Fish is often touted as a healthy f

Fish is often touted as a healthy food, and for more than a billion people in the developing world, it’s the primary source of protein—but depending on where you live, your fish likely contains whatever your culture dumps into the ocean.

In a recent study published in Nature Science Reports, fish caught off the the coasts of Indonesia and California were found to have plastic (Indonesia, 55 percent of all species) and textile waste (California, 67 percent of all species) in their stomachs. About one third of shellfish sampled were also found to contain these foreign matters.

What appears in fish guts is a reflection of wastewater treatment and recycling—or the lack thereof. In Indonesia, there's little recycling, so quite a bit of plastic is discarded into the ocean. In the U.S., the fibers in fish bellies are likely to come from millions of clothes washing machines.

In short, “the mismanagement of our waste is coming back to haunt us in our food,” Chelsea Rochman, lead researcher for the study and a postdoctoral fellow in conservation biology at the University of California, Davis, told mental_floss.

Which is a nice way of saying we are eating our own garbage.

This indigestible material is a problem for both the fish and for us. It's bad for the basic health of the fish, because chemicals in the plastics can bioaccumulate, causing potentially deadly liver toxicity and pathology. When it comes to smaller fish like sardines and anchovies that we eat whole, human consumers are downing those plastics or fibers too.

Of even larger concern is that even for fish whose stomachs are removed before consumption, parts of that ocean trash—toxic chemicals—could be passed on to the people who eat them.

That’s because plastics break down chemically in seawater, and some become what researchers call microplastics. As they break down, they both release toxic chemicals into the surrounding seawater and absorb chemicals from it. These microplastics then become traveling toxin bundles that leave their chemicals behind in fish flesh. It starts at the bottom of the food chain, with zooplankton eating microplastics, then these tiny noxious particles are passed all the way up the food chain to us.

The fix isn’t complicated. Rochman says, “Our study suggests that in the U.S. and other countries where waste management is more developed, we should be thinking about strategies like putting filters on washing machines to prevent the fibers from entering the marine environment." In Indonesia and other developing countries, she says, the focus should be on waste management infrastructure like landfills, recycling, and wastewater treatment plants, as well as incentives like curbside pickup.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปลามักจะ touted เป็นอาหารเพื่อสุขภาพ และมากกว่าพันล้านคนในประเทศกำลังพัฒนา เป็นแหล่งสำคัญของโปรตีน — แต่ตามที่คุณอยู่ ปลาของคุณอาจประกอบด้วยเพียงวัฒนธรรมของคุณรวมอยู่ในนั้นในการศึกษาล่าสุดที่เผยแพร่ในรายงานวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ปลาติดปิดชายของแคลิฟอร์เนียพบ มีพลาสติก (อินโดนีเซีย 55 เปอร์เซ็นต์ของชนิดทั้งหมด) และสิ่งทอ (แคลิฟอร์เนีย 67 เปอร์เซ็นต์ของชนิดทั้งหมด) เสียใน stomachs ของพวกเขา นอกจากนี้ยังพบประมาณหนึ่งในสามของตัวอย่างหอยมีเรื่องต่างประเทศเหล่านี้สิ่งที่ปรากฏในปลากล้าเป็นภาพสะท้อนของการบำบัดน้ำเสียและการรีไซเคิล — หรือขาดดังกล่าว อินโดนีเซีย มีรีไซเคิลน้อย ค่อนข้างเล็กของพลาสติกจะถูกยกเลิกในการ ในสหรัฐอเมริกา เส้นใยใน bellies ปลามักจะมาเป็นล้าน ๆ เครื่องซักผ้าในระยะสั้น เชลซี Rochman นักวิจัยเป้าหมายการศึกษาและเพื่อนนักชีววิทยาอนุรักษ์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย Davis, "mismanagement ของเสียจะกลับมาหลอกหลอนเราในอาหาร บอก mental_flossซึ่งเป็นวิธีที่ดีของเรามีการกินขยะของเราเองวัสดุ indigestible นี้เป็นปัญหา สำหรับทั้งปลา และ สำหรับเรา มันไม่ดีต่อสุขภาพอนามัยพื้นฐานของปลา เนื่องจากสารเคมีในพลาสติกสามารถ bioaccumulate ก่อให้เกิดความเป็นพิษร้ายแรงอาจตับและพยาธิ เมื่อมันมาถึงปลาขนาดเล็กเช่นปลาซาร์ดีนและปลากะตักที่เรากิน ผู้บริโภคทั้งหมด มนุษย์มีจานพลาสติกหรือเส้นใยเหล่านั้นไปกังวลแม้มีขนาดใหญ่เป็นที่สำหรับปลา stomachs ที่จะถูกเอาออกก่อนการใช้ ชิ้นส่วนของขยะทะเลที่ — สารเคมีที่เป็นพิษซึ่งสามารถส่งให้คนที่กินพวกเขาที่ได้เนื่องจากพลาสติกแบ่งสารเคมี ในน้ำทะเล และบางส่วนกลายเป็นสิ่งนักวิจัยเรียก microplastics พวกเขาทำลายลง พวกเขาทั้งปล่อยสารพิษลงในน้ำทะเลโดยรอบ และดูดซับสารเคมีจากการ Microplastics เหล่านี้แล้วเป็น พิษรวมกลุ่มเดินทางที่ทิ้งสารเคมีของพวกเขาในเนื้อปลา มันเริ่มต้นที่ด้านล่างของห่วงโซ่อาหาร zooplankton ที่กิน microplastics นั้นอนุภาคเหล่านี้สามารถสลายตัวเล็ก ๆ จะผ่านทางขึ้นห่วงโซ่อาหารให้เราแก้ไขปัญหาไม่ซับซ้อน Rochman กล่าวว่า "เราแนะนำว่า ในสหรัฐอเมริกาและประเทศอื่น ๆ ที่มากขึ้นได้พัฒนาจัดการของเสีย เราควรจะคิดเกี่ยวกับกลยุทธ์เช่นใส่ตัวกรองในเครื่องซักผ้าเพื่อป้องกันไม่ให้เส้นใยป้อนสภาพแวดล้อมทางทะเล" ในอินโดนีเซียและประเทศกำลังพัฒนา เธอบอก โฟกัสควรได้ในโครงสร้างการจัดการของเสียเช่น landfills รีไซ เคิล และโรงบำบัดน้ำเสีย เป็นแรงจูงใจเช่นรถกระบะ curbside

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปลาเป็น touted มักจะเป็นอาหารเพื่อสุขภาพและมากกว่าหนึ่งพันล้านคนในประเทศกำลังพัฒนาที่เป็นแหล่งที่มาหลักของโปรตีน แต่ขึ้นอยู่กับที่คุณอยู่ปลาของคุณน่าจะมีสิ่งที่วัฒนธรรมของคุณทิ้งลงไปในมหาสมุทร. ในเร็ว ๆ นี้ การศึกษาที่ตีพิมพ์ในวารสาร Nature วิทยาศาสตร์รายงานปลาที่จับได้นอกชายฝั่งของอินโดนีเซียและแคลิฟอร์เนียพบว่ามีพลาสติก (อินโดนีเซียร้อยละ 55 ของทุกชนิด) และของเสียสิ่งทอ (แคลิฟอร์เนีย, ร้อยละ 67 ของทุกชนิด) ในท้องของพวกเขา ประมาณหนึ่งในสามของหอยพบตัวอย่างก็จะมีสิ่งแปลกปลอมเหล่านี้. สิ่งที่ปรากฏในความกล้าปลาเป็นภาพสะท้อนของการบำบัดน้ำเสียและการรีไซเคิลหรือขาดวินิจฉัยนั้น ในประเทศอินโดนีเซียมีการรีไซเคิลเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้ไม่น้อยของพลาสติกทิ้งลงไปในมหาสมุทร ในสหรัฐอเมริกาเส้นใยในท้องปลามีแนวโน้มที่จะมาจากคนนับล้านของเสื้อผ้าเครื่องซักผ้า. ในระยะสั้น "การปรับตัวของเสียของเราจะกลับมาหลอกหลอนเราในอาหารของเรา" เชลซี Rochman นักวิจัยนำสำหรับการศึกษาและการที่ เพื่อนหลังปริญญาเอกในวิชาชีววิทยาการอนุรักษ์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียเดวิสบอก mental_floss. ซึ่งเป็นวิธีที่ดีในการบอกว่าเรากำลังรับประทานอาหารขยะของเราเอง. นี้วัสดุที่ย่อยเป็นปัญหาสำหรับทั้งปลาและสำหรับเรา มันไม่ดีสำหรับสุขภาพขั้นพื้นฐานของปลาเพราะสารเคมีในพลาสติกสามารถสะสมทางชีวภาพที่ก่อให้เกิดพิษต่อตับร้ายแรงอาจเกิดขึ้นและพยาธิวิทยา เมื่อมาถึงปลาขนาดเล็กเช่นปลาซาร์ดีนและปลากะตักที่เรากินทั้งผู้บริโภคของมนุษย์รวดเดียวพลาสติกหรือเส้นใยเหล่านั้นด้วย. จากความกังวลใหญ่คือว่าแม้สำหรับปลาที่มีท้องจะถูกลบออกก่อนบริโภคส่วน chemicals- ถังขยะสารพิษที่ทะเล จะได้รับการส่งต่อไปยังคนที่กินพวกเขา. นั่นเป็นเพราะพลาสติกสารเคมีทำลายลงในน้ำทะเลและบางส่วนจะกลายเป็นสิ่งที่นักวิจัยเรียก microplastics ขณะที่พวกเขาทำลายลงพวกเขาทั้งสองปล่อยสารเคมีที่เป็นพิษลงไปในน้ำทะเลโดยรอบและการดูดซับสารเคมีจากมัน microplastics เหล่านี้กลายเป็นที่รวมกลุ่มเดินทางพิษที่ออกจากสารเคมีที่อยู่เบื้องหลังของพวกเขาในเนื้อปลา มันเริ่มต้นที่ด้านล่างของห่วงโซ่อาหารที่มีแพลงก์ตอนสัตว์ microplastics การรับประทานอาหารแล้วเหล่านี้อนุภาคเล็ก ๆ พิษจะถูกส่งผ่านตลอดทางขึ้นห่วงโซ่อาหารให้เรา. แก้ไขไม่ซับซ้อน Rochman กล่าวว่า "การศึกษาของเราแสดงให้เห็นว่าในสหรัฐอเมริกาและประเทศอื่น ๆ ที่การจัดการของเสียที่มีการพัฒนามากขึ้นเราควรจะคิดเกี่ยวกับกลยุทธ์เหมือนกับการใส่ตัวกรองในเครื่องซักผ้าเพื่อป้องกันไม่ให้เส้นใยจากการเข้าสู่สภาพแวดล้อมทางทะเล." ในประเทศอินโดนีเซียและประเทศกำลังพัฒนาอื่น ๆ เธอบอกว่าโฟกัสควรจะอยู่ในโครงสร้างพื้นฐานด้านการจัดการของเสียเช่นหลุมฝังกลบรีไซเคิลและโรงบำบัดน้ำเสียเช่นเดียวกับแรงจูงใจเช่นรถกระบะเยื้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปลามักจะ touted เป็นอาหารเพื่อสุขภาพ และมากกว่าในประเทศกำลังพัฒนาทั่วโลกเป็นล้านคน มันเป็นแหล่งที่มาหลักของโปรตีน แต่ขึ้นอยู่กับที่คุณอาศัยอยู่ ปลาของคุณอาจมีสิ่งที่ทิ้งวัฒนธรรมของคุณ ลงในมหาสมุทร

ในการศึกษาล่าสุดที่ตีพิมพ์ในรายงานวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ปลาที่จับได้จากที่ชายฝั่งของอินโดนีเซีย และแคลิฟอร์เนีย พบว่ามีพลาสติก ( อินโดนีเซีย55 เปอร์เซ็นต์ของทุกชนิด ) และของเสียสิ่งทอ ( แคลิฟอร์เนีย , 67 เปอร์เซ็นต์ของทั้งหมดชนิด ในท้อง เกี่ยวกับหนึ่งในสามของหอยและยังพบว่ามีเรื่องต่างประเทศเหล่านี้

สิ่งที่ปรากฏในไส้ปลาเป็นภาพสะท้อนของการบำบัดน้ำเสียและการรีไซเคิลหรือขาดมัน ในอินโดนีเซีย มี เล็กน้อย การรีไซเคิล จึงค่อนข้างเป็นบิตของพลาสติกที่ถูกทิ้งลงทะเล ในสหรัฐอเมริกาเอส เส้นใยในท้องปลามีแนวโน้มที่จะมาจากล้านเครื่องซักผ้า

สั้น " การจัดการของเสียของเรากำลังกลับมาหลอกหลอนเราในอาหารของเรา " เชลซี rochman ตะกั่ว นักวิจัยการศึกษาและปริญญาเอกเพื่อนในชีววิทยาการอนุรักษ์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส บอก mental_floss

ซึ่งเป็นดีวิธีที่บอกเรา

กินขยะของเราเองวัสดุย่อยนี้เป็นปัญหาของทั้งปลาและสำหรับเรา มันไม่ดีต่อสุขภาพพื้นฐานของปลา เพราะเคมีในพลาสติกสามารถ bioaccumulate ก่อให้เกิดความเป็นพิษตับอาจถึงตาย และพยาธิวิทยา เมื่อมันมาถึง ปลาขนาดเล็ก เช่น ปลาซาร์ดีน และปลาแอนโชวี่ที่เรากินทั้งผู้บริโภคมนุษย์ลงพลาสติกหรือเส้นใยด้วย .

ความกังวลใหญ่คือ แม้แต่ปลาที่ท้องจะถูกลบออกก่อนที่จะใช้ชิ้นส่วนของขยะมหาสมุทรสารเคมีพิษสามารถส่งผ่านไปยังคนที่กิน

เพราะพลาสติกเคมีแบ่งลงในน้ำทะเล และบางส่วนเป็นสิ่งที่นักวิจัยเรียก microplastics . พวกเขาแบ่งพวกเขาทั้งสองปล่อยสารเคมีที่เป็นพิษในบริเวณน้ำทะเลและดูดซับสารเคมีจาก เหล่านี้ microplastics กลายเป็นสารพิษที่ปล่อยสารเคมีกลุ่มเดินทางของพวกเขาที่อยู่เบื้องหลังในเนื้อปลา มันเริ่มต้นที่ด้านล่างของห่วงโซ่อาหาร กับสัตว์กิน microplastics แล้วเหล่านี้เล็กกลิ่นอนุภาคผ่านตลอดทางขึ้นห่วงโซ่อาหารที่จะเรา

แก้ไขไม่ซับซ้อนrochman กล่าวว่า " การศึกษาของเราแสดงให้เห็นว่าในสหรัฐอเมริกาและประเทศอื่น ๆที่มีการจัดการของเสียถูกพัฒนามากขึ้น เราควรจะคิดเกี่ยวกับกลยุทธ์ เช่น ใส่กรองเครื่องซักผ้าเพื่อป้องกันไม่ให้เส้นใยจากการป้อนสิ่งแวดล้อมทางทะเล ในอินโดนีเซีย และประเทศที่พัฒนาอื่น ๆ เธอบอกว่า ควรเน้นเรื่องการจัดการขยะแบบฝังกลบ โครงสร้างพื้นฐาน รีไซเคิลและ โรงบำบัดน้ำเสีย รวมทั้งสิ่งจูงใจเช่นรถกระบะ curbside .