Time passed, and maintaining his or

Time passed, and maintaining his original speed, Meng Hao eventually emerged from the mountainous region after two days.

“I’m not sure how long it took Elder Sister Xu to bring me to the Sect,” he muttered to himself, looking back at the mountains. “It was a few days, but I was unconscious. In any case, I think her speed at that time would have been similar to my own now.”

To Cultivators, the State of Zhao is not very large. But to mortals, it is actually quite a vast region. In his studies, he had read about its geography, and though he had never personally travelled about in it, he was nevertheless somewhat familiar with the area.

“As of now I’m in the north of the State of Zhao. I shouldn’t be too far from Yunjie County.” Off in the distance, he could see what looked almost like a mirror laying on the flat land. That would be what was referred to as the North Sea.

“Now that I think about it, with a Wind Pennant, and being at the seventh level of Qi Condensation, Elder Sister Xu could fly temporarily, but it would drain her spiritual power relatively quickly. She couldn’t have flown very far away.” Meng Hao’s eyes flickered with longing. He had been away from Yunjie County for three years, and his desire to return was growing stronger. He knew that after crossing the North Sea, he would be about a half-day’s walk from Mount Daqing.

Breathing in deeply, he proceeded onward, eventually arriving at the shore of the North Sea. He looked down, and on the surface of the calm lake, he could see his reflection in the water. He was no longer a youth. He looked to be about 20 years of age. His face appeared steadfast and resolute, completely different from the ignorant, immature Meng Hao of the past.

Amidst the silence, a warm, hearty laugh rang out, breaking Meng Hao’s train of thought.

“Hello, young sir, do you wish to cross the sea?” A small boat slid across the water, guided toward Meng Hao by an old man wearing a woven rush raincoat. His face was covered with the evidence of a life of hardship, but he spoke with a smile.

“I do not wish to trouble you, old sir,” said Meng Hao, looking surprised. He hadn’t been called ‘young sir’ for three years now.

“It’s no trouble,” said the old man. “I’ve been ferrying people across the ocean for many years. I really admire young, talented scholars like yourself.” He pushed the boat up next to Meng Hao, who leaped easily onto the deck, offering his thanks.

There was a young girl inside the boat, seven or eight years old, her hair done up in two pigtails. She squatted in front of a little oven, tannings its flames as she boiled water. Steam wafted up

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เวลาผ่านไปแล้ว และรักษาความเร็วเดิมของเขา เมงเฮาในที่สุดเกิดจากแดนภูเขาหลังจากสองวัน"ผมไม่แน่ใจนานเอาพี่น้องซูเพื่อให้นิกายนี้ เขาญี่ปุ่นเอง มองย้อนกลับไปที่ภูเขา "มันกี่วัน แต่ผมสติ ในกรณีใด ๆ ผมคิดเธอเร็วที่จะได้รับคล้ายกับของตัวเองตอนนี้การคราด รัฐเจียวไม่ใหญ่มาก แต่ว่า มันเป็นจริงค่อนข้างใหญ่บริเวณ ในการศึกษาของเขา เขาอ่านเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ของ และแม้ว่าเขามีตัวตนไม่เคยเดินทางเกี่ยวกับมัน เขาก็ก็ค่อนข้างคุ้นเคยกับพื้นที่"ณตอนนี้ ผมทางเหนือของรัฐเจียว ฉันไม่ควรจะไกลจากเขต Yunjie" ปิดระยะ เขาเห็นสิ่งที่ดูเกือบเหมือนกระจกวางในพื้นที่ราบ ที่จะเป็นสิ่งที่ถูกเรียกว่าเป็นทะเลเหนือ"หลังจากที่ฉันคิดเกี่ยวกับมัน ลดอร์ฟอลม และอยู่ในระดับที่เจ็ดของชิควบ พี่น้องซูบินชั่วคราว แต่มันจะระบายพลังงานทางจิตวิญญาณของเธออย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้บินไกล" เมงเฮาตา flickered ด้วยความปรารถนา เขาได้ออกจากเขต Yunjie สามปี และความปรารถนาของเขากลับโตแข็งแรง เขารู้ว่า หลังจากข้ามทะเลเหนือ เขาจะเดินครึ่งวันของต้าชิ่งเมาท์หายใจในลึก เขา เป็นต้นไปจนถึงชายฝั่งของทะเลเหนือ เขามองลงไป และบนพื้นผิวของทะเลสาบสงบ เขาสามารถเห็นภาพสะท้อนของเขาในน้ำ เขาไม่ได้เป็นเยาวชน เขาดูมีอายุประมาณ 20 ปี ใบหน้าของเขาปรากฏมั่นคง และเด็ดเดี่ยว แตกต่างจากเฮาเมงอ่อน ไม่รู้อดีตท่ามกลางความเงียบ อบอุ่น แสนอร่อยหัวเราะรัง ทำลายรถไฟเมงเฮาความคิด"สวัสดี หนุ่มเซอร์ คุณต้องการข้ามทะเล" เรือเล็กฝ่อข้ามน้ำ นำไปเฮาเมง โดยมีชายสวมเสื้อกันฝนวิ่งทอเป็น ใบหน้าของเขาถูกปกคลุม ด้วยหลักฐานของชีวิตของความทุกข์ยาก แต่เขาพูด ด้วยรอยยิ้ม"ไม่อยากกวนคุณ รักเก่า กล่าวว่า เมงเฮา กำลังประหลาดใจ เขาไม่ได้เรียกว่า 'หนุ่มเซอร์' สามปีตอนนี้"มันเป็นปัญหา กล่าวว่า คนเก่า "ได้คนลำเลียงกำลังพลข้ามมหาสมุทรหลายปี ฉันจริง ๆ ชื่นชมหนุ่ม นักวิชาการที่มีความสามารถเหมือนตัวเอง" เขาผลักดันเรือขึ้นถัดจากเมงเฮา ที่ leaped ได้อย่างง่ายดายบนดาดฟ้า บริการขอบคุณของเขามีสาวที่ภายในเรือ เจ็ด หรือแปดปี ผมของเธอขึ้นใน pigtails สอง เธอ squatted หน้าเตาน้อย tannings ของเปลวไฟเธอต้มน้ำ ไอ wafted ขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เวลาผ่านไปและการบำรุงรักษาความเร็วเดิมของเขาเม้งเฮาที่สุดก็โผล่ออกมาจากพื้นที่ที่เป็นภูเขาหลังจากที่สองวัน. "ผมไม่แน่ใจว่านานแค่เอาน้องสาวพี่เสี่ยวจะนำฉันไปที่นิกาย" เขาพึมพำกับตัวเองมองกลับไปที่ ภูเขา. "มันเป็นไม่กี่วัน แต่ผมก็ไม่ได้สติ ในกรณีใด ๆ ผมคิดว่าความเร็วของเธอในช่วงเวลาที่จะได้รับคล้ายกับของตัวเองขณะนี้. " เพื่อพรวนรัฐ Zhao มีขนาดไม่ใหญ่มาก แต่การที่จะปุถุชนมันเป็นจริงค่อนข้างเป็นพื้นที่กว้างใหญ่ ในการศึกษาของเขาเขาได้อ่านเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ของตนและแม้ว่าเขาจะไม่เคยเดินทางไปเองเกี่ยวกับในเรื่องนี้ท่านก็ยังคงค่อนข้างคุ้นเคยกับพื้นที่. " ณ ตอนนี้ผมอยู่ในตอนเหนือของรัฐ Zhao ฉันไม่ควรจะไกลเกินไปจาก Yunjie มณฑล. "ออกไปในระยะทางที่เขาจะได้เห็นสิ่งที่ดูเหมือนเกือบจะเหมือนกระจกวางบนพื้นที่ราบ นั่นจะเป็นสิ่งที่ถูกเรียกว่าเหนือทะเล. "ตอนนี้ที่ผมคิดเกี่ยวกับมันด้วยธงลมและเป็นในระดับที่เจ็ดของฉีควบแน่นพี่สาวเสี่ยวสามารถบินได้ชั่วคราว แต่มันจะระบายพลังทางจิตวิญญาณของเธอค่อนข้าง อย่างรวดเร็ว. เธออาจจะไม่ได้บินอยู่ห่างไกลมาก. "ตาเม้งเฮาส์ flickered ด้วยความปรารถนา เขาได้รับออกไปจาก Yunjie มณฑลเป็นเวลาสามปีที่ผ่านมาและความปรารถนาของเขาที่จะกลับมามีการเติบโตที่แข็งแกร่ง เขารู้ว่าหลังจากข้ามเหนือทะเลเขาจะเกี่ยวกับการเดินครึ่งวันจากภูเขา Daqing. หายใจลึกในเขาดำเนินการต่อเป็นต้นไปในที่สุดก็มาถึงที่ชายฝั่งทะเลเหนือ เขามองลงและบนพื้นผิวของทะเลสาบสงบเขาอาจจะเห็นภาพสะท้อนของเขาในน้ำ เขาก็ไม่ได้เป็นเยาวชน เขาดูเหมือนจะเกี่ยวกับอายุ 20 ปี ใบหน้าของเขาปรากฏมั่นคงและเด็ดเดี่ยวสมบูรณ์แตกต่างจากคนโง่ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเม้งเฮาที่ผ่านมา. ท่ามกลางความเงียบความอบอุ่นหัวเราะดังออกมาทำลายรถไฟเม้ง Hao ของความคิด. "สวัสดีครับหนุ่มคุณต้องการที่จะข้าม ทะเล? "เรือลำเล็ก ๆ เลื่อนข้ามน้ำนำไปสู่เม้งเฮาโดยชายชราคนหนึ่งสวมเสื้อกันฝน Rush ทอ ใบหน้าของเขาถูกปกคลุมด้วยหลักฐานของการมีชีวิตอยู่ในความยากลำบาก แต่เขาพูดด้วยรอยยิ้ม. "ผมไม่ต้องการที่จะเป็นปัญหากับคุณครับเก่า" เม้งเฮากล่าวว่ามองแปลกใจ เขาไม่ได้เรียกว่า 'เซอร์หนุ่มสามปีแล้ว. "มันไม่มีปัญหา" กล่าวว่าชายชรา "ฉันได้รับการขนถ่ายคนข้ามมหาสมุทรเป็นเวลาหลายปี ผมชื่นชมหนุ่มนักวิชาการที่มีความสามารถเช่นตัวคุณเอง. "เขาผลักเรือขึ้นติดกับเม้งเฮาที่กระโดดได้อย่างง่ายดายบนดาดฟ้าที่นำเสนอขอบคุณ. มีเด็กสาวคนหนึ่งภายในเรือเป็นเจ็ดหรือแปดปีผมของเธอเสร็จแล้ว ขึ้นในสองผมเปีย เธอนั่งอยู่หน้าเตาอบเล็ก ๆ น้อย ๆ tannings เปลวไฟของมันขณะที่เธอต้มน้ำ อบไอน้ำ wafted ขึ้น