Summary1Top-down control can be an

Summary
1
Top-down control can be an important determinant of ecosystem structure and function, but in oceanic ecosystems, where cascading effects of predator depletions, recoveries, and invasions could be significant, such effects had rarely been demonstrated until recently.
2
Here we synthesize the evidence for oceanic top-down control that has emerged over the last decade, focusing on large, high trophic-level predators inhabiting continental shelves, seas, and the open ocean.
3
In these ecosystems, where controlled manipulations are largely infeasible, 'pseudo-experimental' analyses of predator–prey interactions that treat independent predator populations as 'replicates', and temporal or spatial contrasts in predator populations and climate as 'treatments', are increasingly employed to help disentangle predator effects from environmental variation and noise.
4
Substantial reductions in marine mammals, sharks, and piscivorous fishes have led to mesopredator and invertebrate predator increases. Conversely, abundant oceanic predators have suppressed prey abundances. Predation has also inhibited recovery of depleted species, sometimes through predator–prey role reversals. Trophic cascades have been initiated by oceanic predators linking to neritic food webs, but seem inconsistent in the pelagic realm with effects often attenuating at plankton.
5
Top-down control is not uniformly strong in the ocean, and appears contingent on the intensity and nature of perturbations to predator abundances. Predator diversity may dampen cascading effects except where nonselective fisheries deplete entire predator functional groups. In other cases, simultaneous exploitation of predator and prey can inhibit prey responses. Explicit consideration of anthropogenic modifications to oceanic foodwebs should help inform predictions about trophic control.
6
Synthesis and applications . Oceanic top-down control can have important socio-economic, conservation, and management implications as mesopredators and invertebrates assume dominance, and recovery of overexploited predators is impaired. Continued research aimed at integrating across trophic levels is needed to understand and forecast the ecosystem effects of changing oceanic predator abundances, the relative strength of top-down and bottom-up control, and interactions with intensifying anthropogenic stressors such as climate change.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สรุป1ควบคุมบนลงล่างเป็นดีเทอร์มิแนนต์การสำคัญของระบบนิเวศโครงสร้างและหน้าที่ แต่ในมหาสมุทรระบบนิเวศ ที่เกี่ยวข้องลักษณะพิเศษของพรีเดเตอร์ depletions, recoveries และรุกรานอาจสำคัญ ลักษณะพิเศษดังกล่าวมีไม่ค่อยได้แสดงจนล่าสุด2ที่นี่เราสังเคราะห์หลักฐานสำหรับตัวควบคุมลงบนมหาสมุทรที่มีชุมนุมมากกว่าทศวรรษ เน้นใหญ่ สูงระดับ trophic ล่าอาศัยอยู่ชั้นคอนติเนนตัล ทะเล และทะเล3ในระบบนิเวศเหล่านี้ manipulations ควบคุมส่วนใหญ่ถอด วิเคราะห์ของพรีเดเตอร์ – เหยื่อโต้รักษาประชากรสัมผัสอิสระ 'เหมือนกับ' และขมับ หรือปริภูมิสัมผัสในสัมผัสประชากรและภูมิอากาศเป็น 'รักษา' 'pseudo-ทดลอง' ถูกว่าจ้างเพื่อช่วย disentangle พรีเดเตอร์ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมและเสียงมากขึ้น4ลดที่พบในการเลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเล ฉลาม และปลา piscivorous ได้นำไปสู่ mesopredator และพรีเดเตอร์ invertebrate เพิ่ม ในทางกลับกัน ล่ามากมายมหาสมุทรได้ถูกระงับเหยื่อ abundances Predation ได้ยังห้ามกู้พันธุ์พิก บางครั้งถึงกลับบทบาทนักล่า – เหยื่อ น้ำตก trophic จะถูกเริ่ม โดยเชื่อมโยงไปยังเว็บอาหาร neritic ล่ามหาสมุทร แต่ดูเหมือนไม่สอดคล้องกันในขอบเขตเกี่ยวกับกับผลมัก attenuating ที่แพลงก์ตอน5ควบคุมบนลงล่างไม่แข็งแรงสม่ำเสมอเมื่อเทียบเคียงในมหาสมุทร และผูกพันกับความรุนแรงและลักษณะของ perturbations กับพรีเดเตอร์ abundances ปรากฏขึ้น สัมผัสความหลากหลายอาจชุ่มผลเกี่ยวข้องยกเว้นที่ประมง nonselective ทำกลุ่ม functional พรีเดเตอร์ทั้งหมด ในบางกรณี เอารัดเอาเปรียบพร้อมนักล่าและเหยื่อสามารถยับยั้งการตอบสนองเหยื่อ ชัดเจนพิจารณาปรับเปลี่ยน foodwebs มหาสมุทรมาของมนุษย์จะช่วยให้คาดคะเนเกี่ยวกับการควบคุม trophic6การสังเคราะห์และการใช้งาน ควบคุมลงบนมหาสมุทรได้ผลทาง เศรษฐกิจสังคม อนุรักษ์ และการจัดการที่สำคัญเป็น mesopredators และ invertebrates คิดครอบงำ และกู้คืน overexploited ล่าเป็นผู้ที่มี วิจัยอย่างต่อเนื่องมุ่งบูรณาการในระดับชั้นอาหารที่จำเป็นสำหรับการทำความเข้าใจ และคาดการณ์ผลกระทบระบบนิเวศเปลี่ยนแปลง abundances พรีเดเตอร์มหาสมุทร ความสัมพันธ์บนลงล่าง และล่างขึ้น และโต้ตอบกับลดมาของมนุษย์เช่นการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่ทวีความรุนแรง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สรุป
1
การควบคุมบนลงล่างอาจจะเป็นปัจจัยที่สำคัญของโครงสร้างระบบนิเวศและการทำงาน แต่ในระบบนิเวศทางทะเลที่มีผลกระทบซ้อนของ depletions ล่ากลับคืนและการรุกรานที่อาจจะมีนัยสำคัญผลกระทบดังกล่าวได้รับการแสดงให้เห็นถึงไม่ค่อยจนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ .
2
ที่นี่เราสังเคราะห์ หลักฐานในการควบคุมมหาสมุทรบนลงล่างที่โผล่ออกมาในช่วงทศวรรษที่ผ่านมามุ่งเน้นไปที่ขนาดใหญ่ล่าโภชนาการระดับสูงที่อาศัยอยู่ในทวีปชั้นทะเลและมหาสมุทรเปิด.
3
ในระบบนิเวศเหล่านี้ที่กิจวัตรควบคุมส่วนใหญ่จะเป็นไปไม่ได้ 'หลอก -experimental 'วิเคราะห์ปฏิสัมพันธ์ล่าเหยื่อที่รักษาประชากรล่าอิสระ' ซ้ำ 'และความแตกต่างชั่วคราวหรือเชิงพื้นที่ในประชากรล่าและสภาพภูมิอากาศเป็น' การรักษา 'มีการจ้างงานมากขึ้นเพื่อช่วยคลี่คลายผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงล่าด้านสิ่งแวดล้อมและเสียง.
4
ที่สำคัญ การลดลงของสัตว์ทะเลฉลามและปลา piscivorous ได้นำไปสู่ ​​mesopredator และการเพิ่มขึ้นของนักล่าสัตว์ที่ไม่มีกระดูกสันหลัง ตรงกันข้ามล่ามหาสมุทรที่อุดมสมบูรณ์ได้ระงับอนุภาคเหยื่อ ปล้นสะดมนอกจากนี้ยังมีการกู้คืนยับยั้งของสายพันธุ์หมดบางครั้งผ่านการพลิกผันบทบาทล่าเหยื่อ น้ำตกชั้นที่ได้รับการริเริ่มโดยล่ามหาสมุทรเชื่อมโยงไปยังใยอาหาร neritic แต่ดูเหมือนไม่สอดคล้องกันในดินแดนทะเลที่มีผลกระทบมักจะลดทอนที่แพลงก์ตอน.
5
การควบคุมบนลงล่างไม่เหมือนกันที่แข็งแกร่งในมหาสมุทรและปรากฏขึ้นอยู่กับความรุนแรงและลักษณะของ เยี่ยงอย่างปริมาณการล่า ความหลากหลายล่าอาจส่งผลกระทบซ้อนผลกระทบยกเว้นในกรณีที่การประมง nonselective หมดสิ้นลงทั้งกลุ่มนักล่าทำงาน ในกรณีอื่น ๆ การแสวงหาผลประโยชน์พร้อมกันของนักล่าและเหยื่อสามารถยับยั้งการตอบสนองของเหยื่อ การพิจารณาที่ชัดเจนของการปรับเปลี่ยนของมนุษย์ที่จะมหาสมุทร foodwebs จะช่วยแจ้งการคาดการณ์เกี่ยวกับการควบคุมโภชนาการ.
6
การสังเคราะห์และการประยุกต์ใช้ การควบคุมด้านบนลงมหาสมุทรสามารถมีความสำคัญทางเศรษฐกิจและสังคมการอนุรักษ์และการจัดการผลกระทบเป็น mesopredators และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังถือว่าการปกครองและการกู้คืนของผู้ล่า overexploited บกพร่อง วิจัยอย่างต่อเนื่องมุ่งเป้าไปที่การบูรณาการในระดับโภชนาการเป็นสิ่งจำเป็นในการทำความเข้าใจและการคาดการณ์ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงระบบนิเวศที่อุดมสมบูรณ์ล่ามหาสมุทรความแรงของญาติของจากบนลงล่างและการควบคุมด้านล่างขึ้นและปฏิสัมพันธ์กับความเครียดที่ทวีความรุนแรงของมนุษย์เช่นการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สรุป
1
ควบคุมลงด้านบนสามารถเป็นปัจจัยสําคัญของโครงสร้างและหน้าที่ของระบบนิเวศในท้องทะเล แต่ระบบนิเวศที่ซ้อน ผลของนักล่า depletions ขั้นการรุกราน , และอาจจะสำคัญที่สุดแสดงให้เห็นผลกระทบดังกล่าวได้ จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ .
2
ที่นี่เราสังเคราะห์หลักฐานควบคุมจากบนลงล่างมหาสมุทรที่ได้เกิดมาทศวรรษที่ผ่านมา เน้นใหญ่สูงระดับนักล่าที่อาศัยอยู่ในทวีปครั้ง ชั้น ทะเลและมหาสมุทร .
3
ในระบบนิเวศเหล่านี้ ซึ่งส่วนใหญ่จะทำ manipulations ควบคุม ' หลอก ' วิเคราะห์ของนักล่าและเหยื่อทดลองที่เลี้ยงประชากรของผู้ล่าที่เป็นอิสระเป็น ' ซ้ำ ' , และเวลาหรือพื้นที่แตกต่างในประชากรผู้ล่า บรรยากาศเป็น ' การรักษา 'มีมากขึ้นการจ้างงานเพื่อช่วยคลี่คลายผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมและนักล่าเสียง .
4
ลดลงอย่างมากในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ปลาฉลาม และปลา piscivorous ทำให้ mesopredator สัตว์นักล่าและเพิ่มขึ้น ในทางกลับกัน ล่าเหยื่อได้ปราบปรามทางทะเลมากมาย abundances . การปล้นสะดมยังยับยั้งการฟื้นตัวของพร่องชนิดบางครั้งผ่านนักล่าและเหยื่อบทบาทพลิกผัน . อันดับน้ำตกได้ถูกริเริ่มโดย oceanic predators เชื่อมโยงสายใยอาหาร neritic แต่ดูเหมือนไม่สอดคล้องในดินแดนทะเลที่มีผลกระทบมักจะลดทอนที่แพลงก์ตอน .
5
ด้านบนลงมาควบคุมไม่แข็งแรงขึ้นในมหาสมุทร และปรากฏโดยความเข้มและธรรมชาติของได้กับ Predator abundances .ความหลากหลายของผู้ล่าอาจรองรับ Cascading ผล ยกเว้นว่าประมง nonselective deplete Predator หมู่ฟังก์ชันทั้งหมด ในกรณีอื่น ๆที่ใช้พร้อมกันและสามารถยับยั้งการตอบสนองของนักล่าเหยื่อ เหยื่อ การพิจารณาที่ชัดเจนของมนุษย์ การปรับเปลี่ยน โอเชียนิค foodwebs ควรช่วยแจ้งการคาดการณ์เกี่ยวกับการควบคุมอันดับ 6
.
การสังเคราะห์และการประยุกต์ควบคุมจากบนลงล่างมหาสมุทรสามารถมีการอนุรักษ์ที่สำคัญทางสังคม เศรษฐกิจ และการจัดการผลกระทบเป็น mesopredators และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังถือว่าการปกครอง และการฟื้นตัวของ overexploited ล่าเป็นความบกพร่อง การวิจัยอย่างต่อเนื่องเพื่อการบูรณาการในระดับครั้ง จำเป็นต้องเข้าใจและคาดการณ์ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศทางทะเล abundances Predator ,ความแข็งแรงสัมพัทธ์ของแบบบนลงล่าง และจากล่างขึ้นบน ควบคุม และการปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์มาจากความเครียด เช่นการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ