Aquaculture of softshell clams (Mya

Aquaculture of softshell clams (Mya arenaria), also
called “steamer clams” (Figure 1), has grown steadily
and is becoming a significant industry in New England.
Successful spawning and rearing of softshell clams, like
all bivalve mollusks, requires effort and experience.
Considerable information exists for other commercially
important bivalve species (e.g., Matthiessen 1989, Rice
1992, Conte et al. 1994, Hadley et al. 1997, Hadley and
Whetstone 2007), some of which is readily transferrable
to softshell clams. Culture techniques specific to softshell
clams are not similarly well defined. Early work in
Massachusetts by the pioneering Dr. David Belding during
the first decade of the twentieth century focused on
soft clam management and life history. His work
remains the definitive treatise for this popular New England
species and was recently republished by Cape Cod
Cooperative Extension (2004). Ellis and Waterman
(1998) developed a guide for public enhancement of
softshell clam beds, which provides an overview of culture
techniques. Examined in this fact sheet are specific
aspects of softshell clam production during the Hatchery
Phase and description of variations in management practices
at three shellfish facilities: two in Massachusetts
and one in Maine.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำของหอยกรู (ม arenaria)
ยังเรียกว่า"หอยเรือกลไฟ" (รูปที่ 1)
มีการเติบโตอย่างต่อเนื่องและกลายเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญในนิวอิงแลนด์.
ประสบความสำเร็จการวางไข่และเลี้ยงหอยกรูเช่นทุกหอยหอย, ต้องใช้ความพยายามและประสบการณ์ . ข้อมูลพอสมควรแล้วสำหรับในเชิงพาณิชย์อื่น ๆที่สำคัญชนิดหอย (เช่น Matthiessen 1989 ข้าวปี1992 Conte et al. 1994 นายอำเภอ et al. 1997, ฮัดลีย์และคม2007) บางส่วนที่เป็นมั่นเหมาะโอนไปกรูหอย เทคนิคการเพาะเลี้ยงที่เฉพาะเจาะจงเพื่อกรูหอยไม่ได้กำหนดไว้ในทำนองเดียวกัน ในช่วงต้นของการทำงานในแมสซาชูเซตโดยเป็นผู้บุกเบิกดร. เดวิด Belding ในช่วงทศวรรษแรกของศตวรรษที่ยี่สิบมุ่งเน้นไปที่การจัดการหอยนุ่มและประวัติชีวิต ผลงานของเขายังคงเป็นหนังสือที่ชัดเจนสำหรับความนิยมนิวอิงแลนด์นี้ชนิดและถูกตีพิมพ์ซ้ำเร็วๆ นี้โดยเคปคอดส่งเสริมสหกรณ์(2004) เอลลิสและฝีพาย(1998) การพัฒนาคู่มือสำหรับการเพิ่มประสิทธิภาพของประชาชนเตียงหอยกรูซึ่งให้ภาพรวมของวัฒนธรรมเทคนิค ในความเป็นจริงการตรวจสอบแผ่นนี้มีเฉพาะในแง่มุมของการผลิตหอยกรูในระหว่างการฟักไข่เฟสและรายละเอียดของรูปแบบในการจัดการที่สามสิ่งอำนวยความสะดวกหอยสองในแมสซาชูเซตและเป็นหนึ่งในรัฐเมน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเพาะเลี้ยงหอยกรู ( เมียะ arenaria ) นอกจากนี้
เรียกว่า " หวดหอย " ( รูปที่ 1 ) มีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง และเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญ

ความสำเร็จในนิวอิงแลนด์ วางไข่และเลี้ยงกรูหอย เหมือนหอยสองกาบ
ทั้งหมด ต้องใช้ความพยายามและประสบการณ์ .
ข้อมูลมากมีอยู่ในเชิงพาณิชย์
ที่สำคัญอื่นๆ ที่มีชนิด ( เช่นแมตทีเซิ่น 1989 ข้าว
1992ดยุค et al . 1994 แฮดลีย์ et al . 1997 ฤดูกาลและ
หินลับมีด 2007 ) ซึ่งบางส่วนพร้อมที่จะสามารถโยกย้ายได้
กรูหอย เทคนิคการเพาะเฉพาะกรู
หอยไม่เหมือนกับที่กำหนดไว้เป็นอย่างดี ก่อนทำงานในแมสซาชูเซต โดย ดร. เดวิด บุกเบิก

เบลดิ่งในช่วงทศวรรษแรกของศตวรรษที่ยี่สิบที่เน้นการจัดการหอยนุ่มและประวัติชีวิต
งานของเขายังคงเป็นบทความที่ชัดเจนสำหรับนี้เป็นที่นิยมในอังกฤษ
ชนิดและเพิ่งประกาศโดย Cape Cod
ขยายสหกรณ์ ( 2004 ) เอลลิส และคนพายเรือ
( 1998 ) พัฒนาคู่มือสำหรับการเพิ่มประสิทธิภาพของประชาชน
เตียงหอยกรูซึ่งให้ภาพรวมของเทคนิคการเลี้ยง

ตรวจสอบในแผ่นความเป็นจริงนี้เป็นลักษณะเฉพาะ
การผลิตหอยกรูในโรงเพาะฟัก
ขั้นตอนและรายละเอียดของการเปลี่ยนแปลงในการจัดการการปฏิบัติ
3 เครื่องหอย : สองในแมสซาชูเซต
และหนึ่งในรัฐเมน