มันมีติดไม้ในบิตของเปียกและแววจับสา

มันมีติดไม้ในบิตของเปียกและแววจับสายตาของมนุษย์มีวันที่ 24 มิถุนายน 1879 ฝังอยู่ข้างใน " ลึกลับ กันการกำหนดแขวนอยู่เป็นนิตย์ . . . . . . . "

And Comrade Ossipon raised his bowed head, beloved of various humble women of these isles, Apollo-like in the sunniness of its bush of hair.
The Professor had grown restless meantime. He rose.
“Stay,” said Ossipon hurriedly. “Here, what do you know of madness and despair?”
The Professor passed the tip of his tongue on his dry, thin lips, and said doctorally:
“There are no such things. All passion is lost now. The world is mediocre, limp, without force. And madness and despair are a force. And force is a crime in the eyes of the fools, the weak and the silly who rule the roost. You are mediocre. Verloc, whose affair the police has managed to smother so nicely, was mediocre. And the police murdered him. He was mediocre. Everybody is mediocre. Madness and despair! Give me that for a lever, and I’ll move the world. Ossipon, you have my cordial scorn. You are incapable of conceiving even what the fat-fed citizen would call a crime. You have no force.” He paused, smiling sardonically under the fierce glitter of his thick glasses.
“And let me tell you that this little legacy they say you’ve come into has not improved your intelligence. You sit at your beer like a dummy. Good-bye.”
“Will you have it?” said Ossipon, looking up with an idiotic grin.
“Have what?”
“The legacy. All of it.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันมีติดไม้ในบิตของเปียกและแววจับสายตาของมนุษย์มีวันที่ 24 มิถุนายน 1879 ฝังอยู่ข้างใน "ลึกลับกันการกำหนดแขวนอยู่เป็นนิตย์....... " และ Comrade Ossipon ยกศีรษะ bowed รักผู้หญิงพึงพอใจต่าง ๆ ของหมู่เกาะเหล่านี้ อพอลโลชอบ sunniness ของบุชของผมอาจารย์ได้พัฒนาสโมสรขณะเดียวกัน เขาโร"พัก กล่าวว่า Ossipon รีบ "ที่นี่ คุณรู้อะไรของความบ้าและความสิ้นหวังหรือไม่"อาจารย์ผ่านปลายลิ้นของเขาบนริมฝีปากของเขาแห้ง บาง และ doctorally กล่าวว่า:"มีสิ่งดังกล่าวไม่ ความรักทั้งหมดจะหายไปทันที โลกคือมาตรฐาน limp ไม่ มีแรง และความบ้าและความสิ้นหวังมีผลบังคับใช้ และเป็นอาชญากรรมในสายตาของเขลา อ่อนแอ และโง่กฎการ roost คุณเป็นรอย Verloc เรื่องตำรวจได้จัดการดับอย่างดี มีมาตรฐาน และฆาตกรรมตำรวจเขา เขามีมาตรฐาน ทุกคนมีมาตรฐาน ความบ้าและความสิ้นหวัง ให้ฉันที่สำหรับคานเป็น และฉันจะย้ายโลก Ossipon คุณมีฉันชนอย่างอบอุ่น คุณกำลังตั้งครรภ์แม้ว่าประชาชนเลี้ยงไขมันจะเรียกอาชญากรรมหมัน คุณสามารถบังคับไม่" เขาหยุดชั่วคราว ยิ้ม sardonically ภายใต้กลิทเทอร์รุนแรงของเขาแก้วหนา"และให้ฉันบอกคุณว่า มรดกน้อยนี้ว่า ได้มาได้ปรับปรุงปัญญาของคุณ คุณนั่งที่คุณเบียร์เช่นหุ่นแบบ Good-bye ""คุณจะได้หรือไม่" กล่าวว่า Ossipon การหาค่ารอบ ๆ ไร้ idiotic"มีอะไร""เลกาซี ทั้งหมดของมัน "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

24 มิถุนายน 1879 ฝังอยู่ข้างใน "ลึกลับกันการกำหนดแขวนอยู่เป็นนิตย์......." และสหาย Ossipon ยกก้มศีรษะของเขาเป็นที่รักของผู้หญิงที่อ่อนน้อมถ่อมตนต่าง ๆ ของเกาะเหล่านี้พอลโลเหมือนใน sunniness จากพุ่มไม้ของ ผม. ศาสตราจารย์เติบโตขณะเดียวกันกระสับกระส่าย เขาลุกขึ้น. "Stay" Ossipon รีบกล่าวว่า "นี่คือสิ่งที่คุณจะรู้ว่าของความบ้าและความสิ้นหวัง" ศาสตราจารย์ผ่านปลายลิ้นของเขาแห้งริมฝีปากบางของเขาและกล่าวว่า doctorally: "ไม่มีสิ่งดังกล่าว ความรักทั้งหมดจะหายไปตอนนี้ โลกเป็นปานกลาง, ปวกเปียกโดยไม่ต้องมีผลบังคับใช้ และความบ้าคลั่งและความสิ้นหวังมีผลบังคับใช้ และกำลังเป็นอาชญากรรมในสายตาของคนโง่ที่อ่อนแอและโง่ที่กฎพัก คุณอยู่ที่ปานกลาง Verloc ซึ่งเรื่องตำรวจมีการจัดการเพื่อกลบเพื่อให้อย่างเป็นปานกลาง และตำรวจฆ่าเขา เขาเป็นปานกลาง ทุกคนเป็นปานกลาง บ้าและความสิ้นหวัง! ให้ฉันว่าสำหรับคันและฉันจะย้ายโลก Ossipon คุณต้องดูถูกจริงใจของฉัน คุณมีความสามารถในการตั้งครรภ์แม้กระทั่งสิ่งที่พลเมืองไขมันที่กินจะเรียกอาชญากรรม คุณมีแรง no. "เขาหยุดยิ้มอย่างขมขื่นภายใต้แววรุนแรงของแว่นตาหนาของเขา. "และให้ฉันบอกคุณว่านี้มรดกเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกเขากล่าวว่าคุณได้เข้ามาไม่ได้ดีขึ้นสติปัญญาของคุณ คุณนั่งอยู่ที่เบียร์ของคุณเหมือนหุ่น ดีลาก่อน. " "คุณจะได้หรือไม่" กล่าวว่า Ossipon มองขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มงี่เง่า. "มีอะไร?" "มรดก ทั้งหมดของมัน. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

24 มันมีติดไม้ในบิตของเปียกและแววจับสายตาของมนุษย์มีวันที่มิถุนายน 1879 ฝังอยู่ข้างใน " ลึกลับกันการกำหนดแขวนอยู่เป็นนิตย์ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . "

และสหาย ossipon ยกโค้งศีรษะ ที่รักผู้หญิงต่ำต้อยต่าง ๆของหมู่เกาะเหล่านี้ อพอลโล ชอบในความร่าเริงของบุชนั้นผม
.อาจารย์โต กระสับกระส่าย ในเวลาเดียวกัน เขาลุกขึ้น .
" พัก " กล่าวว่า ossipon รีบ . " นี่ นายรู้อะไรของความบ้าคลั่งและสิ้นหวัง ? "
อาจารย์ผ่านปลายลิ้นของเขาบนริมฝีปากของเขาแห้ง บาง และกล่าว doctorally :
" ไม่มีสิ่งดังกล่าว ทุกความรักจะหายไปแล้ว โลกเป็นปานกลาง , ปวกเปียก , ไม่มีพลัง และความบ้าบอและสิ้นหวังเป็นแรงและบังคับให้มันผิดในสายตาของคนเขลา อ่อนแอและโง่ ใครเป็นผู้จัดการดูแล . คุณกำลังปานกลาง verloc ที่มีกิจการตำรวจ มีการจัดการเพื่อประคบประหงมอย่างดี คือปานกลาง และตำรวจที่ฆ่าเขา เขากำลังปานกลาง ทุกคนมีปานกลาง ความบ้าคลั่งและสิ้นหวัง เอามาให้ฉันซักคัน ผมจะย้ายไปทั่วโลก ossipon คุณต้องดูถูกจริงใจของฉันคุณจะไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ สิ่งที่ไขมันอาหารประชาชนจะเรียกอาชญากรรม คุณไม่ต้องบังคับ " เขาหยุดยิ้ม เยาะเย้ยภายใต้แว่นตาหนาฉายแววดุร้ายของเขา .
" และให้ฉันบอกคุณว่ามันน้อยมรดกพวกเขาบอกว่าคุณมาไม่ได้ปรับปรุงสติปัญญาของคุณ คุณนั่งที่ของคุณเบียร์เหมือนคนโง่ ลาก่อน "
" คุณจะได้มัน " ossipon กล่าวว่า ,เงยหน้าขึ้นมองพร้อมกับยิ้มงี่เง่า .
" มีอะไรเหรอ ? "
" มรดก มันทั้งหมด . "