not only acts as a connection which

not only acts as a connection whi
ch links the relationship of the clause within the text but also
provides more explicit guidance to the reader on how to obtain a coherent interpretation of
the text, this may result in finding it more frequently than the interpersonal element. This
findin
g appears to support the study of
Martin &
Rose
(2003). He explains that conjunctions
are important to connect steps in arguments. Also they are mostly used in the exposition
genre because they link logical steps of arguments in the whole text.
In the cas
e of the simple and multiple Themes, the multiple Themes outweigh the simple
Themes. This finding
is inconsistent with Coffin &
Hewings’s (2005) study. This could be
due to the fact that, an exposition needs to make a point and to persuade the readers to a
gree
with it. The writers must engage the readers and their emotions to enhance the readers’
solidarity with their points of view. One interesting way to grab readers’ attentions is to
ensure continuity in the texts by using internal conjunctions and exter
nal conjunctions.
Within this study, internal conjunctions are used to join ideas within the same sentence while
external conjunctions are used to link ideas between different sentences. Therefore, the
writers used multiple Theme by adding textual Theme an
d interpersonal Theme to topical
Theme to create connectedness in the text. As a result, it provides the writers with an
effective way to convey information circulated in the written text.
Analyzing the data in light of marked and unmarked Themes, the r
esult reveals that the
number of unmarked Themes by far outweighs the number of marked Themes. This is in line
with Halliday (1994). He partially explained that the unmarked Theme is used in text if there
is no prior context leading up to it, and no positi
ve reasons for choosing anything else. As
novice writers, students have difficulty in composing their texts. The simplest way of
constructing English sentences is to put either nominal group or pronoun in subject position
to make sure that the sentence is
grammatically correct.
Regarding Thematic progression pattern, three patterns proposed by Paltridge (2000) were
found in the texts. The multiple Theme or split Rheme pattern was used at the most
frequently. This indicates that the multiple Theme or split
Rheme patterns are dominant in the
texts. Consequently, the use of the multiple Theme or split Rheme patterns is one of the
characteristic features of writing exposition that tries to convince the readers to align with the
writers’ points of view. This pa
rallels the study of Danes

(
1974
,
cited in Nwogu & Blor
,
1991
). Split Rheme is the basic pattern of Themes in exposition.
Additionally, the analysis showed that the texts which lack Thematic progression encounter
many kinds of problems. The problems wer
e the problem of empty Theme, the problem of
the brand new Theme, the problem of overuse of constant progression, the problem of empty
Rheme, and the problem of confusing selection of textual Theme. This finding appears to
support the study of Wang (2007).
He concluded that students’ weaknesses in their arguments
are due to problems with either Thematic progression or Thematic selection, or both.
There are limitations to this study. The raw material for this analysis was small as there were
only 114 texts. It was limited in size and scope. Besides, grammatical errors contributed to
the problems of understanding the whole texts thoroughly due to the
students’ lack of
knowledge of English.
In terms of the implications of the study, perhaps the real strength lies in the way these
findings indicate two further areas for exploration.
The first area for further exploration is the
teaching English as a
foreign language. As the current study attempts to rev

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไม่เพียงแต่ ทำหน้าที่เป็น whi เชื่อมต่อch เชื่อมโยงความสัมพันธ์ของประโยคในข้อความ แต่ยังให้คำแนะนำที่ชัดเจนมากขึ้นเมื่อต้องการอ่านเกี่ยวกับวิธีการขอรับความ coherent ของข้อความ นี้อาจส่งผลในการค้นหาข้อมูลมากกว่าองค์ประกอบมนุษยสัมพันธ์ นี้finding ปรากฏขึ้นเพื่อ สนับสนุนการศึกษามาร์ตินและโรส(2003) . เขาอธิบายที่สันธานมีความสำคัญในการเชื่อมต่อขั้นตอนในอาร์กิวเมนต์ พวกเขาจะส่วนใหญ่ใช้ในการแสดงประเภทเนื่องจากพวกเขาเชื่อมโยงขั้นตอนทางตรรกะของอาร์กิวเมนต์ในข้อความทั้งหมดในกลมe ของเรียบง่ายและหลายรูปแบบ ชุดรูปแบบหลายเกินราคาเรียบง่ายชุดรูปแบบ ค้นหานี้ไม่สอดคล้องกับหีบศพและของ Hewings (2005) ศึกษา นี้อาจเนื่องจากว่า นิทรรศการต้อง การชี้ และ ชักจูงผู้อ่านให้เป็นgreeกับมัน นักเขียนที่ต้องมีส่วนร่วมที่ผู้อ่านและอารมณ์ของพวกเขาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของผู้อ่านเอกภาพ มีความเห็น วิธีหนึ่งที่น่าสนใจจะคว้า attentions ของผู้อ่านคือการตรวจสอบความต่อเนื่องในข้อความ โดยใช้สันธานภายในและ external สันธานในการศึกษานี้ ใช้สันธานภายในเข้าร่วมความคิดภายในประโยคเดียวกันขณะใช้สันธานภายนอกการเชื่อมโยงความคิดระหว่างประโยคต่าง ๆ ดังนั้น การผู้เขียนใช้หลายรูปแบบ โดยการเพิ่มรูปแบบการd หัวข้อมนุษยสัมพันธ์การเฉพาะชุดรูปแบบเพื่อสร้าง connectedness ในข้อความ ดังนั้น ให้ผู้เขียนมีการวิธีที่มีประสิทธิภาพในการสื่อข้อมูลที่หมุนเวียนไปในข้อความที่เขียนวิเคราะห์ข้อมูลเมื่อทำเครื่องหมาย และหมายชุดรูปแบบ result เผยที่ชุดหมายเลขโดยลูกชิ้นจำนวนชุดเครื่อง นี้อยู่ในบรรทัดกับ Halliday (1994) เขาบางส่วนอธิบายว่า ชุดรูปแบบที่ไม่ใช้ในข้อความถ้ามีมีบริบทไม่ทราบนำมัน และ positi ไม่เหตุผล ve สำหรับการเลือกอะไร เป็นนักเขียนมือใหม่ นักเรียนมีปัญหาในการเขียนข้อความของพวกเขา วิธีที่ง่ายที่สุดในการสร้างประโยคภาษาอังกฤษจะนำกลุ่มระบุหรือสรรพนามในเรื่องตำแหน่งเพื่อให้แน่ใจว่า ประโยคถูกต้องตามหลักไวยากรณ์เกี่ยวกับความก้าวหน้าเฉพาะเรื่องรูปแบบ มีสามรูปแบบนำเสนอ โดย Paltridge (2000)พบในข้อความ หลายรูปแบบ หรือแยก Rheme ที่ใช้รูปแบบที่สุดบ่อยครั้ง นี้หมายถึงหลายรูปแบบ หรือแยกรูปแบบ Rheme เป็นหลักในการข้อความ ดังนั้น การใช้ชุดรูปแบบหลายหรือแบ่ง Rheme รูปแบบหนึ่งของการลักษณะการทำงานลักษณะของการเขียนการแสดงออกที่พยายามจะโน้มน้าวให้ผู้อ่านให้สอดคล้องกับการรมจุดของมุมมอง ป่านี้rallels การศึกษาของเดนส์(1974,อ้างถึงใน Nwogu และ Blor,1991). Rheme แบ่งเป็นรูปแบบพื้นฐานของชุดรูปแบบในนิทรรศการนอกจากนี้ การวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่า ข้อความที่ขาดความก้าวหน้าเฉพาะเรื่องพบหลายชนิดของปัญหา Wer ปัญหาe ของชุดรูปแบบว่างเปล่า ปัญหาชุดรูปแบบใหม่ ปัญหา overuse ของก้าวหน้าคงที่ ของว่างRheme และปัญหาของการเลือกชุดรูปแบบจะเกิดความสับสน ค้นหานี้ปรากฏสนับสนุนการศึกษาของวัง (2007)เขาสรุปนักเรียนที่อ่อนในอาร์กิวเมนต์ของพวกเขาได้เนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับความก้าวหน้าเฉพาะเรื่อง หรือเฉพาะเรื่องเลือก หรือทั้งสองอย่างมีข้อจำกัดของการศึกษานี้ วัตถุดิบสำหรับการวิเคราะห์นี้มีขนาดเล็กมีข้อ 114 เท่านั้น มันถูกจำกัดขนาดและขอบเขต ส่วนสำรอง ผิดไปปัญหาของการทำความเข้าใจข้อความทั้งหมดอย่างละเอียดครบกำหนดไปนักเรียนขาดความรู้ภาษาอังกฤษในแง่ของผลกระทบของการศึกษา บางทีแรงจริงอยู่ในวิธีการเหล่านี้ผลการวิจัยระบุสองพื้นที่การสำรวจตั้งแรกสำรวจเพิ่มเติมได้สอนภาษาอังกฤษเป็นการภาษาต่างประเทศ เป็นการศึกษาที่ปัจจุบันพยายาม rev

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไม่เพียง แต่ทำหน้าที่เป็นเชื่อมต่อ whi
ch ได้เชื่อมโยงความสัมพันธ์ของคำสั่งในข้อความ แต่ยัง
ให้คำแนะนำที่ชัดเจนมากขึ้นต่อผู้อ่านเกี่ยวกับวิธีการที่จะได้รับการตีความที่สอดคล้องกันของ
ข้อความนี้อาจส่งผลในการหามันบ่อยกว่าองค์ประกอบระหว่างบุคคล นี้
Findin
กรัมจะปรากฏขึ้นเพื่อสนับสนุนการศึกษาของ
มาร์ตินและ
โรส
(2003) เขาอธิบายว่าสันธาน
มีความสำคัญในการเชื่อมต่อขั้นตอนในการขัดแย้ง นอกจากนี้พวกเขาส่วนใหญ่จะใช้ในการแสดงออก
ประเภทเพราะพวกเขาเชื่อมโยงขั้นตอนตรรกะของการขัดแย้งในข้อความทั้งหมด.
ใน CAS
อีในรูปแบบที่เรียบง่ายและหลายหลายรูปแบบเกินดุลง่าย
ธีมส์ การค้นพบนี้
ไม่สอดคล้องกับโลงศพและ
Hewings ของ (2005) การศึกษา ซึ่งอาจเป็น
เพราะความจริงที่ว่านิทรรศการต้องการที่จะทำให้จุดและจะชักชวนให้ผู้อ่านที่จะ
Gree
กับมัน นักเขียนต้องมีส่วนร่วมของผู้อ่านและอารมณ์ของพวกเขาเพื่อเพิ่มผู้อ่าน
ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับจุดของมุมมองของพวกเขา วิธีการหนึ่งที่น่าสนใจที่จะคว้าความสนใจของผู้อ่านคือการ
ความต่อเนื่องในตำราโดยใช้สันธานภายในและ Exter
สันธานเอ็น.
ภายในการศึกษาครั้งนี้สันธานภายในจะใช้ในการเข้าร่วมความคิดที่อยู่ในประโยคเดียวกันในขณะที่
สันธานภายนอกจะใช้ในการเชื่อมโยงความคิดที่แตกต่างกันระหว่างประโยค . ดังนั้น
นักเขียนที่ใช้ธีมหลายโดยการเพิ่มรูปแบบต้นฉบับ
ธีมมนุษยสัมพันธ์ d เพื่อเฉพาะ
รูปแบบการสร้างความเชื่อมโยงในข้อความ ผลที่ตามมาก็มีนักเขียนที่มี
วิธีที่มีประสิทธิภาพในการถ่ายทอดข้อมูลหมุนเวียนในข้อความที่เขียน.
การวิเคราะห์ข้อมูลในแง่ของธีมการทำเครื่องหมายและป้าย, R
esult เผยให้เห็นว่า
จำนวนของรูปแบบป้ายโดยมากเมื่อเทียบกับจำนวนของรูปแบบการทำเครื่องหมาย . ซึ่งสอดคล้อง
กับฮัลลิเดย์ (1994) เขาอธิบายว่าบางส่วนธีมป้ายถูกนำมาใช้ในข้อความถ้ามี
ไม่มีบริบทก่อนนำไปสู่มันและ positi ไม่มี
และเหตุผลในการเลือกสิ่งอื่นใด ในฐานะที่เป็น
นักเขียนสามเณรนักเรียนมีความยากลำบากในการแต่งตำราของพวกเขา วิธีที่ง่ายที่สุดของ
การสร้างประโยคภาษาอังกฤษที่จะนำทั้งกลุ่มน้อยหรือสรรพนามในตำแหน่งเรื่อง
เพื่อให้แน่ใจว่าเป็นประโยค
ที่ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์.
เกี่ยวกับรูปแบบความก้าวหน้าใจสามรูปแบบที่เสนอโดย Paltridge (2000) ถูก
พบในตำรา ธีมหรือหลายรูปแบบแยก Rheme ถูกนำมาใช้ที่มากที่สุด
บ่อย นี้แสดงให้เห็นว่ารูปแบบหรือหลายแยก
รูปแบบ Rheme เป็นที่โดดเด่นใน
ตำรา ดังนั้นการใช้ชุดรูปแบบหรือหลายรูปแบบแยก Rheme เป็นหนึ่งใน
ลักษณะของการแสดงออกการเขียนที่พยายามที่จะโน้มน้าวให้ผู้อ่านเพื่อให้สอดคล้องกับ
จุดของมุมมองของนักเขียน ปีนี้
rallels การศึกษาของเดนมาร์ก

(
1974
,
อ้างใน Nwogu & Blor
,
1991
) แยก Rheme เป็นรูปแบบพื้นฐานของธีมในการแสดงออก.
นอกจากนี้การวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าข้อความที่ขาดความก้าวหน้าใจพบ
หลายชนิดของปัญหา ปัญหา wer
e ปัญหาของธีมที่ว่างเปล่า, ปัญหาของ
แบรนด์ธีมใหม่ปัญหาของการใช้มากเกินไปของความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องปัญหาของว่าง
Rheme และปัญหาของการเลือกรูปแบบของความสับสนเกี่ยวกับใจ การค้นพบนี้จะปรากฏขึ้นเพื่อ
สนับสนุนการศึกษาของวัง (2007).
เขาสรุปว่าจุดอ่อนของนักเรียนในการขัดแย้งของพวกเขา
เป็นเพราะปัญหาที่มีทั้งความก้าวหน้าใจหรือเลือกเฉพาะเรื่องหรือทั้งสองอย่าง.
มีข้อ จำกัด ในการศึกษานี้ วัตถุดิบสำหรับการวิเคราะห์นี้มีขนาดเล็กเท่าที่มีอยู่
เพียง 114 ตำรา มันถูก จำกัด ในขนาดและขอบเขต นอกจากนี้ยังมีข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์มีส่วนทำให้
เกิดปัญหาในการทำความเข้าใจตำราทั้งหมดอย่างทั่วถึงเนื่องจากการ
ขาดของนักเรียน
ความรู้ภาษาอังกฤษ.
ในแง่ของผลกระทบของการศึกษาอาจจะเป็นความจริงที่อยู่ในวิธีการเหล่านี้
ผลการวิจัยแสดงให้เห็นสองพื้นที่เพิ่มเติมสำหรับการสำรวจ .
พื้นที่แรกสำหรับการสำรวจต่อไปคือ
การเรียนการสอนภาษาอังกฤษเป็น
ภาษาต่างประเทศ ในขณะที่การศึกษาในปัจจุบันพยายามที่จะหมุนรอบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไม่เพียง แต่ทำหน้าที่เป็นการเชื่อมต่อ CH whi
การเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของประโยคในข้อความ แต่ยังให้คำแนะนำที่ชัดเจนมากขึ้น
กับผู้อ่านเกี่ยวกับวิธีการได้รับการตีความที่สอดคล้องกันของ
ข้อความนี้อาจส่งผลในการค้นหาบ่อยกว่าองค์ประกอบระหว่างบุคคล นี้

G มาหาปรากฏขึ้นเพื่อสนับสนุนการศึกษาของมาร์ติน &โรส


( 2003 ) เขาอธิบายว่า คําสันธาน
เป็นสิ่งสำคัญที่จะเชื่อมต่อขั้นตอนในอาร์กิวเมนต์ นอกจากนี้ พวกเขาส่วนใหญ่จะใช้ในงานมหกรรม
ประเภทเพราะการเชื่อมโยงตรรกะขั้นตอนของอาร์กิวเมนต์ในข้อความทั้งหมด .
ใน CAS
E ของรูปแบบที่ง่ายและหลายรูปแบบหลายมีรูปแบบที่ง่าย

การค้นหา&

นี้สอดคล้องกับของ hewings โลงศพ ( 2005 ) การศึกษา นี้อาจจะเป็น
เนื่องจากความจริงที่ว่าการแสดงออกต้องทำให้จุดและชักชวนให้ผู้อ่านไป

กรี กับมัน นักเขียนต้องมีส่วนร่วมของผู้อ่าน และอารมณ์ของพวกเขาเพื่อเพิ่มผู้อ่าน
สมานฉันท์กับมุมมอง วิธีหนึ่งที่น่าสนใจที่จะคว้าความสนใจของผู้อ่านคือ
ให้ความต่อเนื่องในข้อความ โดยการใช้คำเชื่อมภายในและอิ๊กสเตอร์

นาล สันธาน ในการศึกษานี้คำสันธานภายในใช้ร่วมความคิดภายในประโยคเดียวกันในขณะที่
คำสันธานภายนอกจะใช้เพื่อการเชื่อมโยงความคิดระหว่างประโยคที่แตกต่างกัน ดังนั้นนักเขียนหลายรูปแบบ
ใช้ธีมเดิมการเพิ่มธีมให้เฉพาะบุคคล
D
กระทู้เพื่อสร้างการเชื่อมโยงในข้อความ เป็นผลให้นักเขียนด้วย
วิธีที่มีประสิทธิภาพในการถ่ายทอดข้อมูลที่หมุนเวียนในข้อความที่เขียน .
การวิเคราะห์ข้อมูลในแง่ของธีมาเครื่องหมาย และป่าทึบ , R

esult พบว่าจำนวนรูปแบบที่โดยไกลเมื่อเทียบกับจำนวนของเครื่องหมายกระทู้ นี้เป็นแนว
กับ ฮอลลิเดย์ ( 1994 ) เขาอธิบายว่ารูปแบบบางส่วนที่ใช้ในข้อความถ้ามี
เป็นก่อนไม่มีบริบทที่นำไปสู่มัน และไม่ positi
และเหตุผลในการเลือกอย่างอื่น เป็นนักเขียนมือใหม่
นักเรียนมีความยากในการเขียนข้อความของพวกเขา วิธีที่ง่ายที่สุดในการสร้างประโยคภาษาอังกฤษ
คือใส่ทั้งสองกลุ่มในนามหรือสรรพนามในเรื่องตำแหน่ง
เพื่อให้แน่ใจว่าประโยค

แบบถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ เกี่ยวกับความก้าวหน้าใน 3 รูปแบบที่เสนอโดย paltridge ( 2000 )
พบในข้อความชุดรูปแบบหลาย หรือแยก rheme รูปแบบถูกใช้มากที่สุด
บ่อย นี้แสดงให้เห็นว่าหลายชุดหรือแยก
rheme ลวดลายเด่นใน
ข้อความ ดังนั้น การใช้ชุดรูปแบบหลาย หรือแยก rheme รูปแบบเป็นหนึ่งในลักษณะของการเขียน
การแสดงออกที่พยายามที่จะโน้มน้าวให้ผู้อ่านเพื่อให้สอดคล้องกับ
นักเขียน ' จุดของมุมมอง นี่ป้า
rallels การศึกษาวันนี้

(
 1974 อ้างถึงใน nwogu &




blor , 1991 ) แยก rheme เป็นรูปแบบพื้นฐานของรูปแบบในการแสดงออก .
นอกจากนี้ จากการวิเคราะห์พบว่า ข้อความที่ไม่มีใจความก้าวหน้าพบ
หลายชนิดของปัญหา ปัญหา คือ ปัญหาของกระทู้
E
ว่าง ปัญหาของแบรนด์รูปแบบใหม่ ปัญหาของการใช้มากเกินไปของค่าคงที่ก้าวหน้า ปัญหาว่าง
rheme และปัญหาของการเกิดความสับสนของรูปแบบเดิม การค้นหานี้จะปรากฏขึ้นที่จะ
สนับสนุนการศึกษาของวัง ( 2550 ) .
เขาสรุปได้ว่านักเรียนจุดอ่อนในอาร์กิวเมนต์ของพวกเขา
เนื่องจากปัญหากับความก้าวหน้าหรือการเลือกใจใจ , หรือทั้งสองอย่าง .
มีข้อจํากัดเพื่อการศึกษา วัตถุดิบสำหรับการวิเคราะห์นี้เป็นขนาดเล็กมี
เพียง 114 ข้อความมันถูก จำกัด ในขนาดและขอบเขต นอกจากนี้ ข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์สนับสนุน

ปัญหาเข้าใจข้อความทั้งหมดอย่างละเอียด เนื่องจากนักเรียนขาด


ความรู้ภาษาอังกฤษ ในแง่ของผลกระทบของการศึกษาอาจจะแรงจริงอยู่ในวิธีการที่ค้นพบเหล่านี้
ระบุสองพื้นที่เพิ่มเติมสำหรับการสำรวจ
พื้นที่แรกสำหรับการสำรวจเพิ่มเติม

สอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ การศึกษาในปัจจุบันพยายามที่จะบาทหลวง