities of biogas during the experiment. In terms of the individual manures, the average daily biogas production from MR 0:1 (0.52 L kg-1
VS fed day-1) was higher than that from MR 1:0 (0.38 L kg-1 VS fed day-1) (Table 3). This finding was in conformity with previous anaerobic digestion studies (Adewumi, 1995; Itodo and Awulu, 1999; Ojolo et al., 2007) and was attributed to high biodigestibility of poultry manure (Odeyemi, 1982). It was observed that MRs 0:1 and 1:1, which had lower digester temperatures had higher biogas production. Angelidaki and Ahring (1994) had similar observation that temperature reduction resulted in an increase of biogas yield. MR 1:1 produced the highest average daily biogas (0.88 L kg-1 VS fed day-1), which was 69.2% and 131.6% higher than MRs 0:1 and 1:0, respectively. MR 7:3 produced 0.41 L kg-1 VS fed day-1, which was 21.2% lower than MR 0:1 and 7.89% higher than MR 1:0. MR 3:7 produced the lowest average daily biogas (0.20 L kg-1 VS fed day-1), which was 61.5% and 47.4% lower than MRs 0:1 and 1:0, respectively. Disparities in gas productions from animal manures have been attributed to various factors of (Bryant et al., 1971; Odeyemi, 1982; Coombs, 1990): manure (C:N ratio, chemical and physical composition digestibility of lignocellulosic materials and presence of inhibitors), animal (digestive physiology) and diet (nutrient composition).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การผลิตก๊าซชีวภาพสะสม (Fig. 4) แสดงให้เห็นว่า นาง 1:1 และ 3:7 ผลิตปริมาณการผลิตก๊าซสูงสุด และน้อยที่สุดในระหว่างการทดลอง ในแต่ละ manures การผลิตก๊าซชีวภาพต่อวันเฉลี่ยจากนาย 0:1 (0.52 L kg-1
VS เลี้ยง 1 วัน) สูงกว่าที่นาย 1:0 (0.38 L kg 1 VS เลี้ยง 1 วัน) (ตาราง 3) ค้นหานี้ได้ โดยไม่ใช้ออกซิเจนย่อยอาหารก่อนหน้านี้ศึกษา (Adewumi, 1995 Itodo และ Awulu, 1999 Ojolo et al., 2007) และเกิดจากการ biodigestibility สูงของมูลสัตว์ปีก (Odeyemi, 1982) ได้สังเกตว่า นาง 0:1 และ 1:1 ซึ่งมีอุณหภูมิ digester มีผลิตก๊าซชีวภาพสูง Angelidaki และ Ahring (1994) ได้สังเกตเหมือนกันว่า ลดอุณหภูมิทำให้เกิดการเพิ่มขึ้นของผลผลิตก๊าซชีวภาพ นาย 1:1 ผลิตก๊าซชีวภาพต่อวันเฉลี่ยสูงสุด (0.88 L kg 1 VS เลี้ยง 1 วัน), ซึ่งเป็น 69.2% และ 131.6% สูงกว่านาง 0:1 และ 1:0 ตามลำดับ 7:3 นายผลิต 0.41 L kg 1 VS เลี้ยงวัน-1 ที่ 21.2% ต่ำกว่านาย 0:1 และ 7.89% สูงกว่านาย 1:0 นาย 3:7 ผลิตก๊าซชีวภาพต่อวันเฉลี่ยต่ำ (0.20 L kg 1 VS เลี้ยง 1 วัน), ซึ่งเป็น 61.5% และ 47.4% ต่ำกว่านาง 0:1 และ 1:0 ตามลำดับ มีการบันทึกความแตกต่างในการผลิตก๊าซจาก manures สัตว์ปัจจัยต่าง ๆ ของ (ไบรอันท์ et al., 1971 Odeyemi, 1982 Coombs, 1990): มูล (อัตราส่วน C:N องค์ประกอบทางเคมี และกายภาพ digestibility วัสดุ lignocellulosic และของ inhibitors), สัตว์ (สรีรวิทยาของการย่อยอาหาร) และอาหาร (ส่วนประกอบธาตุอาหาร)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลิตก๊าซชีวภาพสะสม. (รูปที่ 4) พบว่า MRs 1: 1 และ 3: 7 ที่ผลิตในปริมาณที่มากที่สุดและน้อยที่สุดของการผลิตก๊าซชีวภาพในระหว่างการทดลอง ในแง่ของปุ๋ยแต่ละผลิตก๊าซชีวภาพเฉลี่ยต่อวันจาก MR 0: 1 (0.52 กิโลกรัม L-1
VS อาหารวัน 1) สูงกว่าจาก MR 1: 0 (0.38 ลิตรกิโลกรัม-1 VS อาหารวัน 1) (ตารางที่ 3) การค้นพบนี้อยู่ในสอดคล้องกับที่ก่อนหน้านี้การศึกษาการย่อยอาหารแบบไม่ใช้ออกซิเจน (Adewumi 1995; Itodo และ Awulu 1999. Ojolo et al, 2007) และได้รับการบันทึกให้กับ biodigestibility สูงของมูลไก่ (Odeyemi, 1982) มันถูกตั้งข้อสังเกตว่า MRs 0: 1 และ 1: 1 ซึ่งมีอุณหภูมิต่ำกว่าบ่อหมักมีการผลิตก๊าซชีวภาพที่สูงขึ้น Angelidaki และ Ahring (1994) มีการสังเกตที่คล้ายกันว่าการลดอุณหภูมิมีผลในการเพิ่มขึ้นของอัตราผลตอบแทนจากการผลิตก๊าซชีวภาพ MR 1: 1 การผลิตก๊าซชีวภาพสูงสุดเฉลี่ยรายวัน (0.88 กิโลกรัม L-1 VS อาหารวัน-1) ซึ่งเป็น 69.2% และ 131.6% สูงกว่า MRs 0: 1 และ 1: 0 ตามลำดับ MR 7: 3 ผลิต 0.41 กิโลกรัม L-1 VS อาหารวันที่ 1 ซึ่งเป็น 21.2% ต่ำกว่า MR 0: 1 และ 7.89% สูงกว่า MR 1: 0 MR 3: 7 ผลิตก๊าซชีวภาพต่ำสุดเฉลี่ยรายวัน (0.20 กิโลกรัม L-1 VS อาหารวัน-1) ซึ่งเป็น 61.5% และ 47.4% ต่ำกว่า MRs 0: 1 และ 1: 0 ตามลำดับ ความไม่เสมอภาคในการผลิตก๊าซจากมูลสัตว์ที่ได้รับการประกอบกับปัจจัยต่างๆของ (ไบรอันท์และคณะ, 1971; Odeyemi 1982; คูมบ์ส, 1990.) ปุ๋ย (C: N ratio เคมีและการย่อยองค์ประกอบทางกายภาพของวัสดุลิกโนเซลลูโลสและการปรากฏตัวของโปรตีน ) สัตว์ (สรีรวิทยาทางเดินอาหาร) และอาหาร (องค์ประกอบของสารอาหาร)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การผลิตก๊าซชีวภาพสะสม ( ภาพที่ 4 ) พบว่า คุณนาย 1 : 1 และ 3 : 7 ผลิตสูงสุดและปริมาณก๊าซชีวภาพน้อยที่สุดในระหว่างการทดลอง ในแง่ของแต่ละส่วนโดยเฉลี่ยวันละการผลิตก๊าซชีวภาพจากนาย 1-0 ( 0.52 ลิตร kg-1
vs เฟดวันที่ ) สูงกว่า จากนาย 1 : 0 ( 0.38 ฉัน kg-1 vs เฟดวันที่ ) ( ตารางที่ 3 )การค้นพบนี้ยังสอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้านี้ ( adewumi การหมัก , 1995 ; และ itodo awulu , 1999 ; ojolo et al . , 2007 ) และประกอบกับ biodigestibility สูงของมูลไก่ ( odeyemi , 1982 ) สังเกตได้ว่า นาง 0 : 1 และ 1 : 1 ซึ่งมีอุณหภูมิลดลง โดยมีอัตราการผลิตก๊าซชีวภาพ .และ angelidaki ahring ( 1994 ) ได้เหมือนกัน สังเกตว่าลดอุณหภูมิ มีผลทำให้มีการเพิ่มของผลผลิตก๊าซชีวภาพ คุณ 1 : 1 ผลิตก๊าซชีวภาพเฉลี่ยสูงสุดทุกวัน ( 0.88 ลิตร kg-1 vs เฟดวันที่ ) ซึ่งเป็น 69.2 % และ 131.6 % สูงกว่านาง เข้ามาแล้ว 1 : 0 ตามลำดับ นายนั้นผลิต 0.41 ผม kg-1 vs ป้อนวันที่ที่ 21.2 % ต่ำกว่าและคุณ 1-0 7.89% มากกว่าคุณ 1 : 0 . นาย 3 :7 ผลิตต่ำสุดเฉลี่ยรายวันก๊าซชีวภาพ ( 0.20 ลิตร kg-1 vs เฟดวันที่ ) ซึ่งเป็น 61.5 และร้อยละ 47.4 % ต่ำกว่าและนาง 0 : 1 1 : 0 ตามลำดับ ความแตกต่างในการผลิตน้ำมันจากสัตว์ ส่วนได้ ประกอบกับ ปัจจัยต่าง ๆ ของ ( Bryant et al . , 1971 ; odeyemi , 1982 ; คูมบ์ ( 1990 ) : ปุ๋ยคอก อัตราส่วน C : N ,เคมีและการย่อยได้ขององค์ประกอบทางกายภาพของวัสดุ lignocellulosic และการแสดงตนของโปรตีน ) , สัตว์ ( สรีรวิทยาการย่อยอาหาร ) และอาหาร ( สารอาหาร )