In the street Holmes stopped. Sudde

In the street Holmes stopped. Suddenly he wasn’t angry; he began to laugh. “You see, Watson,” he said.
“Breckinridge didn’t want to tell me Mrs. Oakshott’s name and address at first. But later, when he saw he could easily get a pound from me, he told me everything. And he said something very interesting when he got angry. Did you hear? Other people are asking questions about those geese.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ถนน โฮลมส์หยุด ก็ไม่โกรธ เขาเริ่มที่จะหัวเราะ "คุณเห็น วัตสัน เขากล่าวว่า "Breckinridge ไม่ต้องไปบอกนาง Oakshott ชื่อและที่อยู่ที่แรก แต่ในภายหลัง เมื่อเขาเห็นเขาได้เป็นปอนด์จากฉัน เขาบอกทุกอย่าง และเขากล่าวว่า สิ่งที่น่าสนใจมากเมื่อเขาได้รับโกรธ คุณได้ยิน คนอื่นจะถามคำถามเกี่ยวกับห่านเหล่านั้น"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในถนนโฮล์มส์หยุด ทันใดนั้นเขาก็ไม่ได้โกรธ เขาเริ่มที่จะหัวเราะ "คุณเห็นวัตสัน" เขากล่าว.
"Breckinridge ไม่ต้องการที่จะบอกชื่อและที่อยู่ของนางคอตต์ที่แรก แต่ต่อมาเมื่อเขาเห็นเขาได้อย่างง่ายดายสามารถรับปอนด์จากฉันเขาบอกฉันทุกอย่าง และเขากล่าวว่าสิ่งที่น่าสนใจมากเมื่อเขาโกรธ คุณได้ยินไหม? คนอื่น ๆ จะถามคำถามเกี่ยวกับห่านเหล่านั้น. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในถนนโฮล์ม หยุด จู่ๆ เขาก็ไม่โกรธ เขาเริ่มหัวเราะ " คุณเห็น , วัตสัน , " เขากล่าวว่า" เบรกคคินริจไม่อยากบอกชื่อ คุณนาย oakshott และที่อยู่ในตอนแรก แต่ต่อมา เมื่อเขาเห็นเขาสามารถได้อย่างง่ายดายได้รับโขลกจากฉัน เขาบอกฉันทุกอย่าง และเขากล่าวว่าสิ่งที่น่าสนใจมาก เมื่อเขาโกรธ คุณได้ยินมั้ย ? คนถูกถามเกี่ยวกับห่านนั้น”