4. Loneliness, hopelessness and soc

4. Loneliness, hopelessness and social isolation
Examining attempted suicides of older Israelis, Sharlin et
al. (1997) described old age as a ‘time of multiple losses
of friends and family and often resulting in widowhood
and intense loneliness’ (p. 364). Sixty percent of older
Swedish suicide attempters studied by Wiktorsson et al.
(2010) reported feeling lonely, compared with 17.6% of
the individuals in the comparison group. Just over half
(58.4%) reported their situation as being hopeless. The
proportion reporting hopelessness was greater among
those with major depression (71.2%) than in those with
minor depression (31.8%). Elderly
Korean participants in the study
by Kim (2014) became sadder and
lonelier after their attempt because
they believed they were not understood
by their children. Participants
revealed a tension between
suppressing their suicidal intent
and not bringing reproach on their
children. Prior to their attempt,
participants in Crocker et al.
(2006) UK study experienced reduced visibility. This was
expressed through feelings of isolation, loneliness and a
general sense of being distanced from and less connected
with friends and loved ones. However some participants
still felt isolated in the presence of others. Lack of support
from services and poor community integration were
reported by Dennis et al. (2005) as important factors in
determining suicidal behaviour in older adults in the UK.
In addition to loneliness and social isolation, Gavrielatos
et al. (2006) reported circumstances of interpersonal
conflict or dependence, psychiatric history (particularly
depression), medical morbidities and polypharmacy.
Varying degrees of real or perceived incapacity in
different combinations were present in the majority of
the older attempters. This was significant in producing
vulnerability to and precipitating an overdose.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4. ความเหงา สิ้นหวัง และสังคมตรวจสอบพยายามทำอัตวินิบาตกรรมของเก่าอิสราเอล Sharlin etal. (1997) อธิบายยุคเก่าเป็น ' เวลาขาดทุนหลายเพื่อน และครอบครัว และมักจะเกิดใน widowhoodและรุนแรงความ เหงา (p. 364) ร้อยละหกสิบของเก่าAttempters ฆ่าตัวตายที่สวีเดนศึกษาโดย Wiktorsson et al(2010) รายงานรู้สึกโดดเดี่ยว เมื่อเทียบกับ 17.6%บุคคลในกลุ่มเปรียบเทียบ เพียงครึ่งหนึ่ง(58.4%) รายงานสถานการณ์การเป็นสิ้นหวัง การสัดส่วนรายงานหวังได้มากขึ้นในหมู่มีเศร้า (71.2%) มากกว่าในผู้ที่มีซึมเศร้าเล็กน้อย (31.8%) ผู้สูงอายุคนเกาหลีในการศึกษาโดยคิม (2014) กลายเป็นแม่ของยุนแจ และlonelier หลังจากความพยายามของพวกเขาเนื่องจากพวกเขาเชื่อว่า พวกเขาไม่เข้าใจโดยเด็กของพวกเขา ผู้เข้าร่วมเปิดเผยความตึงเครียดระหว่างปราบปรามการเจตนาฆ่าตัวตายและไม่นำประณามบนของพวกเขาเด็ก ก่อนความพยายามของพวกเขาผู้เข้าร่วมในซคูทีฟ et al(2006) UK ศึกษาประสบการณ์การมองเห็นลดลง นี้แสดงถึงความรู้สึกของความเหงา แยกและเชื่อมต่อความรู้สึกทั่วไปของการ distanced จาก และน้อยกับเพื่อนและคนรัก อย่างไรก็ตามผู้เข้าร่วมบางส่วนยัง รู้สึกโดดเดี่ยวในที่อื่น ๆ ไม่มีการสนับสนุนบริการและชุมชนยากจนรวมได้รายงานโดย Dennis et al. (2005) เป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดพฤติกรรมฆ่าตัวตายในผู้สูงอายุในสหราชอาณาจักรนอกจากความเหงาและการแยกสังคม Gavrielatosร้อยเอ็ด (2006) รายงานสถานการณ์ของมนุษยความขัดแย้ง หรือพึ่งพา ประวัติทางจิตเวช (โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาวะซึมเศร้า), morbidities แพทย์และ polypharmacyองศา incapacity จริง หรือรับรู้ในรวมกันได้ในส่วนใหญ่attempters เก่า นี้เป็นสิ่งที่สำคัญในการผลิตช่องโหว่การและเกิดความวุ่นวายการใช้ยาเกินขนาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4. ความเหงา, ความสิ้นหวังและการแยกทางสังคม
การฆ่าตัวตายการตรวจสอบความพยายามที่เก่าอิสราเอล Sharlin et
al, (1997) อธิบายวัยชราเป็นเวลาหลายความสูญเสีย
ของเพื่อนและครอบครัวและมักจะเกิดในความเป็นม่าย
และความเหงาที่รุนแรง (พี. 364) หกสิบเปอร์เซ็นต์เก่า
attempters ฆ่าตัวตายสวีเดนศึกษาโดย Wiktorsson et al.
(2010) รายงานรู้สึกเหงาเมื่อเทียบกับ 17.6% ของ
บุคคลในกลุ่มเปรียบเทียบ เพียงครึ่งหนึ่ง
(58.4%) รายงานสถานการณ์ของพวกเขาเป็นความหวัง
สัดส่วนการรายงานความสิ้นหวังเป็นมากขึ้นในหมู่
ผู้ที่มีโรคซึมเศร้า (71.2%) มากกว่าในผู้ที่มี
ภาวะซึมเศร้าเล็ก ๆ น้อย ๆ (31.8%) ผู้สูงอายุ
เข้าร่วมเกาหลีในการศึกษา
โดยคิม (2014) กลายเป็นเศร้าและ
เหงาหลังจากความพยายามของพวกเขาเพราะ
พวกเขาเชื่อว่าพวกเขาไม่ได้เข้าใจ
โดยเด็กของพวกเขา ผู้เข้าร่วม
เปิดเผยความตึงเครียดระหว่าง
ความแค้นความตั้งใจที่จะฆ่าตัวตายของพวกเขา
และไม่ได้นำความอับอายมากของพวกเขาเกี่ยวกับ
เด็ก ก่อนที่จะมีความพยายามของพวกเขา
มีส่วนร่วมในคร็อกเกอร์ et al.
(2006) การศึกษาในสหราชอาณาจักรที่มีประสบการณ์การมองเห็นลดลง นี้ถูก
แสดงออกผ่านความรู้สึกของความเหงาความเหงาและ
ความหมายทั่วไปของการถูกห่างจากที่เกี่ยวโยงกันน้อย
กับเพื่อนและคนที่คุณรัก อย่างไรก็ตามผู้เข้าร่วมบางส่วน
ยังคงรู้สึกโดดเดี่ยวในการปรากฏตัวของคนอื่น ๆ ขาดการสนับสนุน
จากการให้บริการและการทำงานร่วมกับชุมชนยากจนถูก
รายงานโดยเดนนิส, et al (2005) เป็นปัจจัยสำคัญใน
การกำหนดพฤติกรรมฆ่าตัวตายในผู้สูงอายุในสหราชอาณาจักร.
นอกจากเหงาและความโดดเดี่ยวทางสังคม Gavrielatos
et al, (2006) รายงานสถานการณ์ของความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล
ขัดแย้งกันหรือมีการพึ่งพาอาศัยประวัติจิตเวช (โดยเฉพาะ
ภาวะซึมเศร้า) ป่วยทางการแพทย์และ polypharmacy.
องศาที่แตกต่างของการไร้ความสามารถจริงหรือการรับรู้ใน
การรวมกันอยู่ในปัจจุบันในส่วนใหญ่ของ
attempters เก่า นี้อย่างมีนัยสำคัญในการผลิต
ช่องโหว่ที่จะทำให้เกิดความวุ่นวายและยาเกินขนาด