THE VATICAN -- The G20 agenda in Br

THE VATICAN -- The G20 agenda in Brisbane is highly focused one efforts to relaunch a sustained and sustainable growth of the world economy, thereby banishing the spectre of global recession.

One crucial point that has emerged from the preparatory work is the fundamental imperative of creating dignified and stable employment for all. This will call for improvement in the quality of public spending and investment, the promotion of private investment, a fair and adequate system of taxation, concerted efforts to combat tax evasion and a regulation of the financial sector which ensures honesty, security and transparency.

I would ask the G20 Heads of State and Government not to forget that many lives are at stake behind these political and technical discussions, and it would indeed be regrettable if such discussions were to remain purely on the level of declarations of principle.

Throughout the world, the G20 countries included, there are far too many women and men suffering from severe malnutrition, a rise in the number of the unemployed, an extremely high percentage of young people without work and an increase in social exclusion which can lead to criminal activity and even the recruitment of terrorists. In addition, there are constant assaults on the natural environment, the result of unbridled consumerism, and this will have serious consequences for the world economy.

It is my hope that a substantial and productive consensus can be achieved regarding the agenda items. I likewise hope that the assessment of the results of this consensus will not be restricted to global indices but will take into account as well real improvements in the living conditions of poorer families and the reduction of all forms of unacceptable inequality.

I express these hopes in light of the post-2015 Development Agenda to be approved by the current session of the United Nations Assembly, which ought to include the vital issues of decent work for all and climate change.

The G20 Summits, which began with the financial crisis of 2008, have taken place against the terrible backdrop of military conflicts, and this has resulted in disagreements between the Group’s members. It is a reason for gratitude that those disagreements have not prevented genuine dialogue within the G20, with regard both to the specific agenda items and to global security and peace.

But more is required. The whole world expects from the G20 an ever broader agreement which can lead, through the United Nations legal system, to a definitive halt to the unjust aggression directed at different religious and ethnic groups, including minorities, in the Middle East. It should also lead to eliminating the root causes of terrorism, which has reached proportions hitherto unimaginable; these include poverty, underdevelopment and exclusion.

It has become more and more evident that the solution to this grave problem cannot be a purely military one, but must also focus on those who in one way or another encourage terrorist groups through political support, the illegal oil trade or the provision of arms and technology. There is also a need for education and a heightened awareness that religion may not be exploited as a means of justifying violence.

These conflicts leave deep scars and result in unbearable humanitarian situations around the world. I take this opportunity to ask the G20 Member States to be examples of generosity and solidarity in meeting the many needs of the victims of these conflicts, and especially of refugees.

The situation in the Middle East has revived debate about the responsibility of the international community to protect individuals and peoples from extreme attacks on human rights and a total disregard for humanitarian law. The international community, and in particular the G20 Member States, should also give thought to the need to protect citizens of all countries from forms of aggression that are less evident but equally real and serious.

I am referring specifically to abuses in the financial system such as those transactions that led to the 2008 crisis, and more generally, to speculation lacking political or juridical constraints and the mentality that maximization of profits is the final criterion of all economic activity.

A mindset in which individuals are ultimately discarded will never achieve peace or justice. Responsibility for the poor and the marginalized must therefore be an essential element of any political decision, whether on the national or the international level.

With this Letter I express my appreciation for your work, Prime Minister, and I offer my prayerful encouragement for the deliberations and outcome of the Summit. I invoke divine blessings on all taking part and on all the citizens of the G20 countries. In a particular way, I offer you my prayerful best wishes for the successful conclusion of Australia’s presidency and I willingly assure you of my highest consideration.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วาติกัน - วาระการประชุม G20 ในบริสเบนจะเน้นสูงหนึ่งพยายามสนับสนุนการ sustained เติบ โตแบบยั่งยืนของเศรษฐกิจโลก จึง banishing สางของภาวะถดถอยทั่วโลกจุดสำคัญหนึ่งที่ได้เกิดขึ้นจากการทำงานเตรียมจะจำพื้นฐานสร้างเกียรติ และมั่นคงการจ้างงานทั้งหมด นี้จะเรียกการปรับปรุงคุณภาพของการใช้จ่ายสาธารณะ และการลงทุน ส่งเสริมการลงทุนส่วนตัว ภาษี ระบบยุติธรรม และเพียงพอความพยายามร่วมกันในการต่อสู้กับการเลี่ยงภาษีและกฎระเบียบของภาคการเงินซึ่งความซื่อสัตย์ ความปลอดภัย และความโปร่งใสจะถาม G20 หัวของรัฐและรัฐบาลไม่ลืมว่า ชีวิตจำนวนมากอยู่ในภาวะเสี่ยงหลังสนทนาทางการเมือง และเทคนิคเหล่านี้ และแน่นอนจะพอถ้าการสนทนาดังกล่าว ยังคงอยู่ในระดับของประกาศหลักเพียงอย่างเดียวทั่วโลก ประเทศ G20 รวม มีผู้หญิงมากเกินไปและคนที่ทุกข์ทรมานจากการขาดสารอาหารอย่างรุนแรง การเพิ่มขึ้นในจำนวนผู้ว่างงาน เปอร์เซ็นต์สูงมากของคนหนุ่มสาวโดยไม่ต้องทำงาน และการเพิ่มแยกสังคมซึ่งสามารถนำไปสู่อาชญากรรมและยังสรรหาของผู้ก่อการร้าย นอกจากนี้ มีโจมตีคงอยู่ในสภาพแวดล้อมธรรมชาติ ผลของบริโภคนิยม unbridled และนี้จะร้ายแรงต่อเศรษฐกิจโลกมันเป็นความหวังของฉันว่า ฉันทามติพบ และมีประสิทธิผลสามารถทำได้เกี่ยวกับรายการวาระการประชุม ในทำนองเดียวกันหวังว่า การประเมินผลของมตินี้จะถูกจำกัดไม่ให้ดัชนีทั่วโลก แต่จะนำเข้าบัญชีเป็นการปรับปรุงที่ดีจริงในสภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวย่อมและลดความไม่เท่าเทียมกันไม่สามารถยอมรับในทุกรูปแบบฉันแสดงความหวังเหล่านี้เมื่อวาระการพัฒนา 2015 โพสต์จะได้รับการอนุมัติ โดยสภาสหประชาชาติ ซึ่งควรจะรวมประเด็นสำคัญของงานทั้งหมดและเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ในช่วงปัจจุบันประเทศ G20 ซึ่งเริ่มต้น ด้วยวิกฤต 2008 ได้รับฉากน่ากลัวของความขัดแย้งทางทหาร และได้ส่งผลให้ความขัดแย้งระหว่างสมาชิกของกลุ่ม เหตุผลสำหรับความกตัญญูที่ความขัดแย้งเหล่านั้นได้ทำแท้บทสนทนาภายในกลุ่มจี 20 มีสัมมาคารวะทั้งวาระเฉพาะ การรักษาความปลอดภัยระดับโลกและสันติภาพได้แต่เพิ่มเติมจำเป็น โลกทั้งโลกคาดหวังจากกลุ่มจี 20 ตกลงเคยกว้างซึ่งสามารถนำ ผ่านระบบกฎหมายสหประชาชาติ การหยุดทั่วไปการรุกรานทำลายที่แตกต่างกันทางศาสนากลุ่ม คมิ รวมทั้งในตะวันออกกลาง มันยังควรนำไปกำจัดสาเหตุรากของการก่อการร้าย ที่แล้วมาจนบัดคับขัน สัดส่วน เหล่านี้รวมถึงความยากจน underdevelopment และแยกมันได้กลายเป็นมากขึ้นเห็นได้ชัดว่า หนทางแก้ปัญหานี้จนไม่เป็นหนึ่งในกองทัพเพียงอย่างเดียว แต่ยังต้องเน้นในที่ในทางใดทางหนึ่งสนับสนุนกลุ่มก่อการร้ายโดยใช้การสนับสนุนทางการเมือง การค้าน้ำมันไม่ถูกต้อง หรือข้อบัญญัติของอาวุธและเทคโนโลยี นอกจากนี้ยังมีความจำเป็นสำหรับการศึกษาและความสูงที่ว่า ศาสนาอาจไม่นำไปว่า justifying รุนแรงความขัดแย้งเหล่านี้ปล่อยให้รอยแผลเป็นที่ลึก และส่งผลให้สถานการณ์ด้านมนุษยธรรมความทั่วโลก ฉันใช้โอกาสนี้จะขอให้รัฐสมาชิก G20 เป็น ตัวอย่างของความเอื้ออาทรและสมานฉันท์ในการประชุมความต้องการมากของเหยื่อ ของความขัดแย้งเหล่านี้ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ของผู้ลี้ภัยสถานการณ์ในตะวันออกกลางได้ฟื้นฟูการอภิปรายเกี่ยวกับความรับผิดชอบของประชาคมป้องกันบุคคลและคนโจมตีมากเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนและไม่สนใจการรวมสำหรับกฎหมายด้านมนุษยธรรม ประชาคม และโดยเฉพาะ รัฐสมาชิก G20 ควรแก่ความคิดต้องการปกป้องพลเมืองของประเทศทั้งหมดจากแบบฟอร์มของการรุกรานที่ไม่ชัด แต่อย่างเท่าเทียมกันจริง และร้ายแรงผมอ้างอิงโดยเฉพาะการละเมิดสิทธิมนุษยชนในระบบการเงินเช่นธุรกรรมเหล่านั้นที่นำไปสู่วิกฤต 2008 และมากขึ้นโดยทั่วไป การเก็งกำไรขาดความคิดที่ว่า maximization กำไรจากเกณฑ์สุดท้ายของกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมดและข้อจำกัดทางการเมือง หรือ juridicalMindset ที่บุคคลถูกสุดถูกยกเลิกจะไม่ได้ความสงบหรือความยุติธรรม ความรับผิดชอบสำหรับคนจนและที่มีดังนั้นต้องเป็นองค์ประกอบสำคัญของการตัดสินใจใด ๆ ทางการเมือง ไม่ว่าในชาติหรือระดับนานาชาติด้วยตัวอักษรนี้ ผมแสดงของฉันซาบซึ้งในงานของคุณ นายกรัฐมนตรี และฉันมีของฉันให้กำลังใจถ่อมอย่างรอบคอบยิ่งขึ้นและผลของการประชุมสุดยอด ฉันเรียกพรพระเจ้าส่วนหนึ่งสละ และประชาชนทุกประเทศ G20 ในลักษณะเฉพาะ ฉันให้คุณถ่อมฉันปรารถนาสำหรับบทสรุปความสำเร็จของประธานาธิบดีของออสเตรเลีย และผมอาศัยมั่นใจว่าคุณพิจารณาสูงสุดของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วาติกัน - วาระการประชุม G20 ในบริสเบนเป็นอย่างสูงที่มุ่งเน้นไปที่หนึ่งในความพยายามที่จะสังข์เจริญเติบโตอย่างยั่งยืนและมีความยั่งยืนของเศรษฐกิจโลกซึ่งจะช่วยขจัดน่ากลัวของภาวะถดถอยทั่วโลก. หนึ่งจุดสำคัญที่ได้โผล่ออกมาจากการเตรียมงานเป็นความจำเป็นพื้นฐานของการสร้าง การจ้างงานที่สง่างามและมั่นคงสำหรับทุก นี้จะเรียกร้องให้ปรับปรุงคุณภาพของการใช้จ่ายภาครัฐและการลงทุน, การส่งเสริมการลงทุนของภาคเอกชนซึ่งเป็นระบบที่เหมาะสมและเพียงพอของการเก็บภาษีความพยายามร่วมกันเพื่อต่อสู้กับการหลีกเลี่ยงภาษีและกฎระเบียบของภาคการเงินซึ่งทำให้การรักษาความปลอดภัยความซื่อสัตย์สุจริตและความโปร่งใส. ฉัน จะขอให้หัว G20 ของรัฐและรัฐบาลไม่ได้ที่จะลืมว่าชีวิตจำนวนมากที่มีสัดส่วนการถือหุ้นหลังการอภิปรายทางการเมืองและทางเทคนิคเหล่านี้และมันแน่นอนจะเป็นที่น่าเสียใจว่าการอภิปรายดังกล่าวจะยังคงอยู่อย่างหมดจดในระดับของการประกาศของหลักการ. ทั่วโลก ประเทศ G20 รวมมีผู้หญิงหลายคนไกลเกินไปและคนที่ทุกข์ทรมานจากการขาดสารอาหารอย่างรุนแรงเพิ่มขึ้นในจำนวนของผู้ว่างงาน, ร้อยละที่สูงมากของคนหนุ่มสาวโดยไม่ต้องทำงานและการเพิ่มขึ้นของการกีดกันทางสังคมที่สามารถนำไปสู่กิจกรรมทางอาญาและแม้กระทั่ง การรับสมัครของผู้ก่อการร้าย นอกจากนี้ยังมีการโจมตีอย่างต่อเนื่องในสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ, ผลของการคุ้มครองผู้บริโภคดื้อด้านและนี้จะมีผลกระทบร้ายแรงสำหรับเศรษฐกิจโลก. มันเป็นความหวังของฉันที่เห็นเป็นรูปธรรมและมีประสิทธิภาพสามารถทำได้เกี่ยวกับวาระการประชุม ผมยังหวังว่าการประเมินผลของมตินี้จะไม่ถูก จำกัด ให้ดัชนีทั่วโลก แต่จะคำนึงถึงเช่นเดียวกับการปรับปรุงจริงในสภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวที่ยากจนและการลดลงของทุกรูปแบบของความไม่เท่าเทียมกันที่ยอมรับไม่ได้. ฉันแสดงความหวังเหล่านี้ใน แสงของการโพสต์ 2015 วาระการพัฒนาที่จะได้รับอนุมัติจากเซสชันปัจจุบันของสหประชาชาติสภาซึ่งควรจะรวมถึงประเด็นสำคัญของการทำงานที่ดีสำหรับทุกคนและการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ. การประชุมสุดยอด G20 ซึ่งเริ่มด้วยวิกฤตการณ์ทางการเงินของปี 2008 ที่เกิดขึ้นกับฉากหลังที่น่ากลัวของความขัดแย้งทางทหารและนี้มีผลในความขัดแย้งระหว่างสมาชิกของกลุ่ม มันเป็นเหตุผลสำหรับความกตัญญูที่ความขัดแย้งที่ยังไม่ได้ป้องกันไม่ให้เกิดการเจรจาแท้ภายใน G20, เกี่ยวกับทั้งสองวาระการประชุมที่เฉพาะเจาะจงและการรักษาความปลอดภัยและความสงบสุขของโลก. แต่ที่จำเป็นต้องมี โลกทั้งโลกคาดว่าจาก G20 ข้อตกลงที่เคยกว้างซึ่งสามารถนำไปผ่านสหประชาชาติระบบกฎหมายเพื่อหยุดการแตกหักเพื่อรุกรานธรรมผู้กำกับที่กลุ่มศาสนาและเชื้อชาติที่แตกต่างกันรวมทั้งชนกลุ่มน้อยในตะวันออกกลาง นอกจากนี้ยังจะนำไปสู่การขจัดรากเหง้าของการก่อการร้ายซึ่งได้ถึงสัดส่วนจนบัดนี้เป็นไปไม่ได้; เหล่านี้รวมถึงความยากจนล้าหลังและการยกเว้น. มันได้กลายเป็นมากขึ้นและมากขึ้นเห็นได้ชัดว่าวิธีการแก้ปัญหานี้ร้ายแรงไม่สามารถเป็นทหารคนหนึ่งอย่างหมดจด แต่ยังต้องมุ่งเน้นไปที่ผู้ที่อยู่ในหรืออีกวิธีหนึ่งสนับสนุนให้กลุ่มก่อการร้ายผ่านการสนับสนุนทางการเมืองที่ผิดกฎหมาย การค้าน้ำมันหรือการให้แขนและเทคโนโลยี นอกจากนี้ยังมีความจำเป็นในการศึกษาและความตระหนักว่าศาสนาอาจจะไม่ได้ใช้ประโยชน์เป็นวิธีการตัดสินความรุนแรง. ความขัดแย้งเหล่านี้ออกจากรอยแผลลึกและผลในสถานการณ์ด้านมนุษยธรรมเหลือทนทั่วโลก ฉันใช้โอกาสที่จะขอให้ประเทศสมาชิก G20 ที่จะเป็นตัวอย่างของความเอื้ออาทรและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในการประชุมหลายความต้องการของผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของความขัดแย้งเหล่านี้และโดยเฉพาะอย่างยิ่งของผู้ลี้ภัย. สถานการณ์ในตะวันออกกลางได้ฟื้นขึ้นมาอภิปรายเกี่ยวกับความรับผิดชอบของประชาคมระหว่างประเทศ เพื่อป้องกันบุคคลและประชาชนจากการโจมตีที่รุนแรงเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนและความสนใจรวมกฎหมายมนุษยธรรม ประชาคมระหว่างประเทศและโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศสมาชิก G20 ยังควรให้ความคิดที่จะต้องการที่จะปกป้องพลเมืองของประเทศทั้งหมดจากรูปแบบของการรุกรานที่มีน้อย แต่ที่เห็นได้ชัดอย่างเท่าเทียมกันจริงและจริงจัง. ผมหมายเฉพาะเพื่อละเมิดสิทธิมนุษยชนในระบบการเงินดังกล่าว เป็นรายการที่นำไปสู่การเกิดวิกฤตปี 2008 และอื่น ๆ โดยทั่วไปเพื่อการเก็งกำไรขาดข้อ จำกัด ทางการเมืองหรือการพิจารณาคดีและความคิดที่สูงสุดของผลกำไรเป็นเกณฑ์สุดท้ายของกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมด. ความคิดในการที่บุคคลจะถูกยกเลิกในท้ายที่สุดจะไม่บรรลุความสงบสุขหรือ ความยุติธรรม ความรับผิดชอบสำหรับคนยากจนและด้อยดังนั้นจึงต้องมีองค์ประกอบสำคัญของการตัดสินใจทางการเมืองใด ๆ ไม่ว่าจะในระดับชาติหรือระดับนานาชาติ. ด้วยตัวอักษรนี้ฉันแสดงความชื่นชมของฉันสำหรับการทำงานของคุณนายกรัฐมนตรีและผมจะนำเสนอให้กำลังใจอ้อนวอนที่มีต่อการพิจารณา และผลของการประชุมสุดยอด ข้าพเจ้าขอพรพระเจ้าในทุกส่วนร่วมและประชาชนทุกคนของประเทศ G20 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทางที่ผมให้คุณปรารถนาดีอ้อนวอนที่มีต่อการสรุปความสำเร็จของประธานาธิบดีของประเทศออสเตรเลียและฉันเต็มใจที่จะมั่นใจได้ในการพิจารณาสูงสุดของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วาติกัน - วาระการประชุม G20 ในบริสเบนจะขอเน้นที่ความพยายามที่จะ relaunch ที่ยังคงเติบโตอย่างยั่งยืนของเศรษฐกิจโลก จึงเนรเทศ สางของภาวะถดถอยทั่วโลก

ที่สำคัญจุดหนึ่งที่ได้เกิดจากการเตรียมงานก็จำเป็นพื้นฐานของการสร้างสง่างามและมั่นคงการจ้างงานทั้งหมดนี้จะเรียกสำหรับการปรับปรุงในคุณภาพของการใช้จ่ายของประชาชนและการลงทุน การส่งเสริมการลงทุนภาคเอกชน ระบบยุติธรรมและเพียงพอของภาษีอากร , ความพยายามร่วมกันหลีกเลี่ยงภาษีการต่อสู้และกฎระเบียบของภาคการเงินซึ่งมั่นใจในความซื่อสัตย์ ความมั่นคง และความโปร่งใส

ผมจะถาม G20 ประมุขแห่งรัฐและรัฐบาลที่จะไม่ลืมว่า หลายชีวิตเป็นเดิมพันหลังการอภิปรายทางการเมือง และเทคนิคเหล่านี้และมันเป็นเรื่องน่าเศร้าถ้าการอภิปรายดังกล่าวยังคงไว้ในระดับของการประกาศหลักการ

ทั่วโลก , ประเทศ G20 รวม มีผู้หญิงมากมายเกินไปหน่อย แล้วผู้ชายที่ทุกข์ทรมานจากการขาดสารอาหารอย่างรุนแรงการเพิ่มขึ้นของจำนวนผู้ว่างงานมีสูงมาก ร้อยละ ของคนหนุ่มสาวโดยไม่ต้องทำงานเพิ่มในสังคมบ้างซึ่งจะนำไปสู่อาชญากรรมและแม้กระทั่งการสรรหาของผู้ก่อการร้าย นอกจากนี้ยังมีการโจมตีคงที่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติ การปลดปล่อยกระแสบริโภคนิยม และมันจะมีผลร้ายแรงต่อเศรษฐกิจโลก .

มันเป็นความหวังของฉันที่เป็นรูปธรรมและมีประสิทธิภาพสามารถบรรลุฉันทามติเกี่ยวกับวาระการประชุม . ผมก็หวังว่า การประเมินผลฉันทามตินี้จะไม่ถูก จำกัด ให้ดัชนีทั่วโลก แต่จะพิจารณาเป็นจริงในการปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวยากจนและการลดลงของทุกรูปแบบของความไม่เท่าเทียมกันรับไม่ได้

ฉันแสดงความหวังเหล่านี้ในแง่ของ post-2015 วาระการพัฒนาได้รับการอนุมัติโดยเซสชันปัจจุบันของสหประชาชาติสมัชชาซึ่งควรจะรวมถึงประเด็นสําคัญในการทํางานทั้งหมด และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

การประชุมสุดยอด G20 ซึ่งเริ่มด้วยวิกฤตการณ์ทางการเงินของปี 2008 ที่ได้เกิดขึ้นกับฉากหลังที่น่ากลัวของความขัดแย้ง ทหารและนี้มีผลในความขัดแย้งระหว่างสมาชิกของกลุ่ม มันคือเหตุผลของความกตัญญูที่ความขัดแย้งเหล่านั้นได้ไม่ขัดขวางการเจรจาอย่างแท้จริงภายในเติบ เกี่ยวข้องทั้งกับวาระการประชุมที่เฉพาะเจาะจงและเพื่อความปลอดภัยและความสงบสุข

แต่มากขึ้นเป็นสิ่งจำเป็น โลก คาดว่าจาก G20 ที่เคยถูกข้อตกลงซึ่งสามารถนำทางผ่านมติกฎหมายระบบเพื่อหยุดการรุกรานอย่างไม่เป็นธรรมที่ชัดเจน โดยกลุ่มศาสนาและชาติพันธุ์ต่าง ๆ รวมทั้งชนกลุ่มน้อย ในตะวันออกกลาง มันควรจะนำไปสู่การขจัดสาเหตุหลักของการก่อการร้าย ซึ่งมีถึงสัดส่วนนี้เป็นไปไม่ได้ เหล่านี้ ได้แก่ ความยากจน ความด้อยพัฒนาและการยกเว้น .

มันได้กลายเป็นมากขึ้นและชัดเจนมากขึ้นว่า วิธีแก้ปัญหานี้ร้ายแรงปัญหาไม่สามารถเป็นทหารอย่างหมดจด แต่ยังต้องเน้นผู้ที่มีในหรืออีกวิธีหนึ่งให้กลุ่มผู้ก่อการร้าย ผ่านการสนับสนุนทางการเมืองผิดกฎหมาย การค้าน้ำมันหรือบทบัญญัติของแขน และ เทคโนโลยียังมีต้องเพื่อการศึกษาและความตระหนักในความที่ศาสนาไม่อาจใช้เป็นวิธีการอธิบายความรุนแรง

ความขัดแย้งเหล่านี้เป็นแผลเป็นลึก และส่งผลให้สถานการณ์ด้านมนุษยธรรมเหลือทน ทั่วโลก ฉันใช้โอกาสนี้ขอให้ประเทศสมาชิก G20 เป็นแบบอย่างแห่งความเอื้ออาทรและสมานฉันท์ในการประชุมความต้องการมากของผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของความขัดแย้งเหล่านี้และโดยเฉพาะอย่างยิ่งของผู้ลี้ภัย .

เนื่องจากสถานการณ์ในตะวันออกกลางได้ฟื้นฟูการอภิปรายเกี่ยวกับความรับผิดชอบของชุมชนระหว่างประเทศเพื่อป้องกันบุคคลและประชาชนจากการโจมตีที่รุนแรงเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนและไม่รวมกฎหมายมนุษยธรรม ชุมชนระหว่างประเทศและโดยเฉพาะภาครัฐสมาชิกควรให้ความคิดที่จะต้องปกป้องพลเมืองของทุกประเทศ จากรูปแบบของการรุกรานที่เห็นได้ชัดน้อยกว่า แต่กันจริง และจริงจัง

ผมหมายถึงเฉพาะเพื่อใช้ในระบบการเงิน เช่น ธุรกรรมที่นำไปสู่วิกฤต 2008 , และอื่น ๆโดยทั่วไปการเก็งกําไรขาดทางการเมืองหรือการปัญหาและความคิดที่กำไรสูงสุดเป็นเกณฑ์สุดท้ายของกิจกรรมทางเศรษฐกิจ .

ความคิดที่บุคคลสุดทิ้งจะไม่บรรลุสันติภาพหรือความยุติธรรม ความรับผิดชอบสำหรับคนจนและคนชายขอบจึงเป็นองค์ประกอบสำคัญของการตัดสินใจทางการเมืองใด ๆไม่ว่าในระดับชาติหรือระดับนานาชาติ

กับจดหมายฉบับนี้ ผมขอแสดงความขอบคุณสำหรับการทำงานของคุณ ท่านนายกฯ ผมมีกำลังใจที่เคร่งในการตรึกตรองและผลของการประชุมสุดยอด ข้าขอวิงวอนพระเจ้าอวยพรทุกคนมีส่วนร่วม และประชาชนทุกคนในประเทศ G20 . ในทางที่เฉพาะเจาะจงผมเสนอให้คุณของฉันที่เคร่งด้วยความปรารถนาดีสำหรับข้อสรุปที่ประสบความสำเร็จของประธานาธิบดีของออสเตรเลีย และผมเต็มใจ มั่นใจการพิจารณาสูงสุดของฉัน