In a familiar paradigm for the stud

In a familiar paradigm for the study of intuitive prediction, subjects judge the probability that an individual is a member of a specified social category (defined by a profession or an avocation) on the basis of a personality sketch (Kahneman and Tversky, 1973; Tversky and Kahneman, 1982). Probability is judged by the similarity of the individual’s personality to the stereotype of the target category. For example, an individual described as ‘‘argumentative, flashy, self-confident and competitive’’ will be judged more likely to be a lawyer than to be an engineer, because the description resembles the stereotype of the former profession more than that of the latter. In this paradigm, extension neglect takes the form of inadequate sensitivity to the base rates of outcomes (Kahneman and Tversky, 1973; see also Koehler, 1996; Novemsky and Kronzon, 1999).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในกระบวนทัศน์ที่คุ้นเคยสำหรับการศึกษาการคาดเดาง่าย เรื่องตัดสินความเป็นไปได้ที่บุคคลเป็นสมาชิกประเภทสังคมระบุ (กำหนด โดยอาชีพหรือ avocation การ) ตามร่างบุคลิกภาพ (Kahneman และ Tversky, 1973 Tversky ก Kahneman, 1982) ความน่าเป็นถูกตัดสิน โดยเฉพาะบุคลิกภาพของแต่ละบุคคลเพื่อภาพพจน์ของประเภทเป้าหมาย ตัวอย่าง บุคคลอธิบาย '' argumentative โอ้ ตัวของตัวเอง และแข่งขัน '' จะตัดสินแนวโน้มที่จะเป็นทนายความกว่าจะเป็นวิศวกร เนื่องจากภาพพจน์ของอาชีพอดีตมากกว่าที่จะคล้ายกับคำอธิบาย ในกระบวนทัศน์นี้ ส่วนขยายละเลยใช้รูปแบบของความไวไม่เพียงพออัตราพื้นฐานของผล (Kahneman และ Tversky, 1973 ดู Koehler, 1996 Novemsky และ Kronzon, 1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในกระบวนทัศน์ที่คุ้นเคยสำหรับการศึกษาของการทำนายที่ใช้งานง่าย, วิชาตัดสินน่าจะเป็นที่บุคคลที่เป็นสมาชิกของหมวดหมู่ที่สังคมกำหนด (กำหนดโดยอาชีพหรือทำมาหากิน) บนพื้นฐานของร่างบุคลิกภาพ (Kahneman และ Tversky 1973; Tversky และ Kahneman, 1982) น่าจะมีการตัดสินโดยความคล้ายคลึงกันของบุคลิกภาพของแต่ละบุคคลที่จะตายตัวของประเภทเป้าหมาย ตัวอย่างเช่นบุคคลที่อธิบายว่า '' โต้แย้งฉูดฉาดมั่นใจตัวเองและการแข่งขัน '' จะถูกตัดสินมีโอกาสมากขึ้นที่จะเป็นทนายความกว่าที่จะเป็นวิศวกรเพราะคำอธิบายลักษณะตายตัวของวิชาชีพอดีตมากขึ้นกว่า ระยะหลัง ในกระบวนทัศน์นี้ละเลยส่วนขยายจะใช้รูปแบบของความไวไม่เพียงพอที่จะอัตราฐานของผล (Kahneman และ Tversky 1973 ดูยังซานโตส, 1996; Novemsky และ Kronzon, 1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในกระบวนทัศน์ที่คุ้นเคยเพื่อศึกษาการพยากรณ์ง่าย คนตัดสิน ความน่าจะเป็นที่แต่ละคนเป็นสมาชิกของสังคมที่กำหนด โดยระบุประเภทอาชีพหรืองานอดิเรก ) บนพื้นฐานของบุคลิกภาพที่วาด ( tversky 1973 Kahneman และ ; และ , tversky Kahneman , 1982 )ความน่าจะเป็น คือ พิจารณาจากความคล้ายคลึงกันของบุคลิกภาพของบุคคลต้นแบบของประเภทเป้าหมาย ตัวอย่างเช่น บุคคลอธิบายเป็น ' 'argumentative ฉูดฉาด มั่นใจตัวเอง และแข่งขัน ' ' จะถูกตัดสินว่ามีแนวโน้มที่จะเป็นทนาย กว่าจะเป็นวิศวกร เพราะลักษณะคล้ายกับแบบของอาชีพอดีตมากกว่าที่หลังในตัวอย่างนี้ การใช้รูปแบบของความไม่เพียงพอกับอัตราฐานของผล ( Kahneman กับ tversky 1973 ; ดูยัง โคห์เลอร์ , 1996 ; novemsky และ kronzon , 1999 )