4.4. Mercury contaminationTotal mer

4.4. Mercury contamination
Total mercury in seawater and sediment of the Gulf
of Thailand is shown in Table 6. Considering the data
obtained from several surveys, it can be found that the
mercury concentration in seawater during the period
1974–1980 is comparable to natural level as suggested by
Kothny (1973), i.e. in the range of 0.01–0.38 ppb. High
mercury concentrations (44.7–847 ppb) nevertheless
were reported during 1983–1987. The levels were even
higher than those detected in Minamata Bay, Japan
(1.6–3.6 ppb). Whether these reported data are valid or
not, there is a need for clarification both on sample
collection and analytical methods. Most mercury concentrations
in the sediments were still within the acceptable
limit of 0.3 ppm (Ministry of Transport, Japan,
1976), except certain locations such as the Chao Phraya River estuary and the east coast of the Gulf. Higher
mercury concentrations in such areas might be due to
the contamination from urban and industrial areas.
Total mercury concentration in biota of the Gulf of
Thailand are shown in Table 7. In the coastal area, almost
all mercury concentration in fish were lower than
0.2 lg/g wet. These concentrations could be regarded as
a natural background of mercury in fish in general.
Nevertheless fishes in the off shore area, in the vicinity of
natural gas platforms, exhibited higher mercury concentrations.
These fishes were caught and analyzed recently
(ARRI, 1998). Between 5% and 10% of fish at
Erawan and Funan platforms had mercury concentrations
higher than 0.5 lg/g. This concentration is the
maximum permissible concentration in fish set by the
FAO. The biological magnification of mercury was
mentioned in several reports. Fish of higher trophic
levels bore higher residue than those in the lower trophic
levels. This suggests that mercury might be concentrated
in the same manner as organic compounds such as organochlorine
compounds, i.e. passed through and amplified
along the food chain.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4.4. ปรอทปนเปื้อนรวมปริมาณสารปรอทในน้ำทะเลและตะกอนของอ่าวประเทศไทยจะแสดงในตาราง 6 พิจารณาข้อมูลได้จากการสำรวจหลาย มันสามารถพบได้ที่นี้ความเข้มข้นปริมาณสารปรอทในทะเลช่วง1974-1980 จะเทียบได้กับระดับธรรมชาติแนะนำโดยKothny (1973), เช่นในช่วง 0.01-0.38 ppb สูงความเข้มข้นของปรอท (44.7-847 ppb) อย่างไรก็ตามมีรายงานในช่วง 1983-1987 ระดับก็ได้สูงกว่าที่พบในอ่าวมินะมะตะ ญี่ปุ่น(1.6 – 3.6 ppb) ว่าเหล่านี้รายงานข้อมูลถูกต้อง หรือไม่ ไม่ต้องชี้แจงทั้งสองอย่างคอลเลกชันและวิธีวิเคราะห์ ความเข้มข้นของปรอทที่มากที่สุดในตะกอนมีระยะที่ยอมรับได้จำนวน 0.3 ppm (กระทรวงขนส่ง ญี่ปุ่น1976), ยกเว้นบางสถานที่เช่นห้องริมแม่น้ำเจ้าพระยาและฝั่งตะวันออกของอ่าว สูงความเข้มข้นของปรอทในพื้นที่ดังกล่าวอาจเป็นผลการปนเปื้อนจากพื้นที่เมือง และอุตสาหกรรมความเข้มข้นสารปรอทรวมในสิ่งของอ่าวของประเทศไทยจะแสดงในตาราง 7 ในพื้นที่ชายฝั่งทะเล เกือบความเข้มข้นของปรอททั้งหมดในปลาได้ต่ำกว่าlg 0.2 g เปียก ความเข้มข้นเหล่านี้อาจถือว่าเป็นพื้นหลังที่เป็นธรรมชาติของสารปรอทในปลาทั่วไปอย่างไรก็ตาม ปลาในฝั่งออกพื้นที่ ในปริมณฑลของแพลตฟอร์มก๊าซธรรมชาติ จัดแสดงความเข้มข้นของปรอทที่สูงปลาเหล่านี้ถูกจับ และวิเคราะห์ล่าสุด(ARRI, 1998) ระหว่าง 5% และ 10% ของปลาที่แพลตฟอร์มเอราวัณและฟูนานมีความเข้มข้นของปรอทสูงกว่า lg 0.5 g สมาธินี้เป็นการความเข้มข้นสูงสุดที่อนุญาตในปลาโดยการFAO มีการขยายตัวทางชีวภาพของสารปรอทกล่าวถึงในรายงานต่าง ๆ ปลาของสูง trophicระดับสารตกค้างสูงในล่างแบก trophicระดับการ นี้แนะนำว่า ดาวพุธอาจจะเข้มข้นในลักษณะเดียวกันเป็นสารอินทรีย์เช่น organochlorineสาร เช่นผ่าน และขยายตามห่วงโซ่อาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4.4 ปรอทปนเปื้อน
สารปรอทรวมในน้ำทะเลและตะกอนดินของอ่าว
ไทยมีกำลังแสดงในตารางที่ 6. พิจารณาข้อมูล
ที่ได้รับจากการสำรวจหลายจะสามารถพบได้ที่
ความเข้มข้นของสารปรอทในน้ำทะเลในช่วงเวลา
1974-1980 เทียบได้กับระดับธรรมชาติตามข้อเสนอแนะ โดย
Kothny (1973) คืออยู่ในช่วง 0.01-0.38 ppb สูง
ความเข้มข้นของปรอท (44.7-847 ppb) ยังคง
ได้รับรายงานในช่วง 1983-1987 ระดับยิ่ง
สูงกว่าที่พบในอ่าว Minamata, ญี่ปุ่น
(1.6-3.6 ppb) ไม่ว่าข้อมูลที่รายงานเหล่านี้จะถูกต้องหรือ
ไม่ได้มีความจำเป็นในการชี้แจงทั้งในตัวอย่าง
การเก็บเงินและวิธีการวิเคราะห์ ส่วนใหญ่ความเข้มข้นของสารปรอท
ในตะกอนก็ยังคงได้รับการยอมรับภายใน
วงเงิน 0.3 พีพีเอ็ม (กระทรวงคมนาคม, ญี่ปุ่น,
1976) ยกเว้นสถานที่บางอย่างเช่นเจ้าปากแม่น้ำเจ้าพระยาและชายฝั่งตะวันออกของอ่าวไทย สูงกว่า
ความเข้มข้นของสารปรอทในพื้นที่ดังกล่าวอาจจะเกิดจากการ
ปนเปื้อนจากพื้นที่เมืองและอุตสาหกรรม.
ความเข้มข้นของสารปรอทในสิ่งมีชีวิตทั้งหมดของอ่าว
ไทยจะมีการแสดงในตารางที่ 7 ในพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลเกือบ
เข้มข้นของสารปรอทในปลามีค่าต่ำกว่า
0.2 LG / กรัมเปียก ความเข้มข้นของเหล่านี้อาจจะถือได้ว่าเป็น
พื้นหลังธรรมชาติของสารปรอทในปลาทั่วไป.
อย่างไรก็ตามปลาในบริเวณนอกชายฝั่งในบริเวณใกล้เคียงของ
แพลตฟอร์มก๊าซธรรมชาติแสดงความเข้มข้นของสารปรอทที่สูงขึ้น.
ปลาเหล่านี้ถูกจับและวิเคราะห์เมื่อเร็ว ๆ นี้
(ARRI, 1998) ระหว่าง 5% และ 10% ของปลาที่
เอราวัณและแพลตฟอร์มฟูนันมีความเข้มข้นของสารปรอท
สูงกว่า 0.5 LG / กรัม ความเข้มข้นนี้เป็น
ความเข้มข้นสูงสุดที่อนุญาตในปลาที่กำหนดโดย
FAO ขยายทางชีวภาพของสารปรอทได้รับการ
กล่าวถึงในรายงานหลาย ปลาที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูงกว่า
ระดับเบื่อสารตกค้างสูงกว่าผู้ที่อยู่ในที่ต่ำกว่าโภชนาการ
ระดับ นี้แสดงให้เห็นว่าสารปรอทอาจจะมีความเข้มข้น
ในลักษณะเดียวกับสารประกอบอินทรีย์เช่น organochlorine
สารประกอบคือผ่านและขยาย
ไปตามห่วงโซ่อาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4.4 . การปนเปื้อนสารปรอทปรอท
ในน้ำทะเลและดินตะกอนในอ่าว
แห่งประเทศไทย แสดงดังตารางที่ 6 พิจารณาข้อมูลที่ได้จากการสำรวจ
หลายแล้ว จะพบว่า ความเข้มข้นของปรอทในน้ำทะเล

1974 –ในช่วง 1980 ก็เปรียบได้กับธรรมชาติระดับที่แนะนำโดย
เวนเจอส์ ( 1973 ) เช่นในช่วง 0.01 - 0.38 กิโลกรัม ความเข้มข้นของปรอทสูง
( 447 – 847 ppb ) อย่างไรก็ตาม
มีรายงานระหว่างปี พ.ศ. 2526 - 2530 ระดับจะสูงกว่าที่ตรวจพบใน

อ่าวมินามาตะ ประเทศญี่ปุ่น ( 1.6 ) 3.6 ไมโครกรัม ) ไม่ว่าเหล่านี้รายงานข้อมูลที่ถูกต้องหรือ
ไม่ต้องมีความชัดเจนทั้งในการเก็บตัวอย่าง
และวิธีการวิเคราะห์ ที่สุดที่ความเข้มข้นของปรอทในดินตะกอนยังอยู่

ภายในวงเงินที่ยอมรับของ 0.3 ppm ( กระทรวงคมนาคมญี่ปุ่น
1976 ) ยกเว้นบางสถานที่ เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณปากแม่น้ำและชายฝั่งทะเลตะวันออกของอ่าวไทย สูงกว่า
ความเข้มข้นปรอทในพื้นที่ดังกล่าวอาจจะเกิดจากการปนเปื้อน
จากเขตเมืองและอุตสาหกรรม .
ปริมาณสารปรอทรวมในภูมิภาคของอ่าว
ประเทศไทยแสดงดังตารางที่ 7 ในพื้นที่ชายฝั่งเกือบทุกความเข้มข้นของปรอทในปลา

ต่ำกว่า 0.2 กรัม LG / เปียกความเข้มข้นเหล่านี้ถือเป็น
พื้นหลังธรรมชาติของปรอทในปลาทั่วไป .
แต่ปลาในบริเวณชายฝั่ง บริเวณ
แท่นขุดเจาะก๊าซธรรมชาติ มีปรอทสูง ปลาพวกนี้ถูกจับและวิเคราะห์

( เพิ่ง arri , 1998 ) ระหว่าง 5% และ 10% ของปลา
เอราวัณและฟูแพลตฟอร์มมีความเข้มข้นของปรอท
สูงกว่า 0.5 LG / gสมาธินี้ คือ ความเข้มข้นสูงสุดที่อนุญาตในปลา

กำหนดโดย FAO ขยายทางชีวภาพของปรอท
กล่าวถึงในรายงานหลาย ปลาในอันดับสูงกว่าระดับเจาะ
กากสูงกว่าอันดับล่าง
ระดับ นี้แสดงให้เห็นว่า ดาวพุธจะเข้มข้น
ในลักษณะเดียวกันเป็นอินทรียสาร เช่น สารประกอบออร์กาโนคลอรีน
)ผ่านและขยาย
ตามห่วงโซ่อาหาร