Dengue viruses are belonging to genus Flavivirus of the family Flaviviridae. They are transmitted via mosquito Aedes aegypti. The dengue virus group comprises an independent serogroup of four closely related but antigenically distinct serotypes 1, 2, 3, and 4 [1]. It is estimated that more than 2.5 billion people are at the risk of infection by dengue virus. Dengue fever, dengue hemorrhagic fever (DHF), and dengue shock syndrome are important viral diseases caused by any of the four serotypes [2]. There is still no approved vaccine or drug for this virus. One of the challenges of dengue infection is that, although antibodies produced against the infecting serotype confer lifelong immunity against the infecting serotype, re-infection by another serotype has been associated with sever disease. Individuals with secondary dengue infection produce cross-reactive and non-neutralizing antibodies and also memory T cells, which can enhance virus replication and over production of cytokines, that in turn are risk factors for DHF [3]. The leading hypothesis to explain pathogenesis of dengue virus is the antibody-dependent enhancement of infection; which suggests cross reactive sub-neutralizing antibodies may enhance the severity of infection [2]. Therefore, an effective vaccine against dengue virus must induce a simultaneous and strong immune response against all four serotypes.
Dengue virus genome comprised of an 11-kb plus-sensed RNA, surrounded by an icosahedral scaffold and covered by a lipid envelope. The genome contains one open reading frame encoding a poly-protein, which after cleavage by host and viral enzymes, produces three structural and seven non-structural proteins (Fig. 1) [4]. The envelope protein (E protein) is the major component of the virus, which contains specific sites for host cell attachment and fusion. This protein is a dominant antigen, which is potent for induction of immune response in infected hosts and eliciting virus-neutralizing antibodies [5,6].
ไข้เลือดออกไวรัสเป็นของสกุล flaviviridae ไวรัสของครอบครัว พวกเขาจะส่งผ่านทางยุงลูกน้ำของยุงลาย . กลุ่มไวรัสเด็งกี่ซีโรกรุ๊ปอิสระประกอบด้วยสี่ที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด แต่ antigenically แตกต่างกัน ( 1 , 2 , 3 , และ 4 [ 1 ] มันคือประมาณว่ามากกว่า 2.5 พันล้านคน ที่เสี่ยงต่อการติดเชื้อไวรัสไข้เลือดออก ไข้เลือดออก , โรคไข้เลือดออก , ไข้เลือดออกช็อกเป็นสำคัญ ไวรัส โรคที่เกิดจากการใด ๆของสี่ ( [ 2 ] ยังไม่มีวัคซีน หรือยาได้รับการอนุมัติสำหรับไวรัสนี้ หนึ่งในความท้าทายของการติดเชื้อไข้เลือดออกคือ แม้ว่าแอนติบอดีที่ผลิตจากการติดไวรัสหรือภูมิคุ้มกันต่อต้านการติดเชื้อให้ตลอดชีวิตหรือเรื่องการติดเชื้อโดยซีโรไทป์อื่นได้รับเกี่ยวข้องกับแยกโรค บุคคลที่ติดเชื้อไข้เลือดออกผลิตปฏิกิริยาข้ามพวกนันฟองฟอดและความทรงจำทีเซลล์ซึ่งสามารถเพิ่มการไวรัสและผ่านการผลิต cytokines ที่ในการเปิดเป็นปัจจัยเสี่ยงสำหรับโรค [ 3 ] สมมติฐานที่นำไปสู่อธิบายพยาธิกำเนิดของไวรัสไข้เลือดออกคือ แอนติบอดี ขึ้นอยู่กับการเพิ่มการติดเชื้อ ซึ่งแสดงให้เห็นปฏิกิริยาข้ามพวก sub ฟองฟอดอาจเพิ่มความรุนแรงของการติดเชื้อ [ 2 ] ดังนั้นที่มีประสิทธิภาพวัคซีนต่อต้านไวรัสไข้เลือดออกต้องจูงพร้อมกันและการตอบสนองภูมิคุ้มกันที่แข็งแรงต่อทุกสี่ 3 .จีโนมไวรัสไข้เลือดออก ประกอบด้วย 11 KB แถมรู้สึกอาร์เอ็นเอ ล้อมรอบโดยนั่งร้าน icosahedral และครอบคลุม โดยในจดหมาย โครโมโซมประกอบด้วยหนึ่งเปิดอ่านกรอบโพลีโปรตีนเข้ารหัส ซึ่งหลังจากความแตกแยกโดยโฮสต์และเอนไซม์ของไวรัส สร้างสามโครงสร้างและเจ็ดปลอดโปรตีนโครงสร้าง ( รูปที่ 1 ) [ 4 ] ซอง ( อี โปรตีน โปรตีนเป็นองค์ประกอบหลักของไวรัส ซึ่งมีเว็บไซต์ที่เฉพาะเจาะจงสำหรับสิ่งที่แนบเซลล์โฮสต์ และฟิวชั่น โปรตีนนี้เป็นชนิดเด่น ซึ่งเป็นพลังให้เกิดภูมิคุ้มกันในโฮสต์และไวรัสติดเชื้อ eliciting ฟองฟอด [ 5 , 6 ]
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)